Tibetan
ང༌། རྟོགས་པའི་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་དུ་མར་བཤད་དེ། དེ་མ་རྟོགས་པ་དང༌། དེ་དང་འགལ་བ་རྟོགས་པ་དང༌། འགལ་བའི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བའི་སྦྱོར་བ་དག་གིས་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའམ། །རང་བཞིན་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ལས། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པ་སྟེ། །མ་མཐོང་ལས་མིན་མཐོང་ལས་མིན། །གཞན་དུ་གཞན་ནི་གཞན་དག་དང༌། །ངེས་པར་ཡོད་པའི་ངེས་པ་གང༌། །དོན་གཞན་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཆོས། ། ཡིན་ན་གོས་ལ་ཚོན་བཞིན་ནོ། །བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གཞན་ཡང༌། ཆོས་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེ་གཞན་ཉིད། །དེ་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་པའམ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པའམ། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འགལ་བ་གནས་པའམ། །རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་གང་ཡང་གང་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་རིལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་དང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའམ། མིང་ཐ་དད་པར་ཟད་དེ། དོན་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དོན་ཐ་དད་པ་ཉིད་མེད་ཀྱང་དངོས་པོའི་དུས་ན། མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཕྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་པ་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚིག་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པར་བྱའོ། །རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདིའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་མཐོང་བཞིན་དུ་ཡང་བློ་གཞན་པ་ཡོད་པ་དམིགས་པས་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་དགོས་པས་བསླུས་པའམ། འདྲ་གཞན་འབྱུང་པས་བསླུས་པས་མི་རྟོགས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཕྱིས་འདི་མི་དམིགས་པས་མི་གནས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ངེས་པའི་དུས་ཡིན་པས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བ་རྒྱུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པས་འབྲས་བུ་མཐོང་བས་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་
Chinese
而且，通过领悟的差别之门，可以讲述多种方式，即不领悟它，领悟与它相违背的，领悟违背的果实等等差别之结合，如先前所说的那样。原因和结果的事物，或者，从确定自性中，没有则必定不生，没有见到则不行，见到也不行。其他处，其他是和其他事物，以及，必定存在的确定性是什么？其他意义具有原因的法，如果是，就像布上的颜色一样。这是中间的偈颂。另外，如果法成为其他意义的原因，那么它就是其他。如果它成立，那么不成立或者原因不同，就不是它的自性。事物的不同，或者原因不同，就是这个，法相违背存在，或者原因是不同的。如果也使那些成为不同，那么没有任何事物从任何事物中成为不同，因此会变成一个整体。因此，同时产生和毁灭，以及一切与一切紧密相连。如果不是那样，就不会变成一个，或者只是名称不同，因为已经承认了意义，所以那样说。即使原因意义的不同不存在，但在事物的时候，因为无常本身没有成立，所以和不是它的自性一样吗？如果说不是，那么无常本身，之后会成立的，没有其他任何事物，只有事物刹那存在的法才是无常本身。对于法和有法词语的不同，也应当讲述原因。因为从自己的原因中那样产生，所以这个自性刹那存在的法性，即使明明看见，也因为有其他的念头存在，被认为必须总是那样存在而被欺骗，或者被相似的其他所欺骗而不能领悟。为了对没有见到最后刹那的人们确定，之后因为没有见到这个，所以领悟到不住留，因此那时是确定的时间，所以才安立为无常本身。即使产生结果的能力是原因的事物本身，但没有见到结果，即使已经见到了原因，但因为没有领悟到它的体性，就像见到结果才领悟一样。如果不是那样，其他
English
Moreover, through the gate of the distinction of realization, it can be told in many ways, namely, not realizing it, realizing what contradicts it, realizing the fruit of contradiction, and so on, the combination of distinctions, as said before. The objects of cause and effect, or, from determining the nature, without it, it will definitely not arise, not seeing it is not okay, seeing it is also not okay. In other places, other is with other things, and, what is the certainty of definitely existing? Other meanings have causal dharmas, if so, it's like color on cloth. These are the intermediate verses. Furthermore, if a dharma becomes the cause of another meaning, then it is other. If it is established, then not established or different causes are not its nature. The difference of things, or different causes, is this alone, contradictory dharmas exist, or the cause is different. If those are also made different, then nothing becomes different from anything, so it will become a whole. Therefore, simultaneous arising and destruction, and everything is closely connected to everything. If it is not so, it will not become one, or it is just a different name, because the meaning has been admitted, so it is said that way. Even if the difference of cause and meaning does not exist, but at the time of things, because impermanence itself is not established, is it not the same as not being its nature? If you say no, then impermanence itself, which will be established later, there is nothing else, only the dharma of things existing for a moment is impermanence itself. For the difference of the words of dharma and the possessor of dharma, the reason should also be explained. Because it arises that way from its own cause, so this nature, the nature of existing for a moment, even if it is clearly seen, is deceived because there is another thought, thinking that it must always exist that way, or it is deceived by similar others and cannot realize it. In order to determine for those who have not seen the last moment, later because this is not seen, so it is realized that it does not stay, so at that time it is a definite time, so it is established as impermanence itself. Even if the ability to produce the result is the object of the cause itself, but the result is not seen, even if the cause has been seen, but because its essence has not been realized, it is like realizing only when the result is seen. If it is not so, other