Tibetan
ག་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི། གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པར་ཟད། གང་གི་དོན་དུ་དཔེ་བརྗོད་པའི་དོན་དེ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་དེ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་རབ་ཏུ་བསྟན་ན་ཡང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའི་གཞིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཤིང་གཞི་སྤང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲེལ་ཤེས་ན། །གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་སྨྲས་པས། །དོན་གྱིས་གོ་བས་ཅིག་ཤོས་ལའང༌། དྲན་པ་ཡང་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཡང་ན་དོན་གྱིས་གོ་བས་གང་ཡང་རུང་བས་གཉི་ག་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེར་ཡང་དཔེས་དེའི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་དགོངས་ཏེ། དོན་གྱིས་གོ་བས་གཅིག་བརྗོད་པས་ཅིག་ཤོས་འགྲུབ་པར་བཤད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་བྱས་པ་དེ་ནི་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དོན་ཐ་དད་པ་མེད་ན། གསལ་བར་འདི་ནི་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་ཚད་མས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡོད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེའི་ངོ་བོར་ཤེས་བས་ནི་དོན་གྱིས་གོ་ བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མེད་ན་བྱས་པ་ཉིད་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་མེད་ན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པ་ལས་འདི་ལྟར་འདི་ནི་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་དེ་མེད་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དྲན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དུ་བ་ནི་མེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནེ། །དེས་ན་དུ་བ་ཡོད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་མེ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་གཞན་དེ་དང་འབྲེལ་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་རང་དབང་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱུ་ཡོད་དོ། །རྒྱུ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་ཡོད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དུ་བ་ལ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དུ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཤེས་པས་མེ་མེད་ན་དུ་བ་མེད་དོ་ཞེས་དོན་གྱིས་གོ་བས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་མེད་ན་དུ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན། མེ་ལས་དུ་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་མེད་ན་ཅི་སྟེ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་མེད་ན་ཉན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དེ་དག་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མེད་པས་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར། ཡོད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དཔེས་མེ་དང་དུ་བ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མི་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ན། མེ་མེད་ན་དུ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ ཤུགས་ཀྱིས་ལྡོག་པ་འགྲུབ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པས་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དྲན་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་དེ་མེད་ནི་མི་སྲིད་པས་གཅིག་ཡོད་ན་གཞན་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དཔེས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་འདི་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་སྟོན་པ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དག །མེད་པ་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པའི་ཡང༌། །གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཁོ་ན་ལྡོག་པ་ན་རང་གི་འབྲེལ་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་གཞན་འགའ་ཞིག་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས། །རྒྱུའམ་རང་བཞིན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མ་འབྲེལ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་གཅིག་ལོག་པས་གཞན་ལྡོག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། དམིགས་པར་ནི། རིགས་ལྡན་དེ་མི་རིགས་པར་ཡང༌། །དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དགག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་མི་དམིགས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་དགག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉི་གའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་འདི་རྣམ་གསུམ། །བཤད་ཀྱང་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟེ། །དེ་དང་དེ་འགལ་ལ་སོགས་པ། །མི་རྟོགས་རྟོགས་དབྱེའི་སྦྱོར་སྒོ་ནས། །དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་སྟེ། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་དང༌། རང་གི་བདག་ཉིད་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ནི་སྦྱོར་བའི་དབང་གིས་དེ་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པ་ད
Chinese
对于完全成就的智者们来说，仅仅陈述理由就足够了。为了什么缘故而举例说明呢？因为那个意义已经成立了，所以那时陈述它有什么用呢？即使很好地显示了，也会想：对于不相顺的例子的根据该怎么办呢？从而舍弃了根据。因此，如果知道关联，从二者中说出任何一个，通过意义理解，也会对另一个产生正确的忆念。或者说，通过意义理解，为了很好地显示任何一个，而说出二者，这是所说的内容。在那里，也考虑到用例子很好地显示它的自性和因的实物。通过意义理解，陈述一个，就成立另一个。比如，如果说“凡是所作都是无常的”，如果没有意义上的差别，就会清楚地确定“这仅仅是此的自性，并且是与量所见相关联的”，因为确定了它的存在。因此，通过知道它的自性，如果无常不存在，那么所作也不存在，将会这样认为。没有自己的自性就不会存在，因为没有差别。如果不是这样，就不会成为“它存在”这样的说法。同样，如果说“如果它不存在，那么就不存在”，从认识它的自性来看，就像这样“这是此的自性，因此如果它不存在，那么就不存在”。如果不是这样，那是不允许的。因此，通过认识它的自性，就会产生随后的忆念。同样，如果说“哪里有烟，哪里就有火”，烟是火的果，因此如果有烟，那么必定有火。如果不是这样，因为没有确定其他意义与它相关联，就会变成自性自在的。因此，即使它不存在，也不会不存在，因为自己的自性没有不完整的。如果是果，那么必定有因。因是因本身，这才是唯一的，如果存在其他意义，那就是安立自己自性的东西。果也只有在它存在的时候才存在。那也就是在烟上存在。因此，通过随后的认识“烟是果”，通过知道它的果性，如果无火，那么就没有烟，通过意义来理
English
For the fully accomplished wise ones, it is sufficient to state only the reason. For what reason should an example be given? Because that meaning is already established, so what is the use of stating it at that time? Even if it is well shown, one would think, "What should be done with the basis of dissimilar examples?" and thus abandon the basis. Therefore, if the connection is known, by stating either of the two, through understanding the meaning, correct recollection will also arise for the other. Or, it is said that by understanding the meaning, either one is stated in order to well show both. There, it is also considered that the example well shows its own nature and the entity of the cause. By understanding the meaning, stating one establishes the other. For example, if it is said, "Whatever is made is impermanent," if there is no difference in meaning, it will be clearly determined that "This is merely the nature of this, and is related to what is seen by valid cognition," because its existence is determined. Therefore, by knowing its nature, if impermanence does not exist, then what is made does not exist, it will be thought. Without its own nature, it will not exist, because there is no difference. If it is not like that, it will not become the statement "It exists." Similarly, if it is said, "If it does not exist, then it does not exist," from recognizing its own nature, it is like this, "This is the nature of this, therefore if it does not exist, then it does not exist." If it is not like that, it is not allowed. Therefore, by realizing its own nature, subsequent recollection arises. Similarly, if it is said, "Wherever there is smoke, there is fire," smoke is the result of fire, therefore if there is smoke, then there must be fire. If it is not like that, because there is no certainty that another meaning is related to it, it will become self-nature independent. Therefore, even if it does not exist, it will not not exist, because its own nature is not incomplete. If it is a result, then there must be a cause. The cause is the cause itself, that is the only one, if there is another meaning, that is what establishes its own nature. The result also exists only when it exists. That also exists in smoke. Therefore, through the subsequent recognition that "smoke is the result," by knowing its result nature, if there is no fire, then there is no smoke, through meaning to
Chinese
因此，通过遮止可以理解反向关系。同样，如果说没有火就没有烟，那么通过力量可以理解烟必然从火中产生。如果不是这样，如果它不存在，怎么会存在呢？即使恒常和无常的意义的结果本身不是，如果它们不存在，听觉的知识不是不存在吗？不是不存在，因为从那里面它们本身会产生怀疑。如果不是这样，因为通过不存在而确定。如何依赖于它们的自性而变成怀疑？因为没有确定存在，所以仅仅是说不存在。当例子中的火和烟不显示为因和果的事物时，那时因为没有关联。哪里有烟，哪里就有火，甚至不会变成这样，没有火就没有烟，通过力量成立反向关系。同样，因为不相符的法不能成立不存在。怎么会想到记住随后的关系呢？因为如果它不存在是不可能的，如果一个存在，另一个应该完全成立。例子仅仅显示如所说的那样的自性关系。因此，因和自性。为了成立某些不存在的。是理由，因为它们仅仅在反向时会反转自己的关系，因此，因为想要遮止和成立某些其他的意义。因或自性，普遍存在，应该被说成是反向的理由。如果没有关联，那么如何通过一个的颠倒来成立另一个的颠倒呢？特别是指：具有属性的那个也变成没有属性的。是否定的理由。具有否定对象的词语的理由被称为那个理由，因为那样不显现是自己否定的自性。不显现因和差别是二者的理由。这样不显现这三种。虽然说了，但是有多种方式。与那个相违等等。通过不理解理解区分的结合方式。否定的理由只有三种：因和普遍存在那样确定，以及自己的自性可以显现而不显现。那是通过结合的力量，不理解与那个相违等等。
English
Therefore, by negating, the reverse relationship can be understood. Similarly, if it is said that there is no smoke without fire, then it can be understood through force that smoke necessarily arises from fire. If it is not like that, how can it exist if it does not exist? Even if the result of the meaning of permanence and impermanence itself is not, if they do not exist, is the knowledge of hearing not non-existent? It is not non-existent, because from that, they themselves will have doubts. If it is not like that, because it is determined by non-existence. How does it become doubt by relying on their own nature? Because there is no certainty of existence, it is merely said that it does not exist. When the fire and smoke in the example do not show as things of cause and effect, then because there is no connection. Where there is smoke, there is fire, it will not even become like that, there is no smoke without fire, the reverse relationship is established through force. Similarly, because the non-conforming Dharma cannot establish non-existence. How can one think of remembering the subsequent relationship? Because if it is impossible for it not to exist, if one exists, the other should be completely established. The example merely shows the nature relationship as stated. Therefore, cause and nature. In order to establish some non-existence. It is a reason, because they only reverse their own relationship when reversed, therefore, because they want to negate and establish some other meaning. Cause or nature, universally existing, should be said to be the reverse reason. If there is no connection, then how does one establish the reversal of the other through the reversal of one? In particular, it refers to: that which has attributes also becomes without attributes. It is a negative reason. The reason for the words with a negative object is called that reason, because such non-appearance is the nature of self-negation. Not appearing cause and difference is the reason for both. Thus, these three non-appearances. Although said, there are many ways. Contradictory to that and so on. Through the combination of not understanding and understanding distinction. There are only three negative reasons: cause and universal existence are so certain, and one's own nature can appear but does not appear. That is through the power of combination, not understanding contradictory to that and so on.