Tibetan
བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་བསྟན་པར་མ་གྱུར་ནའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་བསྒྲགས་སུ་ཡང་མི་རུང་ལ། བཅབ་ཏུ་ཡང་མི་རུང་བས་མི་བཟད་པའི་སྐབས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟ་ཞིག་ཏུ་བརྒལ་བར་ནུས། གཏན་ཚིགས་འདིས་ཇེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་རང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ཤིང༌། དེའི་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱང༌། མངོན་པར་མཐོ་བ་དང༌། ངེས་པར་ལེགས་པ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་ནས། ཡང་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུས་གཏན་ཚིགས་གཞན་བསྟན་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་དག་དང༌། སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ཀྱང་དེའི་དངོས་པོ་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་ཉམས་པར་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་སྲིད་ཤོར་བ་ལྟར་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་འགྲོ་བས་འདིར་ཇི་སྐད་སྨྲ་བར་བྱ། སྒྲུབ་པ་ཉིད་སྐྱེས་བུའི་སྤོབས་པས་བྱས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་སུ་སྨྲ་བའམ། སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་འགལ་བ་གཉིས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དེའི་ཡོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་གཞན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་དག་གི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཟླ་ བོའི་གཏན་ཚིགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་གཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཅན་ནི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ནི་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར། རྟགས་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་བ་ལ། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་སླུ་བར་མི་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ལ་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་མཐོང་ནས་འདིས་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས། དེ་ལ་འདོད་པའི་དོན་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིའི་བདག་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཙམ་གྱིས་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གཞལ་བྱ་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ད
Chinese
如果有人说，就像说“所作性等有些没有被显示出来”那样，那么，这是既不能宣扬，也不能隐瞒，已经陷入了不堪的境地，怎么能够超越呢？这个理由已经把事物都变成了自己所要成立的自性，而且把那些具有量的人们，也正确地结合到显赫和决定善妙之中。而且，你又使人们通过显示其他理由来成立的能力丧失了，并且使那些事物和那些人也从其事物和圆满中衰退，就像国王失去王位一样，进入苦行的森林，在这里说什么呢？成立本身也是由人的勇气所为，那么，有什么不是真实说出或成立的呢？如果理由的自性是那个法具有的，那么，怎么会变成其他呢？因为事物自性改变和自性相违二者都没有。如果那个法是不具有的，那么，又怎么能被其他人成立呢？因此，如果自性没有自己所要成立的，那么，就因为不可能有说明不产生的特征的果和自性等的那个特征的敌对理由。想要说一个数字，就不是特征，因为没有可以区分的。如果知识本身不是能立的法，那么，怎么会变成能立的特征呢？应该思考从什么样的能立自性中去理解意义呢？应该从不欺骗能理解的自性中去理解，也就是说，看到什么之后，区分开由此成立和不成立，并且信任地把所希望的意义安置在那里，然后才会进入。那么，这里什么是此者的自体自性，那就是特征，而不是其他的自性。仅仅是接近于产生理解，就是它的特征的话，那就太过分了。那样的话，所量和人等也会变成它的特征，因为那
English
If someone says, like saying "some of the made nature, etc., have not been shown," then, this is neither to be proclaimed nor concealed, having fallen into an unbearable situation, how can it be transcended? This reason has turned things into their own nature to be established by themselves, and also correctly combines those who have measure with the eminent and the decisive goodness. Moreover, you have made people lose the ability to establish by showing other reasons, and have also made those things and those people decline from their things and perfections, just like a king losing his throne, entering the forest of asceticism, what is there to say here? The establishment itself is also done by the courage of people, so what is there that is not truly spoken or established? If the self-nature of the reason is that the dharma possesses it, then how can it become other? Because there is neither change of the self-nature of things nor contradiction of self-nature. If that dharma is not possessed, then how can it be established by others? Therefore, if the self-nature does not have what it wants to establish itself, then it is because there is no opposing reason for that characteristic of the fruit and self-nature, etc., which explains the characteristic of non-arising. Wanting to say a single number is not a characteristic, because there is nothing to distinguish. If knowledge itself is not the dharma of the sign, then how can it become the characteristic of the sign? What kind of self-nature of the sign should one think about in order to understand the meaning? It should be understood from the self-nature that does not deceive understanding, that is, after seeing what, one distinguishes between what is established and what is not established by it, and trusts to place the desired meaning there, and then one will enter. Then, what is the self-nature of this one here, that is the characteristic, not the other self-nature. If merely approaching the arising of understanding is its characteristic, then that would be too extreme. In that case, the measurable and the person, etc., would also become its characteristic, because that
Tibetan
ག་མེད་པར་ནི་རྟགས་ཅན་ལ་ཤེས་པ་མི་སྐྱེའོ། །འོ་ན་ནི་ངེས་པ་སྨོས་པར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། མི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་ཤེས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་ནུས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། མཐོང་བ་དང༌། མ་མཐོང་བ་དག་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པ་སྨོས་སོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དེའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་འཇུག་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་སྨོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་འཕེན་མོད་ཀྱི། འདི་གཉིས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ལ་ལས་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཉིད་ཡོད་པར་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་དེ་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚད་མ་འདྲེན་པ་ཡིན་ནོ། ། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཡོད་པ་ནི། དོན་འདོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་དག་ཚུལ་དེ་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི། དེས་མི་འཇུག་པས་གཞན་ཤས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གྲུབ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་མཐོང་བ་དང༌། མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པས། དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་སྒྲ་སྨོས་སོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཡོད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་དག་ཡོད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པར་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པ་ནི་ཚད་མ་གང་ལས་འདི་གཉིས་ངེས་པ་དེ་ལ་རག་ལུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁོ་བོས་སྨོས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྨོས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་འཕེན་པར་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཉེ་བར་གཏོད་པའི་དོན་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་སྦྱར་བས་
Chinese
如果不存在，则不会对有法产生认识。如果这样，那么就不应说确定。不是不应说，因为这是为了他人的缘故。那些认为通过可见和不可见的事物来产生推理认识的人，仅仅是推理不会起作用，因为即使可见和不可见的事物存在，也可见到并非能够产生认识。因此，为了知晓是通过存在和不存在的事物来产生认识，所以才说了确定。因此，他者的自性不是相，因为它不能显示出作为理由的自性的差别。存在和不存在这些，应当通过确立其自性的方式来理解，因为没有其他方法。因此，仅仅说存在和不存在，也能引出确立它的量，但为了使这两者清晰，所以才将名为“确定”的词语与相连接。如果不是这样，那么将所知安立为存在，是因为它是认识存在的因缘。由于这两者本身不能很好地成立为存在，所以在一切事物上安立存在本身，就是引导具有确立作用的量。 造论也是为了他人的缘故，因为具有三相的理由，是为了指示意义。对于那些不了解这些方面的人来说，由于它不适用，所以是为了使他人了解，因此认识得以成立。然而，有些人仅仅通过可见和不可见的事物来安立存在和不存在，为了驳斥这一点，所以才说了“确定”这个词。即使存在存在和不存在，因为对随行和相违的存在感到怀疑。为了知晓很好地成立为存在，依赖于从哪个量来确定这两者，所以我才说了。因为仅仅说存在和不存在，就能引出确立它的量，因此认识也不是变成了不同的相，而是为了理解它本身的意义。就像从宗法的法性中进行逼近的意义一样。如果这样，那么随行和相违也不是各自独立的，因为结合在一起
English
If it does not exist, then knowledge will not arise for the subject. If so, then certainty should not be mentioned. It is not that it should not be mentioned, because it is for the sake of others. Those who think that inference knowledge is produced by visible and invisible things, it is only that inference will not work, because even though visible and invisible things exist, it is seen that it is not able to produce knowledge. Therefore, in order to know that knowledge is produced by existent and non-existent things, certainty is mentioned. Therefore, the nature of the other is not a characteristic, because it cannot show the difference in the nature of the sign. These existent and non-existent things should be understood by engaging in establishing their nature, because there is no other way. Therefore, merely mentioning existence and non-existence can also draw out the valid cognition that establishes it, but in order to clarify these two, the word called "certainty" is connected to the characteristic. If it is not like that, then establishing the knowable as existent is because it is the cause and condition for the existence of knowledge. Since these two themselves cannot be well established as existent, establishing existence itself on all things is to lead a valid cognition that has the function of establishing. Making treatises is also for the sake of others, because the sign with three aspects is to indicate meaning. For those who do not understand these aspects, because it does not apply, it is to make others understand, so knowledge is established. However, some people only establish existence and non-existence through visible and invisible things, so to refute this, the word "certainty" is mentioned. Even if existence and non-existence exist, because there is doubt about the existence of concomitance and opposition. In order to know that being well established as existence depends on which valid cognition determines these two, I have said it. Because merely mentioning existence and non-existence can draw out the valid cognition that establishes it, therefore knowledge is not transformed into a different characteristic, but to understand its own meaning. Just like the meaning of approaching from the property of the subject. If so, then concomitance and opposition are not independent either, because combined together
Tibetan
གཉི་ག་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་ཚིག་གཅིག་གིས་གཉི་ག་གོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱའི། གཉིས་པ་དང་དོན་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཕན་ཚུན་འཕེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ངེས་པ་སྟོན་པ་གཅིག་ཀྱང་འཕེན་པ་གཉིས་པ་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འདིས་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་གཉི་ག་འཕེན་པར་བྱེད་ཀྱི། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འབའ་ཞིག་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་འབའ་ཞིག་པ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་ནི་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གིས་ན་ཡོད་པའམ། མེད་པ་གཉིས་པ་འཕེན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མི་བྱ་ལ། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཀྱང་མེད་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་གཞན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས། མཚན་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་ ནི་མཚན་ཉིད་དྲུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐིགས་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པྲ་ཛྙཱ་ཝ་ར་མ་དང་ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་བརྩེགས་རཀྵི་ཏས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དཔལ།
Chinese
如果说是为了理解两者，那不是的。在顺应的一方和不顺应的一方，有理由和没有理由，是互相观待，用一个词来理解两者，应该这样说。与第二个词意义相同不是的。仅仅在那里的“有”和“无”称为“无”的词不是互相排斥吗？如果说，即使一个显示确定的词，如果没有第二个排斥，因为没有的缘故，这个词就以暗示的方式排斥两者。不是仅仅排斥有和无。具有确定性者不是仅仅的，因为确定性是两者的体性。因此，以什么来排斥有或者无的第二个，那个称为“有”的，也不仅仅是有，另一个也不是仅仅的无。了知是像那样使他者了知的相，不是与第三个相相异的，所以不是其他的相。因此，理由不是第六个相。《量滴论》是教师法称所造，完毕。印度堪布智自在和校勘译师比丘吉祥护共同翻译、校勘、确定。 《量滴论》的论著。法称吉祥。
English
If it is said that it is for understanding both, that is not the case. In the conforming side and the non-conforming side, having reasons and not having reasons, they are mutually dependent, and one word is used to understand both, it should be said like that. It is not the same meaning as the second. Isn't the word that calls "non-existence" to the "existence" and "non-existence" only there mutually exclusive? If it is said, even if one word showing certainty, if there is no second exclusion, because of the reason of non-existence, this word excludes both in an implied way. It is not merely excluding existence and non-existence. Those with certainty are not merely, because certainty is the nature of both. Therefore, what excludes the second of existence or non-existence, that which is called "existence" is not merely existence, and the other is not merely non-existence. Knowing is like that, the characteristic of making others know, is not different from the third characteristic, so it is not another characteristic. Therefore, reason is not the sixth characteristic. The Drops of Reasoning (Nyāyabindu) composed by the teacher Dharmakīrti is completed. Translated, edited, and finalized by the Indian Abbot Prajñāvarman and the Lotsawa Bhikshu Paltsheg Rakshita of Zhuchen. Treatise called Drops of Reasoning (Nyāyabindu). Dharmakīrti Shri.