Tibetan
ནི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ཡང་ལྡོག་པ་དང་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་འགལ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་དེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མིན། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་མ་ ཡིན་ན་གང་གིས་དེ་ལྟར་འགྱུར། འདི་ནི་བདག་ཉིད་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི། གཅིག་གི་འཇིག་ན་གནས་པ་ཡི། །བདག་ཉིད་གང་ཡིན་དེ་དེའི་མིན། །གནས་པ་དང་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱིས་ཆོས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ལྟར་ན་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་དད་པའམ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། མི་འགའ་ཞིག་འདོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་སྤྱི་ཁྱད་པར་བློར་མི་འགྱུར། །དེ་བས་ན་དོན་གཞན་འདི་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདིའི་སྤྱིའམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་སེལ་བ་ལ་ཡང་དེ་མཚུངས་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ལྡོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །གནས་དང་གནས་མིན་རྟོག་པ་མིན། །གཞན་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཅན་རང་བཞིན་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་ཡི་བློ་ཡང་བསླད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་སུན་དབྱུང་བ་ཡང་མེད། །ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཅན་འདི་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དུ་མ་ལ་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ན་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར། གནས་པའམ་མི་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་དེའི་བསྐྱེད་པ་པོ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། དེ་ཡི་སྐྱེད་བྱེད་ངོ་བོ་གང༌། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་གཞན་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མེད་དོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི། འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གཅིག་གི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གཞན་དག་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
因为对于一个形态来说，既没有相违也没有不相违。因为在一个自性上不可能有矛盾。通过差别也不是那样。如果不说在一切形态上没有差别，那又会怎样呢？这并不是说某个自性既没有差别，又因为差别而与差别同时产生等等。如果是那样的话：一个坏灭时，存在的自性，不是它自己的。存在和不存在，如果所依的自性是一个，那么有差别者还有什么其他的法？这样一来，在任何情况下也不会变成多种多样。因为已经承诺了一切事物要么是差别，要么是没有差别。有些人不会这样认为，并且已经说过事物也不是。因此，这和成就与安乐不是一回事，仅仅是不同的事物。它不会变成普遍和特殊的概念。因此，这个其他的意义是无所依赖的，因为没有产生，所以说这个是普遍的或特殊的声音是不合理的。如果说在排除他者方面也会同样有这种结果，那也不相同。就像这样：因为相违没有自性，所以不是存在和不存在的分别。所谓的排除他者，什么也没有，那也是随顺自性的，不会被自性、存在和坏灭的形态的分别所分别。普遍的概念也被扰乱了。因此，也没有反驳。这种颠倒的知识仅仅是没有对境的，因为在众多中具有一个的形态，所以没有对境。不是存在或者不存在。如果有人这样说，它的产生者就是它的自性，那么：它的生起作用是什么？它又是如何成为生起作用的？对于这样说的人，我们不会说没有生起他者的作用，那么说什么呢？我们会说，一个生起它的自己的作用，不是他者的。其他的也只是通过自己的作用来生起，而不是通过作用，因为那是不存在的。那些也像自性一样，是作用本身。
English
Because for one aspect, there is neither contradiction nor non-contradiction. Because contradiction is impossible in one self-nature. It is not so through difference either. If it is not said that there is no difference in all aspects, then how would it be? This is not to say that some self-nature is neither different, nor does it arise simultaneously with difference because of difference, and so on. If that is the case: When one is destroyed, the existing self-nature is not its own. Existence and non-existence, if the self-nature of the basis is one, then what other dharma do those with difference have? In that case, it will not become diverse in any way. Because it has been promised that all things are either different or not different. Some people would not think so, and it has already been said that things are not either. Therefore, this is not the same as accomplishment and happiness, it is only different things. It will not become a universal and special concept. Therefore, this other meaning is independent, because it is not produced, so it is not reasonable to say that this is a universal or special sound. If it is said that the same result will occur in excluding others, it is not the same. Like this: Because contradiction has no self-nature, it is not a distinction between existence and non-existence. The so-called exclusion of others, there is nothing, that is also in accordance with self-nature, and will not be distinguished by the distinctions of self-nature, existence, and destruction. The universal concept is also disturbed. Therefore, there is no refutation either. This inverted knowledge is only without an object, because it has the form of one in many, so there is no object. It is neither existence nor non-existence. If someone says that its producer is its self-nature, then: What is its function of arising? How does it become a function of arising? To those who say this, we will not say that there is no function of arising others, then what do we say? We will say that one's own function of arising it is not that of others. Others also only arise through their own function, not through function, because that does not exist. Those are also like self-nature, they are the function itself.
Tibetan
ད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་དང་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། ངོ་བོ་གཅིག་དང་བྲལ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གཞན་ཡང༌། ཐ་དད་ཁྱད་པར་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲོས་ཏེ། ཁྱད་པར་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེས་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་དེ། གཅིག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ། དེ་དག་ཐ་དད་མེད་པར་ཡོད། །དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་བདེན་ཏེ། ཁྱད་པར་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ནི་ནུས་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྐྱེད་བྱེད་པ་མིན་པར་བཤད། །སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་དེ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལ་གནས་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་རབ་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མི་བསྟེན་པའི་སྣང་བ་ཡང༌། ཐ་དད་བྱེད་པའི། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དག་ཡིན་ནོ། །དོན་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་དོན་དག་ལ་བློའི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དང་ཆོས་འགལ་བ་གནས་པར་མི་འགྱུར་བའམ། དེ་ལ་ཡོད་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཐ་དད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་སྣང་བ་གཞན་མཐོང་བ་ནི་མེད་མོད་ཀྱི་གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཤེས་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་དོན། དེ་ནི་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན། །དེ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཤད། །དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འདོད། །སྐྱེས་བུ་ཀུན་གྱི་འཇུག་པ་ནི། །དེ་སྤོང་ལེན་པའི་འབྲས་ཅན་ཡིན། །དོན་ཅིག་པོ་འདི་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་དེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནུ་དེ་ཉིད་གཞན་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དོན་ཉིད་ཡིན་ན་སྣང་བའི་ངོ་བོ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི
Chinese
那么，对于差别和产生差别的事物，有什么矛盾呢？ 与单一自性分离，不会变成它的自性，也不是它的结果。它本身也是产生结果的，这有什么道理呢？ 另外，说了“差别是产生特殊性的原因”。 这些特殊性本身并不互相随顺，因为产生者的自性是不存在的，仅仅那样并不是产生者。 如果，它们无差别地存在。 这样变化才是真实的，差别是产生者，但它们也不是具有特殊性的自性，然而也是无差别的。 因为它具有单一的能力，所以是产生者。 说了它不是产生者。 即使把握了总体的自性，它也不会产生那些，因为它没有恐惧。 住在同一处所，也极度过分地产生结果，所以这样说了。 另外，不依赖的显现也是，产生差别的。 “又”这个词是指出生、存在和毁灭等等的差别。 凡是认为一切事物无差别，那么在这里，对于事物，心识的显现差别和相违的法不会存在，或者如果存在，即使是无差别，也不会变成某种差别。 这样，与单一的自性相似的分类，在这里不会变化。 因此，显现为差别等等，这仅仅是特殊性。 在这里，虽然没有见到其他的无差别显现，但是凭借什么力量会产生无差别的智慧呢？ 因此，特殊性本身就是意义。 那是从他者中返回的。 那被说成是原因和结果。 那被认为是自己的特征。 一切士夫的进入是，具有舍弃和取受的结果。 认识到这唯一的意义是具有进入和返回的自性，那也仅仅是特殊性。 凡是被称为共相，那也仅仅是他者的返回，如果那本身就是意义，那么显现的自性不变成所缘的特征是不合理的，因为对于特殊性来说，没有差别。
English
Then, what contradiction is there between difference and that which produces difference? Being separate from a single nature does not become its nature, nor is it its result. There is no reason why that itself is the producer of its result. Furthermore, it is said that "difference is the cause of producing particularity." These particularities themselves do not follow each other, because the nature of the producer does not exist, and that alone is not the producer. If, they exist without difference. It is true that such a change is true, difference is the producer, but they are not the nature of having particularity, yet they are also without difference. Because it has a single power, it is the producer. It is said that it is not the producer. Even if the nature of the general is grasped, it does not produce those, because it has no fear. It is said that residing in one place also excessively produces results. Furthermore, the appearance of non-reliance is also, producing difference. The word "also" refers to the differences of birth, existence, and destruction, etc. Whatever thinks that all things are without difference, then here, for things, the appearance of different consciousnesses and contradictory dharmas will not exist, or if they exist, even if they are without difference, they will not become some difference. Thus, the classification similar to a single nature will not change here. Therefore, appearing as difference, etc., this is only particularity. Here, although no other appearance of non-difference is seen, by what power will the wisdom of non-difference arise? Therefore, particularity itself is meaning. That is returning from others. That is said to be cause and effect. That is considered its own characteristic. The entry of all persons is, having the result of abandoning and taking. Recognize that this single meaning is the nature of having entry and return, that is also only particularity. Whatever is called generality, that is also only the return of others, if that itself is meaning, then it is unreasonable that the nature of appearance does not become the characteristic of the object, because for particularity, there is no difference.