Tibetan
བས་གཏན་ཚིགས་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དང༌། གཅིག་ཉིད་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་སྨྲ་བ་ན། དེ་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་པ་གཅིག་མི་འདོད་ན། གང་གིས་ན་འགལ་བར་འགྱུར། གང་ཡང་དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ལ་སྩོགས་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐ་དད་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཅིག་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེའི་ཚོགས་པ་འདོད་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་སྒྲ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདི་སྔར་གྱི་དམ་བཅའ་དང་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་ན་གང་གིས་ཐ་དད་པར་བརྗོད། གལ་ཏེ་དེར་ནི་གཏན་ཚིགས་དང༌། དམ་བཅའ་བ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དམ་བཅའ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡིན་པས་ཐ་དད་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དོན་ལ་འགལ་བ་ཡོད་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་དང༌། དམ་བཅའ་བ་དག་གནོད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་ན། དོན་འགལ་བ་དེ་ཡང་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་ཕན་ཚུན་གནོད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དོན་གཅིག་ཡོད་ན་དོན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅའ་བདག་གིས་འགལ་བའི་དཔེ་བརྗོད་པ། ལྷན་ཅིག་གམ་ཐ་དད་པ་དག་ལ་དོན་ཐ་དད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལ་འགལ་བ་དང་མི་འགལ་པ་སེམས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡོད་ན་རྟེན་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་འདིར་ཚར་བཅད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ངེས་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེའི་ཆོས་གཞན་གྱིས་ཆོས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བསྟན་པས་ཕམ་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། །ཕམ་པ་དེ་ལ་དེའི་དོན་དང་འགལ་བའི་དཔྱོད་པ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་བཅའ་བ་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འགལ་བ་འདིར་འགྱུར་ན། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱི་རིགས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་འགལ་བ་ཉིད་དང་མ་གྲུབ་བ་དེ་ལས་མི་འདའོ། །ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་གྲུབ་པ་དེས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་བཅའ་བའི་དོན་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཅན་ལ་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྲུབ་ན་གཅིག་དེ་ལ་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་ལྟར་ན་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅས་པ་བརྗོད་པ་དག་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་ལ་ཚད་མ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་ན
Chinese
因此，如果有人说，这并不妨碍理由，并且丝毫没有单一性。如果不希望它是聚集的自性之集合，那么又会与什么相违背呢？任何以六种方式同时结合等等来说，都是在说极微的差别，这不是想要成立它的单一集合的自性，然而，仅仅是为了遮遣事物自性不存在的单一和众多。因此，它也不希望是它的集合，并且因为它也不是声音，所以没有相违背。如果这与先前的承诺和理由的相违背没有差别，那么又用什么来说明差别呢？如果那里的理由和承诺是有损害的，那么，如果这里因为承诺和理由而存在差别，那么，如果意义上有相违背，那么理由和承诺就会变成损害的事物，因为意义上的相违背也依赖于两者。两者之间也是互相损害的，因为如果有一个意义，就没有其他的意义了。 因此，理由和承诺的自相违背的例子是，对于同时或差别的事物来说，意义上的差别丝毫没有。此外，对于这个，没有思考相违背和不相违背，因为如果有理由的结合，仅仅因为所依是差别。所谓的未成立，理由未成立本身就是此处的责难之处。那必定会变成陈述，通过其他的法来显示认识那个法，从而导致失败。对于那个失败，丝毫没有与其意义相违背的辨析。此外，如果所有的地方都出现承诺和理由的相违背，那么，理由的过失的两种类别，相违背本身和未成立，都不会超出这些。在有法上存在的相违背的理由成立，那是因为所要成立的法是颠倒的，因为它与承诺的意义相违背。仅仅是所要成立的法，如果在有法上承诺的意义成立，那么在那一个上，相违背的自性是不可能的。如果按照其他的方式，就没有相违背。如果对于自性未成立的有法，陈述理由和承诺等，是有相违背的，那么，如果有法与量没有关联，
English
Therefore, if someone says that this does not harm the reason, and there is no singularity at all. If one does not want it to be a collection of gathered nature, then with what would it be contradictory? Anyone who speaks of the difference of atoms by combining in six ways simultaneously, etc., is not intending to establish it as the nature of a single collection. However, it is merely to negate the one and the many where the nature of things does not exist. Therefore, it also does not want to be its collection, and because it is not sound either, there is no contradiction. If this is no different from the contradiction of the previous commitment and reason, then with what is the difference stated? If there the reason and the commitment are harmful, then, if here there is a difference because of the commitment and the reason, then, if there is contradiction in meaning, then the reason and the commitment will become harmful things, because the contradiction in meaning also depends on both. Both are also mutually harmful, because if there is one meaning, there is no other meaning. Therefore, the example of the self-contradiction of reason and commitment is that, for things that are simultaneous or different, there is no difference in meaning at all. Furthermore, for this, there is no thinking of contradiction and non-contradiction, because if there is a combination of reasons, it is merely because the basis is different. The so-called unestablished, the unestablished reason itself is the place of refutation here. That will necessarily become a statement, showing the understanding of that dharma by another dharma, thereby leading to defeat. For that defeat, there is not even a little analysis that contradicts its meaning. Furthermore, if the contradiction of commitment and reason occurs everywhere, then the two categories of faults of reason, contradiction itself and unestablished, will not go beyond these. The established contradictory reason existing in the subject is because the dharma to be established is reversed, because it contradicts the meaning of the commitment. Merely the dharma to be established, if the meaning of the commitment is established in the subject, then on that one, the nature of contradiction is impossible. If according to other ways, there is no contradiction. If for the subject whose nature is unestablished, stating reasons and commitments, etc., there is contradiction, then, if the subject is not related to valid cognition,