Tibetan
། དེའི་ཁྱད་པར་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་འདྲ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གཟུང་བས་ཁྱད་པར་གཞན་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་མར་མེའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་རྣམས་ལ་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་དོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟར་དངོས་པོ་གཡོ་བ་ལ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི། དེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། འདི་སྙམ་དུ་འདི་ནི་མི་རྟག་པའོ། །འདི་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་ན་ཆོས་དུ་མ་དང་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་དག་ཏུ་སྟོན་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་རྟེན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལ་དུ་མ་དང་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་གཅིག་དང་དུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་འདོད་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་གཞག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པོ་དེ་ལ་དུ་ མ་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དུ་མ་ལའང་གཅིག་པ་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐ་དད་པ་ཡང་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། སྒྲའི་དོན་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་གཅིག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཕན་མི་འདོགས་པ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བློས་གཅིག་སྒྲོ་བཏགས་ན་ནི་སྒྲ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བློ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཛིན་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་པུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དེ་དང་ལྡན་པ་ཕན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕན་པར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན།
Chinese
即使是从那差别中产生，也像是完全舍弃了追随所见差别的做法，仅仅抓住少许相似之处，为了强加其他差别，如同把油灯的光芒看作宝珠一样。因此，对于分别念境的诸法，实际上并没有作用。也不是说，在自性上没有无常等，因为对于事物的变动，并没有所谓的“不了解”，而是因为将它视为刹那存在的法性。心中会想：‘这是无常的’，‘这确实是无常的’。当分别念仅仅专注于它的法性时，就会显示出多种、单一和不同的法。它们也不是没有所依，因为它们依赖于见到它的差别。也不是没有事物的法性，因为它的自性本身就是那样显现的。认为事物是多种、单一和不同的，那是错误的，如果想要了解对同一事物进行单一和多种处理，那么为了显示那样的自性，就会那样安立。但不是通过事物的差别，因为一个事物不可能同时是多种，多种事物也不可能是一个，而且也遮止了不同。因为它们的自性是不同的。如果承认声音的意义与事物本身一样，那么就不可能存在共同的基础。如果说，为了表达具有那些差别的一个事物，所以没有过失，那么，因为不能施加利益，所以不是差别。如果是其他的支配，那么因为是所生和能生的事物，所以不能同时存在。因此，不是表达为二。如果心识强加一个，那么声音就不会成为事物的对境。如果仅仅是显现在心识中的对境，那么一切都会变得与它相同，因为在执着时，不会仅仅显现具有那样不同差别的单一事物。如果说，具有那些差别的可利益者和能利益者也能同时存在，所以没有过失。
English
Even if it arises from that difference, it is like completely abandoning the practice of following the seen difference, and only grasping a little similarity, in order to impose other differences, like seeing the light of a lamp as a jewel. Therefore, for the objects of conceptual mind, there is actually no function. It is not that there is no impermanence, etc., in its own nature, because for the movement of things, there is no so-called "not understanding," but because it is regarded as the nature of momentary existence. One thinks: 'This is impermanent,' 'This is indeed impermanent.' When conceptual minds focus only on its nature, they will show multiple, single, and different dharmas. They are also not without support, because they rely on seeing its difference. It is also not without the nature of things, because its own nature itself appears that way. It is wrong to think that things are multiple, single, and different. If you want to understand the single and multiple processing of the same thing, then in order to show that nature, it will be established that way. But not through the difference of things, because one thing cannot be multiple at the same time, and multiple things cannot be one, and difference is also prevented. Because their natures are different. If it is admitted that the meaning of sound is the same as the thing itself, then there cannot be a common basis. If it is said that there is no fault because one thing with those differences is expressed, then because benefit cannot be applied, it is not a difference. If it is the dominion of others, then because it is the object to be produced and the object that produces, they cannot exist simultaneously. Therefore, it is not expressed as two. If the mind imposes one, then the sound will not become the object of things. If it is only the object that appears in the mind, then everything will become the same as it, because in clinging, only one thing with such different differences will not appear. If it is said that the beneficiary and the benefactor with those differences can also exist simultaneously, then there is no fault.
Tibetan
མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོར་མ་རེང་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་མེད་པས་རྟོགས་པས་སྒྲོ་གདགས་པར་བྱས་ནས། ཐ་སྙད་འདོགས་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བློ་དེ་ཁོ་ན་ཅི་སྟེ་མི་སྦྱོར། སྒྲ་དང་ཚད་མ་གཅིག་གིས་ཡུལ་དུ་བྱས་ན་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མ་ལུས་པ་འཕངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་པ་དོན་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་ལ་སྣང་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོའི་མཐུ་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་སུ་ཐལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཞན་མ་ངེས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་གཞན་ལ་རེ་བ་དང་བཅས་པའི་བློས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲའི་དོན་ཐ་དད་པ་བསྒྲུབ་པ་དག་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པར་བློ་ལ་སྣང་བས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་དངོས་པོ་དང༌། གཞི་མཐུན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་བཞིན་མི་འགལ་ལོ། །འདིའི་ཆོས་དང་ཆོས་ ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་དོན་དུ་མ་ལས་ཐ་དད་པ་ལ། དོན་གཅིག་ཅིག་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དགག་པ་ཤེས་པར་འདོད་པ་དང་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པས་བརྗོད་ནས་བློ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་ཕྱེ་བར་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ནས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཙམ་གྱི་ཆས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། བློ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་གི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མང་པོ་བརྗོད་པས་ཚིག་ཐ་དད་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ཐ་དད་པ་ཆོས་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་དག་གིས། དེའི་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱེད་དོ། །རང་བཞིན་དེ་འཛིན་རྣམ་རྟོག་བློ། །དོན་མེད་ཀྱང་དེའི་དོན་ཅན་འདྲ། །དེ་ཡི་འབྲས་ཅན་མིན་དོན་ལས། །ཐ་དད་མཐར་ཐུག་སྐྱེ་བ་དང༌། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཕྱི་རོལ་དང༌། །གཅིག་ལྟར་གཞན་ལས་ལོག་ལྟ་བུར། །སྣང་བ་གང་ཡིན་བརྟག་པ་ཡི། །ཡན་ལག་མེད་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མིན། །ཤེས་པ་ཡོད་པའི་དོན་དེ་རྣམས། །འདི་ལྟར་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཅན། །དེས་ན་ཐ་དད་མིན་ལྟ་བུར། །དེ་ཉིད་གཞན་ལས་ལོག་པར་ཡང༌། །སྣང་སྟེ་དེ་ལ་སྤྱི་དང་ནི། །གཞི་མཐུན་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དག་གི །ཤེས་པ་དང་ནི་བརྗོད་པ་ཡིས། །ཐ་སྙད་ནོ
Chinese
不是的。因为在成立上没有其他的自在，所以不是差别本身。也不是不成立，因为不是自己的自性。因为在一切情况下都没有其他的自在，所以通过认识而进行增益。如果安立名言，为什么不把那个心识完全结合起来呢？如果声音和量作为一个对境，因为事物力量抛弃了所有差别。从那以外也不会变成无意义，因为显现于心识的是没有事物。在从事物力量生起的事物中没有过失。如果那不是他体，即使作为一个境，没有决定的其他相，应以具有希求其他相的心识来执取，而且，成立声音的意义是他体的那些，也因为不异显现于心识，如共同和差别以及差别的所依事物，以及所依相同的事物，如是如何了知一样，没有相违。此的法和有法之差别，也是从多义上是他体，从一义上成立是他体，以及想要了知遮破，并且由于事物本身被称为法的声音，舍弃其他差别而说，因此显现于心识。如法是他体一样，并且没有分别，将此的自性安立为其他有法，而极力显示。仅仅以那样的部分，法和有法是他体的缘故。似乎具有他体的心识，但不是因为事物是他体，因为会变成如前所说的过失。通过说出如此众多的他体，以他体的词和所要成立的，以及他体的成立，具有法显现的差别，以那的自性，为了以那的自性来认识而作。执持自性之分别念，无意义也似有意义，非彼之果从意义，他性至极生起，于彼本体外境，如一从他异，显现为何观察之，无有支分故非彼。具有知识之意义彼等，如是具有遣除之体性。因此如非他性般，彼亦从他遣除而，显现于彼共同与，所依相同行境者，知识与言说之，名言错乱。
English
It is not. Because there is no other's independence in establishment, so it is not the difference itself. It is also not unestablished, because it is not its own nature. Because there is no other's independence in all cases, so it is imputed through cognition. If names are established, why not completely combine that mind? If sound and valid cognition are taken as one object, because the power of things abandons all differences. Other than that, it will not become meaningless, because what appears to the mind is without things. There is no fault in things arising from the power of things. If that is not other, even if it is taken as one object, those other aspects that are not determined should be grasped by a mind with hope for other aspects, and those who establish the meaning of sound as other, also because they appear to the mind as non-different, like the common and the difference and the basis of the difference, and the things that have the same basis, just as how they are known, there is no contradiction. The difference between the dharma and the possessor of dharma of this, is also other from many meanings, and from one meaning, the establishment is other, and wanting to know the negation, and because the sound of the thing itself is called dharma, speaking by abandoning other differences, therefore it appears to the mind in that way. Like dharma is other, and without distinguishing, establishing the nature of this as another possessor of dharma, and showing it extremely. Just with that kind of part, dharma and possessor of dharma are other. It seems to have a mind of otherness, but it is not because things are other, because it will become the fault as mentioned before. By saying so many othernesses, with the words of otherness and what is to be established, and the establishment of otherness, having the difference of the appearance of dharma, with that nature, in order to know with that nature, it is done. The discriminating mind that holds the nature, meaningless also seems to have meaning, not the fruit of that from meaning, otherness ultimately arises, in that the essence is external, like one from another different, what appears is what is examined, because there are no limbs, it is not that. Those meanings that have knowledge, are like this with the nature of elimination. Therefore, like non-otherness, that also from another eliminated, appears in that common and, those who have the same basis of action, knowledge and speech, the names are confused.