Tibetan
།ཡོད་ཀྱང་བུམ་པའི་དངོས་པོར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་གནས་སྐབས་གཞན་དང་འབྲེལ་པའི་ ཕྱིར། ཐ་དད་པར་མངོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བར་གདོན་མི་ཟའོ། །རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གནས་སྐབས་ཐ་དད་ཀྱང་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཐ་དད་ན་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་གསལ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཅི་ད་ནི་རིམ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་གསལ་བས་བུམ་པ་དང་ཞོ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཡིན་ནམ་ཅི། རིམ་གྱིས་མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་ཐ་མི་དད་པས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ན་འགལ་བ་ཡང་ཅི་ཡིན། རིམ་པ་དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དེ་མ་གྲུབ་པར་དེ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆེར་རིམ་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་ན་རིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་མི་འགྲུབ་པ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པའི་ཁྱད་པར་སྤངས་ཀྱང་རྒྱུ་དག་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་བྱས་པའི་སྒྲ་ཡིན་པ་ལྟར་གང་ལ་མི་རྟག་པའི་སྒྲ་འདི་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་ཞིག་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་དང་སྐྱེས་བུ་དག་ལ་འཆི་བའི་སྤྱི་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་ཞིག་མཐོང་བས་སྲོག་ཆགས་གཞན་ལས་ཤི་བར་རྟོག་པ་དེ་འདྲ་བར་ཤིང་དག་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་འཆི་བའི་སྒྲར་བརྗོད་ན་དེ་ལ་ཡང་གང་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སེམས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་བརྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱིབས་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཇུག་པ་ཅན་གང་ཞིག་མཐོང་ན་བྱེད་པ་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱས་པའི་བློར་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ན་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། དབྱིབས་སོགས་ཅི་འདྲ་བྱིན་རློབ་བོ། །ཡོད་ མེད་རྗེས་འཇུག་ཅན་གྲུབ་པ། །དེ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་གང་ཡིན། །དེ་ནི་རིག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དངོས་ཐ་དད་ལས་རབ་གྲུབ་པ། །སྒྲ་ཐ་དད་ལས་མ་གྲུབ་བོ། །རྗེ
Chinese
即使存在，也不会变成瓶子的实体，因为没有那个特征。如果说，同一个事物因为与不同的状态相关联，所以显现为不同的事物，那么，为什么不把不同的状态本身视为不同事物的特征呢？如果那样的话，快乐等等肯定会变成不同的形态。如果说，因为追随某些自性，所以即使状态不同，也不会不同，那么，这难道不也同样适用于快乐等等和人们吗？如果不同，那么逐渐显现就会相互矛盾，所以是一体的。那么，为什么现在不是逐渐显现，而是瓶子和酸奶等等是多个呢？如果逐渐显现并不必然意味着不相同，那么矛盾又是什么呢？次第是它的结果，因为没有它，它就不会成立。没有差别本身就是太过分了，因为没有次第，就像一个的自性一样。如果说，因为是结果本身，所以就像没有差别一样，那么，如果关系成立，这才是合理的，否则就应该说它对于没有追随的事物是不成立的。就像无论如何排除关系的差别，从原因中产生的事物都有“已做”的声音一样，即使没有对不同的事物进行分别，这种无常的声音会加在什么上面呢？对于毁灭和另一个事物来说，共同的法不是在所有方面都存在的。对于树木和人来说，死亡的共性也是如此。如果看到某种东西，就认为它比其他生物死亡，那么，如果专注于树木，也会变成那样。如果说干燥等等本身被称为死亡的声音，那么，对于它来说，也会被认为没有有情等等，它会从哪里成立呢？同样，形状也是如此，如果看到某种东西，心中预先想到它，并且将其归类为房屋等等的类别，那么，即使没有看到作者，也会认为它是被造的，如果那样的话，所有的理由都会变成那样。此外，形状等等如何加持呢？有无跟随者成立，从中能推断出什么呢？那是有知者。从不同的事物中完全成立，不是从不同的声音中成立的。之后。
English
Even if it exists, it will not become the substance of a pot, because it does not have that characteristic. If it is said that the same thing appears as different because it is related to different states, then why not consider the different states themselves as the characteristics of different things? If that were the case, happiness and so on would certainly become different forms. If it is said that because some natures are followed, even if the states are different, they are not different, then is this not also the same for happiness and so on and for people? If they are different, then gradual manifestation is contradictory, so they are one. Then, why is it not gradual manifestation now, but rather that pots and yogurt and so on are many? If gradual manifestation does not necessarily mean that they are not the same, then what is the contradiction? The sequence is its result, because without it, it will not be established. The absence of difference itself is too much, because there is no sequence, just like the nature of one. If it is said that because it is the result itself, it is like there is no difference, then if the relationship is established, this is reasonable, otherwise it should be said that it is not established for things that do not follow. Just as, no matter how the difference in relationship is excluded, things that arise from causes have the sound of "done," even if there is no distinction between different things, what will this sound of impermanence be added to? For destruction and another thing, the common dharma does not exist in all aspects. The generality of death is also the same for trees and people. If one sees something and thinks that it has died more than other creatures, then if one focuses on trees, it will become like that. If it is said that dryness and so on themselves are called the sound of death, then for it, it will also be considered that there are no sentient beings and so on, from where will it be established? Similarly, shape is also like this, if one sees something, thinks of it in advance, and classifies it into the category of houses and so on, then even if one does not see the maker, one will think that it is made, if that is the case, all the reasons will become like that. Furthermore, how do shapes and so on bless? Existence or non-existence is established with followers, what can be inferred from it? That is the one with knowledge. It is completely established from different things, not established from different sounds. After that.
Tibetan
ས་དཔོག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེ་བོའི་རྫས་ལ་མེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མིན་ན་རྫ་མཁན་གྱིས། །བུམ་པ་ལ་སོགས་འཇིམ་པ་ཡི། །རྣམ་འགྱུར་གཞན་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །གྲོག་མཁར་ཡང་དེས་བྱས་གྲུབ་བོ། །བསྒྲུབ་བྱ་རྗེས་འགྲོ་ཕྱིར་འབྲས་བུ། །སྤྱིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱས་ཡིན་ན། །འབྲེལ་པ་ཅན་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཐ་དད་སྐྱོན་བརྗོད་འབྲས་མཚུངས་འདོད། །རིགས་གཞན་ལ་ནི་རབ་གྲུབ་པ། །སྒྲ་ཡི་སྤྱི་ནི་མཐོང་བ་ལས། །སྒྲུབ་བྱེད་མི་རིགས་དག་ལ་སོགས། །གོ་ཉིད་ཉིད་ན་རྭ་ཅན་བཞིན། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཕྱིར། །སྒྲ་རྣམས་གང་ལའང་མེད་མ་ཡིན། །དེ་ཡོད་པས་ནི་དོན་གྲུབ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ན། །ཚུལ་འདི་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། །ཁྱད་པར་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། །སྒྲ་ཡི་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་བཞིན། །སྒྲ་མ་གྲུབ་ཀྱང་དངོས་པོ་ནི། །གྲུབ་ན་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར། །འུག་པ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པ། །ལུས་སོགས་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །དཔེར་ན་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བ་ལ་བྱས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་བོ། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་མཐོང་བ་ལ་ཁས་བླངས་པས་མ་གྲུབ་པར་རྩོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བསྟན་བཅོས་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པའམ་དེའི་ངོ་བོ་ཚད་མས་མ་རྟོགས་ན་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བ་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ལ་ནི་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་དཔེར་བརྗོད་པ་མ་སྨྲས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དཔེར་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་བཤད་དོ། ། གང་ཡང་དཔེར་ན་སྒྲས་མི་རྟག་སྟེ། སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་གྲུབ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་རང་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་བསྟན་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
推测并非理智，如人身上的火。若非如此，陶工会用泥土制作花瓶等其他形态。蚂蚁窝也因此而建成。为了使所证成的事物随之而行，果实也被普遍地证成了。由于有联系的事物是不同的，所以说不同是过失，希望结果相同。对于其他种类来说，这是非常成功的。从对声音的普遍认知中，论证者不适合等等。理解本身就像有角一样。因为想要表达的是受他者支配的，所以声音在任何地方都不是不存在的。如果因为它的存在而成就了意义，那么一切都能成就一切。如果事物的自性没有成立，即使成立或不成立这种方式，也不会造成损害，就像声音依赖于虚空一样。即使声音没有成立，事物如果成立，也会变成成立，例如，像猫头鹰一样的人证悟成佛，就像解释身体等论证方法一样。这些是中间的偈颂。例如，对于明显说话的人来说，所作本身并没有成立。因此，依靠论典，对于任何事物说不成立，这并非对所有推论都适用，因为对于量所见之事，承认不成立的争论是不合理的，而且对于推论来说，论典并非总是适用。如果量本身造成损害，或者量的自性没有被量所理解，那么明显说话又有什么用呢？因此，仅仅对于依靠论典的推论，才有可能通过论典的途径，对任何事物说不成立。因为对于其他人来说，这是不了解的。因此，没有说出例子。导师只是稍微解释了例子的方面。 例如，声音是无常的，因为它是声音，像这样说，如果说承诺的意义的一个方面没有成立，那也是因为所要证明的事物和能证明的事物是不同的。因为所要证明的法自身，对于证明来说，并没有成立为能证明的事物，所以说在理由的自性上没有成立。那本身不是它的能证明的事物，即使只是它的自性以及随之而来的联系，那么指出它也是没有意义的。
English
Inference is not reason, like fire in a person's substance. If it were not so, a potter would make other forms such as vases from clay. Ant nests are also built in this way. In order for the object to be proven to follow, the fruit is also universally proven. Since related things are different, saying different is a fault, hoping for the same result. For other kinds, this is very successful. From the general perception of sound, the arguer is not suitable, etc. Understanding itself is like having horns. Because what is intended to be expressed is subject to others, sound is not non-existent anywhere. If meaning is accomplished by its existence, then everything can accomplish everything. If the self-nature of things is not established, even if this way is established or not established, it will not cause harm, just as sound depends on space. Even if sound is not established, if things are established, they will become established, for example, a person like an owl attains Buddhahood, just like explaining the methods of proof such as the body. These are intermediate verses. For example, for someone who speaks clearly, the action itself is not established. Therefore, relying on the scriptures, saying that something is not established for anything is not applicable to all inferences, because for what is seen by measurement, it is unreasonable to argue that admitting non-establishment is unreasonable, and for inference, the scriptures are not always applicable. If the measurement itself causes harm, or if the self-nature of the measurement is not understood by the measurement, then what is the use of speaking clearly? Therefore, only for inferences that rely on the scriptures, it is possible to say that something is not established for anything through the path of the scriptures. Because for others, this is not understood. Therefore, no example is given. The teacher only slightly explained the aspect of the example. For example, sound is impermanent because it is sound, like saying this, if it is said that one aspect of the meaning of the commitment is not established, it is also because the object to be proven and the object that can prove are different. Because the dharma itself to be proven, for proof, has not been established as the object that can prove, it is said that it is not established in the self-nature of the reason. That itself is not its object that can prove, even if it is only its self-nature and the connection that follows, then pointing it out is also meaningless.