Tibetan
་ངོ་བོ་འདྲ་བར་ཤེས་མོད་ཀྱི། དེ་ ལ་འདི་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཡུལ་ཆོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྔོན་ཡང་མེད། ཕྱིས་ཀྱང་མེད། སོ་སོ་ན་ཡང་མེད་པས་ནུས་ཀྱང་སྔོན་དང་ཕྱིས་ཀྱང་སོ་སོ་ན་ཡོད་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་དག་གིས་མི་གོས་སོ། །དེ་དག་ན་འདི་དག་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནུས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ནམ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཚུལ་འདིས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དངོས་པོའི་ནུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་དང་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་དག་ལ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་བསྟན་པ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་ཀྱི་འགའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་འབའ་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་ནུས་སམ། མི་ནུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱེད། མི་བསྐྱེད་ན་ཇི་ལྟར་ནུས། གལ་ཏེ་ཐ་ག་ལ་སོགས་པ་རས་ཡུག་ལ་སོགས་པ་བྱ་བར་ནུས་མོད་ཀྱི། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། བརྩེ་བའི་དང་ཚུལ་ཅན་བླུན་པོ་རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་དེ་བར་བསྐྱེད་པ་ནི་བྱས་ཤིང་བྱས་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་བྱེད་དུ་གཞུག་སྟེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་འགོད་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་བཟློག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཐ་མའི་གནས་སྐབས་ན་སྔོན་ནུས་པ་མེད་པ་ལས་ནུས་པ་སྐྱེ་ན། ནུས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། སྔོན་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མཐའ་ དག་དང་ལྡན་པ་འབྲས་བུ་ཇི་སྟེ་སྐྱེད། བསྐྱེད་པ་མཐོང་སྟེ། དེ
Chinese
虽然知道本体相同，但是，它们的自性仅仅是各不相同。因此，仅仅是某些是某些的因。其中，色和根等聚合，凡是具有不间断的处所等，就是能够产生识的因。那些互相接近等的缘起差别，就是能够产生它的因。那些也是先前没有，后来也没有，各自也没有，因此，能力也不会被先前和后来各自存在而产生的过失所沾染。在那些之中，这些互相接近等的因，就是能力的因，因此，它永远不会改变。用这种方式，应该理解一切事物中，因和果的本体各自确定的道理。事物的能力，对于每一个刹那，都是随着其他不同的自性而变化的，而不是对于仅仅显示一个事物本体的事物。因为自性不会改变，所以对于能和不能的自性来说，做和不做是不允许的。如果说有些是共同作用的，有些则不是，那么，仅仅凭借一个就能产生果吗？不能。为什么不能产生？如果不能产生，又怎么能呢？如果说织布机等能够制造布匹等，但不是在所有情况下都能制造，那么，有爱心和有道理的愚人会产生欢喜，因为中间的产生已经完成，并且让他们一次又一次地去做。就像这样，对于安置种子等已经考虑过了。因此，因为自性不会改变。它的有法自性，就像最终的状态一样，是不可逆转的。在最终的状态中，如果从先前没有能力中产生能力，如果是那个能力的自性，那么，仅仅是先前没有的产生。如果不是它的自性，那么就不是作者，因为从称为能力的事物中产生果。此外，暂时那个本身与所有共同作用者完全具备，果如何产生？明明看到了产生。
English
Although it is known that the essence is the same, their self-natures are only different. Therefore, only some are the cause of some. Among them, the aggregates of form and sense faculties, etc., whatever has uninterrupted places, etc., is the cause that can generate consciousness. Those differences in dependent origination, such as approaching each other, are the cause that can generate its cause. Those are also not present before, not present after, and not present individually, so the ability is not tainted by the faults arising from being present individually before and after. Among those, the cause of these approaching each other, etc., is the cause of ability, therefore, it never changes. In this way, one should understand the principle that the essence of cause and effect is determined separately in all things. The ability of things, for each moment, follows other different self-natures, but not for things that only show one thing's self-nature. Because self-nature does not change, it is not permissible to do or not do for the self-natures of being able and not being able. If it is said that some are co-acting and some are not, then can a result be produced by just one? No. Why can't it be produced? If it cannot be produced, how can it? If it is said that looms, etc., can make cloths, etc., but not in all cases, then loving and reasonable fools will generate joy, because the intermediate production has been completed, and they are made to do it again and again. Like this, it has been considered for placing seeds, etc. Therefore, because self-nature does not change. Its dharma-possessing self-nature, like the final state, is irreversible. In the final state, if ability arises from previously non-existent ability, if it is the self-nature of that ability, then it is only the arising of what was previously non-existent. If it is not its self-nature, then it is not the agent, because the result arises from the thing called ability. Furthermore, for the time being, that itself is fully equipped with all co-actors, how does the result arise? It is clearly seen that it arises.
Tibetan
ས་ན་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །མཐུ་ཆེན་པོ་ཅན་གྱི་མཐོང་བ་དངོས་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དག་ཀྱང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ནུས་པ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་ཞིག་ལ་འགའ་ཞིག་ཇི་ཞིག་ལྟར་འདིར་ཁྱོད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་འདས་ན། ཀྱེ་མ་མི་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་བསམ་པ་འདི་ནི་སེམས་ལ་གདུང་ངོ༌། །ཁོ་བོ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལས་བདག་གིས་མཐོང་བས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་མི་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དག་མཐོང་ན་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །འདི་ཡང་ཡོད་པར་བདེན་ན་དེ་དག་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན། རྐྱེན་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་མ་བསྐྱེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་འཁོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་དེ་དག་གི་མི་སྡོད་པར་བསྐྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ཐ་མའི་གནས་སྐབས་དེ་ཁོ་ནའི་ཚེ་འབྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་སྔོན་ཡང་ཡོད་དེ་མ་ཉམས་མ་བྱུང་བ་བརྟན་པ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་འགའ་མེད་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཅི་དེ་མ་ཡང་ཡིན་མོ་གཤམ་ཡང་ཡིན་ནམ། མི་སྡོད་པར་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། མི་སྐྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཡིན། གལ་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་གྱི། འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་འབའ་ཞིག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལྷན་ཅིག་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་བྱེད་པ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ལ། འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྔོན་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་ཟད་ན། ཇི་ལྟར་རེས་འགའ་སྐྱེད་པ་དང་འབྲལ། གང་གི་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་ཡང་ཇི་སྟེ་འབའ་ཞིག་གིས་མི་སྐྱེད། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །མ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་འབྱུང་བ་ཅན་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར། གང་ཞིག་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ མ་ཡིན་པས་ཐལ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དེའི་རྒྱུ་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ནི་མི་སྡོད་པར་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེ
Chinese
我說，在地上產生。即使是具有強大力量的所見之物的非自性，僅僅以其自性就能夠作用於各種事物，這就是強大的力量。如果一百個之中有幾個像這樣超出了你的所見之路，唉，它們是無生之法，因為它們會變成無因之物，這種想法會刺痛內心。我不會說，我所見之物從非自性中產生了果實。那麼是什麼呢？它們的自性是產生它的法，如果看到它們，就知道這些是產生者。如果這也是真實存在的，那麼由於它們是產生果實之法的自性，所有具備條件者都不會不產生而處於中立狀態。難道它們的不停留而產生的法的自性，只在最後的階段才出現嗎？或者，它以前就存在，對於那些不衰敗、不產生、具有堅固唯一自性者來說，因為與沒有任何自性相矛盾。那麼，它是母親也是女兒嗎？既是不停留而產生的法的自性，也是不產生，說出這些是什麼意思？如果它的自性是共同的，但不是唯一的，那麼唯一的是另一個，共同的也是另一個，因為不同事物的特徵是自性不同。即使是共同的，也不是以其他自性作為作者，如果這個自己的自性以前就是那樣，那麼怎麼會偶爾產生和分離呢？對於那些事物是剎那性的，為什麼唯一的不產生？如果產生，那就是唯一產生。如果不產生，那就是非剎那性。如何產生已經說過了，剎那生滅者如何轉變為其他？任何轉變的事物都不是它本身，因此這個過失不會在這裡轉變，因為作者和非作者的自性及其原因相互矛盾。任何它的自性，都是不停留而產生的法，所以它
English
I say, it produces on the ground. Even the non-self-nature of the seen object with great power, just by its own nature, is able to act on various things, that is great power. If a few out of a hundred are like this beyond your path of seeing, alas, they are of the nature of non-arising, because they will become causeless, this thought stings the heart. I do not say that what I see produces fruit from non-self-nature. Then what is it? Their self-nature is the dharma that produces it, and if they are seen, it is only known that these are the producers. If this is also truly existent, then since they are the self-nature of the dharma of producing fruit, all those endowed with conditions do not remain neutral without producing. Does the self-nature of the dharma of their non-abiding and producing arise only at the time of the final stage? Or, it existed before, because it contradicts having no self-nature for those who do not decay, do not arise, and have a firm, single self-nature. Then, is it both mother and daughter? What is the meaning of saying that it is both the self-nature of the dharma of non-abiding and producing, and also not producing? If its self-nature is common, but not unique, then the unique is another, and the common is also another, because the characteristic of different things is that the self-nature is different. Even if it is common, it is not the agent with another's self-nature, and if this own self-nature was the same before, then how does it sometimes produce and separate? For those things that are momentary, why does the unique not produce? If it produces, then it is the only one that produces. If it does not produce, then it is non-momentary. How it produces has already been said, how does that which is momentary and arising change into another? Whatever changes is not itself, therefore this fault does not change here, because the self-nature and causes of the agent and non-agent contradict each other. Whatever its self-nature is, it is only the dharma of non-abiding and arising, so it