Tibetan
ཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ལྡོག་པ་ཅན་ཡང་གཏན་ཚིགས་འགྱུར། །གསོན་པོའི་ལུས་འདི་ནི་བདག་མེད་པ་ན་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་ལ་སྲོག་ལ་སོགས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ལྡོག་པས་བདག་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བལྟར་མི་རུང་བ་མི་དམིགས་པས་མེད་པ་མ་གྲུབ་ན། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། ད་ནི་ཇི་ལྟར་ན་བདག་འགྲུབ། གཞན་བདག་མེད་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་ འགྱུར། ཁས་བླངས་པས་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་དེ་ལ་མེད་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པས་ཀྱང༌། བདག་ལུང་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདག་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་ལ་དེ་ལོག་སྟེ། སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལོག་ཀྱང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་མི་འགྲུབ་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ། མ་གྲུབ་སྦྱར་བ་དེ་ཡང་བརྗོད་བྱ་མིན། །མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དམིགས་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་གོ་ཞེས་བྱས་ན་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་མ་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཅི་རིགས་པར་ཞེས་སྨོས་པ་ཕྱིར་མ་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། ཅི་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་གང་ཞིག་གཉི་ག་ལ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ལྡོག་པ་མེད་པར་དགོས་ཏེ། དེ་དགག་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡི། །གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་མ་མཐོང་ཕྱིར། །མཉམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལྡོག་པས། དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ལས་ཀྱང་ལོག་པ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་མེད་དོ
Chinese
是错的。另外，具有相违的也是论式。这个有生命的身体之所以无我，是因为如果具有生命等，就会成为不具有的过失。因为在无我的瓶子等可见和不可见的事物中，没有见到生命等。因为从那相违之处可以了知有我。如果不可见的事物因为不现见而不能成立不存在，那么瓶子等就不能成立无我，所以生命等就没有相违。如果说因为已经承诺所以能成立，那么现在我如何成立？另外，无我是非量又如何成立？因为承诺了有我和无我，并且通过区分它们，说通过不存在来认识它，所以也变成了承诺我来自于教证，而不是可以推理的。因此，即使已经不现见，也不能成立我的相违。对于某些情况，那是相反的，即使生命等相反，也没有关系。因为不能成立从一切事物中相违，所以就不是能认识的。任何没有成立的结合，也应该像在同品中有和没有等情况一样，适当地说明。像这样没有成立的结合，也是不可说的。如果仅仅是不现见，就会产生怀疑，如果现见，那就不存在了。如果说因为不现见而相违，那么即使已经变成怀疑，也不会被遣除。如果说因为已经说了“适当地”，所以仅仅是不相违。如果这样，那是什么呢？因为会出现任何言说都仅仅对两者确定的情况。因此，即使不现见，也必须因为怀疑而没有相违，这是为了驳斥它而说的。另外，区分差别的，因为没有见到，所以会变成论式。需要平等的事物，因为在常和无常的事物中没有见到，所以通过相违，它们会变成区分它们的论式。区分就是与它们相违之外的事物。不是区分的，就不能确定与任何事物相违。什么在什么中不存在呢？
English
That is wrong. Furthermore, that which has opposition is also a reason. This living body is without self because if it had life, etc., it would follow that it is not possessed of it. Because in the selflessness of a pot, etc., among things seen and unseen, life, etc., are not seen. Because from that opposition, one understands that there is a self. If the non-apprehension of what is not to be seen does not establish non-existence, then the selflessness of a pot, etc., is not established, so there is no opposition of life, etc. If you say that it is established because it is accepted, then how is the self established? Furthermore, how is the non-self, which is not a valid cognition, established? Because by accepting that there is a self and that there is no self, and by distinguishing them, it is said that one recognizes it through non-existence, it is also accepted that the self comes from scripture, and is not to be inferred. Therefore, even if it is not seen, the opposition of the self is not established. For some, that is reversed, even if life, etc., are reversed, it is irrelevant. Because opposition from all things is not established, it is not something that can be understood. Any unestablished combination should be stated appropriately, just as in the similar case there is existence and non-existence, etc. Such an unestablished combination is also not to be spoken of. If it is merely non-apprehension, there is doubt, because if it is apprehended, it does not exist. If it is said that it is opposed because of non-apprehension, then even if it has become doubt, it will not be averted. If it is said that it is only non-opposed because it has been said "appropriately," then what is it? Because any statement will arise that is only certain for both. Therefore, even if it is not apprehended, it must be without opposition because of doubt, and this is said to refute it. Furthermore, that which distinguishes differences becomes a reason because it is not seen. The very thing to be made equal, because it is not seen in what is permanent and impermanent, becomes a reason for distinguishing them through opposition. Distinguishing is other than opposing them. That which is not distinguishing is not certain to be opposed to anything. What does not exist in what?
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་དེ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད། །ཅི་སྟེ་གཉི་ག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ན་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་ཡོད་དོ། །ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་ཅན་རྣམས་ནི་གཅིག་རྣམ་ པར་གཅོད་པས་གཞན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ད་ནི་མ་མཐོང་ལས་མེད་མིན། །དེ་ལྟར་ན་མ་མཐོང་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཞན་ལ་ཡང༌། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་སྲིད། །མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་གནོད་པ་སྲིད་ན། དེའི་མཚན་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་མཐོང་བས་ཡིད་བརྟེན་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་ན་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་ཡུལ་ནི་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང༌། མ་མཐོང་ཕྱིར་རེག་མཐོང་བ་དང༌། །མི་ལྡན་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན། །གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པས་ལྡོག་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན། གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མཆོད་པ་ལ་ལས་འགོག་པར་བྱེད་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པས་མེད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་དགག་པ་རིགས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་དང་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་ཙམ་ལ་འགོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་སྤྱིར་བཟུང་ནས་དགག་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་ཤིང་བལ་དང་རྡོ་བ་དང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ཡོད་ཀྱང་རེག་པ་ཐ་དད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་སྲིད་པར་དགོས་པར་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མཐོང་བས་དགག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་མི་དམིགས་པས་མེད་པ་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་ཀླན་ཀ་བཙལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །རྫས་ལ་ནུས་པ་ཐ་དད་སྣང༌། །དེ་ལ་གཅིག་མཐོང་ བས་གཞན་ན་དེ་ཡོད་པར་ངེས་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡང་དེ་འ
Chinese
如果确定存在所谓的“存在”，那么如何才能理解它不存在呢？如果被其他量（pramāṇa）所妨害。如果两者是相互排斥的，那么就存在妨害的另一个量。具有相互排斥的性质的事物，由于一个排斥而成立另一个，所以不是否定。如果有人说，成立和否定是相违的。那么，现在并非没有未见。这样一来，未见就不是量，因为存在妨害的可能性。同样，对于其他也是如此。其他的量也可能被妨害。如果具有特征的事物可能被妨害，那么只会变成驳斥其特征，因此对一切都不可信任。如果有人说，对于推论的对象，也因为见到与现量和推论相违背的事物，而导致不可信任。不是的，因为对于如前所说的情况是不可能的。如果可能，那么也不是它的特征。如果有人说，会变成没有错误的矛盾陈述。因为对于推论的对象没有陈述，所以是认可的，因为此处的对象需要被指出。此外，因为未见而见到触，以及不具备没有错误的性质。如果通过不见而成立相违，如果仅仅因为未见就阻止供养等行为，那么所说的“那也是不合理的”是如何不合理的呢？因为不见成立了不存在。难道否定触觉所缘的特征不是唯一合理的方式吗？不是合理的，因为并非仅仅是对显现和其自性的对象进行否定。因此，他普遍地把握了地等而说了否定。因为对于木棉、石头和树叶等，即使存在，也见到不同的触觉。这也需要在某些特殊情况下是可能的，因此并非对一切都合理地通过见到而否定。因此，论师（指陈那）是在一些说不见成立不存在的人那里寻找过失。此外，由于处所等差别，事物上显现不同的能力。因此，见到一个就确定另一个也存在是不合理的。如果像在不相似的方面仅仅通过见到就认为没有关联，那么
English
If it is certain that there is something called "existence," then how can one not understand that it does not exist? If it is harmed by another valid cognition (pramāṇa). If the two are mutually exclusive, then there is another valid cognition that harms. Things that have the nature of mutually excluding each other are not negations because one exclusion establishes the other. If someone says that establishment and negation are contradictory. Then, now there is no non-seeing. In that case, not seeing is not a valid cognition, because there is a possibility of harm. Similarly, for others as well. Other valid cognitions may also be harmed. If things that have characteristics can be harmed, then it will only become refuting its characteristics, so it is not trustworthy for everything. If someone says that for the object of inference, it will also become untrustworthy because seeing things that contradict direct perception and inference. No, because it is impossible for the situation as described before. If it is possible, then it is not its characteristic either. If someone says that it will become a statement of contradiction without error. Because there is no statement for the object of inference, it is accepted, because the object here needs to be pointed out. Furthermore, because of not seeing, touching is seen, and it does not possess the nature of being without error. If the opposite is established by non-perception, if just because of not seeing, offerings and other actions are prevented, then how is what is said, "That is also unreasonable," unreasonable? Because non-perception establishes non-existence. Is it not the only reasonable way to negate the characteristic of the object of touch? It is not reasonable, because it is not just negating the object of appearance and its own nature. Therefore, he generally grasped the earth and so on and spoke of negation. Because for cotton, stones, and leaves, etc., even if it exists, different touches are seen. This also needs to be possible in some special cases, so it is not reasonable to negate everything by seeing. Therefore, the teacher (Dignāga) was looking for faults in some people who said that non-perception establishes non-existence. Furthermore, due to differences in places and so on, different abilities appear on things. Therefore, it is unreasonable to determine that if one is seen, the other also exists. If, like in dissimilar aspects, it is considered that there is no connection just by seeing, then