Tibetan
་པར་ནི་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་འདི་དག་ནི་བློས་བཀོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་རྣམ་འགྲེལ་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འབྲེལ་པ་བློས་བྱས་པ་ནི་མེད་པ་ལ་ཡང་གང་གིས་བཟློག །དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་བརྡ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གནས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ངེས་པས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འཛིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ། གཞལ་བྱར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གལ་ཏེ་རང་གི་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་མེད་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དེའི་ངོ་བོར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པས་མེད་པ་གཞལ་བྱ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་མེད་པའི་རྣམ་པ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རི་བོང་དང་རྭ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་བཞད་གད་བྱེད་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་བཞད་གད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རི་བོང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྭ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་རི་བོང་དང་རྭ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གྱི་སྐབས་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་གིས་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་རྭ་ཙམ་ལ་བསྙོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རི་བོང་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འབྲེལ་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྭ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་རྭ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྭ་ལ་འབྲེལ་པ་ཙམ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱི་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནམ། རང་བཞིན་ཡང་ཐ་དད་དེ་འབྲས་བུ་སོ་སོ་ལ་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀ་འདི་ ག་ལ་ཡོད། གལ་ཏེ་རྭ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྭ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རི་བོང་གི་རྭ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཡང་དེ་ཉིད་སྨྲའོ། །ཡང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དགག་པར་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ཅན་ཡོད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཚུལ་ཡང་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁས་བླངས་པའི་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདོད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་ཉིད་དང་པོར་བརྗོད་ན་ཉོན་མོངས་པར་མི་བྱ་བ་ཞིག་གོ །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན
Chinese
然而，即使存在，也没有任何法和有法的事物。这些关系只不过是心识的虚构，这在《释量论》中已经阐述过了。如果关系是心识所造作的，那么对于不存在的事物，又有什么能够阻挡呢？那些具有“是”和“非是”之名称的事物，并不能确定地证明存在、不存在或既非存在也非不存在的状态，因此也不会被确定地执著为一。因此，确定不存在的事物，无论如何，都应当被说成是可测量的对象。以事物为对境本身并非是量，因为量的特征是不欺骗性。如果它不损害自己的对境，那么它就会将存在和不存在设定为它的本质。因此，因为它具有量的特征，所以不存在是可测量的。如果因为一切都以某种方式存在，所以没有任何事物是不存在的，那么，他们所说的不存在的形态，就是事物的不存在。因为兔子和角都存在，所以嘲笑说兔子没有角的人，就是在嘲笑自己。当说兔子身上没有角时，如果回答说兔子和角都存在，那又有什么意义呢？所要否认的，并不是角本身，而是与兔子的关联。如果那样，那么所要说的是没有关联的角，而不是角本身吗？难道有角者所具有的角，仅仅是关联上的差别，而不是物质的自性吗？自性也是不同的，因为不同的果具有不同的因的自性。因此，说“应当说没有关联”的责难又在哪里呢？如果说有角者所具有的角的自性是不同的，而兔子的角的自性不存在，那么，我也是这么说的。或者，因为不存在而应当否定的关联，那本身就是事物的不存在。对于存在关联者，说没有关联的说法，也是经过考察的。如果所承诺的关联者的实体也不存在，那么，就达到了所希望的结果。如果一开始就说这个，就不会造成困扰了。不混淆矛盾者。
English
However, even if they exist, there are no dharmas or things that possess dharmas. These relations are merely fabrications of the mind, as has already been explained in the Pramāṇavārttika. If relations are created by the mind, then what can prevent them even for non-existent things? Those things that have the names of 'is' and 'is not' do not necessarily prove the state of being existent, non-existent, or neither existent nor non-existent, and therefore they will not be held to be definitely one. Therefore, that which determines non-existence, in whatever way, should be said to be a measurable object. Having an object that is a thing is not a valid cognition, because the characteristic of a valid cognition is non-deception. If it does not harm its own object, then it establishes existence and non-existence as its essence. Therefore, because this has the characteristic of a valid cognition, non-existence is measurable. If, because everything exists in some way, nothing is non-existent, then in what way is that form of non-existence a non-existent thing? Because rabbits and horns exist, laughing at someone who says that a rabbit does not have horns is laughing at oneself. When it is said that there is no horn as a part of a rabbit, what is the point of answering that rabbits and horns also exist? What is being denied is not just the horn itself, but the connection with the rabbit. If that is the case, then is it not the horn that should be said to be unrelated? Do those who have horns have only a difference in relation to the horn, and not the nature of the substance? The nature is also different, because different fruits have different natures of causes. Therefore, where is the fault in saying, 'It should be said that there is no relation'? If the nature of the horns of those who have horns is different, and the nature of the horns of rabbits does not exist, then I also say the same. Or, the relation that should be denied because of non-existence is itself the non-existence of the thing. The way of saying that there is no relation to something that has a relation has also been examined. If the substance of the related thing that has been promised also does not exist, then the desired result is achieved. If this were said at the beginning, it would not cause confusion. Not confusing contradictions.
Tibetan
་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུར་བཤད་ན་དེ་འདིར་མ་བཤད་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དག་གམ། མི་དམིགས་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་མི་སྲིད་ལ། མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དེའི་དོན་དཔྱོད་པ་ན་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་བསྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་བཤད་དེ། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་བས་དོན་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ལོག་པར་སྟོན་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་འདུག་པ་བདག་དང་འབྲས་བུ་དང་མི་དམིགས་པ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་དོ། །འདི་ལ་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་སྤྱི་ནི་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་རང་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་དང་ཅིག་ཅར་མངོན་པར་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དེའི་ཡུལ་ན་འདུག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་བདག་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་མེད་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ལྡན་པ་དང་འདུ་བ་དག་ལས་ ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་གཞག་སྟེ། རྣམ་པར་ཆད་པ་དང་རྣམ་པར་མ་ཆད་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་དོ། །སོ་སོ་བ་དང་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་དག་ལ་ནི་ལྡན་པ་དང་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ཡོད་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དེའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་རྟེན་ལ་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བས་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བྱ་བ་མེད་པ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་སྔོན་དེ་ན་མེད་པ་ན། ཡུལ་གཞན་དུ་སྔ་ན་མེད་པ་ནི་གསལ་བ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པར་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཐ་དད་པ་དག་དང་ཅིག་ཅར་འབྲེལ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་གཞན་དུ་མ་སོང་བར་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྔ་མ་ནི་མེད་པ་དག་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་པ་ནི་དེ
Chinese
如果又说是怀疑的原因，那这里就没有说，因为推测的对境是不可能的。如所说的具有体性、果，或者不可见，对于不可见来说，不可能有不相违背的，没有其他不相违背的。因此，依靠事物未见的威力而进入，依赖于圣教的推测，在审查其意义时，说是成立不相违背的过失。因为造论者们可能会由于错乱而颠倒显示事物的自性。事物如何存在，如是安住，对于自性、果和不可见来说是不可能的。对此举例说，总存在于一切处，因为安住于一切处，与自身相关联的事物同时明显相关联，如同虚空一样。这与相关联的自性仅仅是和随后关联的，安住在其对境中的自性本身。如果某物不存在于某处，那么它就不是该处的自性，也不是遍及的。如果说，色等在虚空中不存在，但它不是遍及该处对境的瓶子等吗？暂且搁置结合和聚集中的对境和有境的事物是什么。能够产生显现为分离和不分离的识的自性，是依赖于世俗对境而说的。对于成立为各异和不各异的事物来说，结合和聚集的关系等，是论典的进一步安立。因此，对于仅仅是自身存在并与之处相关联的，安住在其对境中的事物，为了成立这一点，与它的关联本身就是理由。如果说，即使说遍及自己的所依，不也是想要安住在它的对境中吗？因此，有什么不想要的呢？因为与无作用的一个相关联，先前在那里没有，在其他对境中先前没有，当显现产生时，不可能与它相关联。因此，与不同的对境同时相关联，就不能成立为不是遍及一切处。因此，与一个相关联，一个的对境没有到其他地方，不是它的有境，先前是不存在的，与这些明显相关联就是那
English
If it is said to be the cause of doubt, then it is not mentioned here, because the object of inference is impossible. As it is said, having the characteristics of nature and result, or invisibility, for invisibility, it is impossible to have no contradiction, and there is no other non-contradiction. Therefore, relying on the power of unseen things, relying on the inference based on the scriptures, when examining its meaning, it is said to be the fault of establishing non-contradiction. Because the authors of treatises may, due to confusion, show the nature of things upside down. How things exist, abiding as they are, is impossible for nature, result, and invisibility. To illustrate this, the general exists in all places, because it abides in all places, and is clearly related to things related to itself at the same time, like space. This is related to the nature of being related and subsequently related, and the nature of residing in its object itself. If something does not exist somewhere, then it is not the nature of that place, nor is it pervasive. If it is said that form, etc., does not exist in space, but is it not pervasive of the pot, etc., which is the object of that place? Let us put aside for the time being what are the objects and objects in combination and aggregation. The nature of being able to generate consciousness that appears as separate and non-separate is said to be dependent on worldly objects. For things that are established as different and not different, the relationship of combination and aggregation, etc., is a further establishment of the treatise. Therefore, for the thing that is only its own existence and is related to it, residing in its object, in order to establish this, the relationship with it itself is the reason. If it is said that even if it is said to pervade its own support, is it not also wanting to reside in its object? Therefore, what is unwanted? Because it is related to one without action, it was not there before, and it was not there before in other objects. When manifestation arises, it is impossible to be related to it. Therefore, being related to different objects at the same time cannot be established as not pervading all places. Therefore, being related to one, the object of one has not gone to other places, it is not its object, it did not exist before, and being clearly related to these is that