Tibetan
ར་དོན་ཅན་རྒྱས་བྱེད། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་ཀུན་ཀྱང༌། །ཕན་ཚུན་མེད་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། །དེས་ན་གཞན་སེལ་ཡུལ་ཅན་དང༌། །གང་ལ་དངོས་དང་འབྲེལ་ཡོད་པ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། །རྗེས་དཔག་ཇི་སྐད་བཤད་ཇི་བཞིན། །འཁྲུལ་པར་འདྲ་ཡང་གཞན་ལ་མིན། །མར་མེའི་འོད་ལ་ནོར་བུ་བཞིན། །དེ་ལའང་དུ་མ་འབྲས་གཅིག་ཅན། །དེ་འབྲས་ཅན་མིན་གཞན་རྟེན་ཅན། །བརྗོད་དང་ཤེས་པས་གཅིག་ཉིད་དུ། ཐ་དད་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་གཅིག་ཀྱང་དུ་མ་བྱེད། །དེའི་དངོས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་འབྲས་ཅན་མིན་དོན་ ལས། །ཐ་དད་པས་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཤེས། །སྒྲ་དོན་འདི་དང་གཞི་མཐུན་ཉིད། །ཡོད་པ་མིན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུར། །གྲགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་བ་སྟེ། །དངོས་པོ་འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་གཞག་དང༌། །ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་ཅི་འདྲ། །དེ་ཉིད་དོན་ནི་མ་བརྟགས་པ། །འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་གྲགས་དེ་ལ། །དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་བརྟེན་ནས་ནི། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ཀུན་གཞག་པ། །དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་བྱའི་ཕྱིར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་གྱིས་དོན་རྣམས་ནི། །རང་གིས་འདྲེ་དང་ཐ་དད་མེད། །དེ་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང༌། །དུ་མ་བློ་ཡིས་བསླད་པ་ཡིན། །དེ་སྤྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའི། །བྱེ་བྲག་འདི་ནི་བློ་དོན་ལ། །དེ་ཉིད་ལ་གཞན་ལས་ལྡོག་པས། །ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རབ་ཏུ་བརྟག །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ལ། །དངོས་པོ་མཐོང་བ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་སྤྱི་དང་འདྲེས་པ་འདིར། །རང་གི་མཚན་ཉིད་གཟུང་བྱ་མིན། །དེ་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི། །རྣམ་སོགས་ཅིར་ཡང་གཟུང་བྱ་མིན། །བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་མང་པོ་རྣམས། །དེ་གཅིག་ལ་ནི་མི་རུང་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཀུན་ལས་ལོག །དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་བྱེད་པའི། །སྒྲ་ཡོད་མ་ཡིན་རྟོགས་པ་ཡང༌། །སྤྱི་ཉིད་དུ་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སྒྲ་རྣམས་མི་སྦྱོར་ཞེ་ན། སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡར་བཏགས་སྟོན། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཆེད་དུ་བྱས། །དེ་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད། །དེས་ན་དེ་ལ་བརྡར་མ་ཡིན། །སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡར་བཏགས་པའི་དོན་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་ལ། བརྡ་ཡང་ཅི་ནས་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་བརྡར་བྱས་པའི་སྒྲ་འདི་ལས་དོན་འདི་རྟོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་འདོགས་ན། སྔར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡར་བྱས་པའི་སྒྲ་ཕྱིས་སྦྱོར་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བསལ་བ་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ལ་མི་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཁྱད་པར་ཞིག་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་དེ། དེ་བས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ན་ མེད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཅི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དོན་བྱེད་པར། །ནུས་པ་ཤེས་ནས་དེ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེས་དོན་རྣམས་ལ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྦྱོར་བར་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་འདི་བརྡ་མི་བྱེད་པའམ། སྒྲ་མི་སྦྱོར་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བའི་ཉ་མང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདིའི་རྩོམ་པ་འབྲས་བུའི་དོན་ཅན་རིལ་མཁོ་བ་ཁོ་ནར་བརྩི་སྟེ། རྩོམ་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ནི་ཡལ་བར་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འགའ་ཞིག་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་འདིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འགའ་ཁོ་ན་ལ་བལྟ་བའི་རིགས་སོ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དག་འདོར་བ་དང་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དག་གི་བསྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་དག་བྱ་བའམ། བྱེད་དུ་གཞུག་པའམ། སྦྱོར་བ་ལ་གུས་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་རྣམས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡལ་བར་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རིགས་དོན་བྱེད་རུང་མིན། །རིགས་ནི་གཞོན་པ་དང་བཞོ་བ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐབས་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་དག་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། མཚོན་ཟིན་པས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་རིགས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྒྲས་མ་བརྗོད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་ལ་འཁར་བ་ཆོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ན། འཁར་བ་ཐོགས་པ་གཅོད་པ་ནི་མེད་དོ། །མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བསལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྣར་མི་འོང་བ་སྨྲ་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལས་གཞན་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གླང་འཇོ་བར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་གཞན་བརྗོད་ན་དོན་གཞན་མཚོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཁར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་འཁར་བ་ཐོགས་པ་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་མ་ངེས་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་མི་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་ ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། བསལ་བ་རྣམས་བསལ་ན་རིགས་འབའ་ཞིག་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤུན་དྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ
Chinese
饶益义者令增长，万事万物彼一切，互相无有而依待，是故他遮遣境者，何者与实有联系，无事物之所依是，比量如是说如是，相似于错乱然于他非，如灯之光于摩尼宝。于彼亦多果唯一，彼非具果是他所依，言说与了知为一性，极多分歧而行持。如是唯一亦作多，为彼事物完全显示故，彼之非具果义中，以差别而知诸法。此声义与基础同，虽非有然如是何，如名声般而述说，此事物是不可能。法与有法之安立，差别不差别为何如，彼真实义未考察，世间如何称说彼，如是唯独依待于，所立能立皆安立，为入胜义之义故，智者们所造作是。胜义之义诸义者，自性与杂染无差别，于彼体性一者与，众多为心所迷乱是。彼总相差别名为，此差别是心义上，彼自性从他处返，极度辨别法差别。于所立能立了悟时，事物显现衰退之故，此差别与总相混，自之体相非可取。彼是总相与差别之，体相等等何亦非可取，差别众多差别者，彼一上是不容故，彼之自性从一切返。彼如是而了悟之，声有非有之了悟亦，为入总相之性故。名为摄义之偈颂也。又为何自之体相不合用声耶？声等乃是诠释假立，彼乃为世俗而作，彼时自之体相无，是故于彼非假立。声等乃是极度显示诠释假立之义，然假立亦从何而于后时假立之声此能了悟此义耶？思念为世俗之义而安立，先前于自之体相假立之声后时合用是不应理也。
English
The one who benefits and makes things grow. All things, all of them, depend on each other without being mutually exclusive. Therefore, the one who eliminates others is the object, whoever has a connection with reality, is the support of non-things. Inference is as it is said. It is similar to confusion, but not to others, like the light of a lamp to a jewel. Even in that, many have one result. That which is not fruitful is dependent on others. By speech and knowledge, in oneness, it makes great distinctions. Likewise, one also makes many. For the sake of fully showing its reality, from the meaning of not having its fruit, through differences, one knows various dharmas. This sound meaning and the foundation are the same. Although it is not existent, how is it? It is spoken like fame, this thing is impossible. The establishment of dharma and the possessor of dharma, what is the difference between difference and non-difference? That very meaning is not examined. As the world says, so it is. Depending only on that, all proofs and proofs are established. For the sake of entering the meaning of the sacred, it is done by the wise. The meanings of the sacred meaning, are not different from their own impurities. In that, the essence of oneness and multiplicity is confused by the mind. That which is called general and special, this distinction is in the mind's meaning. That itself turns away from others, and greatly distinguishes the differences of dharmas. When realizing the proof and the proof, because the sight of things is lost, here the distinction is mixed with the general. One's own characteristics are not to be grasped. That is the general and the special, its aspects are not to be grasped in any way. Many distinctions and differences, because it is not possible for that one, its essence turns away from everything. The sound that realizes it as it is, the realization of existence and non-existence also, is because it enters into the nature of generality. This is a verse of collection. Again, why don't sounds apply to one's own characteristics? Sounds show what is designated by convention. That is done for the sake of terminology. At that time, there is no self-characteristic. Therefore, it is not designated for that. Sounds greatly show the meaning designated by convention. But if the designation is also from what sound designated later will this be able to realize this meaning? Thinking of establishing it for the sake of worldly meaning, it is not reasonable to apply the sound designated for one's own characteristics later.
Chinese
是故，由于排除不依随处所和时间的不同。因此，它不是用以衡量自身特征的。那么，声音所表达的是差别还是无差别呢？因此，在名言之时，没有不存在的过失，如果这样说，那是不对的。例如：如何使人成办事情，知晓能力后，为了成办此事，进入，说诸义，说者连接。世间上，不作此表示，或不连接声音，成为痛苦之鱼众多者，这是不存在的。那么是什么呢？此造作唯被视为具有果实意义的圆满所需，因为无果之造作是应舍弃的。因此，对此等声音的连接，也应视为仅关注某些果实。因为一切都是舍弃欲求和不欲求，获得和不获得的特征。因此，在知晓欲求和不欲求的成办与不成办之后，对此等进入和退出，应作，或使作，或对连接恭敬的声音进行连接。如果不是这样，则是应舍弃的。对此，种姓是否能成办事情？种姓对于年轻和挤奶等某些事情，也不是近处安住的。没有如此情况时，世间上对于名言等，声音的连接也没有。如果因为不能清楚显示，而说已表示者应表示的种姓，即使已确定关联，但对于声音未表达者，如何进入呢？例如，对某人说砍断拐杖，砍断拿着拐杖是不存在的。因为不可能，所以也不是进入排除，如此则会说出听不见的话，不是进入其他，如同说挤牛奶牛。如果说其他意义，也不是表示其他意义，即使已确定关联，但名为拐杖的声音，也无法理解拿着拐杖。如果因为关联不确定，所以不进入，那么，这对于种姓也是相同的，如果排除诸排除，则仅剩下种姓。名为兄弟面前
English
Therefore, it is because exclusion does not follow the differences of place and time. Therefore, it is not used to measure its own characteristics. Then, do sounds express difference or non-difference? Therefore, at the time of expression, there is no fault of non-existence, if you say so, that is not right. For example: How to make people accomplish things, after knowing the ability, in order to accomplish this, enter, say all meanings, the speaker connects. In the world, not making this representation, or not connecting sounds, becoming many fish of suffering, this is non-existent. Then what is it? This creation is only regarded as having the meaning of fruitful completeness, because fruitless creation is to be abandoned. Therefore, the connection of these sounds should also be regarded as only focusing on certain fruits. Because everything is the characteristic of abandoning desire and non-desire, obtaining and not obtaining. Therefore, after knowing the accomplishment and non-accomplishment of desire and non-desire, for these entering and exiting, one should do, or cause to do, or connect the sounds that are respectful to the connection. If not, it should be abandoned. For this, can the lineage accomplish things? The lineage is not closely dwelling on some things such as youth and milking. Without such a situation, there is also no connection of sounds for expressions in the world. If it is said that the lineage that has already been expressed should be expressed because it cannot be clearly shown, even if the connection has been determined, how can one enter what the sound has not expressed? For example, if you say to someone, cut off the cane, cutting off the holding of the cane does not exist. Because it is impossible, it is also not entering exclusion, so it will speak unheard words, not entering others, like saying milk the cow. If you say another meaning, it is also not expressing another meaning, even if the connection has been determined, the sound called cane cannot understand the holding of the cane. If it is because the connection is uncertain, so it does not enter, then this is the same for the lineage, if all exclusions are excluded, then only the lineage remains. Named brother in front