Tibetan
ར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེ་རེ་བསལ་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ་དེ་དག་གི་ཚོགས་པ་ལ་ཡང་ ནུས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་སོ་སོར་རེ་རེ་བསལ་ན་ཡང་སྐྱེ་བས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནུས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར། སྔོ་སོགས་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ། །ནུས་པ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཚོགས་ལའང་ནུས་གྲུབ་བསལ་བ་ལས། །ཇི་ལྟར་ཡང་ན་དེ་ལྟར་མིན། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོ་སོའི་ནུས་པ་ཡང་མཐོང་བས་ཚོགས་པ་ལ་ཡང་ནུས་པ་མི་འགལ་ལོ། །བསལ་བ་རྣམས་ནི་སྤྱི་ལ་མི་ལྟོས་པར་ནམ་ཡང་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་མི་ནུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་འགའ་ཞིག་ལ། །ལྟོས་ནས་དེ་ནུས་འབའ་ཞིག་མིན། །འོན་ཏེ་ཐ་ག་པ་ཐག་ཟོང་མེད་པར་རས་ཡུག་མི་འཐག་ལ། ཐག་པ་ཐག་ཟོང་རེ་རེ་མེད་ཀྱང་འཐགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ལས་རས་ཡུག་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསལ་བ་རེ་རེ་བསལ་བ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་སྤྱི་འབའ་ཞིག་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཅིག་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། དེ་དག་དེ་གཅིག་ལ་ཕན་ན། །ཇི་ལྟར་བློ་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན། །དོན་ཐ་དད་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ལ་སྦྱོར་བ་འགལ་བས་འདི་ཐམས་ཅད་བརྩམས་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་བསལ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སྤྱི་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ན། དེ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གང་གིས་ན་དེ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས། དེ་ལ་བར་མ་དོར་ལྷག་མ་སྤྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདི་དག་ཐ་དད་ཀྱང་སྤྱི་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་གཅིག་ཁོ་ན་བསྐྱེད་ལ་རག་མོད། གཞན་ཡང༌། འདི་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར། །ཕན་འདོགས་གང་ཡིན་བསྐྱེད་པ་ཡིན། །སྔོན་རོལ་བཞིན་དུ་བོགས་མེད་པའི་བདག་ཉིད་འཛིན་པ་འདི་ལ་ནི་ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་ན། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་འགའ་ཞིག་བསྐྱེད་ན་ ནི་དེས་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱེད། །དེ་དེའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡང་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕན་འདོགས་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལ་དེ་འབྲེལ་པས་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕན་པར་བྱེ
Chinese
如果对蓝色等一一进行排除，眼识会产生，而且对它们的集合体也并非没有作用，同样，如果对这个也分别一一排除，因为产生，所以并非任何时候都没有作用。如果这样说，这是不恰当的类比，就像这样：对于蓝色等眼识，因为能分别看到作用，所以集合体也有作用成立。排除之后，又怎么会那样呢？对于感官等，因为眼识也能看到各自的作用，所以对集合体有作用并不矛盾。排除的那些，不依赖于总体，也永远不会那样产生随之而来的识。因此，排除的那些对它没有作用，所以不会执着于它们。如果说对它们中的一些，依赖之后并非仅仅是那个作用。然而，没有织布工和纺线就织不成布，即使没有单独的线和纺线，织布也能从那之中产生，这并非仅仅如此。同样，对于排除的每一个，在产生识的时候，也不是只有总体才是原因。那么是什么呢？如果认为依赖于排除的那些中的一个而产生识，如果那样，那些对那一个有益，怎么会不是一个心识呢？不同的事物结合成一个事物是矛盾的，所以这一切都是虚构的。如果排除的那些也对一个总体有益，那么它们对识有什么罪过而不产生它呢？对于它，中间放弃，剩下的总体又有什么用呢？就像这些虽然不同，但有对一个总体有益的作用一样，识也只能产生一个。另外，这个会成为它们的果，有益的就是产生者。像之前一样，如果执着于无用的自性，那么就没有什么叫做有益的，那就太过分了。如果产生一些事物，那么它对它做什么呢？如果它是它的所依，那么在没有帮助的情况下，所依和能依的事物又有什么呢？或者就太过分了。如果有益，也仅仅是与它相关，因为它在做，所以对它有益。
English
If one eliminates each of the blue things, etc., visual consciousness arises, and it is not that there is no function in their aggregate. Similarly, if one eliminates each of these individually, it is not that there is no function at all times because it arises. If you say that, it is an inappropriate analogy. Like this: For visual consciousness of blue, etc., because the function is seen separately, the function is also established in the aggregate. How could it be otherwise after eliminating it? For the senses, etc., because visual consciousness can also see their individual functions, it is not contradictory for the aggregate to have a function. Those that are eliminated never produce consciousness that follows in that way without relying on the general. Therefore, those that are eliminated are only incapable of that, so they will not be fixated on. If it is said that for some of them, it is not just that function after relying on them. However, without a weaver and thread, cloth cannot be woven. Even if there is no single thread and thread, weaving can arise from that, but it is not just that. Similarly, for each of the eliminated ones, it is not just the general that is the cause when consciousness arises. So what is it? If you think that consciousness arises relying on one of those that are eliminated, if that is the case, those are beneficial to that one, how could it not be one consciousness? It is contradictory to combine different things into one thing, so all of this is fabricated. If those that are eliminated also benefit one general, then what fault have they committed against consciousness that they do not produce it? For it, what is the use of abandoning the middle and the remaining general? Just as these, although different, have the function of benefiting one general, consciousness can only produce one. Furthermore, this will become their result, whatever benefits is the producer. As before, if one clings to the nature of being useless, then there is nothing called beneficial, then it would be too extreme. If it produces some things, then what does it do to it? If it is its basis, then what is the basis and the object of dependence when there is no help? Or it would be too extreme. If it is beneficial, it is only related to it, because it is doing it, so it is beneficial to it.
Tibetan
ད་པ་གཞན་ཅི་དགོས། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟེན་གྱིས་དེ་ལ་སྦྱོར་ན་ནི་ཕན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་རང་བཞིན་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡང་ཡིན་ལ། གཞན་དག་ལ་ལྟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཅུང་ཟད་འགའ་ཞིག་ལ་ལར་འབྲེལ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་སོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་ན་ནི་དེ་ལ་ཕན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ཕན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསལ་བས་ཕན་བཏགས་པའི་སྤྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ན་འདི་འདིའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་གསལ་ལོ། །འགའ་ཞིག་གིས་ནུས་ན་ནི་བསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་གང་ལ་ཡང་ནུས་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་བསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནུས་སོ་ཞེ་ན། ཕན་འདོགས་པར་མ་གྲུབ་པ་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་དེ་ཉིད་སྤྱི་ཁས་ལེན་ན་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་སྣང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཕན་པ་མེད་པ་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་ཤེས་པ་རྣམས་ཡུལ་མེད་དུ་ཟད་མོད། ཡུལ་མེད་དུ་ཟད་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལྟ་བུས་གཞག་པའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཡིན་གྱི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསལ་བ་ལ་མ་གཏོགས་པ་སྤྱི་མི་སྣང་བའི་བྱེད་པ་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པར་སྣང་ཡང་དེ་རྣམས་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་མི་སྣང་བློ། །ཐ་དད་རྣམས་ལ་མི་འདོད་ན། །དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དོན་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཅན་གྱིས་བློ་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་བ་ཉིད་དེ། དེ་མེད་ཀྱང་དེ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་ལ་རྣམ་པ་དུ་མ
Chinese
此外还需要什么？如果依靠依赖于它的所依来与它结合，那么所谓依赖于无益之事物，这有什么意义呢？从它产生的法，因为自性相关的缘故，被称为依赖。也是没有间断之自性者，而说依赖于其他事物，这是不合理的。因此，凡是稍微与某些事物相关联的，都属于需要产生的范畴。如果产生其他事物，那么对它没有利益。即使稍微也不做，也没有利益。因此，如果通过排除而施加利益的习气产生了识，那么很明显，这将成为此的果。如果某些事物能够，那么因为排除的事物永远无法对任何事物产生作用，所以不应该执取。如果因为排除的事物在识中显现而能够产生作用，那么那些没有被证实能施加利益的事物如何显现呢？如果普遍承认这一点，就应该思考。像这样，无益之事物不是所缘，因为会过于极端。不是所缘的事物不会在识中显现。如果无益之事物本身不是所缘，那么过去等等也不是所缘，因为不存在的事物没有施加利益的能力。那么，那些识就完全没有所缘了。即使完全没有所缘，也仅仅是因为从由那样的体验所留下的习气中产生，所以随行于它，这仅仅是成为识的自性。因为随行于有和无，所以是能，而不是因为显现，因为除了排除之外，普遍不显现的作者存在，并且声音等等虽然显现为消逝，但对它们没有作者。如果不同不显现的智，不希望存在于不同事物上，那么就不会说众多不产生一个果。那么是什么呢？对于不同的事物，具有它们各自的形态的智不会显现为无差别。对于执持总相者来说，自己的相不显现，即使它不存在，它们也存在，并且在自己的识中显现为其他形态，并且一个事物具有多种形态。
English
What else is needed? If, relying on the support that depends on it, one combines with it, then what is the meaning of saying that one relies on what is not beneficial? The dharma that arises from it is called dependence because of its self-related nature. It is also of the nature of being without interruption, and saying that it depends on other things is unreasonable. Therefore, whatever is slightly related to something belongs to the category of what needs to be produced. If one produces other things, then it is of no benefit to it. Even if one does not do anything slightly, there is no benefit. Therefore, if the habit of imposing benefits through exclusion produces consciousness, then it is clear that this will become the fruit of this. If some things are able, then because the excluded things can never have an effect on anything, they should not be grasped. If the excluded things are able to produce an effect because they appear in consciousness, then how do those things that have not been proven to be able to confer benefits appear? If one universally acknowledges this, one should think about it. Like this, what is not beneficial is not an object, because it would be too extreme. What is not an object does not appear in consciousness. If what is not beneficial is not itself an object, then the past and so on are not objects, because non-existent things do not have the ability to confer benefits. Then, those consciousnesses would be completely without objects. Even if they are completely without objects, it is only because they arise from the habits left by such experiences that they follow it, and this is only becoming the nature of consciousness. Because it follows existence and non-existence, it is able, but not because of appearance, because apart from exclusion, the agent that does not universally appear exists, and although sounds and so on appear to be vanishing, there is no agent for them. If the wisdom that does not appear as different does not wish to exist on different things, then one would not say that many do not produce one result. Then what is it? For different things, the wisdom that has their respective forms will not appear as undifferentiated. For those who hold the general characteristics, their own characteristics do not appear, even if it does not exist, they exist, and in their own consciousness they appear as other forms, and one thing has many forms.