Tibetan
བས་དངོས་པོ་མེད་པ་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མྱོང་བ་མེད་པ་ནི་རང་ཉིད་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཡུལ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པ་ཡིན་གྱི། མེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་ལས་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་བ་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རང་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བུམ་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཚད་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་རྟོགས་པ་དེ་གང་ལས་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་འགའི་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །ནུས་པ་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉམས་པ་མེད་པས་དེ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྟོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དངོས་པོ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དངོས་པོ་ལས་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་རྒྱུ་བཀག་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་དངོས་པོ་ཉིད་འགའ་ཞིག་མིང་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡང་རང་རྒྱུད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་དེ་ལ་ནུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྣམ་པ་ངེས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཞན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་དང་འདྲེས་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་གྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་དབང་པོ་དང་རྟགས་ལ་མི་བརྟེན་པའི་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་དེ་མ་ཐག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། དགག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་ནི་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཡིན་གྱི་སེར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སྣང་ངེས་པ་མི་རུང་ཕྱིར། །གཞན་དུ་གཞག་པ་འགོག་འགྱུར་དཔེར། །སེམས་ཅན་གཞན་ལ་རྟགས་མེད་ཀྱི། །རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་མི་འགྲུབ་བཞིན། །འབྲས་བུ་ངེས་མེད་ཅན་དེ་དག །ལྡོག་པ་སྒྲུབ་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ངེས་པ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལ། །དང་པོ་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །རང་གི་སྦྱོར་བ་དག་ལ་དེའི། །རང་གི་ངོ་བོ་སྦྱོར་བའམ། །དོན་ལ་གནོད་བྱེད་ངོ་བོ་སྟེ། །ཡོད་ན་ཡོད་ལས་མེད་ཕྱིར་རམ། །གང་གི་ཚེ་མེད་པར་ངེས་ པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ལྡོག་པ་བསྒྲུབ་པའི་མི་དམིགས་པ་དེ་རང་ཉིད་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེའི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོས་སྦྱོར་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་ན་དུ་བ་མེད་དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་ཤིང་ཤ་པ་མེད་དེ་ཤིང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་དུ་བ་མེད་དེ་མེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའམ། ཡང་ན་དགག་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་ན་གྲང་བའི་རེག་པ་མེད་དེ། མེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྟར་དཔེར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །འགལ་བ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། འགའ་ཞིག་ཏུ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་ཡོད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བར་རྟོགས་ཏེ། དཔེར་ན་གྲང་བ་དང་དྲོ་བའི་རེག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་ཐ་དད་གྲུབ་ཕྱིར་ཏེ། །བརྟན་དངོས་དང་ནི་འཇིག་པ་བཞིན། །ཡང་ན་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ། །ལྟོས་བཅས་དང་ནི་ངེས་དངོས་བཞིན། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ལ་ཚད་མས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་རྟགས་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྟོས་པ་དང་ངེས་པའི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །ཚད་མ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པར་ཁས་བླངས་པ་དག་ནི་འཇིག་པར་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གོས་ལ་ཚོན་བཞིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་དེར་ངེས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཚང་བ་དང་གེགས་མེད་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་ན་རང་གི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལས་པ་དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རག་མ་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཆོས་མ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་འདོད་པར
Chinese
因此，将变成不理解无事物的状态。没有体验就不能成立自身，因为与它没有差别，所以也会过度推及到境上。体验是成立自身差别的唯一方法，而没有体验则不是这样。如果说，从此产生过失的原因是没有具有自境的知识而成立了无事物，也不是因为有与自身不同的知识。那么是什么呢？“没有瓶子的目标”所说的以无事物为目标，就是从那里产生的，而且那也是自续的比量。如果是那样，那么理解无事物的理解是从哪里产生的呢？因为无事物根本不是任何事物的因。因为没有能力。因为能力是事物的特征，而且它没有消失，所以从它产生，将变成永远发生。因为没有依赖。因为依赖是获得差别的特征，而且那也是事物的特征，所以不会变成无事物。所谓无事物，也是对事物的遮止。因此，说从无事物产生，就变成了遮止从事物产生的原因。如果不是那样，那么所谓无事物，就是用其他名称来称呼某种事物本身。因此，那种理解是不存在的。见到的紧随其后也不会变成自续。如果从它的力量产生，那么它本身就会消失在它之中，因此它本身就会变成量。因为它的相状确定的力量会排除其他，如果与其他的相状混合，它就不存在了。因此，从其他比量的力量产生，不依赖于根和相的非显现的分别，就不是量。凡是紧随其后成立和破除分别的，那样产生的才是见。例如，见到蓝色，就会说“这是蓝色，不是黄色”。因此，那些不是量。因为不能确定不显现，例如，将其他放置就会被遮止。对于其他有情。
English
Therefore, it will become a state of not understanding non-things. Without experience, one cannot establish oneself, because there is no difference from it, so it will also overextend to the object. Experience is the only way to establish the difference of oneself, but without experience, it is not like that. If it is said that the reason for the fault arising from this is that the non-thing is established without the knowledge of having its own object, and it is not because there is knowledge different from oneself. Then what is it? The so-called "no bottle target" which aims at non-things, is produced from there, and that is also the Svatantrika pramana. If that is the case, then from where does the understanding of non-things arise? Because non-things are not the cause of anything at all. Because there is no ability. Because ability is the characteristic of things, and it has not disappeared, so it arises from it, it will become forever happening. Because there is no dependence. Because dependence is the characteristic of obtaining difference, and that is also the characteristic of things, so it will not become non-things. The so-called non-thing is also the negation of things. Therefore, saying that it arises from non-things becomes the negation of the cause of arising from things. If it is not like that, then the so-called non-thing is to call some thing itself by another name. Therefore, that understanding does not exist. The immediately following what is seen will also not become Svatantrika. If it arises from its power, then it itself will disappear into it, so it itself will become pramana. Because the power of its definite aspect excludes others, if it is mixed with other aspects, it does not exist. Therefore, the non-manifesting discrimination that arises from the power of other pramanas and does not rely on the senses and signs is not pramana. Whatever immediately follows to establish and refute discrimination, that which arises in that way is seeing. For example, seeing blue, one will say, "This is blue, not yellow." Therefore, those are not pramana. Because it is impossible to determine non-manifestation, for example, placing others will be blocked. For other sentient beings.
Chinese
无相之，分别等亦不成，彼等果不决定者，不能成立遣返。为成立决定，于理，最初即已作主。如是者，乃中间之偈颂也。于自之陈述中，彼之，自性陈述，或于义有损之自性，有则由有，无则由无故。于何时，具有决定无有之果，为成立遣返之不可得，为成立彼自身之无有，于极作陈述之时，以自性而陈述，如是，此处无烟，以不可得故。此处无树，以无树故。此处无烟，以无火故，如是等。又，或以于应遮遣之义，以作损之自性，以近安置之门而极作陈述，如是，此处无冷触，以有火故，如是等，如次第而举例。彼相违又如何了知耶？于某处，由因不全而生起，除此以外，若有则无之故，了知为相违，如是，如冷与热之触。互相各异成立故，如坚实物与坏灭。又或以互相舍弃而安住之体性而为相违，如是，如常与无常。由量所损之故亦然，如观待与决定物。又，或若于彼自体，由量所损者，则与其相违，如是，如观待与决定之事物。量亦为彼因说者等，已承诺具有生之者，则无有决定坏灭。以承诺彼之自性转变观待于他故。何者，何者之自性转变承诺观待于他者，则非彼之自性决定转变者，如是，如衣之染色。彼之因等亦于彼决定之故，无过失耶？非也，以彼等不决定圆满与无碍故。若有彼，则于自之因集合所依赖者，于彼亦有显现趋向之其他者，则非也，以不依赖故。若非彼之法，然亦于彼，欲其为刹那者
English
Without characteristics, discriminations, etc., do not arise. Those with uncertain results cannot establish reversal. To establish certainty, the first is made dominant in reasoning. These are the intermediate verses. In one's own statements, either the self-nature is stated, or the nature that harms the meaning, because if it exists, it exists, and if it doesn't, it doesn't. When the non-observation that establishes the reversal of something with a definitely non-existent result is thoroughly stated to establish the non-existence of that thing itself, it is stated with its own nature. For example, "There is no smoke here because it is not observed." "There is no *shapa* tree here because there is no tree." "There is no smoke here because there is no fire," and so on. Or, it is thoroughly stated by means of placing near the nature that harms the meaning to be negated. For example, "There is no cold touch here because there is fire," and so on, as in the examples given in order. How is that contradiction understood? In some cases, it arises without the cause being complete, and apart from that, it is understood as contradictory because if one exists, the other does not. For example, like the touch of cold and heat. Because they are established as mutually distinct, like permanence and destruction. Or, it is contradictory by the nature of dwelling by mutually abandoning each other, like permanence and impermanence. It is also because it is harmed by valid cognition, like dependent and definite entities. Or, if valid cognition harms that itself, then it will contradict its sign, like dependent and definite things. Valid cognition also does not necessarily determine destruction for those who assert its cause and have promised to have birth, because they have promised that the change in its nature depends on others. Whatever has promised that the change in its nature depends on others is not necessarily a definite change in its nature, like dyeing clothes. If its causes are also definite there, is there no fault? No, because it is not certain that they are complete and without obstacles. If it exists, then it is not the case that other things that manifestly tend to it, which depend on its own collection of causes, will also exist, because it does not depend on them. If it is not its dharma, but still, in that itself, one wants it to be momentary.