Tibetan
་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པས། ལྷན་ཅིག་པ་ཁོ་ན་ལས་སྤྱིའི་འབའ་ཞིག་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཅི་ལྟར་དེ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་སྐྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ལས་མི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་སྐབས་དེ་ནི་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་འབའ་ཞིག་གིས་སྐྱེད་པ་ཁོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ད་ནི་ཇི་ལྟར་ན་མི་འདོད་པར་སྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་སྐྱེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་འབའ་ཞིག་ཀྱང་ནུས་པ་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་སྟེ། གཞན་ལ་མི་འཆོལ་བར་འདི་གསལ་བར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འདིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ལྟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འབའ་ཞིག་ལས་མི་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། དེ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲས་པ་ཡིན་ན། འདི་དག་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྲག་དོག་གི་ཟུག་རྡུས་གནད་དུ་བརྒྱབ་པ་ཅན་འདི་འཆལ་ཞིང་འཁང་བར་ཟད་པས། བཏང་སྙོམས་སུ་དོར་བར་འོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཅིག་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ནི། དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་སོ་སོ་ན་ཡོད་པ་སྲིད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་སྐྱེད་པར་སྲིད་པས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མི་རུང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་རྒྱུན་གྱིས་ཕན་འདོགས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རྐྱེན་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དཔེར་ན་འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྲས་ཆན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་པ་ལས། མེ་དང་ཆུ་དང་ས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ནི། རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་ལ། རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པར་བཤད་ཀྱི། རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སྐད་ཅིག་པ་ལ་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་རིམ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱུར་པ་མི་འབྱུང་ ན། འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པའམ། སྣང་བ་ནས་མུན་ཁང་དུ་ཞུགས་པའི་དབང་པོ་ལ་རང་གིས་ཕན་འདོགས་པ་དག་ལས་རྒྱུན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འབྱུང་ན་དོན་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཐོགས་པ་མེད་པར་སྐྱེད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཕན་ཚུན་ལས་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དེར་ནི་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ
Chinese
不依赖于共同存在本身。果依赖于其他条件，如果认为并非仅仅来自共同存在，那么，即使那样，又怎能说它仅仅是产生者，而果并不由此产生呢？这与情况相矛盾。如果说并非仅仅是产生者，那么，现在怎能说它是非意愿的产生之自性呢？难道不是已经完全表明了“仅仅是产生者”吗？如果这仅仅是能力，即使果依赖于其他，又怎能保持中立呢？它将清晰地产生而不与其他混淆。那样，这便是它显示了自己的能力。说果依赖于其他，就是说它并非仅仅由此产生；而说这仅仅是能力的自性，就是说它由此产生。这些怎能成为一体呢？因此，这个被嫉妒的刺痛击中的人，只会变得放荡和抱怨，应该被置之不理。因此，唯一产生之特性的共同作用者，仅仅是刹那的事物，而非非刹那、各自存在、有生之物，因为各自产生是可能的，所以不可能确定为共同作用者。在任何地方，事物通过持续的帮助而显示为条件，例如从大米和种子等产生米饭和幼苗等，对于火、水和土等，当依赖于因产生差别时，说是诸条件的共同作用，而非依赖于物质，因为刹那的物质不会产生差别。如果大米等和火等次第地不产生自性差别，那么米饭等就不会完成，或者从光明进入黑暗房间的感官，如果不能从自身的帮助中产生持续的差别，就不会产生意义的理解。无碍产生的感官等，彼此之间没有差别，因为在那里，彼此接近等的所依自性如何
English
It does not depend on co-existence itself. The result depends on other conditions, so if it is thought that it is not merely from co-existence, then, even so, how can it be said that it is only the producer, and the result does not arise from it? This contradicts the situation. If it is said that it is not merely the producer, then, how can it now be said that it is the nature of unintentional production? Has it not been fully shown that it is "only the producer"? If this is only the ability, even if the result depends on others, how can it remain neutral? It will clearly arise without being confused with others. In that case, it is showing its own ability. Saying that the result depends on others is saying that it does not arise merely from it; and saying that this is merely the nature of ability is saying that it arises from it. How can these become one? Therefore, this person who is struck by the sting of jealousy will only become dissolute and complain, and should be ignored. Therefore, the co-operator of the characteristic of producing one is only momentary things, not non-momentary, individually existing, sentient beings, because individual production is possible, so it is impossible to determine as a co-operator. Wherever things are shown as conditions by continuous help, for example, rice and seedlings arise from rice and seeds, etc., for fire, water, and earth, etc., when differences arise depending on the cause, it is said to be the co-operation of conditions, not depending on matter, because momentary matter does not produce differences. If rice, etc., and fire, etc., do not gradually produce differences in nature, then rice, etc., will not be completed, or the senses entering a dark room from light, if continuous differences cannot arise from their own help, the understanding of meaning will not arise. The senses, etc., that produce without obstruction, have no difference from each other, because there, how is the nature of the support of approaching each other, etc.
Tibetan
འི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་རུང་བའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་གནས་པ་ཅན་སྐྱེད་པ་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པས། །ཤེས་པའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་རྐྱེན་ཉིད་པ་དེར་ནི། རྒྱུའི་རྒྱུན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་རང་གི་ངང་གིས་ལོག་ན། དེ་དག་ཁོ་ན་ལས་སྐད་ཅིག་མ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ་རྒྱུའི་ཚོགས་ཐ་མ་ལས་འབྲས་བུའི་བར་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེན་ནི། ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་མི་རུང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་སྐྱེ་ན་ནི། འབྲས་བུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཕན་ཚུན་འབྱུང་པ་ལ་མི་ལྟོས་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། ལྟོས་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་འབྱུང་བ་ནི་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་འབྱུང་ན་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་གང་གིས་ན་འདི་དག་ཕན་ཚུན་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དང་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་ཕན་ཚུན་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང༌། མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་རུང་བར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གི་འབྲས་བུ་གསལ་བ་དང༌། བྲལ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་དང་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཅིག་བྱེད་པ་དག་གིས་ཕན་མ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ གྱིས་རིགས་པ་གོ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་ད་དུང་ཡང་སྨྲ་བར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་གང་གིས་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་ཁོ་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་དོན་གཅིག་བྱེད་པས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་ནས་ཁྱད་པར་མེད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཡང་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཡོད་ན་ནི་སོ་སོ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་འབྱུང་
Chinese
因缘等所容之处所生彼等同时自性成立故。以知为缘知，唯一作事者乃是同时作者。何处由生起差别故同时作者为缘性者，彼处乃是因之相续依赖于缘，故云由彼获得他性。如是因与缘之刹那前者自性还灭，唯由此等生起差别刹那故，渐次转变具差别者由最后之因之集合至果之间生起。由同时作者真实生起之因速疾生果，不容成为差别性。若由非差别生起差别者，果亦转变，以同时作者不待差别互相生起，亦能生果故。是故非刹那者不待同时作者等亦转为因性，由所待者生起自性差别者则无有。然纵有差别生起，然唯同时作者所作之差别乃为近住，如是则成无尽。同时作者等以何故此等互相所作之差别与恒常随逐相连，由互相生果，及能生顺品差别恒常安住者亦非是，以见彼有与无等之果明显与分离故。是故若谓初差别非由同时作者等所饶益者，不应道理者。我于屡屡宣说亦无少许厌倦，若虽如是，然如世间 能领会道理者，则仍当宣说。同时作者等以何故彼无之故，于生起差别不转为同时作者等，唯由生起差别乃是同时生起者亦非是。若然者为何耶，亦由作一义者也。若于互相无差别者彼亦无有。然若有者则于各各亦转也。如是则由彼生起差别。
English
Because those produced, abiding in suitable places such as conditions, are established as being of the same nature simultaneously. Knowing as a condition of knowledge, only that which performs one function is indeed a simultaneous agent. Where simultaneous agents produce distinctions and are of the nature of conditions, there, the continuum of causes depends on conditions, and it is said that a different nature is obtained from that. In that case, if the earlier moment of causes and conditions ceases by its own nature, then because a distinct moment arises from those alone, gradually transformed and possessing distinctions arises from the final collection of causes to the result. The result that quickly arises from a cause that has truly arisen from a simultaneous agent cannot occur as a distinction itself. If a distinction arises from what is not distinct, then the result also changes, because a simultaneous agent can produce a result even without depending on the mutual arising of distinctions. Therefore, those that are not momentary and do not depend on simultaneous agents also become causes, and there is no arising of a distinct nature from those that are to be depended upon. However, even if a distinction arises, only the distinction made by the simultaneous agent remains close, and in that case, it becomes endless. By what means are simultaneous agents always connected with the distinctions made by each other, and the arising of results from each other, and the constant abiding of what is capable of producing harmonious distinctions? It is not so, because the clear and separate results of their existence and non-existence are seen. Therefore, if it is said that the first distinction is not favored by the simultaneous agents, it is not reasonable. I have no weariness in speaking again and again, but even if it is so, I should still speak as the world understands the reason. By what means do simultaneous agents not become simultaneous agents in producing distinctions because of their absence? It is also not the case that only by producing distinctions is there a simultaneous arising. What is it then? It is also by doing one thing. If there is no distinction from each other, then that is also absent. But if it exists, then it also changes for each one. In that case, the distinction arises from that.