Tibetan
་མི་རྟག་པ་མེད་པ་ལ་ལྡོག་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་གྲུབ། དེ་ཅི་ད་ནི་ཕྱོགས་ཀྱང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ནི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་བརྗོད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་ན་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་དོན་དུ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་སྟོན་པའི་དུས་ན་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་འབའ་ཞིག་ཉིད་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཏུ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཏུ་བསྟན་ན་རང་ཉིད་ཡོད་པ་དང་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་དེ་ལྟ་བུར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཤུགས་ཀྱི་ཡུལ་རྗེས་ཐོགས་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འོངས་པའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ལས་བཟློག་པ་གཞན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་སྐྱོན་འདི་མེད་དེ། གཞན་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ལས་བཟློག་པ་དང་བྲལ་བ་འབའ་ཞིག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་གྱི་མེད་པ་འབའ་ཞིག་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་མེད་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་གཞན་སྨོས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མ་ཐ་རའི་བུ་ལས་གཞན་པའི་བྲམ་ཟེ་ལ་ཟན་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །མ་ཐ་རའི་བུ་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ན་ནི་བྲམ་ཟེ་ལ་ཟན་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །མེད་པ་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་མེད་པ་གཞན་དང་བྲལ་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ལ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཞན་ལ་མ་མཐོང་བས་འདི་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བློས་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་དག་ལ་ཡོད་ཡོད་ན་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཀོད་པ་འདི་དག་བདག་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྨྲ་བ་པོ་དག་བརྗོད་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུར་སྟོན་པར་བྱེད
Chinese
对于不具无常，以反面的无常来成立所立的法，是成立的。如果这样，那么现在也会变成不相符的宗派吗？如果这样说，从类别上来说，也是会变的。定义的区分，就是已经说过的。如果对于不相符的宗派没有怀疑，那么就不是为了断除没有所立，而说出理由。从哪里变成这个过失呢？在理由显示关联的时候，宗派等等的安立是不存在的。如果仅仅显示这个进入到某些存在和不存在，以及反面等等，那么自己存在，并且通过力量使之成为那样。因此，通过它的力量所跟随的境，就叫做宗派。因此，通过它的定义而来的法，在显示的时候是不存在的，所以不是支分。那么，与此相反的，从其他解脱出来的原因是什么呢？这就是这个。对于这个，是没有过失的，因为说了其他。仅仅与此相反并且分离，会变成所立的法，但不是仅仅与不存在分离。因此，所立和能立是有差别的吗？对于这个，如果也执着差别，那么就会损害意愿本身。如果不承认那个不存在，那么就不能说其他，例如对不是摩陀罗之子的婆罗门，说给食物一样。如果摩陀罗之子不是婆罗门，那么就只会说给婆罗门食物。所谓的不存在，这是对方的想法，凭借他的想法才那样说。因此，你已经承认不存在与他者分离了，是这个意思。如果这样，那么对于真实的不存在，有什么相互之间的区分呢？因为没有见到一个的自性在其他上，所以认为这是不同的，如果通过分别念来理解，那么那些不存在的事物，即使存在，也不会变成不存在，因为那是存在的定义。虽然这些分别念的安立没有自性，但是说话者会显示出似乎具有其他和其他的区分。
English
For that which does not possess impermanence, establishing the opposite of impermanence as the subject to be proven is established. If so, then will it now become a contradictory tenet? If you say so, it will also change in terms of categories. The distinction of definitions is what has already been stated. If there is no doubt about the contradictory tenet, then the reason is not stated for the purpose of eliminating the absence of what is to be established. From where does this fault arise? When the reason shows the connection, the establishment of the tenet, etc., does not exist. If only this is shown to enter into some existence and non-existence, and opposites, then it exists itself and implicitly makes it so. Therefore, the object that follows by its power is called the tenet. Therefore, the dharma that comes through its definition is not a limb because it does not exist at the time of showing. So, what is the reason for being completely liberated from the other, which is the opposite of that? This is it. There is no fault in this, because another is mentioned. Only being the opposite of that and separate will become the dharma to be established, but it is not just being separate from non-existence. Therefore, are what is to be established and what establishes different? If a distinction is also grasped for this, then it will harm the desire itself. If you do not admit that non-existence, then you cannot say another, just like saying give food to a Brahmin other than the son of Mathara. If the son of Mathara is not a Brahmin, then it will only be said give food to a Brahmin. The so-called non-existence is the thought of the opponent, and it is said that way according to his thought. Therefore, it means that you have admitted that non-existence is separate from others. If so, then what is the mutual distinction for the truly non-existent? If one's own nature is not seen in another, so it is understood that this is different, if it is understood by conceptual thought, then those non-existent things, even if they exist, will not become non-existent, because that is the definition of existence. Although these arrangements of conceptual thought have no self-nature, speakers show that they seem to have other and other distinctions.
Tibetan
་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེས་བྱས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་སྟོན་པ་འདིས་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མེད་པ་གཞན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དམ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དེའི་མངོན་པར་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་འོ་ན་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདོད་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། ཡང་འདོད་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་ན་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་ནུས་པ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདོད་པའི་དངོས་པོའི་རང་ བཞིན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་ཕན་ཚུན་དབེན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྐྱེས་བུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱོགས་དེའི་འདིས་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་པ་སྤངས་ཏེ། དོན་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཚུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། །རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྡོག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བློ་ཐ་མི་དད་པའི་ཡུལ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་མི་འགལ་ལོ། །ཁྱད་པར་སྤྱི་ཆོས་ཐ་དད་ཕྱིར། །རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ཡིན་པར་འདོད། །དཔེར་ན་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་སྒྲ། །རྩོལ་བྱུང་ཉིད་ཕྱིར་མི་ཐ་དད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་ལག་ནའང་གནོད་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་ཅན་ཐ་དད་མ་གྲུབ་མིན། །དཔེར་ན་གོང་བུ་རྭ་ཅ
Chinese
仅仅如此而已。如此所作的区分，并非是安立事物的所依，因为已经说过，那样做会太过分。如果显示一个与另一个不同且相互关联，这将导致一切皆无，彻底毁灭。即使那样，说“无与他者分离”也无法成立，或者会是错误的。如果说在它的某些显现意欲中存在差异，如果那样变化，那么因为它与那不同，它就源于意欲本身。如果意欲变为其他，因为也希望其他也像那样。因此，在此，因为能力完全存在于意欲本身中，所以它将被说成是意欲之物的自性之成立者。因此，做这些互相隔离的事情有什么用呢？它将成为论证。因此，应该陈述与事物的关联，否则将无法成立。这陈述了所有依赖于自他所承诺等，以及由人所安立的论证，例如因为是不一致的一方。或者说因为是该总类的一方等等。通过这个“一方”的陈述，对于所有结合都将完全改变，从而避免了所造成的错误，并应遵循事物如实存在的状态。从努力产生的声音是无常的，因为是从努力产生的，如果这样说，如果这不是所承诺之义的一方，因为依赖于与相反者的不同，如果以不异之心的对境，以名言来接近安立的所要成立的法，那本身就是成立者，那么就说这是所承诺之义的一方。特别是，如果将所要成立的法作为论证来陈述，那么因为法不同，所以能立和所立并不矛盾。特别是，因为总的法不同。 能立和所立被认为是不同的。 例如，从努力产生的声音， 因为是努力所生，所以不异。 即使这样说是中间的偈颂，也没有损害。 法性不同，并非不成立。 例如，土块和角
English
It is only that. The distinction made in this way is not the basis for establishing things, because it has already been said that doing so would be too extreme. If one shows that one is different from the other and that they are related, this will lead to everything being non-existent and completely destroyed. Even so, saying "non-existence is separate from others" will not be established, or it will be wrong. If it is said that there is a difference in some of its manifest desires, if it changes in that way, then because it is different from that, it originates from the desire itself. If the desire becomes other, because it is also hoped that the other will be like that. Therefore, here, because the ability is fully present in the desire itself, it will be said to be the establisher of the nature of the desired object. Therefore, what is the use of doing these mutually isolated things? It will become an argument. Therefore, the connection with things should be stated, otherwise it will not be established. This states all the arguments that rely on what is promised by oneself and others, etc., and that are established by people, such as because it is an inconsistent party. Or because it is one side of that generality, and so on. By stating this "one side," all combinations will be completely changed, thereby avoiding the errors caused and following the way things truly exist. The sound produced from effort is impermanent, because it is produced from effort, if it is said that way, if this is not one side of the meaning of what is promised, because it relies on the difference from the opposite, if the object of the non-different mind, the dharma to be established that is approached and established by name, is the establisher itself, then it is said that this is one side of the meaning of what is promised. In particular, if the dharma to be established is made into an argument, then because the dharmas are different, the sign and the subject of the sign are not contradictory. In particular, because the general dharma is different, The sign and the subject of the sign are considered different. For example, the sound produced from effort, Because it is produced by effort, it is not different. Even if this is said to be an intermediate verse, there is no harm. The dharma nature is different, not unestablished. For example, a clod and a horn