Tibetan
།དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་ཡང་རེག་པ་ལས་འདི་བུམ་པ་ཞེས་རྟོགས་པས་ནི་འདི་མངོན་སུམ་དང་ལྡན་ པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རེག་དེ་རྫས་ཡིན་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་ནི་རེག་པ་ཡང་ཡིན་པས་རེག་ནས་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་འདི་ནི་བུམ་པ་ཞེས། །ཤེས་ལ་ཁ་དོག་སྣང་ཕྱིར་རོ། །འདི་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་རེག་པའི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་པ་ན་ཁ་དོག་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་གཟུགས་དང་རེག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་གི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། གང་ཞིག་ཡོད་ལ་གང་མཐོང་བ། །དེ་མཐོང་བ་ལས་དེ་ཡི་སྒྲ། །དྲན་རིགས་དེ་རྟོགས་མེད་ན་ནི། །སྒྲ་ཡི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་དྲན། །དེ་མ་དྲན་ན་དེ་དང་དོན། །བསྲེས་ནས་རིག་པ་དེ་ཇི་ལྟར། །གལ་ཏེ་རང་གི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་དོན་ཉིད་ཤེས་པས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་ཡིན་ན། ད་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་བརྗོད་པ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དྲན་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་མཐོང་བ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཉེ་བ་ལ། མཐོང་བའི་སྒྲ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །འདིས་སྒྲ་མེད་པར་དོན་མི་མཐོང་ཞིང་མ་མཐོང་ན་ཡང་སྒྲའི་ཁྱད་པར་མི་དྲན་ལ་མ་དྲན་ན་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །མ་སྦྱར་ན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དོན་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ནང་གི་འདུ་བྱེད་སད་པར་བྱས་པ་དེས་དྲན་པར་འགྱུར་གྱི་དོན་མཐོང་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བརྡ་མ་མཐོང་བ་ལ་མེད་པས་དེའི་འབྲེལ་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་ནི་དོན་རྣམས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྡའི་དུས་སུ་སྐྱེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་བརྡ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་དོན་རྣམས་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཉིད་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བས་ན་འདི་སྒྲ་མ་སྦྱར་བའི་དོན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དབང་པོའི་བློ་རྟོག་ པ་དང་བྲལ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་
Chinese
因此，仅凭非处所本身的不存在和无差别，以及触觉，就认为这是瓶子，这在理智上是不合理的。如果触觉是实体，那就不是了，因为实体也是触觉，所以从触觉中把握吗？不是的，这是瓶子。因为知道时颜色会显现。认为“这是瓶子”的知识不可能是从触觉的感官中产生的，因为这样想的时候，颜色会显现。因此，这种回忆的分别念是具有色和触觉的识的因的意。另外，什么存在又看到什么，从看到那个而忆起那个的声音。如果不能了知那个，如何忆起声音的差别？如果不忆起那个，又如何将那个和意义混合而产生觉知？如果必须通过了知依赖于自身表达的差别之意义来确定，如果像那样确定，那么现在感官的知识的表达也会被了知，因为不可能忆起表达的差别。因为如果存在看到意义，那么从那个意义的差别接近的地方，就会忆起看到的声音，就像火和烟一样。这样，没有声音就看不到意义，即使没有看到，也不会忆起声音的差别，不忆起就不会结合。如果不结合就不会了知，因此所有行走者都会变成瞎子。如果通过唤醒意义接近之内的作意来忆起，而不是通过看到意义来忆起，那是不对的。因为对于没有看到符号的人来说，没有符号，所以它的关系是没有自性的。因为人的意愿不会使事物完全改变。符号产生时的自性是不存在的。如果完全改变，那么因为它就是那个的自性，所以对于没有看到其他符号的人也会改变。对于每个人来说，事物各自的自性不是不同的，因为会变成没有自性，因为没有自性存在。因此，通过看到，就能看到这个没有结合声音的意义本身。或者，证明感官的智慧与分别念分离，这本身就是现量。因为，一切
English
Therefore, it is unreasonable to think that this is a pot simply because of the non-existence and non-difference of the non-place itself, and because of touch. If touch is a substance, then it is not, because substance is also touch, so is it grasped from touch? No, this is a pot. Because color appears when knowing. The knowledge that "this is a pot" cannot arise from the sense of touch, because color appears when thinking like that. Therefore, this discriminating memory is the mind that has the consciousness of form and touch as its cause. Furthermore, what exists and what is seen, from seeing that, the sound of that is remembered. If that cannot be known, how can the difference of sound be remembered? If that is not remembered, how can that and meaning be mixed to produce awareness? If it must be determined by knowing the meaning that depends on the difference of its own expression, if it is determined like that, then now the expression of the knowledge of the senses will also be known, because it is impossible to remember the difference of expression. Because if there is seeing of meaning, then from the place close to the difference of that meaning, the sound of seeing will be remembered, just like fire and smoke. Thus, without sound, meaning cannot be seen, and even if it is not seen, the difference of sound will not be remembered, and if it is not remembered, it will not be combined. If it is not combined, it will not be known, so all walkers will become blind. If it is remembered by awakening the attention within the proximity of meaning, and not by seeing meaning, that is not right. Because for those who have not seen the symbol, there is no symbol, so its relationship is without self-nature. Because the will of a person does not completely change things. The self-nature that arises at the time of the symbol does not exist. If it changes completely, then because it is the self-nature of that, it will also change for those who have not seen other symbols. For each person, the respective self-natures of things are not different, because it will become without self-nature, because there is no self-nature existing. Therefore, by seeing, one can see this meaning itself without combining sound. Or, proving that the wisdom of the senses is separate from discrimination, this itself is direct perception. Because, all