Tibetan
ད་མི་འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་ན་ནི། རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་མ་ཡིན་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐ་དད་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་འགའ་ཡང་མེད་པས། དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ། མེད་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ལྟོས་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དག་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་གནས་པ་དང་ལྡན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་ན་འགའ་ཞིག་འགའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་གཟུང་གི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་དེ་ལ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ལ། གཞན་ནི་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་དེ་འབྱུང་ན་ནི་དེ་བསྐྱེད་པར་ནུས་ན་ངེས་པ་མེད་པས་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། གང་ཡང་རུང་བ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བསྐྱེད་ནུས་པར་མཚུངས་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་རྒྱུ་འཁྲུལ་པ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་ པར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིན་ན་ནི། དེའི་ཤེས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་བཟར་མི་རུང་བ་དང་རེག་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། རུང་བ་ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པར་རུང་པ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་དམིགས་པ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རུང་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་དུ་གང་ཞིག་དམིགས་ན། གང་ཞིག་ངེས་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཡོད་ན་ངོ་བོ་གཅིག་ངེས་པར་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་གཞན་ཉིད་ནི་རུང་བ་ཉིད་
Chinese
如果从不相同之处产生不相同的体性，那么从因的不同和不不同中，果的不同和不不同就不是不不同了。一切的不同和不不同都将变成无因，就像这样，从不同产生不不同，从不不同也产生不不同。除此之外，没有任何事物的自性，因为事物不是无因的，所以会变成常有或者常无，因为没有依赖性。事物因为依赖性，所以是偶然的。对于要证成的事物，证成近取施设的安住和具有也不可能，如果因的能量各自确定，那么会认为某个能证成某个，而不是其他的。因为只有那个对那个有能量，其他的没有能量，因为那两者通过产生者和一个的自性而不同。如果从那产生者的自性和不相同的体性中也产生那个，那么如果那个能产生那个，因为没有确定性，所以任何东西都可以，会变成从任何东西产生。如果产生能量相同，那么因为那就是那个，所以没有见到果的因混淆。作为所缘的对境而成为不可缘的，是对于无事物施设名言的理证。其中，如果所缘是能缘的法，那么它的知识就是所缘。因为与想要表达的所缘不同。从那之外的所缘就是不可缘，就像以非的方式进入，不可食和不可触一样。如果是所缘的法性，那么所缘就是对境的自性，具有能够产生自己对境的知识的体性，因为能够性是事物的自性。从那之外的仅仅是能够成为所缘的，就是不可缘，就像之前一样。因为在能够性上没有差别。在何处缘何物，何物必定成为所缘，那与那相关联，因为与一个知识相关联。如果那两者存在，那么一个自性必定不属于，因为不可能。因此，在这里，他性就是能够性。
English
Now, if a non-different nature arises from what is different, then from the difference and non-difference of causes, the difference and non-difference of effects would not be non-different. All difference and non-difference would become without cause, for example, from difference arises non-difference, and from non-difference also arises non-difference. Apart from that, there is no nature of things at all, because things are not without cause, so they would become either permanent or non-existent, because there is no dependence. Things are occasional because of dependence. For things to be proven, the establishment and possession of proof as an approximation would also be impossible. If the power of causes is determined separately, then one would be considered to prove another, but not the other. Because only that has the power for that, and the other does not have the power, because those two are different by the nature of the producer and one. If that also arises from the nature of that producer and a non-identical nature, then if that can produce that, since there is no certainty, anything is possible, and it will arise from anything. If the ability to produce is the same, then since that is that, the confusion of the cause of the effect is not seen. That which becomes the object of cognition as the unobservable is the reason for imputing terms to non-existent things. In that case, if the object is the dharma that cognizes, then its knowledge is the object. Because it is different from the object one wants to express. The object other than that is the non-object, like entering in a non-way, like the inedible and the untouchable. If it is the nature of what is to be cognized, then the object is the nature of the object, having the characteristic of being able to generate knowledge of its own object, because the ability is the nature of things. Other than that, only what is able to be an object is the non-object, just like before. Because there is no difference in the ability. Wherever something is cognized, whatever necessarily becomes the object, that is related to that, because it is related to one knowledge. If those two exist, then one nature does not necessarily belong, because it is impossible. Therefore, here, otherness is ability.
Tibetan
ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་འབའ་ཞིག་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཡིན་པས། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པའམ། ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཟླ་བོ་དངོས་པོ་མེད་པའམ། དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཞན་ཡོད་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན། གང་གིས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་མི་དམིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདིར་ཅི་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པར་བཤད་ཟིན་ཏེ། །དེ་སྒྲུབ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་གཞན་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། གཞན་ཡོད་པ་ཡང་དེ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་སོ། །གཞན་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་རང་གི་ཚད་མས་འགྲུབ་པའམ། དེ་གྲུབ་པས་དེ་མེད་པར་གྲུབ་པ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་ན་གང་གིས་ན་མི་དམིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་ པར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་འགྲུབ་པ་འགལ་བར་འགྱུར། གཞན་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤས་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སོ་སོར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རེ་ཞིག་གཞན་ཡོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གྲུབ་པ་ན་གང་མི་འགྲུབ་པ་ནི་དེའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། མེ་དང་དུ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ་དེ་ལས་གཞན་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཅན་དེའི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཁོ་ནས་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དེའི་རྟགས་ཡིན་ན་དེ་དང་དེར་འབྲེལ་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དག་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་དང་རྟགས་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའམ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོའམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན། དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དག་ལ་ནི་གང་གིས་ན་འདིའི་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་འབྲེལ་པ་དེ་ལྟ་བུ་
Chinese
具有无差别自性的知识和相关者，被认为是仅仅相互依赖。仅仅因为依赖于它才是他者，所以认识它的自性，或者说作为可知的法的特征是不可见的。那是与不存在的事物为伴，或者确立以不存在的事物来命名的。如果他者存在，那怎么是不存在呢？以什么来确立以不存在的事物的自性的不可见性来命名不存在的事物呢？这里，已经解释了依靠如何不成立的方式，不存在的事物和不可见的事物是不可见的。因为那没有被确立。因为以不存在的事物来命名会变成不成立的过失。因为成立了无关联的自性存在，也就成立了他者不存在。所以，他者存在也不是它不存在，这样来命名。如果以他者存在的特征的不存在的事物以自己的量成立，或者成立了它，从而成立了它不存在，这与确立以不存在的事物来命名没有任何差别，那么以什么不可见性来确立以不存在的事物来命名会变成相违呢？为什么他者存在本身和它的对境部分不是不存在的事物的确立呢？为什么要说成立了他者存在本身就是成立了它不存在呢？因为没有各自成立，并且没有关联。暂时，他者存在不是确立。如果某事物成立，那么什么不成立就是它的相，比如火和烟。仅仅以成立了他者存在，就成立了它不存在，因为仅仅以能分别安立与它相异且无关联的自性的量，就能成立他者的分别。如果没有关联，并且它是它的相，那么它和它之间就会变成某种关联，比如所作性和无常性等同于一个意义，或者相和意义等同于一个意义，或者作为能依和所依的事物，或者作为所生和能生的事物等。对于存在的事物和不存在的事物，以什么来说明会变成这种确立的关联呢？
English
Those with the nature of non-difference, knowledge, and related entities are considered to be merely mutually dependent. Solely because it is other by depending on that, therefore, recognizing its own nature, or the characteristic of a knowable dharma, is invisibility. That is accompanied by the non-existent, or establishing the naming of the non-existent. How can the other, which exists, be non-existent? By what does the invisibility of the nature of the non-existent establish the naming of the non-existent? Here, it has already been explained that the non-existent and the invisible are invisible by relying on how it does not apply. Because that has not been established. Because naming with the non-existent would become the fault of not being established. Because the existence of an unrelated nature is established, the non-existence of the other is also established. Therefore, the existence of the other is also not its non-existence, thus it is named. If the non-existence of the characteristic of the existence of the other is established by its own measure, or if it is established, thereby establishing its non-existence, there is no difference in establishing the naming with the non-existent, then by what invisibility would it become contradictory to establish the naming with the non-existent? Why is the existence of the other itself and its object-possessing part not the establishment of the non-existent? Why should it be said that the establishment of the existence of the other itself is the establishment of its non-existence? Because they are not established separately, and there is no connection. For the time being, the existence of the other is not an establishment. If something is established, then what is not established is its sign, like fire and smoke. Merely by establishing the existence of the other, its non-existence is established, because only by the measure that distinguishes and establishes the nature that is different from it and unrelated, the distinction of the other is established. If there is no connection, and it is its sign, then there would be some connection between it and that, for example, being made and impermanence are equivalent to one meaning, or sign and meaning are equivalent to one meaning, or as a dependent and a support, or as something to be produced and something that produces. For existing and non-existing things, by what explanation would such an establishing connection become?