Tibetan
་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་རྣམས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་དང་བྲལ་བ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལ། དབང་པོ་ཉམས་པ་མེད་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཚོགས་ཀྱང་གཉིད་ལ་སོགས་པས་བསླད་པའི་བློ་ཅན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། ། དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་དེའི་འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་པ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ནུས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ལ་གཞན་རྒྱུར་བརྟགས་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུར་རུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁོ་བོས་རྟོགས་ཏེ། ནང་གི་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གོམས་པ་གཡེར་བ་དང་གཞན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་དང་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་མ་ཡིན་ལ། སེམས་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དེའི་ལྟར་ན་ཡང༌། །ཕྱི་རོལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང༌། །དགའ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང༌། །གོམས་པས་ཁྱད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །བདེ་སོགས་དོན་གྱི་རང་བཞིན་མིན། །གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དགའ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ལ་མི་ལྟོས་པར་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དེ་དག་ནི་བློ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །མྱོང་ཕྱིར་སེམས་པ་དེའི་རང་བཞིན། །མ་ཡིན་མྱོང་བ་མིན་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཡུལ་གང་གི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་ མ་ཡིན་པ་དེ་ནི
Chinese
也是为了这个缘故。也不是没有根基，因为与色等相关的那些，在脱离了具有彼境的根基时，是无法看见的。而且，在根基没有衰退、安住于近处时，也会产生。也不是没有作意，因为即使二者聚合，对于被睡眠等扰乱的心识者来说，也是没有的。对于生起了别识，也仅仅是这些因的集合而已。 因此，当以自性确定其果的自性时，快乐等就不是无所缘的自性。如果说在有为法上是确定的，那也不是，因为没有见到它的能力。如果认为仅仅从这些产生，就依赖于其他的因，那将太过分了。所谓有为法，我认为就是作为了别识之因的先前的了别识。因为从内在的运作所产生的快乐等，会随着了别识的串习、散乱和不同等差别而变化。如果说因为因相同，快乐等就没有差别，那也不对，因为这是由其集合内部的差别所造成的，就像犹豫和确定等一样。其他人说，快乐等不是内在的，也不是有心识的，而是从体验了成为其自性的声音等之后，才认识到体验了它。 如是说者，依彼之见解， 纵然外境无差别， 喜乐与极度痛苦， 串习故而有差别， 乐等非为境自性。 因为，如果快乐等是声音等的自性，那么在没有差别的情况下，就不会因为串习的差别而变成喜乐和极度痛苦的差别，就像青色等显现的差别一样。不依赖于它的差别，而与串习的差别相关的那些，就是心识本身，就像智慧等一样。 体验故为心之性， 非心非体验故。 这些快乐等也是有心识的，因为也是被体验的。因为，对于哪个境的行相没有体验的那个，
English
It is also for this reason. It is not without a basis either, because those related to form etc. are not seen when separated from the sense faculty that possesses that object. Moreover, it arises even when the sense faculty is not impaired and is situated nearby. It is also not without attention, because even when both are assembled, it is absent for those whose minds are disturbed by sleep etc. For the arising of consciousness, it is merely the collection of these causes. Therefore, when the self-nature of its result is determined by its own nature, happiness etc. are not of a nature without an object of focus. If you say that it is determined in conditioned phenomena, that is not so, because its power is not seen. If one were to assume other causes for what arises from just that, it would be too extreme. I understand that what is called conditioned phenomena is the preceding consciousness itself, which is suitable as a cause for consciousness. Because happiness etc. that arise from the internal operation itself follow the distinctions of consciousness such as habituation, distraction, and difference. If you say that because the cause is the same, there would be no difference in happiness etc., that is not so, because it is made by the internal difference of that collection itself, just like doubt and certainty etc. Others say that happiness etc. are not internal, nor are they sentient, but it is understood that one experiences it from experiencing sound etc. that have become its nature. According to that which is said, Even if external differences are absent, Joy and complete suffering, Because of the difference of habituation, Happiness etc. are not the nature of the object. Because, if happiness etc. were the nature of sound etc., then without difference, it would not change into the difference of joy and complete suffering from the difference of habituation, just like the difference in the appearance of blue etc. Those that are related to the difference of habituation without depending on its difference are the mind itself, just like wisdom etc. Because of experience, it is the nature of mind, Not mind, because not experience. These happiness etc. are also sentient, because they are also to be experienced. Because, whatever aspect of whatever object is not experienced,
Tibetan
་དེའི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་འདིའི་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྔར་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཕྱིས་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡང་སེམས་ལ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ནི་འདིའི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བ་མེད་པར་ནི་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རིག་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེའི་མྱོང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ན་ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདྲ་བ་ཡོད་ན་ནི་འདྲ་བར་བྱེད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །སིམ་པར་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བདེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ནི་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་དགའ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་གཅིག་ཏུ་ནང་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ༌། །འདིའི་བདག་ཉིད་འདི་འཇོག་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡིན་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁྱད་པར་མེད་ཁྱད་པར་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ནི་བློ་ཡིན་གྱི་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བློ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །ཞེ་ན་པའོ། །མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དོན་ནི་མྱོང་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །མྱོང་བ་མེད་པའི་འདྲ་བ་བློའོ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འདྲ་བ་ གཞན་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ཡང་བརྗོད་དགོས་སོ། །ནང་གི་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའམ། རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤིན་ཏུ་དང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡང་མྱོང་བར་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་པ་མེད་པ་དེས་དོན་རྣམ་པར་འཇོག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཧ་ཅང་
Chinese
那不是它的体验者。就像互相没有自性的安乐等没有体验一样。说“这是这个的体验者”的关联理由是很明显的缘故。根等也同样会成为过失，因此它的体验的体性是相同的。如果以前不是它的自性，那么之后它的自性也不会消失，因此和它相似在心中怎么会产生呢？这是它的另一个过失，没有相似就没有体验。因为有知觉本身不应理是它的体验者，因为对一切没有差别，所以一切都会变成有知觉的过失。如果它有相似，那么就与相似的制造者结合了。寂静的体验，这本身就是我们的安乐，因此安乐等被证实是有心识的。如果因为与境相似，体验就是它的自性，那么安乐等就会变成不是体验者吗？不是的。因为在你的宗派里，安乐等体验也是存在的，这是为了显示这个意义而陈述的。在那里，快乐和完全的痛苦在内心被视为一体体验。认为这是它的自性，而另立一个施立者是不应理的，因为它是无差别的，被确立为差别。具有差别是因为被确立为差别。具有差别的是智慧，而不是体验吗？智慧这个词是什么意思？是吧。体验这个词是什么意思？是体验。这两者有什么差别？具有境的形象的意义是没有体验的，而另一个是体验。如果无体验的相似是智慧的体性，那么相似 也会变成其他的。如果有差别，也必须说出来。内在的作者等也是它的理由，或者因为不是证悟的支分，所以不应宣说，因为其他具有非常清澈等差别的形象存在。境的分别安立也是以体验为究竟，因此没有心识的它怎么能分别安立意义呢？太过了。
English
That is not its experiencer. Just as there is no experience of happiness, etc., which are mutually without self-nature. The reason for the connection of saying "this is the experiencer of this" is obvious. The senses, etc., would also become faults, so its nature of experience is the same. If it was not its self-nature before, then its self-nature will not disappear later, so how can it be similar in the mind? This is another fault of it, without similarity there is no experience. Because having consciousness itself is not reasonable as its experiencer, because there is no difference to everything, so everything will become the fault of having consciousness. If it has similarity, then it is combined with the maker of similarity. The peaceful experience, this itself is our happiness, therefore happiness etc. are proven to be conscious. If because it is similar to the object, the experience is its self-nature, then will happiness etc. become not experiencers? No. Because in your sect, the experience of happiness etc. also exists, this is stated to show this meaning. There, happiness and complete suffering are seen as one experience in the heart. It is not reasonable to think that this is its self-nature and establish another establisher, because it is undifferentiated and established as difference. Having difference is because it is established as difference. Is having difference wisdom, not experience? What does the word wisdom mean? Is it so. What does the word experience mean? It is experience. What is the difference between these two? The meaning of having the image of an object is without experience, while the other is experience. If the similarity of no experience is the nature of wisdom, then similarity will also become other. If there is a difference, it must also be said. The inner author, etc., is also its reason, or because it is not a branch of realization, it should not be proclaimed, because other images with very clear differences exist. The separate establishment of objects is also ultimately experience, so how can it, without consciousness, separately establish meaning? Too much.