Tibetan
་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་དོན་བྱེད་པར་རུང་བར་སེམས་ཤིང་སྣང་བ་དང༌། རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་འཇུག་གོ །དེ་དག་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲས་དེ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ལོག་པ་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ནི། སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་མི་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟོགས་པ་པའི་བསམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ན་གཞན་སེལ་བ་ཡང་སྤྱི་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ མི་རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་བསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཀྱང་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །བློ་རྣམ་པ་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་སྐྱེ་བ་དེའི་རྟེན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་སེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་འདི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟ་བུར་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། འདི་ལྟར། བསལ་བ་རྣམས་ནི་རྗེས་མི་འགྲོ། །རྗེས་འགྲོ་གཞན་ནི་སྣང་བ་མེད། །བསལ་བ་འདི་དག་ནི་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པས་སྤྱི་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་བློ་ལ་མི་སྣང་སྟེ། མི་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་དུ་གཞན་འཛིན་པའམ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་དང་འབྲེལ་པ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱི་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པའི་བརྗོད་པ་དང༌། བློའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་གཅིག་སྤྱི་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ལ་ཤེས་པ་འཇུག །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གྲངས་དང་འབྲས་བུའི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱིའི་བདག་ཉིད་འདི་གང་ཡིན་ཞེས་དེ་ཉིད་དཔྱོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་ཤེས་པ་འཇུག་སྟེ། དེས་ན་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་བཤད་པ་རྒྱུ་མཚན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རྫས་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ད
Chinese
那些进行辨别的人不是这样，他们认为那些仅仅以自己的目标为目的而显现的事物，以及将可以辨别的事物当作一个整体来对待。由于他们的想法，他们那样说，同样，声音仅仅通过做那件事来表明那些与不做那件事的事物相反的事物。那些思考那唯一真实的人，不会认为显现的不同等等方面没有差别。如果追随证悟者的想法，那么排除他者也会变成共相，但那样的证悟是不存在的。不仅如此，对于排除，对于差别和无差别，对于单一性和普遍性等等方面也是无法理解的。如果问，产生具有无差别相的智慧，它的所依是什么？仅仅回答说是排除他者。因为那存在于事物之中，因为没有矛盾，并且因为具有声音所依的名称也那样显现。像这种智慧所显现的那样，被称为共相的事物根本不存在。例如：排除的事物不会随顺，没有其他的随顺显现。这些排除的事物不是互相随顺的，因为没有差别，所以会推论出没有共相。从那些事物之外的其他差别，在这种智慧中也根本不会显现，如果不显现，又怎么会执持或安立名称为自体呢？因为与那些事物存在一种关联，所以也不会变成共相，因为已经说过会太过分了。如果说，无差别的表达和成为智慧之原因的一个是共相，而不是全部。那么，如何通过其他的门径来了解其他的呢？如果说是由于与它有关联。即使存在数量和果实的实体等等，也会太过分。如果说，因为不是共相的自性。那么，难道不是正在考察共相的自性是什么吗？如果与它有关联，就会产生了解，因此，如果说那是共相，那么对于那个说法，存在解释的理由，因为与许多实体等等有关联。
English
Those who make distinctions are not like that; they think that those things that appear to serve only their own purpose, and treat things that can be distinguished as a whole. Because of their thoughts, they say that, and similarly, sound only by doing that thing indicates those things that are contrary to those that do not do that thing. Those who contemplate that one reality do not think that there is no difference in terms of different appearances and so on. If one follows the thought of an enlightened one, then the exclusion of others will also become a universal, but such enlightenment does not exist. Not only that, but for exclusion, for difference and non-difference, for oneness and universality, and so on, it is also impossible to understand. If asked, what is the basis for the arising of wisdom with an undifferentiated aspect? It is only said to be the exclusion of others. Because that exists in things, because there is no contradiction, and because the terminology with a sound basis also appears that way. Just as this wisdom appears, there is nothing at all that has become a thing called a universal. For example: Excluded things do not follow, and no other following appears. These excluded things do not follow each other, because there is no difference, so it would be inferred that there is no universal. Other differences from those things do not appear at all in such wisdom, and if they do not appear, how can one grasp or establish a name as self? Because there is one connection with those things, it will not become a universal either, because it has already been said that it would be too extreme. If it is said that one of the undifferentiated expressions and the cause of wisdom is a universal, but not all. Then, how does understanding enter through the door of others? If it is said that it is because it is related to it. Even if there are numbers and the substance of fruits, etc., it will be too extreme. If it is said that it is because it is not the nature of a universal. Then, isn't it being examined what the nature of a universal is? If there is a connection with it, understanding will arise, therefore, if it is said that it is a universal, then for that statement, there is a reason for explanation, because it is related to many substances, etc.
Tibetan
ག་ལས་ཀྱང་ཤེས་པ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་ཡང་མི་འཇུག་སྟེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་སྤྱི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཆོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི། བློའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་ པས་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཤེས་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ། ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་འབྲང་བར་འགྱུར། །ཤེས་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན། རྟེན་མེད་པར་སྐྱེ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འགྱུར་རོ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཤེས་པ་གཅིག་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་གཞན་བསལ་བ་གཞན་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཞན་དང་བསལ་བ་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱི་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ལྟས་དོན་ལ་གཅིག་བདག་ཏུ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་འདི་འཁྲུལ་པ། །དོན་རྣམས་ནི་ཐ་དད་པའམ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་རུང་བདག་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་དོན་གང་ལྡན་ཕན་ཚུན་དུ། །ཐ་དད་པ་འདིའི་ས་བོན་ཡིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་བར་གང་ཞིག་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡར་བྱེད་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་ནོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཅན་དེའི་ས་བོན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་འཛིན་པ་ན་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་གང་གིས་ན་དེ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ། ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་རྟོགས་དོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ། །དོན་གཅིག་བསྒྲུབ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི། །ཐ་དད་ཡིན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ངེས་ཏེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་བཞིན། །ཇི་ལྟར་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་སྣང་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་སམ། བདག་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ དང་དོན་དང་དེ་རྣམས་ཕྲད་པས་དེའི་ངོ་བོར་ངེས་པའི་སྤྱི་མེད་ཀྱང༌། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་
Chinese
因为从任何事物都能知晓，所以是共性的自性。如果不是这样，就不能适用于其他事物，因为没有差别。如果是这样，那么物质、 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，功德）和共性等的本质就会混淆。如果是这样，那么仅仅是智慧的显现是知晓的本质，因此是存在的，所以是共性吗？不是这样的。例如：与知晓不相异，怎能随顺其他事物？知晓者的本质怎能是其他事物的共性？因为它在那些事物中不存在。如果因为执着于它的本质，所以如此错误地安立名称，那么，对于它，产生如此知晓的原因是什么？如果无所依而产生，那么就会遍及一切。或者，如果一个知晓与不相异的知晓，怎能是遣除其他知晓、从其他产生的本质？因此，如果不能区分其他知晓和遣除其他知晓，怎能成为共性？因此，在事物上，执持 एक（梵文天城体，eka，梵文罗马拟音，eka，一）自性的分别念是 भ्रम（梵文天城体，bhrama，梵文罗马拟音，bhrama，错觉）。事物无论是相异还是不相异，因为没有任何自性是相同的，所以在它们之上如此执持的分别念是错觉。具有名称和意义的相互间的差别是此（错觉）的种子。应当从具有不相异之所立的事物中知晓其非所立的事物，为了知晓将要进入完全舍弃它们的事物，因此，作为区分的相互差别是错误的分别念的种子，它显现为一个自性。这个分别念在执持它时，从自己习气的自性中如此显现。还有，如果因为从不是它的事物中返回，所以说是不相异，那么，相异的事物的结果是不相异的吗？事物的自性是这样的：एक（梵文天城体，eka，梵文罗马拟音，eka，一）了知、意义、知晓等，为了成就 एक（梵文天城体，eka，梵文罗马拟音，eka，一）意义，有些是相异的，但通过自性来确定，就像根（官能）等一样。就像根（官能）、境、显现和作意等，或者，神我、根（官能）、意和境，以及它们相遇，即使没有确定其本质的共性，但色法的形态
English
Because it can be known from anything, it is the nature of generality. If it were not so, it would not apply to other things, because there is no difference. If it were so, then the essence of substances, गुण (Sanskrit Devanagari: guṇa, Sanskrit Romanization: guna, meaning: quality), and generality would be confused. If it were so, then is it the case that merely the appearance of intelligence is the essence of knowing, therefore it exists, so it is generality? That is not the case. For example: How can what is not different from knowing follow other things? How can the essence of the knower be the generality of other things? Because it does not exist in those things. If, because of attachment to its essence, names are thus mistakenly applied, then what is the cause for such knowledge to arise in it? If it arises without a basis, then it would pervade everything. Or, if one knowing and non-different knowing, how can the essence of eliminating other knowing and arising from others be? Therefore, if it does not differentiate other knowing and eliminating other knowing, how can it become generality? Therefore, on things, holding the one self is a भ्रम (Sanskrit Devanagari: bhrama, Sanskrit Romanization: bhrama, meaning: illusion) of conceptual thought. Whether things are different or not different, because no self is the same, the conceptual thought that holds them in this way is an illusion. The mutual difference of having name and meaning is the seed of this (illusion). One should know the non-established things from the things that have non-different established things, and in order to know what will enter into completely abandoning them, therefore, the mutual difference as a distinction is the seed of the erroneous conceptual thought, which appears as one self. This conceptual thought, when holding it, appears in this way from the nature of its own habit. Furthermore, if it is said to be non-different because it returns from things that are not it, then is the result of different things non-different? The nature of things is like this: एक (Sanskrit Devanagari: eka, Sanskrit Romanization: eka, meaning: one) understanding, meaning, knowing, etc., in order to accomplish one meaning, some are different, but determined by nature, just like the senses, etc. Just like the senses, objects, appearances, and attention, or, the self, the senses, the mind, and the object, and their meeting, even if there is no generality that determines its essence, but the form of the form