Tibetan
་རོ། །དངོས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་རང་ཉིད་ལ། །ནུས་པ་མེད་ཀྱང་ནུས་སྟོན་བྱེད། །བརྒྱུད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ནི་རང་ཉིད་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་ནུས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་ནུས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཐེ་ཚོམ་ལས་ཤེས་པར་འདོད་པ་དང༌། སྐབས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལས་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཚིག་ཙམ་ལས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་གཉེན་པོ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནང་གི་ཡན་ལག་གི་དོན་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དྲན་པ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ཚིག་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་མ་བསྟན་ན་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པས་ཡུལ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་དེ་མེད་ཀྱང་གང་ཅུང་ཟད་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ནི་མ་བརྗོད་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ལ་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མ་སྨྲས་ན་སྒྲུབ་པ་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་པ་མེད་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང༌། ངོ་བོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པར་བྱ། །རང་ཉིད་འདོད་དང་མ་བསལ་བའོ། །འདིར་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། ཚིག་ཕྲད་དང༌། འདོད་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བཞིས། མ་གྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་དོན་བརྗོད། །རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པ་བཟུང་ངོ༌། །ཞེས་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་གྲུབ་པ་དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་མཉན་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་དང༌། མ་གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དཔེར་
Chinese
哦。实际上并非能成立。因为要说成立之事物，所以是宗的词句。通过传承也没有能力。陈述理由对于自身，虽然没有能力却能显示能力。也不是通过传承，因为要说成立之事物。理由的词句自身虽然没有能力，但因为是要陈述能力，所以想要通过近似而成立。因此才进入理由的词句。如果说那也是能力本身，那么因为想要从疑惑中了解，以及为了进入语境，所以会从那些中产生过失。仅仅从不一致的词句中也会产生疑惑，因为进入对治的理由词句是有可能的，所以那也会和它一起成立。因此，内部支分之义成就的能力，就存在于三相本身。而对此进行忆念，是因为存在于它的词句中。那本身就是成立之事物。如果说不显示处所，理由就不可能进入，所以显示处所本身就是能力，那么，这已经说过了。另外，即使没有它，凡是稍微做作的事物，都是无常的，声音也是做作的，这样陈述，也就自然领会到声音是无常的。因此，这必须毫无疑问地加以显示。因此，即使不说宗，对于成立也没有妨碍。应该理解为，如果三者中任何一个方面没有说，就会变成不圆满的过失。那么，现在如果不显示成立之事物，就不是没有，因此不要说宗的定义，如果这样说： 应该说，因为见到对于应该成立之事物和不应该成立之事物，颠倒地理解，所以是为了遣除那一点。应该仅仅显示可以推测的事物的自性。不要排除自身意欲。这里，通过自身的自性、词句的连接词、意欲、以及自身词句这四者，陈述了未成立、成立之因、非意义。要知道，这是抓住了论敌所承诺的。因此，已成立的，例如说声音是应该听闻的，像这样；以及虽然未成立，但想要作为成立之因的，例如
English
Oh. It is not actually what establishes. Because it speaks of what is to be established, it is the words of the subject. Even through transmission, there is no power. Stating the reason, for itself, although there is no power, it shows power. It is not through transmission either, because it speaks of what is to be established. The words of the reason, although they themselves have no power, because they are to state the power, it is desired to establish through approximation. Therefore, it enters into the words of the reason. If you say that is also the power itself, then because you want to understand from doubt, and in order to enter the context, faults will arise from those. Even from merely inconsistent words, doubt will arise, because it is possible for the antidote, the words of the reason, to enter, so that will also establish together with it. Therefore, the power of accomplishing the meaning of the internal limbs resides in the three aspects themselves. And to place mindfulness on that is because it resides in its words. That itself is what establishes. If you say that if the place is not shown, it is impossible for the reason to enter, so showing the place itself is the power, then this has already been said. Furthermore, even without it, whatever is slightly made is impermanent, and sound is also made, by saying this, it is naturally understood that sound is impermanent. Therefore, this must be shown without a doubt. Therefore, even if the subject is not stated, there is no obstacle to establishment. It should be understood that if any one of the three aspects is not spoken, it will become a fault of incompleteness. So, now, if what establishes is not shown, it is not non-existent, therefore do not state the definition of the subject, if you say so: It should be said, because it is seen that there is a reversed understanding of what should be established and what should not be established, so it is for the purpose of eliminating that. Only the nature of what is to be inferred should be shown. Do not exclude one's own intention. Here, through one's own nature, the connecting word of the phrase, intention, and one's own words, the unestablished, the cause of establishment, and the non-meaning are stated. It should be known that this is seizing what the opponent has promised. Therefore, what is established, for example, saying that sound is to be heard, like that; and although it is not established, but wanting to be the cause of establishment, for example
Tibetan
ན་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་དག་དང༌། སྐབས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ཀྱང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་རྒོལ་བའི་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་མ་ཐོས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ཤེ་ན། སྐབས་ཀྱིས་སོ། །དཔེར་ན་འདུས་པ་རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ན་བདག་གི་དོན་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་མ་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདོད་པས་ཁྱབ་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ལྟོས་པ་ལས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དག་ནི། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་ཞིག་ཐ་དད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན། གང་གིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་པན་པར་འགྱུར་བ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་དང་དཔེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་སྟོང་ པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ཉིད་ནི་འགར་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ལས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ན་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་གྱི། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཁྱབ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་མེད་ན་ནི་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་འཇུག་པས་དེ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་འདོད་པ་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་བདག་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བའི་ཆོས་ཀྱང་འདོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གང་ལ་རྩོད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བཀོད་པ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡིན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ
Chinese
未成立的理由和，例子等和，非场合的所依和，论典承诺也没有则不出现，非驳斥者的承诺，是排除。现在如果未听闻，则如何认为是应成立的呢？如果这样理解，是场合。例如，聚合都是为了他者，成立时如同为了自己一样。即使没有说，也因为遍及意欲，所以是应成立的，为了显示这个，所以说了意欲。那个本身依赖于法和有法之间的差别而说，这些不是聚合的对境，是为了他者，这样说的时候，为了接近法的差别，所以那是它的差别。眼睛等不是聚合的事物，成为他者的利益，这是有法的差别。这样安立仅仅是不同而已，意思不是。成为差别的应成立，是从所处的场合来说是其他意义。谁这样说了，应成立的法成为障碍，有什么关系呢？因为太过了。如果是这样，理由相违和例子，都将成为空，因为法的集合本身，对谁也没有随行。因此，从任何方面都不能理解。如果所说的法没有随行，则会发生这个过失，对其他则不是吗？不是的，因为不是遍及应成立本身。如果没有过失，则也不会损害意欲，因为那进入应成立的不相符的方面本身，所以从那之中返回来成立是特性的缘故。如是所说的法和有法的差别，则随行没有的过失就是意欲本身，如是如果说是自他是他者，则说那是不成立的。相违的法也损害了那个意欲本身。因为没有说，所以那也不是应成立的吗？如果对于什么，争论所成立的安立，如果那不是应成立的，那什么是应成立的呢？如果是这样，则颠倒。
English
The unestablished reason, examples, and the non-occasional basis, and if there is no commitment to the treatise, it will not appear, not the opponent's commitment, is excluded. Now, if it is not heard, how is it considered to be established? If you understand it this way, it is the occasion. For example, when aggregates are established as being for others, it is like being for oneself. Even if it is not said, it is to be established because it pervades desire, so desire is mentioned to show this. That itself is said in dependence on the difference between dharma and the possessor of dharma, these are not the objects of aggregates, they are for others, so when it is said, in order to approach the difference of dharma, that is its difference. Things like eyes that are not aggregates, become the benefit of others, this is the difference of the possessor of dharma. Such an establishment is only different, the meaning is not. The to-be-established that has become a difference is another meaning from the occasion in which it is situated. Who said that, what is the relationship between the to-be-established dharma becoming an obstacle? Because it is too much. If so, the reason and the example will become empty, because the collection of dharmas itself does not follow anyone. Therefore, it cannot be understood from any aspect. If the said dharma does not follow, then this fault will occur, is it not for others? No, because it does not pervade the to-be-established itself. If there is no fault, then it will not harm the desire, because it enters the very aspect of the to-be-established that is inconsistent, so establishing from that return is the characteristic. As said, the difference between dharma and the possessor of dharma, then the fault of not following is the desire itself, as if it is said that self and other are others, then it is said that it is not established. The contradictory dharma also harms that desire itself. Because it is not said, is that also not to be established? If for what, the establishment that is established by the dispute, if that is not to be established, then what is to be established? If so, then it is reversed.