Tibetan
།དེ་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་བསྟེན་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཉིད་ན་དེ་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །སྒྲ་ཅི་ལྟར་མ་གྲུབ་ཅེ་ན་སྒྲ་གྲུབ་སྟེ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་དོ། །སྒྲ་དེ་ནི་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་གང་ཞིག་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྒྲ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན་ཡང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་དེའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན་དེ་ད་ཅི་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོའམ། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ན་དེ་ལྟར་གསལ་བས་རང་གི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དངོས་པོ་ལ་ཐ་དད་པ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་རང་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་ནི་རྟགས་ཅན་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཐལ་བ་འདིར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་ རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ནི་ཤེས་པ་ལ་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟའི་ཐ་དད་ཀྱི། །མཐར་ཐུག་ཤེས་ལ་ཐ་དད་པར། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་རྟེན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཞག་པ། །ཐ་དད་བློ་དང་འབྲེལ་མེད་ཅན། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། །གཞག་པ་དེས་ན་མ་གྲུབ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་གཉི་ག་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་གྲུབ་ན། དེ་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ནར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞི
Chinese
对此，没有依赖其他差别的。如果声音本身就这样变化，那么在指示方面本身就会这样成立，因为之后也只是自己这样变化。因此，它本身没有成立为理由。如果问声音如何没有成立，声音是成立的，但因为没有成立为自己理由的自性，所以说没有成立。声音，作为所立宗，也没有其他声音可以成为理由。如果它本身是理由，也已经说过不应指示。因为它的体性恒常成立，所以也会没有争论。如果说因为没有见到随行而没有成立，那么它现在是随行于其他有法吗？例如灯等，以自身具有的能力产生自己的识，因此这样显现，所以说使自己的自性显现。但能立和所立不是这样，因为它的事物依赖于差别。能立本身成为识的对境，因此能立使所立被认识。如果是有法自己成立，那么就会出现这个过失。如果说因为一切事物没有成立法和有法的差别，所以这个过失对一切都相同，那么，对此，已经说过，依靠事物各自的相异之处，能立和所立的名称是不同的。如果从胜义谛进行观察，那么像那样的情况没有成立。因此，在世俗谛的事物上，遮止彼和异。后比量和所比量的名称，是依靠在识上成立的差别而安立的。自己的体性如何差别，最终在识上差别，法和有法显现，那是名称的所依。这是以名称安立的，与差别心无关。如果将所立本身作为能立安立，那么就显示了没有成立。这些是总结的偈颂。因此，有法在能立中对两者都没有成立。这也就说明了法。如果它从自身成立，那么因为它只是在前面指示的缘故，所以是前面的四
English
Here, there is no dependence on other distinctions. If sound itself changes in this way, then it will be established in the very indication of the aspect, because later it will only change in this way by itself. Therefore, it is not established as a reason in itself. If asked how sound is not established, sound is established, but because it is not established as the nature of its own reason, it is said to be not established. That sound, as the subject, does not have another sound that can become a reason. If it itself is the reason, it has already been said that it should not be indicated. Because its essence is always established, it will also be without dispute. If it is said that it is not established because the concomitance is not seen, then does it now follow another subject? For example, lamps and so on, by their own ability to generate their own consciousness, thus appearing clearly, so it is said that they make their own nature clear. But the sign and the signified are not like that, because their objects depend on difference. The sign itself becomes the object of consciousness, therefore the sign makes the signified understood. If the subject itself establishes, then this consequence will occur. If it is said that because the distinction between dharma and dharmin is not established for all things, then this fault is the same for all, then, in this regard, it has already been said that the names of what is to be established and what establishes are different, relying on the differences of things. If one examines the ultimate truth, then such a thing is not established. Therefore, in the things of conventional truth, the same and other are prevented. The names of inference and what is to be inferred are established based on the difference established in consciousness. How is one's own nature different? Ultimately, it is different in consciousness. When dharma and dharmin appear, that is the basis of names. This is established by names, and is unrelated to differentiated minds. If the object to be proven itself is established as the means of proof, then it shows that it is not established. These are the verses of summary. Therefore, the subject is not established in the reason for both. This also explains the dharma. If it is established from itself, then because it is only indicated in the former, it is the former four.
Tibetan
ན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བརྗོད་དོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་པ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་གཞན་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱོགས་གང་ཞིག་ཡིན་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །འོ་ན་ནི་དེ་འདོད་པས་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་དབང་གི་རྣམ་བར་གནས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེལ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཡང་མ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་འདོད་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་ཆོས་ཅན་ལ་གྲུབ་ན་གང་གི་དོན་དུ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་གྲུབ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་མེད་པར་གཉི་ག་ལ་ངེས་པ་ ཡིན་ནོ། །མ་ངེས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་འདི་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་མ་ངེས་པ་ལ་ངེས་པར་འགྱུར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ནི་ལྡོག་པ་མ་ངེས་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་ལྡོག་པར་ངེས་གང་གི་ཕྱིར་འདི་འདིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་འདི་ན་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པར་ཕྱོགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་ཕུང་པོ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་གཅིག་ལྡོག་པ་ནི་གཞན་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར
Chinese
那成为太过之语。说随行不成，也无关联。因为彼者自身没有随行之故。那么，何时将与不顺品相异者说为理由之时，如何呢？对此，因为没有需要成立的，是不顺品，所以，与彼相异者，即是所立，故不成。如果说，因为宗等互相各异之故，不顺品并非仅存在于宗上，那么，何者为宗，又何者为不顺品呢？想要成立者，是宗，而彼不存在者，是不顺品。那么，这是由意愿所安立的定义，如何遣除由事物力量而安住的不顺品呢？若是那样，则任何理由都不会成为决定。因为不顺品也是由意愿所作之故，已经多次宣说了。如果说，不是需要成立的，是顺品，并且与彼相异者，也在有法上成立，那么，为了什么缘故说理由不成呢？仅仅是需要成立的未成立，并非在一切情况下都是如此。那么，是什么呢？在彼不存在时，于二者是决定的。如果说，在不决定的有法上，成立了非不顺品，那么，如此一来，对需要成立之法产生怀疑，也会成为非不顺品。因此，非不顺品本身，如何能成立与没有需要成立者相违的不决定自性呢？因为它的定义是不决定的。如果说，它本身能决定，那么，如何能从不决定转为决定呢？因为说在不顺品上的“是”之声，是不决定相违的。如何能由彼者本身决定与无所立相违呢？因为在此处对此产生怀疑，所以此处没有。这样说也是善说的。因此，诸法的进入和相违，不依赖于对宗的分别安立，它们是互相舍弃而住立的自性，所以不是使蕴相违。因为从它们之中一个相违，另一个就是进入，所以如何呢？
English
That is said to be an overstatement. It is also irrelevant to say that the following is not established. Because that itself does not have a following. So, when is it that something other than the opposite side is stated as a reason? How is it then? Because there is nothing to be proven, it is the opposite side, so what is different from that is the very thing to be proven, so it is not established. If it is said that because the subject and so on are different from each other, the non-opposite side is not only present on the subject, then what is the subject and what is the opposite side? What is to be proven is the subject, and what is not present is the opposite side. So, since that is a definition established by intention, how can the opposite side that abides by the power of things be eliminated? If that is the case, then no reason will become definite. Because the opposite side is also made by intention, it has been said many times. If it is said that what is not to be proven is the similar side, and what is different from that is also established on the subject, then for what reason is the reason said to be unestablished? The mere fact that what needs to be proven is not established is not always the case. So what is it? When it is not present, it is definite in both. If it is said that the non-opposite side is established on the uncertain subject, then in that case, doubting the dharma to be proven will also become a non-opposite side. Therefore, how can the non-opposite side itself establish the uncertain nature that contradicts the absence of what needs to be proven? Because its definition is uncertain. If it itself determines, then how can it change from uncertain to definite? Because the sound of "is" on the opposite side is said to be uncertainly contradictory. How can it itself determine the contradiction to the absence of what needs to be proven? Because there is doubt about this here, so it is not here. Saying this is also well said. Therefore, the entry and contradiction of dharmas do not depend on the separate establishment of the subject, they are the nature of abandoning each other and abiding, so they do not contradict the aggregates. Because when one of them contradicts, the other is entering, so how?