Tibetan
གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དཔལ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དཔལ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཧེ་ཏུ་བིན་དུ་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར། མདོར་བསྡུས་ནས་འདི་བརྩམ་མོ། །ཕྱོགས་ཆོས་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ནི། །གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་རྣམ་གསུམ་ཉིད། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དེ་ལས་གཞན། །ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅན་ཏེ། ཡན་ལག་ལ་སྤྱི་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གདགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཉེ་བར་གདགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ནི་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་ཀྱང༌། རྟེན་ཆོས་ཅན་འགྲུབ་ལ། ཆོས་ཅན་སྨོས་པས་ཀྱང་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཆོས་ཁྱབ་པས་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སྨོས་པས་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡོངས་སུ་བསྡུས་སོ། །བསྒྲུབ་ཀྱང་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྨོས་སུ་དོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐུན་པ་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་ལྡོག་པ་ལ་དེ་མེད་པར་གྲུབ་མོད་ཀྱི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཞེས་སྨོས་པ་བཞིན་དུ། དེའི་ཆོས་ཁྱབ་པ་སྨོས་པས། དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་ཡོད་པར་གྲུབ་མོད་ཀྱི། དེ་ཉིད་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་སྨོས་སུ་དོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤུགས་ཀྱིས་དོན་གོ་ཡང་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡི་གེ་མཉམ་པས་སྒྲུབ་དཀའ་བ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་གཞན་དུ་མི་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མ་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་བཅད་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནག་པ་གཞུ་ཐོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི། དཔེར་ན་སྲིད་སྒྲུབ་གཞུ་ཐོགས་པ་ལྟ་བུའོ། ཞེས་གཞན་དང་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་བཅད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཆ་ནི་དེའི་ཆོས་སོ། །ཁྱབ་པ་ནི་དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད
Chinese
名为《理滴论》之论著，法称吉祥。 名为《理滴论》之论著。 法称吉祥。 印度语： हेतुबिन्दु नाम प्रकरण (Hetubindu-nama-prakaraṇa)。 藏语：名为《理滴论》之论著。 顶礼文殊童子！ 由于成立隐蔽义之所依，唯是比量。 为了能详细了解它，故简略撰写此论。 凡是周遍于彼方法的体性， 那个理路即是三种。 因为无则不生是确定的缘故。 似是而非的理路与此相异。 宗是法，因为对支分作总的观察之故。 如果说因为没有必要，所以不应作观察，不是的，因为作观察是为了遣除法的一切法，如果那样，则因为是眼所取等等而被完全舍弃。 如果法依赖于他者，也能成立所依的法，而且说了法也能接近，能成立是所要成立的法吗？ 因为例子的法也接近的缘故。 因为它的法周遍，所以在例子的法上成立的缘故。 说了法的法，就完全包括了所要成立的法。 即使为了要确定所要成立的，也有重复说的嫌疑，虽然仅由有共同的就能成立在相异的上面没有，但是如同说在没有所要成立的上面没有一样。 虽然说了它的法周遍，也能成立在例子的法上面有，但是为了要确定仅在那上面有，就有重复说法的嫌疑。 因此，即使通过暗示能理解意义，也因为仅仅是接近观察，文字相同而难以成立的也完全舍弃了。 如果是宗的自性，不观待它的差别，就不会进入其他吗？ 不是的，因为通过断绝不相关的而作了区分，譬如说黑人拿着弓一样，而不是像说成办存在拿着弓一样，因为断绝了与其他的关联。 它的部分就是它的法。 周遍就是它具有周遍性。
English
A Treatise Called "A Drop of Reasoning," by Dharmakirti the Glorious. A Treatise Called "A Drop of Reasoning." Dharmakirti the Glorious. In Sanskrit: Hetubindu-nama-prakarana. In Tibetan: A Treatise Called "A Drop of Reasoning." Homage to Manjushri, the Youthful! Since the basis for establishing a hidden meaning is inference alone, in order to understand it specifically, I will compose this in brief. That which pervades the property of the subject is the reason, which is of three kinds. Because it is certain that if it is absent, it will not arise. A pseudo-reason is different from that. The subject is the subject of dharma, because it is a general examination of the limbs. If it is said that it should not be examined because there is no need, it is not so, because the examination is to negate all the dharmas of the subject of dharma, and thus things like "because it is to be apprehended by the eye" are completely abandoned. If the dharma depends on another, then the dependent subject of dharma is established, and by mentioning the subject of dharma, it is close, and can it be established as the subject of dharma to be established? Because the example's subject of dharma is also close. Because its dharma pervades, it is established as existing in the example's subject of dharma. By mentioning the dharma of the subject of dharma, the subject of dharma to be established is completely included. Even if it is to be established with certainty, there is a suspicion of repetition, although it can be established that it does not exist on the opposite side only by having the same, but like saying that it does not exist on what is not to be established. Although mentioning its pervasive dharma can also establish that it exists on the example's subject of dharma, there is a suspicion of repeating the subject of dharma in order to ascertain that it exists only on that. Therefore, even if the meaning is understood by implication, only the close examination and the difficulty of establishing with the same letters are completely abandoned. If it is the nature of the subject, does it not enter into others without looking at its differences? It is not so, because it is distinguished by cutting off the unrelated, like saying a black man is holding a bow, but not like saying accomplishing existence is holding a bow, because it cuts off the connection with others. Its part is its dharma. Pervasion is that which has pervasion on it.
Tibetan
་པ་ཁོ་ནའམ། ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པའོ། །འདིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ། ལྡོག་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རང་གི་ཚད་མ་ཇི་ལྟ་བདག་གིས་ངེས་པར་བཤད་ པ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ན། ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལོག་ན་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་ངེས་པ་དག་གིས་ནི། དེའི་ཆོས་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཕྱོགས་ན་དུ་བའམ། སྒྲ་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །དུ་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་དོན་གཞན་གྱིས་དཔེ་ན་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དྲན་པ་རྟགས་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཡུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དང་དང་གང་གིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་སྐྱེས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཐོང་ནས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ནི། སྔོན་མ་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་མཐོང་ཟིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེ་སྒྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་མཐོང་བ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཚད་མའམ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཚོལ་ན། སྤྱི་ནི་དོན་བྱེད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་འོག་ཏུ་དེའི་མཐུ་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཟུང་བ་ཡིན་པས། དཔེར་ན་སྔོན་པོ་མཐོང་ནས་སྔོན་པོའོ་མཐོང་ནས་སྔོན་པོའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་ཏེ། སྔོན་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ། དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཟུང་བའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་བ་སྔོན་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ གྱིས་ནི། སྔོན་པོ་དོན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་བྱ་བ་སྒྲུབ་
Chinese
仅仅是那个吗？或者说有必要遍及那个吗？通过这个，随同、相违以及作为侧面的法，我将明确解释各自的量，因为如果所有理由都没有需要证明的法，那么要么是周遍无法成立，要么是如果周遍者颠倒，则没有相违。通过确定随同和相违，可以确定其法的周遍性。对于具有需要证明的法的对象，通过现量或比量的方式完全成立是确定的，例如在侧面有烟，或者声音是所作性。在现量见到与烟相伴的侧面，其性质不同于其他例子的独特本质时，会产生具有不同所见对象的记忆和标志认知。其中，最初见到独特对象的那个才是量。在如此见到之后，凭借现量的力量，表达与那个以及任何不共之物不同的不共性，从非那个中返回的具有对象的记忆产生，因为它持有完全见到的形象，所以不是量。因为之前见到了不共之物，然后表达“是不共之物”，所以没有领悟先前未领悟的意义。因为已经见到了成办意义，所以分别念，即比量，也没有领悟到尚未见到其成办之自体。如果寻找所有与领悟成办意义的意义相关的事物是量还是非量，那么一般而言，根本无法成办任何意义，因为在领悟自体之后，从其力量中产生的具有分别念的识之所取。例如，就像见到蓝色之后，在“是蓝色，是蓝色”的想法中显现的识一样，蓝色的自体本身就是需要证明的，是成办意义的，并且也只有现量才能见到其自性。在抓住其自体之后出现的蓝色分别念的对象，通过蓝色来成办需要证明的意义。
English
Is it only that? Or is it necessary to pervade only that? Through this, I will clearly explain the measure of the following, the contradictory, and the dharma of the side itself, because if there is no dharma to be proven in all reasons, then either the pervasion cannot be established, or if the pervader is reversed, there is no contradiction. By determining the following and the contradictory, the pervasiveness of its dharma can be determined. For the object that has the dharma to be proven, it is certain that it is fully established through the means of direct perception or inference, such as there is smoke on the side, or sound is impermanent. When the side with smoke is seen directly, the nature of which is different from the unique essence of other examples, memory and sign cognition with different seen objects arise. Among them, the one who first sees the unique object is the measure. After seeing it in this way, by the power of direct perception, expressing the uniqueness that is different from that and anything that is not common, the memory of the object that returns from the non-that arises, because it holds the image of what is fully seen, so it is not a measure. Because the uncommon thing was seen before, and then expressing "it is an uncommon thing", there is no understanding of the meaning that was not understood before. Because the accomplishment of meaning has already been seen, the conceptual thought, that is, the inference, has not realized that it has not seen its own nature of accomplishment. If you are looking for all the things related to the meaning of realizing the meaning of accomplishment is a measure or non-measure, then in general, it is impossible to accomplish any meaning at all, because after realizing the self, the object of consciousness with conceptual thought arising from its power. For example, just like the consciousness that appears in the thought of "it is blue, it is blue" after seeing blue, the self of blue itself is what needs to be proven, it is the accomplishment of meaning, and only direct perception can see its nature. The object of blue conceptual thought that appears after grasping its self, accomplishes the meaning that needs to be proven through blue.