Tibetan
ཡིན་ཞིང་དེ་གཞན་དང་འདྲེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་མ་ལུས་པ་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་འདི་ནི། སྒྲ་ཙམ་ཆ་མ་ལུས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲའི་ངོ་བོ་གོ་རིམས་མེད་པ་ཅན་དུ་ཡོད་པ་ཅན་ཉིད་གྲུབ་པ་དང་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ཆ་གོ་རིམས་དང་ལྡན་པ་ཅན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་མེད་པ་ཅན་དུ་ནི་ཡི་གེ་གོ་རིམས་ དང་ལྡན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་སྔར་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟར་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱི་ཆ་དག་གི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆ་གཅིག་ལས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་ལག་པའི་བརྡ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ལུས་པ་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་སྒྲ་དང་འདྲ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡི་གེའི་ཆའམ་ལས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དག་གིས་བརྡ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་རྟོགས་པ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཉེས་པ་གང་དང་གང་དག་གིས། །རྗོད་བྱེད་མིན་དེའང་སྒྲ་ཙམ་འདོད། །སྒྲ་ཙམ་དག་གིས་གསལ་བ་ན། །ཇི་ལྟར་རྗོད་བྱེད་ལ་དེ་མེད། །གོ་རིམས་སུ་འབྱུང་བའི་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ཆ་དག་གིས་གསལ་བ་རྗོད་པར་བྱེད་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ལོ། །དེ་ཡང་དེ་དག་གིས་ཅིག་ཅར་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡི་གེ་ཆ་གཅིག་གི་དུས་ན་ངོ་བོ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་ཚོགས་ཤིང་ཚང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་འདིས་སྒྲ་ཙམ་དང་འདྲ་བར་དམིགས་པ་ཚང་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ནི། དམིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཐག་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་དང་ཚུལ་ཅན་དེ་ཡང་མཚུངས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཙམ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་བས་ན་ཡི་གེ་དང་ངག་ནི་སྐྱེས་བུའི་མ་བྱས་པ་ཉིད་
Chinese
確實如此，並且它也不是與其他事物混合的。因此，憑藉聲音的全部自性來證成需要被證成的這個覺悟，因為不存在不具備聲音全部部分的那些事物。如果說，聲音的自性以無次第的方式存在，並且聲音的各個部分以有次第的方式存在，這是成立的，那麼這是不對的。因為，先前已經遮止了在無次第的事物中，文字與有次第的事物是不同的。並且，那樣做就太過分了。因為行為的各個部分，前一部分和後一部分之間沒有聯繫。並且，不能僅僅從一個部分來理解。因此，與此不同的手勢等等，也應當被承認為與聲音相似，是理解行為自性的全部內容的原因。如果說，按照自性如是而做的行為，是文字的各個部分或者行為的各個部分以有次第的方式出現，那麼，按照次第來分別的對境，就能夠如實地產生理解意義的指示，這就是合乎道理的。此外，憑藉哪些過失，將非能詮的事物也認為僅僅是聲音？如果僅僅憑藉聲音就能夠顯明，那麼能詮的事物怎麼會沒有它呢？以有次第出現的聲音的各個部分來顯明，因此才是能詮的，是這樣嗎？也不是那些事物同時顯明的，因為它們是有次第的。也不是僅僅憑藉一個部分，因為那樣一來，其他部分就會變成無意義的，並且在一個文字部分存在的時候，無法完全認識到它的自性。因此，這個不具備集合和完整的對境，如何能夠像聲音一樣，憑藉完整的對境來證成需要被證成的意義呢？如果極其不明顯，那麼存在和不存在之間，對於需要憑藉對境來證成的意義來說，有什麼區別呢？僅僅憑藉接近也不能夠證成，因為需要依賴於顯明。存在和不存在以有次第的方式出現的狀態，也是因為相似而接近的緣故。如果僅僅憑藉聲音無法證成，那麼對於它來說也會變成那樣，那樣一來，其他事物又能做什麼呢？因此，文字和語言並非是人為的。
English
Indeed, it is so, and it is not mixed with other things either. Therefore, to establish this realization that needs to be established by the entirety of the nature of sound alone, because there are no things that do not possess all the parts of sound. If it is said that the nature of sound exists in a non-sequential manner, and the parts of sound exist in a sequential manner, then this is not correct. Because, it has already been refuted that in non-sequential things, letters are different from sequential things. And, doing so would be too extreme. Because the parts of an action, the former part and the latter part, have no connection. And, it cannot be understood from just one part. Therefore, gestures and so on, which are different from this, should also be acknowledged as similar to sound, as the cause for understanding the entirety of the nature of the action. If it is said that the action of doing as the nature is, is that the parts of letters or the parts of actions appear in a sequential manner, then the objects of sequential discrimination can generate the understanding of meaning as it is, which is reasonable. Furthermore, by what faults do they consider non-expressive things to be merely sound? If it can be clarified by sound alone, then how can the expressive things not have it? Is it because the parts of sound that appear sequentially clarify, therefore it is expressive? It is not that those things clarify simultaneously, because they are sequential. It is not just by one part, because otherwise, the other parts would become meaningless, and when one part of a letter exists, it is impossible to fully recognize its nature. Therefore, how can this object that does not possess collection and completeness, like sound, establish the meaning that needs to be established by a complete object? If it is extremely unclear, then what is the difference between existence and non-existence for the meaning that needs to be established by an object? It cannot be established merely by proximity, because it needs to rely on clarity. The state of existence and non-existence appearing in a sequential manner is also due to the similarity and proximity. If it cannot be established by sound alone, then it will become like that for it as well, and in that case, what else can other things do? Therefore, letters and speech are not made by humans.