Tibetan
དག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་མེད་དོ། །ཁྱབ་པའམ་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་ངེས་པར་མ་བྱས་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གོ་བྱེད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲོན་མ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། དེའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ངེས་པ་ནི། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །དེའི་ཆོས་ངེས་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ནི་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་ཏེ། གོ་བར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྡོག་ན་ཡང་དེ་ལྡོག་བྱེད། །བདག་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་འདི་ལོག་པར་འགྱུར་བ་ན་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིས་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་བཤད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་ནོ། །གང་གཞན་དག་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་དང་ལྡོག་པ་ཅན་ཞེས་སྨྲའོ། །སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་མ་གཏོགས་པར་འདི་གཉིས་ལ་དོན་དུ་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་དོན་གྱིས་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་ན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ཞེས་རྒྱས་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་མི་རྟག་ཉིད་བྱས་པའམ། འཇིག་བྱེད་མ་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་ནི་འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནི་གང་ཅུང་ཟད་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲ་ཡང་ བྱས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་བྱས་པ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་བསྟན་པས་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་འདིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕྱོགས་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། །ལྡོག་པ་ཡང་མི་རྟ
Chinese
因为没有清净的缘故，这个成为过失是不存在的。没有确定周遍或者所立法，也能理解为是它的自性，这也不会成为任何一种能理解。因此，应当说自己的法的周遍成立的自性是能理解的，仅仅是显明，灯显明，如果不是理解它的体性，就不会做自己事情的作用。对此，周遍的确定是，应当理解的自性。因为仅仅是它的法确定的缘故。确定为周遍的，就是所立法的那法，是应当理解的自性。如果这个违背，那么那个也违背。如果自身周遍的法这个改变，那么所要区别的法也违背。如果这个不存在就不会产生，这样一来，这个就成立为周遍了。因此，应当知道，由此也说了成为能理解的特征的两种论式。两种论式就是，具有同品性和具有异品性。有些其他的则说是随行和相违。除了论式的差别外，这两个实际上没有丝毫差别。具有同品性的论式，实际上也能理解具有异品性，因为如果没有它，所要成立的和理由就不会随行。同样，也能理解具有异品性的随行，因为如果没有它，如果所要成立的不存在，理由不存在就会成为怀疑，将会广说。例如，无常性是所作的，或者不是能毁坏的。这显示了这两个的例子。其中，随行就是，凡是稍微所作的，那一切都是无常的，例如瓶子等等。声音也是所作的，这样一来，因为显示了所作性被无常性周遍，所以从说声音也是所作性的力量，声音也会成为无常，因此，在这里不必定要显示宗法。这是随行的论式。相违也是无常
English
Because there is no purity, this becoming a fallacy does not exist. Not having determined pervasion or the subject of the thesis, but also understanding it to be of its own nature, this will not become any kind of understanding. Therefore, it should be said that the nature of the establishment of the pervasion of one's own dharma is the means of understanding, merely illuminating, like a lamp illuminating, if it is not understanding its essence, it will not perform the function of its own purpose. Regarding this, the certainty of pervasion is the nature to be understood. Because only its dharma is certain. What is determined to be pervasive is the dharma of the subject of the thesis, which is the nature to be understood. If this is reversed, then that also reverses. If this dharma of self-pervasion changes, then the dharma to be distinguished also reverses. If this does not exist, it will not arise, in that way, this will be established as pervasive. Therefore, it should be known that by this, two types of arguments that establish the characteristic of being understandable are also explained. The two types of arguments are those with homogeneity and those with heterogeneity. Some others say that they are concomitant and contradictory. Apart from the difference in arguments, there is not the slightest difference in meaning between these two. The argument with homogeneity can also understand heterogeneity in meaning, because without it, what is to be established and the reason will not be concomitant. Similarly, the concomitance of heterogeneity can be understood, because without it, if what is to be established does not exist, the reason will not exist and there will be doubt, which will be explained extensively. For example, impermanence is what is made, or not something that destroys. This shows the examples of these two. Among them, the concomitant is that whatever is slightly made, all of that is impermanent, like a vase and so on. Sound is also made, in that way, because it shows that the made-ness is pervaded by impermanence, therefore, from the force of saying that sound is also made-ness, sound will also become impermanent, therefore, here it is not necessary to show the subject. This is the argument of concomitance. The opposite is also impermanent.
Tibetan
ག་པ་ཉིད་མེད་པ་ལ་བྱས་པ་ཉིད་མེད་དེ། སྒྲ་ནི་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་བྱས་པ་ཉིད་མི་འབྱུང་བས་སྒྲ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ན། དེའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་མ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ངེས་པ་ནི་དེ་ལོག་པ་ནི་ལྡོག་པ་དེའི་ཕྱིར། ངེས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་ལྡོག་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་གྲུབ་པ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གིས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་རྗེས་འབྲེལ་ཉིད། །འཇིག་པ་ཡི་ནི་རྒྱུ་མིན་ཕྱིར། །དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དེའི་ངོ་བོ་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ཅུང་ཟད་བྱས་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལྟོས་དང་བཅས་རྣམས་ནི། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཅན་མི་མཐོང༌། །དངོས་པོ་འཇིག་པ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །གང་གིས། དེ་རྒྱུ་མང་པོ་ཡོད་ན་ཡང༌། །འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མི་སྲིད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མང་པོ་ཡོད་ན་དེ་དག་གི་ཡང་རང་གི་རྐྱེན་དག་ལ་ལྟོས་པ་ཐག་ཉེ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གདོན་མི་ཟ་བར་ཐག་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་ཚང་བ་དང་གགས་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་རྒྱུ་ལྡན་ སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཐམས་ཅད་དག །འཁྲུལ་བ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་འདི་དེའི་ངོ་བོ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ལུས་པ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ན་གགས་བྱེད་པ་ཅན་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ས་དང་ས་བོན་དང་ཆུ་དག་གི་ཚོགས་པ་དག་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཏུ་མྱུ་གུ་མི་བ
Chinese
在无有“所作”之处，则无有“能作”。声音是所作，因此成立其自性。若无此，则“所作”不会产生，因此在声音上显示“有”。因此，其自性存在的体性自然成立。因此，如前一样，未作立誓之语。随行是由意义理解而成立的。确定其自性，是因为其反面是相违的。因此，应极力确立，并陈述相违之处。如果成立，则确定其自性，意义上已经涵盖，因此随行成立。现在，如何确定“凡是所作，必定是无常”呢？这样应如何说呢？如下： 自性故随属， 坏灭非因故。 事物坏灭的体性，并非依赖于因，而是从其自身的因中产生坏灭的体性。因此，凡是稍微所作，其自性即是坏灭的体性。依赖的事物， 决定生者不可见。 事物的坏灭也唯有不依赖者。如果依赖，则瓶子等有些也会变成常有。何者说： 彼虽多因有， 于一亦不生。 如果坏灭的因有很多，那么这些因也依赖于各自的近取因。因此，必定不会是不近取的，有些也不会坏灭。因必定不会与果相连，因为可能有不完整和阻碍。因此，由于没有其他的果，坏灭有因 语者众， 一切坏灭因， 说为皆是错。 这是中间的偈颂。因此，此体性，即彼体性不依赖者，是对彼体性的确定。如同所有因集合产生果时，不可能有阻碍一样。即使有些不依赖于有些，难道必定不是没有彼体性吗？土地、种子和水等的集合，有些也不会发芽吗？
English
Where there is no "made," there is no "maker." Sound is made, therefore its nature is established. If this were not the case, "made" would not arise, therefore it is shown to exist in sound. Therefore, the nature of its self-existence is naturally established. Therefore, as before, no vow is made. Following is established by understanding the meaning. Determining its self-nature is because its opposite is contradictory. Therefore, it should be strongly established, and the contradictory points should be stated. If it is established, then determining its self-nature, the meaning is already covered, therefore following is established. Now, how to determine "Whatever is made, must be impermanent"? How should it be said like this? As follows: Because of its nature, it is related, Because it is not the cause of destruction. The nature of the destruction of things does not depend on the cause, but arises from its own cause as the nature of destruction. Therefore, whatever is slightly made, its nature is the nature of destruction. Dependent things, It is not seen that there are definitely arising ones. The destruction of things is also only independent. If it is dependent, then some of the pots and so on will also become permanent. Whoever says: Although there are many causes, It does not arise in one either. If there are many causes of destruction, then these causes also depend on their own proximate causes. Therefore, it must not be non-proximate, and some will not be destroyed. Causes must not be connected with the result, because there may be incompleteness and obstruction. Therefore, since there is no other result, destruction has causes Speakers, All causes of destruction, It is said that all are wrong. This is an intermediate verse. Therefore, this nature, that is, the nature of not depending on that nature, is the determination of that nature. It is like when all the causes gather to produce the result, it is impossible to have obstruction. Even if some do not depend on some, is it necessarily not without that nature? Even the collection of earth, seeds, and water, will some not sprout?