Tibetan
མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བདག་ཉིད་དེས་རྟོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེང་གེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གལ་ཏེ་སྐྱོན་དེར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་ཡན་ལག་དེ་དག་སོ་སོ་དོན་དང་བཅས་པར་འདོད་ན། རེ་རེ་དོན་བཅས་ཉིད་ཡིན་ནའང༌། །དུ་མ་ཉིད་རྟོགས་ལོག་པ་ཡིན། །ཡན་ལག་གཅིག་ནི་རྟོགས་ པས་ཀྱང༌། །ངག་གི་དོན་དག་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཅན་གྱི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ནི་ངག་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་སོ་སོར་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་དེ་དག་ངག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་དུ་མ་ཅན་ནི་ངག་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གཅིག་རྟོགས་པས་ཀྱང་ངག་གི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། །དུས་ལ་སྡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆ་ཤས་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་གཅིག་སྐྱེས་པ་ན་མ་ལུས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཅིག་པ་ཉིད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ཐོས་ན་ཡང༌། །དུས་ཀྱི་ཐ་དད་མི་རུང་ངོ༌། །ཡན་ལག་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་ཡན་ལག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ངག་གི་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ངག་གི་ཡན་ལག་དུ་མ་ཉིད་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་ཅིག་ཅར་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཐོས་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་དུས་ལ་སྡོད་པ་མི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་གཅིག་རྟོགས་པའི་དུས་ཉིད་ན་ཐམས་ཅད་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་ཡིན་ན་ཡང་དོན་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་གཅིག་ཉིད་ལས་དེའི་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ནི་དོན་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཅར་ཐོས་ན་ཡང་དོན་ཐ་དད་པ་དག་ལ་མཐོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཅན་དག་གི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོའི་ཚོགས་པ་ལ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་གཞན་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་སྒྲ་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་འདི་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་ནུས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་རེ་རེ་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དག་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ལག་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ན། དེ་ལ། གཅིག་ཉིད་ནི་ཡང་ཐ་དད་མེད། །གོ་རིམས་འཛིན་པ་མི་སྲིད་ཕྱིར། །དུས་ཐ་དད་ཉིད་མི་རུང་ངོ༌། །གཅིག་ལ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མི་རིགས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་མ་བཟུང་བ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པས་བཟུང་བ་དང་མ་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་བཞིན་དུ་ངག་རྟོགས་པ་ཡང་མཐོང་སྟེ། ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་ཐོས་པ་དང་འདྲེན་པའི་དུས་སུ་མིག་ཏུ་མཚུངས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་ཅན་གྱི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ལ་མ་རེག་པ་ཅན་དང་བློ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ནི་མི་སྣང་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡི་གེའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ངག་གི་ཁྱད་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ངག་གོ་རིམས་དང་ལྡན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེའི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཕན་བཏགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གང་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་དག་གིས་སམ། ཡི་གེ་མེད་པ་དག་གིས་ཀྱང་ངག་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གོ་རིམས་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གིས་གོ་རིམས་མེད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གོ་རིམས་མེད་པར་རྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་ལ་ཡི་གེ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲའི་ངོ་བོ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ནི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་དབང་གིས་གོ་རིམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཡི་གེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། གསལ་བྱེད་གོ་རིམས་དང་ལྡན་པས་གསལ་བྱ་གོ་རིམས་མེད་པ་སྤངས་ཟིན་ཏེ། གསལ་བ་དང་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་འགལ་བ་ཕྱིར་རོ། །ངག་ཡི་གེ་དང་ཆ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ན་མ་ལུས་པར་ཐོས་པ་མེད་པར་ངག་མཉན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ལ་ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཆ་མེད་པ་མཉན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡི་གེ་མ་ལུས་པ་ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་ལྡན་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ངག་ངེས་པར་གཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ལ་མ་རེག་པ་དེ་ལ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱང་གོ་རིམས་མེད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ གོ་རིམས་མེད་པ་བློ་གཅིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན། །ཡི་གེ་ཐ་མ་རྟོགས་པ་ལས་ཕྱིས་ཀྱང་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཆ་མེད་པ་གཞན་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨྲ་བ་པོ་བདག་ཉིད་འདིས་ཀྱང་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་བློ་ཐ་མལ་སྒྲ་ཆ་
Chinese
因为没有，那些由自性证悟而成为增益。因为与婆罗门童子等同于狮子等。仅仅是人所造作的。如果认为不成为那个过失，而想让那些支分各自具有意义。即使每一个都具有意义，众多本身就是颠倒的证悟。一个支分通过证悟，也能证悟语言的意义。具有圆满意义的语的自性就是语言。那些支分也各自各自是那样的形态，所以各自那些就是语言。因此，具有众多支分就不是语言。因为证悟一个支分也能证悟语言的意义。不依赖于其他支分，也不会停留在时间上。因为无分自性者是以一个刹那证悟的。因为一个知识产生时，全部都已领会。如果不是那样，则相违于一体性。即使同时听到一切，也不允许时间的差别。即使不依赖于其他支分，也因为仅仅一个支分就能成就语言的意义。如果认为不要让语言的众多支分退失，而想同时听到一切支分。那时也同样不应停留在时间上，因为证悟一个支分之时就已听到一切。即使是依次听到，也因为具有不同意义的那些从一个本身就能成就它的意义。其他的就成为无意义的。即使同时听到，也不成就那些对于不同意义不具有见的能力者的意义。如果说为了见到集合的意义而没有过失。不对，因为在各别上没有的自性的集合上也不可能，并且不产生其他的意义。暂时对于说声音产生者来说，这个过失并不存在，因为各自无能的支分们也因为饶益的差别，从殊胜的果的差别而接近结合。即使每一个支分都有能力，其他的证悟也会成为无意义的。如果说唯一真实，但
English
Because there is not, those become superimpositions by realizing their own nature. Because they are similar to lions, etc., in relation to Brahmin boys, etc. It is only made by humans. If one thinks that it does not become that fault, and wants those limbs to each have meaning. Even if each one has meaning, the many themselves are a reversed realization. One limb, even through realization, can realize the meaning of speech. The nature of speech with complete meaning is language. Because those limbs are also each individually in that form, each of those is language. Therefore, having many limbs is not language. Because realizing one limb also realizes the meaning of speech. It does not depend on other limbs, nor does it remain in time. Because the indivisible nature is realized in one instant. Because when one knowledge arises, everything is comprehended. If it is not so, it contradicts oneness. Even if everything is heard simultaneously, differences in time are not allowed. Even without relying on other limbs, the meaning of speech is accomplished by only one limb. If one thinks that the many limbs of speech should not be lost, and wants to hear all the limbs simultaneously. Even then, it is not appropriate to remain in time, because at the time of realizing one limb, everything is heard. Even if heard sequentially, because those with different meanings accomplish its meaning from one itself. The others become meaningless. Even if heard simultaneously, the meaning of those who do not have the ability to see different meanings is not accomplished. If one says that there is no fault in order to see the meaning of the collection. No, because the collection of natures that do not exist in the separate is also impossible, and other meanings do not arise. For the time being, for those who say that sound arises, this fault does not exist, because the limbs that are individually incapable also approach union from the difference of excellent fruits due to the difference of benefiting. Even if each limb has ability, other realizations become meaningless. If one says it is only one true, but
Chinese
如果是有信者，那么， 一即非异，持次第不可能故，异时性也不行。对一来说，按次第领悟是不合理的，因为所取和非所取无有差别，因此无有所取和非所取。次第领悟语也可见到，因为一切语的名词和听闻及引导之时，如同眼中多刹那的次第而圆满。文字的体性是不可触及的，并且显现于一个心识上的声音的自性是不显现的，因为是通过文字的次第来领悟的。如果那没有差别，那么语的差别正是按次第而作的缘故，语是领悟具有次第的。因为不依赖于文字次第的助益，无论如何，那些完全结合的，或者没有文字的，也能领悟语。因为那些具有次第的不能助益于没有次第的，并且正因为不能无次第地陈述，并且没有其他方式。语中本来就没有文字。 如果说，唯一的声音自性，是凭借显现的次第的力量，而显现为具有次第和具有文字的区分，那么，凭借具有次第的显现，已经排除了无次第的所显现，因为显现和非显现是相违的。如果语和文字是无分的部分，那么不完全听闻就不会听到语，因为对一来说是无分的。并且有些无分的部分也不会被听到。所有具备圆满文字的心识，必定会把握语，这种说法也是错误的，因为文字的体性是不可触及的，因此有些时候对有些文字没有领悟，并且文字也是没有次第就无法领悟的，从哪里说语 无次第地被一个心识所把握呢？从领悟最后一个文字之后，也不会就近领悟到其他无分的声音自性，因为说话者自己也不是这样决定的。如果像这样，普通心识声音部分
English
If one is a believer, then, One is not different, because holding the order is impossible, and different times are also not feasible. For one, it is unreasonable to comprehend according to the order, because what is grasped and what is not grasped are not different, therefore there is no what is grasped and what is not grasped. It can also be seen that speech is comprehended sequentially, because the nouns and hearing and guidance of all speech are perfected by the order of many moments, like in the eye. The nature of letters is intangible, and the nature of sound that appears on one mind is not visible, because it is comprehended through the order of letters. If that is not different, then the difference of speech is precisely made according to the order, so speech is comprehended as having an order. Because it does not depend on the help of the order of letters, in any case, those that are completely combined, or those without letters, can also comprehend speech. Because those with order cannot help those without order, and precisely because it cannot be stated without order, and there is no other way. Originally, there are no letters in speech. If it is said that the unique nature of sound appears to have order and distinction of letters by the power of the order of manifestation, then by means of the manifestation with order, the manifested without order has already been excluded, because manifestation and non-manifestation are contradictory. If speech and letters are indivisible parts, then speech will not be heard without complete hearing, because it is indivisible for one. And some indivisible parts will not be heard either. It is also wrong to say that all minds that possess perfect letters will definitely grasp speech, because the nature of letters is intangible, so there is no comprehension of some letters at some times, and letters cannot be comprehended without order, so from where does speech How can it be grasped without order by one mind? After comprehending the last letter, one will not closely comprehend other indivisible sound natures, because the speaker himself does not determine it in this way. If it is like this, ordinary mind sound part