Tibetan
་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟེན་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་ཡོད་ན་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྤྱི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཇི་ཞིག་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེས་ཁྱབ་པ་དེས་ན་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རང་གི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་བཤད་དོ། །ཁྱད་པར་དད་སྦྱིན་མ་ངེས་པ་དག་ཀྱང་ངེས་པར་སྨྲ་བ་བསལ་བའི་བའི་ཕྱིར་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ན་བཤད་པར་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ལྡོག་པ་གཙོར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་དོ། །འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ནི་གཏན་ཚིགས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལས་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལས་ནི་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ལྡོག་པ་མེད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་རེག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འགའ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་འདིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་ལྡོག་པ་སྟོབས་ཆུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལས་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་གང་བས་བདེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟག་པ་རྣམ་པར་བཅད་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལས་ལྡོག་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ཡོད་པ་ཙམ་དང་མཉམ་པ་དང་གཙོ་ཆེ་བས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཡང་བཟློག་པས་ཁྱབ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་ སྟེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟག་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ག
Chinese
不是依循其体性之相，其他方式也不可能。因此，如果存在，就不是需要去证明的。仅仅是周遍事物的法，如果这本身就是需要证明的，那么对于已成立存在的有法，总的（周遍）未成立是不可能的。如果以某种方式，需要证明的法是周遍的，那么因为没有相违和不定，所以不会变成过失。因此，这两种自性之相是真正的理。为了说明那本身与自己的周遍相违，与需要证明的事物相违，所以宣说了四种法相。特别是为了排除对信施等不定法也说成是确定的，所以说了两种。那将在适当时机，即似是而非的理出现时进行说明。因为理主要证明遮返，所以宣说了三种法相。如此，从随同的角度无法理解理，因为无法理解从无常本身而来的非勤作生。如果从这无法理解，因为没有遮返，仅仅是随同，那么就会变成“因为不可触，所以是常”这种情况。不是的，因为那里的随同也不是主要的。如果说，因为遍及相似方，并且在一些不相似方中不存在，所以这里随同具有力量，而遮返力量较小，例如“是新近产生的，因为是无常”这种情况。如果说，因为没有从所有不相似方中遮返，所以不会变成那样。如果是那样，那么就会变成认为通过对常法的区分来理解“凡是乐都是无常”。如果不是那样，就无法展示从所有不相似方中遮返。因此，这仅仅是存在、相等和主要，所以无法理解。即使随同不是主要的，如果被遮返所周遍，那就是存在的，例如“声音是无常，因为是勤作生”这种情况。因此，凡是勤作生，那都是无常，像这样，通过对常法的区分来理解。
English
It is not based on the characteristics of its nature, and other ways are also impossible. Therefore, if it exists, it is not something to be proven. If this itself is what needs to be proven for a dharma that pervades things, then it is impossible for the established existent subject to have a general unestablished (pervasion). If, in some way, the dharma to be proven is pervasive, then because there is no contradiction or uncertainty, it will not become a fault. Therefore, these two characteristics of self-nature are valid reasons. To show that it contradicts itself and contradicts what needs to be proven, four aspects of dharma are explained. In particular, to eliminate the assertion that uncertain things like faith and generosity are also definite, two are mentioned. That will be explained when the appropriate time comes, when seemingly valid reasons arise. Because reason mainly proves negation, three aspects of dharma are explained. In this way, reason cannot be understood from the perspective of concomitance, because it is impossible to understand non-effort arising from impermanence itself. If it cannot be understood from this, because there is no exclusion and only concomitance, then it will become like saying, "Because it is intangible, it is permanent." No, because concomitance is not the main thing there either. If it is said that because it pervades similar sides and is absent in some dissimilar sides, here concomitance is powerful and exclusion is weak, like saying, "It is newly produced, therefore it is impermanent." If it is said that it will not become that way because it has not been excluded from all dissimilar sides, then it will become necessary to assume that "whatever is happiness is impermanent" is understood by distinguishing permanence. If it is not so, it will not be possible to show exclusion from all dissimilar sides. Therefore, this is not understood because it is merely existent, equal, and primary. Even if concomitance is not primary, if it is pervaded by exclusion, it exists, like saying, "Sound is impermanent because it is produced by effort." Therefore, whatever is produced by effort is impermanent, and in this way, it is understood by distinguishing permanence.