Tibetan
་གྲུབ་པའམ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲའི་ངོ་བོ་ནི་མིང་ཅན་དང་འབྲེལ་པའི་སྔོན་རོལ་ནས་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་དོན་དང་ལྡན་པར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། དོན་དང་ལྡན་པར་ཡང་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མི་འདོད་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའམ། དེ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་ཏེ། འདུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་གྱི་དོན་ཙམ་ཁྱད་པར་མེད་པར་གྲུབ་ཀྱང་བདག་གི་དོན་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་འདུས་པ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནི་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་མ་སྨྲས་ཀྱང་འདོད་པས་ཁྱབ་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དཔེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཉིས་པ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཉེས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བའི་སེམས་པ་ཅན་ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་དང་བུམ་པ་གང་ཡང་རུང་བས། གཉིས་པ་དང་བཅས་པས་ཡིན་ཏེ། ཨུཏྤལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩིག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྩིག་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་གཉིས་པ་དང་བཅས་པ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་འཕེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་དེ་མི་འཕེན་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡིན། ཡང་ན་ནི་མི་འདོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེས་དེ་འགྲུབ། འགྲུབ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡུལ་མ་ཡིན། ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་རང་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པའི་རྣམ་པས་ཇི་ལྟར་མ་རེག་པར་འགྱུར། དེས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས་རྙེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། གཞན་སུན་འབྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གསལ་བར་རྒྱལ་པོའི་གྲ་སའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གྲུབ་པ་འཕེན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པས་ཁྱབ་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སུན་འབྱིན་པས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་བུམ་པ་ལས་དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཁས་མི་ལེན་ན་སྤྱི་སྒྲུབ་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། གང་ཡང་རུང་བའི་དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོར་སྲིད་ན་ག
Chinese
或者变成无意义。例如，声音的自性是与有名称者相关联的先前就具有意义，因为被视为具有区分性，对于此，仅凭其自性就具有意义并非所要成立的，而且因为见到具有意义，所以不希望外在具有意义本身成立，或者，同样，眼睛等是为他者之义，因为是积聚之故，对于此，仅仅他者之义无差别地成立，但并非为自己之义。因为已经承诺那些积聚是为他者作义，所以成立者是无果的。因此，未说也遍及所欲求的是所要成立的，而且不完整等也是例子，是所要成立的空性等的过失。以此也说明了对于具有二者的结合，没有随行之过失。例如，瓶子是显而易见的有心者身体的特征的士夫和瓶子任何一个，因为具有二者，因为不是乌 উৎপལ་，如墙壁一样，对于此，墙壁没有成立如彼之士夫具有二者一样。然而，如果因为想要成立共同，所以不抛弃差别，如果这样，那么对于此，如果不抛弃，那么成立者的果是什么？或者变成不想要，已经说过了。如果成立者没有作为对境，那么如何以其成立彼？即使成立，又如何不是对境？如果认为是对境，那么以依赖自己的过失之相，如何不触及？以其依赖彼，从成立者处获得，并且不是驳斥他者，这清楚地是国王的集会之安立。因此，为了抛弃已成立者，以成立者的能力所遍及的意义之相有多少，那些全部也是以驳斥者而成立的。如果不承认如彼之相的身体是瓶子之外的他义之自性，那么共同的成立也是不可能的，因为没有任何一个他义之自性。如果二者存在于如彼之事物中，那么
English
Or it becomes meaningless. For example, the nature of sound is meaningful from before being associated with the named, because it is seen as having distinctions. For this, it is not to be established that it is meaningful by its own nature alone. And because it is seen as having meaning, it is established that one does not want the external meaning itself. Or, similarly, the eyes, etc., are for the sake of others, because they are accumulations. For this, it is established that only the meaning of others is without distinction, but not for one's own sake. Because it has been promised that those accumulations are for the sake of others, the establisher is fruitless. Therefore, what is pervasive by desire, even if not said, is what is to be established. And incompleteness, etc., are also examples, which are faults such as the emptiness of what is to be established. This also explains the fault of not following for the combinations with two. For example, a pot is any of the manifest sentient beings, the characteristic of the body, the person, and the pot, because it has two, because it is not an utpala, like a wall. For this, the wall has not established that the person is like that with two. However, if one does not abandon the distinction because one wants to establish the common, then what is the result of the establisher if one does not abandon it? Or it will become unwanted, it has already been said. If the establisher has not made it an object, then how does it establish it? Even if it is established, how is it not an object? If it is considered an object, then how can it not be touched by the aspect of the fault of relying on oneself? By relying on it, it is obtained from the establisher, and it is not refuting others. This is clearly the establishment of the king's assembly. Therefore, in order to abandon what has been established, all the aspects of meaning that are pervasive by the power of the establisher are also established by the refuter. If one does not admit that the body of such an aspect is the nature of another meaning other than the pot, then the establishment of the common is also impossible, because there is no nature of any other meaning. If both exist in such a thing, then
Tibetan
ང་ཡང་རུང་བ་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་དང་མཆོད་སྦྱིན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི། །གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཟ་མི་སྲིད་པའམ་འདོད་པ་མེད་ན་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་ཀྱང་གང་ཡང་རུང་བ་དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤུགས་ཀྱིས་ལུས་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངག་གི་དོན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚིག་འདི་འགལ་ པར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་བདག་ཉིད་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ཉིད་ཀྱིས་དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་ན། གང་ཡང་རུང་བ་སྨོས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བུམ་པ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱི་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་མི་སྲིད་ན་དེའི་སྤྱི་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་རིག་ཉིད་དམ། རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་མིག་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དེའི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལོག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ན་བུམ་པ་དང་ལུས་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་སྤྱིར་གང་ཡང་རུང་བའི་དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་དོགས་པ་བུམ་པ་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་སྦྱིན་དང་མཆོད་སྦྱིན་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་སྦྱིན་ལ་མ་ཡིན་ཞིང་མཆོད་སྦྱིན་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་སྲིད་དམ། ལྷ་སྦྱིན་འབའ་ཞིག་ལ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་སྨོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ཡོངས་སུ་གཟུང་ཡང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ན་གང་ཡང་རུང་བ་སྨོས་པ་འདི་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གཅིག་ཟ་ཡང་གང་ཡང་རུང་བ་ཟའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བ
Chinese
我也能说“任何一个”，例如“给天施或供施任何一个”，但如果不可能或不愿吃任何一个，那就不是了。此外，任何一个都没有其他事物的体性，因为瓶子本身没有承认其他事物的体性，而且是相违的。如果说“通过暗示，身体本身变成了其他事物”，因为在语言的意义上是明确存在的，所以说“任何一个”是没有意义的。如果不是这样，这句话就会相违，因为瓶子本身与不是它的其他事物的体性相违。如果身体本身是其他事物的体性，那么它本身就会那样说，因为通过暗示说“任何一个”，瓶子也会变成那样，所以是相违的。因此，它也不依赖于共相，因为如果不可能存在所有显现，那么它的共相就不合理。例如，就像婆罗门等不是自性，或者概念的知识依赖于感官一样。像这样，它不依赖于眼睛，因为就像它的知识一样，它不理解它的意义，而且它不随之改变，而且即使它不存在也存在。同样，从显现等中产生的颠倒也不是不依赖于感官的自性。同样，如果两者都这样承认，那么从瓶子和身体中任何一个变成其他事物，也就是说，普遍地变成任何一个其他事物的体性，那就不是这样，因为怀疑身体不跟随也与瓶子相违。因此，共相也不存在。应该给天施和供施中的任何一个施舍食物，但像“不是给天施，也不是给供施”这样的话可能存在吗？如果认为只是不给天施就没有过失，那是不对的，因为仅仅说了“任何一个”就没有过失。因此，如果完全接受一个也没有相违，那么说“任何一个”就会有作用，例如，即使吃一个，也说“吃任何一个”。
English
I can also say "either one," for example, "give to either Devadatta or Yajnadatta," but it is not so if it is impossible or unwilling to eat either one. Moreover, either one does not have the nature of other things, because the pot itself has not admitted the nature of other things, and it is contradictory. If it is said that "by implication, the body itself has become other things," it is meaningless to say "either one" because it is clearly present in the sense of language. If it is not so, this statement will be contradictory, because the pot itself is contradictory to the nature of other things that are not it. If the body itself is the nature of other things, then it itself will be said that way, because by implication of saying "either one," the pot will also become that way, so it is contradictory. Therefore, it also does not depend on the universal, because if it is impossible for all appearances to exist, then its universal is not reasonable. For example, just as the Brahmin etc. are not self-nature, or conceptual knowledge depends on the senses. Like this, it does not depend on the eye, because just like its knowledge, it does not understand its meaning, and it does not follow its change, and it exists even if it does not exist. Similarly, the reversal arising from appearances etc. is also not the nature of not depending on the senses. Similarly, if both admit it that way, then from either the pot and the body becoming other things, that is, universally becoming the nature of any other thing, it is not so, because the doubt that the body does not follow is also contradictory to the pot. Therefore, the universal also does not exist. One should give food to either Devadatta or Yajnadatta, but is it possible for a statement like "not to Devadatta, nor to Yajnadatta" to exist? If it is thought that there is no fault in just not giving to Devadatta, that is not right, because there is no fault in just saying "either one." Therefore, if there is no contradiction in fully accepting one, then saying "either one" will have an effect, for example, even if one eats one, it is said "eat either one."