Tibetan
་དུ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱི་བསྐལ་བའི་དོན་དག་མཐོང་ན་གཞན་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཅན་མཐོང་བ་ཡིན། དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་དེ་དག་གིས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་ན་ཡང་འདིའི་ཁྱེད་པར་འདི་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཡང་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་ཚིག་ཚད་མ་ཡིས། །མི་སླུ་ དེ་དོན་རིག་ཡིན་ན། །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ། །ཚད་མ་སྲེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་ན་ཁོ་བོས་སྐྱེས་བུ་ཆད་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །འགའ་ཞིག་གི་བཤད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཚད་མ་གཞན་གྱིས་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཆད་པ་པོ་མང་པོ་དག་ཡོད་ན་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁས་ལེན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་མི་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་གཞན་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འཇུག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་དེ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཡང་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་མེད་པ་ན་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་གར་བ་དེ་ལས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ལུང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ཡན་གར་བ་ལས་ཀྱང་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དག་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡང་ཡིན། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཡང་ལུང་ལ་ལྟོས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལུང་མེད་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུང་འཇུག་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་ཚོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལུང་གི་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བདག་ཉིད་ནུས་པ་འདི་ལུང་དེ་ཉེ་བས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅི་ཞིག་གསོ་བར་བྱེད། ནུས་པ་མེད་ན་ནི་ལུང་འཇུག་ཏུ་ཟོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་དང་འབྲེལ་བའི་ལུང་གི་འཇུག་པ་དེ་ཡང་དབང་པོ་ལས་འདས་པར་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། གང་གི་ཚིག་ནི་ཚད་མ་ཡིས། །མི་སླུ་བ་ཅན་དེ་བྱས་ཚིག །དེ་ལུང་ཞེས་ཐོབ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུས་བྱས་མིན་དོན་མེད་ཡིན། །ལུང་སྨྲ་བར་མཚུངས་
Chinese
如果看到在处所、时间和自性之劫中的意义，为什么会认为其他事物不存在呢？某些能够消除这种观念的论证，它们并非以此为目标。即使存在这样的论证，但如果这种特殊性可以被其他事物改变，那么就没有理由执着于它了。如果任何言辞通过量 不欺骗，那就是对意义的理解。对于极其隐蔽的事物，量并不存在。如果情况如此，那么我因为成为了断灭论者，就不再执着于某些人的说法了。那是什么原因呢？因为其他的量不会欺骗。即使有很多解释者，如果他们承认任何能够证明现量等量的事物，那也是不合理的，因为其他的量不会介入，例如对于未见到的超感官事物。因为没有介入，所以需要进行推测，是为了追求经文的意义。如果不是这样，即使存在，但由于其他的量没有介入，因此无法理解意义。因为从其他方面理解，经文本身并不能成为论证。如果从其他方面也无法理解超感官事物，那么如何称之为超感官事物呢？现量等的对象也是如此。如果它们也依赖于经文来证明自己的对象，那么从烟等产生的对火等的认识就不会是没有经文的。如果寻求经文的介入，那不是在寻找其他的量。那是什么呢？如果不知道经文的介入本身，那么这种能够完美证明自身的能力，经文的这种卓越之处又有什么用呢？如果没有能力，即使经文介入，也不能成为论证。与超感官事物相关的经文的介入，又是如何被其他事物证明为超感官的呢？否则，它也会变成经文的特征。因此，任何言辞通过量 不欺骗，那就是作者的言辞。因此，它被称为经文，因此，作者所为毫无意义。与说经文相同。
English
If one sees the meaning of the kalpas of place, time, and nature, why would one see other things as non-existent? Some arguments that eliminate this view are not aimed at those things. Even if there is such a proof, if this particularity can be changed by others, then there is no reason to be attached to it. If any word by means of valid cognition does not deceive, that is the understanding of meaning. For things that are extremely hidden, there is no valid cognition. If that is the case, then I, because I have become a nihilist, am not attached to the statements of some. What is the reason? Because other valid cognitions do not deceive. Even if there are many explainers, if they acknowledge anything that can demonstrate direct perception and other valid cognitions, that is unreasonable, because other valid cognitions do not intervene, such as for unseen trans-sensory things. Because there is no intervention, it is necessary to infer, in order to seek the meaning of the scriptures. If it is not like that, even if it exists, but since other valid cognitions do not intervene, there is no understanding of the meaning. Because it is understood from other aspects, the scriptures themselves do not become proof. If trans-sensory things cannot be understood from other aspects either, then how can they be called trans-sensory things? The objects of direct perception and so on are also like that. If they also rely on the scriptures to prove their own objects, then the knowledge of fire and so on arising from smoke and so on will not be without scriptures. If one seeks the intervention of the scriptures, that is not seeking other valid cognitions. What is it then? If one does not know the intervention of the scriptures themselves, then what use is this ability to perfectly prove oneself, this excellence of the scriptures? If there is no ability, even if the scriptures intervene, they cannot become proof. The intervention of the scriptures related to trans-sensory things, how is that proven to be trans-sensory by other things? Otherwise, it will also become a characteristic of the scriptures. Therefore, any word that by means of valid cognition does not deceive, that is the word of an author. Therefore, it is called scripture, therefore, what is done by an author is meaningless. It is the same as saying scripture.
Tibetan
ན་ཡང་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུང་ནི་ལ་ལར་ལུང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་མི་སླུ་བའི་ཚིག་དག་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟོགས་པ་ཡང་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡང་གཞན་དུ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་སླུ་བ་ལ་མི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་དོན། །ལུང་མེད་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ནི། །དབང་པོ་ལས་འདས་དོན་རིག་འགའ། །ཡོད་དོ་ཞེས་ནི་མངོན་འདོད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་འདོད་ན། དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ནི་དེ་མཐོང་བ་མེད་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་ཚད་མ་གཞན་མི་སྲིད་པ་ན་དེ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དག་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དག་ལ་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་དཔོག་པའམ་གཞན་འདིས་ནི། །བདག་ཉིད་འདོད་ཆགས་སོགས་ལྡན་པའམ། །གཞན་ལས་རིག་བྱེད་དོན་རིག་མིན། །རིག་བྱེད་རིག་པར་བྱེད་མིན་ནའང༌། །རིག་བྱེད་དོན་ནི་གང་ལས་རྟོགས། །ཉེས་པའི་འཁྲུལ་བ་ལས་མ་འདས་པ་ཅན་གྱི་འཆད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་ངེས་པ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་གཞན་གྱི་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་གྱུར་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལོང་བས་དྲངས་པར་གྱུར་པའི་ལོང་བས་ལམ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །རིག་བྱེད་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་དོན་རྣམ་པར་འགྲེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྒྲའི་ལྷག་མ་འདི་ལྟར་ཟུག་རྔུར་གྱུར་པ། ཡང་དག་པ་མཐོང་བ་མ་ ཡིན་པའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅིངས་པ་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་སྡུག་བསྔལ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དས་མཐོ་རིས་འདོད་མེ་ལ་ནི། །སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་ཐོས་པ་ལ། །
Chinese
又，以量之威力，于某些情况，圣教即是圣教本身，因为量不欺骗之语是圣教之特征。 不是由人所造，因为这于一切皆相同，然而证悟也因量无害之故。即使有，也不希望被其他量所欺骗。此外，如果对于极隐蔽之义，没有圣教而有知识，那么就会公开承认有超越感官之义的觉知者。如果有人认为，如同不需要依赖圣教的知识一样，对于隐蔽之义也如此，那么就会承认有能见超越感官之义的人。因为以现量为先导之量，对于未见者是不可能的。因为现量无法进入。对于那些，若其他量不可能，则应了知，对于彼等非所缘之境的觉知，即是圣教量。因为其他量进入是成办现量。不会违背殊胜之人。因此，对于超越感官者，其他量无法进入。正因如此，由于无法完全了解圣教进入事物差别，国王的推断或其他推断，或者自身具有贪欲等，或者来自他者的知识，都不是对事物之认知。即使不是认知者，又从何了知认知之事物？所有未脱离过失错谬的讲说者，都无法各自确定超越感官之义的差别，因为那不是自己所能知的。对于那些，也不是他者所能知的，因为对于那也同样有相同的过失。如同被盲人引导的盲人无法了解道路一样。不是解释圣教自身之义，因为会导致教义变得无意义。因此，这些非完全了知之作用的言语残余，如同刺一样，被非如实见的根本所束缚，难以产生，是制造痛苦之因。听闻说，为了渴望天界，在火中焚烧是布施。
English
Furthermore, by the power of valid cognition, in some cases, scripture is scripture itself, because words that are not deceptive by valid cognition are the characteristic of scripture. It is not made by a person, because it is the same for all, but realization is also because valid cognition is harmless. Even if it exists, one does not want to be deceived by other valid cognitions. Moreover, if there is knowledge without scripture for extremely hidden meanings, then it will be openly admitted that there are knowers of meanings beyond the senses. If one thinks that, like knowledge that does not depend on scripture, it is the same for hidden meanings, then one will admit that there are people who see meanings beyond the senses. Because valid cognition preceded by direct perception is impossible for those who have not seen it. Because direct perception cannot enter. For those, if other valid cognitions are impossible, then it should be understood that the awareness of objects that are not the object of those is scripture as valid cognition. Because the entry of other valid cognitions is to accomplish direct perception. It will not contradict the excellent person. Therefore, for those beyond the senses, other valid cognitions cannot enter. For that very reason, since there is no complete understanding of the entry of scripture into the differences of things, the inference of the king or other inferences, or having desire etc. oneself, or knowledge from others, are not cognitions of things. Even if one is not a cognizer, from what does one understand the things that are cognized? All speakers who have not escaped the errors of faults cannot individually determine the differences of meanings beyond the senses, because that is not something one can know oneself. For those, it is not something that others can know either, because the same fault applies to that as well. It is like a blind person being led by a blind person cannot understand the road. It is not explaining the meaning of scripture itself, because it would lead to the teachings becoming meaningless. Therefore, these remnants of words that are not the meaning of complete knowledge, like a thorn, are bound by the roots of non-seeing reality, difficult to arise, and are the cause of creating suffering. Having heard that, to desire heaven, burning in fire is giving.