Tibetan
ཡོན་ཏན་དང་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་མཐོང་སྟེ། བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བསྟན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་འདི་དག་ལ་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ༌། །མ་མཐོང་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་མིང་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་འགྱུར་ཏེ། འཚོ་བྱེད་དང་ཚོང་བའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྔགས་འདི་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྦྱར་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བརྡ་ལས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱོན་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྡ་བྱེད་པའི་འདོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ ཅན་དག་ནི་དེའི་སྒོ་ནས་ཐལ་བར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་གནས་པ་ཅན་དག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་སྦྱོར་བ་པོས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདོད་པའི་དོན་ལ་རུང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ། རྒྱུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་གཉི་གའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པ་ན་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་བྱར་མེད་ཅན་ཡིན་ན། །སྦྱོར་བ་པོས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱེད། །གང་གིས་དེ་ལས་ལས་འབྲས་བུ། །ཐོབ་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་མངོན་གསལ་ཡིན། །དེ་ནི་གོང་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །རྟག་པ་རྣམས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་བར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་པོར་འགྱུར། གང་ལས་བློ་དེ་གསལ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་འབྲས་ལའང་གལ་ཏེ་སྦྱོར། །སྨྲ་བ་པོ་གསལ་རྒྱུ་ཡིན་བས། །ཉན་པ་པོ་ཡི་འབྲས་འབྲེལ་འགྱུར། །སྒྲ་ནི་གཞན་ལས་རང་གི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་དང༌། སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བྲལ་བ་གསལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོས་པ་མེད་པར་གསལ་བ་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྨྲ་བ་པོ་བློའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་ཉན་པ་པོ་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་སྨྲ་བ་པོ་དང་འདྲ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བློའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་སྨྲ་བ་པོ་དེའི་ངོ་བོ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་པོའི་བློ་ནི་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་གྱི་སྨྲ་བ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉན་པ་པོ་ལ་སྨྲ་བ་པོའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་གང་གིས་ན་ཁྱད་པར་འདོད། གལ་ཏེ་དེ་ལས་སྒྲ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལས་ཤེས། དེ་ཉིད་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མ་ཡིན་ནམ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལས་འདི་འདིའི་ཐོས་པར་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཏུའང་འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གལ་ཏེ་བདག་མཉན་པར་བྱ། བདག་གིས་ཉན་དུ་བཅུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གི་ཤེས་པ་ལས་སྨྲ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པས་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཤེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དག་ཕན་ཚུན་དེ་ལྟར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཡང་འགའ་ཞིག་ལས་ཕན་བཏགས་པ་ཡོད་ཅིང་འགའ་ཞིག་ཉེ་བས་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བརྒྱུད་པས་ཕན་བཏགས་པ་མེད་ན་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྨྲ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། སྒྲ་ནི་རྣ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ན། །མངོན་པར་གསལ་མིན་སྒྲ་དག་ནི། །བྱེད་རྣམས་དགོས་པའམ་ཡིད་བཟླས་པ། །དོན་མེད་འགྱུར། རྣ་བའི་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒྲ་དེ་ལས་འདས་ན་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱི་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། སྒྲ་ཁོ་ན་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི། སྒྲ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་པོའི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྔགས་དག་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། མངོན་བར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཐོས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པའམ། ཡིད་ཀྱི་བཟླས་པ་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྣ་བས་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ངེས་པར་བྱས་པ་མེད་དོ། །སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང་སྔགས་མ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱུད་པས་དེ་ལས་སྐྱེས་ཉིད་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དེ་བློ་དེའི་གསལ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱིས་བསམས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཐོས་པ་མེད་པས་སྔགས་སྣང་བ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྒྲའི་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཀྱང་བརྒྱུད་པས་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པའི་ ཕྱིར། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དོན་ཅན་ཡིན་མི་འགྲུབ། །རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་བློ་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྨྲའི། དེའི་ཡུལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དའི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་འགགས་ཤིང་མ་འོངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཡུལ་ཡིན། དེ་བས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྒྲའི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ན་གང་ལས་དེ་དང་ལྡན་པ་སྦྱོར་བ་པོར་འགྱུར། དེ་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དེའི་གསལ་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་རྟེན་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཉན་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཤེས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ལ་སྒྲ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ལ་སྐྱེས་བུས་མ་ཡིན་པས། དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་པོ་ནི་སྐྱེས་བུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྔགས་དག་གི་སྦྱོར་བ་ལས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་ནི། ཡིད་ཀྱི་བཟླས་པ་དོན་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ལ་རེག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དང་སྤྱི་ནི་རང་བཞིན་རྣམས། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་འདོད་པས། །བརྡ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །འགལ་མེད་དངོས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྡ་བྱེད་པ་དག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དབང་པོའི་ཡུལ་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་བརྡ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ན། བརྡ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་སྒྲུབ་
Chinese
对于功德和能力的区别，就像牛和马一样。这些如果没有世间的教导，就无法理解。对于这些相似的事物，我没有看到任何功德的明确区分。如果看不到，又如何理解区别呢？世间理解的区别，只是追随不同的名称而已，即使种类没有区别，也会因为努力区分行为而追随，比如“养家糊口”和“做生意”等称谓。因此，如果将这些咒语混合使用而不加区分，那么就等于在证明它们没有区别的自性。因此，最终只会产生没有区别的结果。当通过约定俗成来产生结果时，就不会有这种过失，因为约定俗成必然会产生结果。 事物如果是自性存在的，那么通过这种方式进行推论是合理的；但如果是通过人的意愿而存在的，则不然，因为它们会以某种方式介入。如果有人认为修行者能够获得果报，或者认为修行是转变因的手段，那么这两种情况的区别在于是否会产生变化。如果不是这样，如果没有区别，那么修行者又在做什么呢？通过修行，他可以获得果报，而其他人则不能。如果修行是显而易见的，那么这一点已经在前面驳斥过了。我们已经说过，任何恒常的事物都不是显而易见的。 为什么说使之显而易见的是修行者呢？从哪里可以知道这种智慧是清晰的呢？如果修行也作用于果报，那么说话者就是清晰的原因，而听者则与果报相关。声音从他者转变为自己的本质，并且与遮蔽无关，因此不是清晰的，但却是其所缘的知识，因为没有听到就没有清晰的表达。如果说话者成为智慧的原因，那么对于听者来说也是一样的，因此听者也会获得与说话者相同的结果。因为说话者只是智慧的原因，除此之外，说话者没有...
English
Regarding the distinction between merits and abilities, it's like the difference between an ox and a horse. Without worldly teachings, these cannot be understood. For these similar things, I haven't seen any clear distinction of merits. If one cannot see, how can one understand the difference? The distinction understood in the world merely follows different names. Even if there is no difference in kind, it will follow due to the effort to distinguish actions, like the terms "making a living" and "doing business." Therefore, if these mantras are mixed and used without distinction, it is tantamount to proving that they have no distinct nature. Thus, only undifferentiated results will ultimately arise. When results arise through convention, there is no such fault, because convention is bound to produce results. If things exist by their own nature, then it is reasonable to infer in this way; but if they exist through human intention, then it is not so, because they intervene in some way. If someone thinks that a practitioner can obtain results, or that practice is a means of transforming causes, then the difference between these two situations lies in whether or not a change occurs. If it is not so, if there is no difference, then what is the practitioner doing? Through practice, he can obtain results, while others cannot. If practice is obvious, then this point has already been refuted earlier. We have said that nothing permanent is obvious. Why is it said that the one who makes it obvious is the practitioner? From where can one know that this wisdom is clear? If practice also acts on the result, then the speaker is the clear cause, while the listener is related to the result. Sound changes from other to its own essence, and is unrelated to obscuration, so it is not clear, but it is the knowledge of its object, because without hearing, there is no clear expression. If the speaker becomes the cause of wisdom, then it is the same for the listener, so the listener will also obtain the same result as the speaker. Because the speaker is only the cause of wisdom, apart from that, the speaker has no...
Chinese
也沒有其他的差別。如果說聽者的心是具有其他的特點，而不是說者的特點，這樣的差別。那麼聽者對於說者的親近又有什麼，憑什麼而認為有差別呢？如果說從那裡聽到了聲音，那麼又怎麼從那裡知道呢？那不是正在超越和考察嗎？因為沒有關聯的緣故。如果因為處所接近就能成為這個這個的聽者，那也是不可能的，因為恆常的那個也不會變成任何一種形態。感官被完善等等也已經說完了。 如果說「我聽」，「我讓聽」等等，從那些的認識中，說者和聽者是不同的。如果這樣說，僅僅是錯覺，應當施加利益和沒有施加利益的，因為這個緣故，它的本質就變得非常過分了，因為錯覺也能看到其他的認識。在任何情況下，沒有施加利益的，也不應該有那樣的認識，因為一切都會互相變得過分。錯覺也有從某些施加了利益，也有一些因為接近而變得不同。如果沒有通過傳承施加利益，就不會改變。因此，說者和聽者，因為作為顯明的因沒有差別的緣故，就會變得和具有果實相同。另外，聲音是耳朵的對象，如果不明顯，那麼聲音的作者們的需要或者內心的念誦，就會變得沒有意義。如果超過了耳朵所能抓住的特徵的聲音，就會太過分。那樣的話，對於普遍性不也會變得太過分了嗎？並不是說只有聲音，聲音一定具有它的特徵，因為它沒有其他的特徵。對此，如果說作者的具有聲音本性的咒語是顯明的因，那麼不明顯的，作為聽覺對象的作者們的念誦，或者內心的念誦，就不會具有咒語的果實，因為那時耳朵沒有確定任何意義。不具有聲音本性的也不是咒語。因為是通過傳承從那裡產生的緣故。如果那是那個智慧的顯明。
English
There are no other differences either. If the listener's mind is said to have other characteristics, but not the speaker's, then what proximity does the listener have to the speaker, and by what means is the difference asserted? If it is said that sound is heard from that, then how is it known from that? Is that not transcending and examining? Because there is no connection. If merely placing the location nearby makes one become the hearer of this and that, that is also not possible, because that which is constant does not change into any form. The perfection of the senses and so forth has already been explained. If it is said, "I hear," "I cause to hear," and so forth, from the knowledge of those, the speaker and the listener are different. If so, it is merely illusion, and because it should be beneficial and without benefit, its essence becomes extremely excessive, because illusion also sees other cognitions. In all cases, such cognition is not reasonable for that which is without benefit, because all would become mutually excessive in that way. Illusion also has some that have been benefited, and some change due to proximity. If benefit is not conferred through transmission, it will not change. Therefore, because there is no difference in the cause of clarity between the speaker and the listener, they will become equal in having fruit. Furthermore, if sound is the object of the ear, then if the sounds are not manifest, the need for the doers or the mental recitation becomes meaningless. If the sound that is characterized by being grasped by the ear exceeds that, it becomes too excessive. In that case, wouldn't it also become too excessive for the universal? It is not said that it is only sound; sound is undoubtedly characterized by that, because it has no other characteristics. If the mantras that have the nature of the sound of the composer are the cause of clarity, then the recitation of the composers who are not manifest, or the mental recitation, which are objects of hearing, do not have the fruit of the mantra, because at that time the ear has not determined any meaning. That which does not have the nature of sound is also not a mantra. Because it is born from that through transmission. If that is the clarity of that wisdom.
Chinese
因为心已经理解但没有听闻，所以没有咒语显现之智。因此，因为是从声音产生的缘故，那也是声音的显现。这样一来，就会没有止境，因为对声音之义的分别念也是由传承所产生的缘故。那也会那样。如果是有意义的，则不会成立，因为是随分别念而行。并非说所有从声音产生的智慧都是它的显现，而是说凡是它的境，就是它的显现。心的分别念并非成立为它的境，因为分别念不会进入自己的自性，这将成为所要显示的。那些不依赖外境之近，而是如其自身一般，从自己分别念的习气苏醒而转变，因为外境已经停止，即使未来也仍然存在。如果某事物存在且不依赖于近处，那么它就不是它的因，而如果不是因，又怎么会是境呢？因此，如果心的分别念不是声音的显现，那么它从何处与它相连而成为结合者呢？从那产生的，以那为境的智慧是那的显现，并且那的所依是结合者，这样说也会对听者造成过失，这样已经说过了。如果说是与那的知识相结合，那么也是人发出声音，因为是为了产生那的知识。因为声音不是由人发出的，所以无法对它的自性者施加利益。这样一来，说声音的结合者是人，这种说法就是超世俗的。如果以各种方式从具有声音自性的咒语的结合中获得果实，那么心的念诵就是无意义的，因为分别念没有触及声音的本体。自与共相是自性，想要说本体为一，因为是由表诠者所说，所以在无违的事物上并非如此。表诠者们如果将自己的自性，根的境，以及共相的自性，分别念的显现之表诠，如其所是地在世俗中合为一体，那么就能如其表诠一般成办事情。