Tibetan
པར་མ་མཐོང་བ་རྣམས་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་གཞན་ལ་ཡང་བྱ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་མངོན་སུམ་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་དག་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་གི་ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུས་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད། །ལྡོག་པར་བྱེད་པའམ། དཔེར་ན་ཤིང་གིས་ཤིང་ཤ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །རྒྱུ་ཡིས་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ལོག་པ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡང་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉི་གར་ཡང་རང་བཞིན་འབྲེལ་བ་ཁོ་ནས་ལྡོག་གོ །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཅིག་ལོག་པས། །ཇི་ལྟར་གཞན་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །མི་ལ་རྟ་མི་བདོག་ཅེས་ཏེ། །ཕྱུགས་ཀྱང་བདོག་པ་མིན་ནམ་ཅི། །དེ་བཞིན་གཅིག་གཅིག་ཉེ་བའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་གཞན་ནི་ཉེ་བར་འགྱུར། །མི་ལ་ཕྱུགས་ནི་བདོག་ཅེས་ཏེ། །དེ་བཞིན་རྟ་ཡང་བདོག་གམ་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་འབྲེལ་བ་ཁོ་ནས་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་དམ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་དཔེ་དག་གིས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མི་མཐུན་དཔེ་ལ། །ངེས་པར་འདི་ལས་གཞི་མི་འདོད། །དཔེ་ལ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེའི་ངོ་བོར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བས་སྟོན་ཏེ། བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་བར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་དཔེས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །ཚད་མ་དེས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ བའི་ཆོས་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོར་ཏེ། །དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོན་གཞན་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་གྲུབ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་མེད་ན་བྱས་པ་ཉིད་མེད་ལ། མེ་མེད་ན་ཡང་དུ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་རྒྱུ་མེད་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་གཞི་མེད་པར་ཡང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དང༌། །མེད་པ་འགའ་ཞིག་དགག་པའི་ཡང། །གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཁོ་ན་ལྡོག་པ་ན་རང་དང་འབྲེལ་བ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་འགའ་ཞིག་དགག་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་རྒྱུའམ་རང་བཞིན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ལོག་པས་གཞན་ལོ་ག་བར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པར་ནི་རིགས་ལྡན་དེ་མི་དམིགས་པར་ཡང་དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དགག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་མི་དམིགས་པ་ནི་རང་ཉིད་དགག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉི་གའི་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་སྟེ། དམིགས་སུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་དེ་ལྟར་ངེས་པར་མི་དམིགས་པའི་དེ་ནི་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དབྱེ་བ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་རྣམ་པ་དུ་མར་བཤད་དོ། །རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་ལེའུ་གཉིས་པའོ།། །།གཞན་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། །རང་གིས་མཐོང་དོན་རབ་གསལ་བྱེད། །ཇི་ལྟར་རང་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་རྟགས་ཅན་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ལྟར་གཞན་ལ་རྟགས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་ སུ་དཔག་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རང་གིས་མཐོང་དོན། ཞེས་སྨོས་པ་ནི། ལུང་ལས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ནི། །སྒྲུབ་མིན་དོན་མེད་ལས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་མིན། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། །གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་སྒྲུབ
Chinese
因为不见到影像的事物，承认是不同种类，是相违的缘故。那些差别对于其他也是能够做的缘故。对于显现的声音，没有不显现的自性的缘故。没有错乱的理由，因为没有损害者，所以错乱不能成立的缘故。对于士夫们来说，见到差别是损害者，因此是不相同的。语言的差别变成其他的自性，不是它的自性。因此，没有差别的自性全部都是士夫所作的。或者是什么也不是。因此，仅仅与它相关的，自性以自性来转变，例如树以树木的树干一样。因为仅仅对于具有树枝等等差别的某事物才这样称呼。如果是它的自己的自性，那么完全舍弃自己的自性之后，又怎么会存在呢？因为自性相关的缘故，对于它没有错乱。因也能够转变果，因为没有错乱的缘故。因转变时，果也转变。否则，它就不会变成它的果了。因此，因和果的事物也是确定自性的。因此，在两者中也仅仅以自性相关而转变。如果不是这样，一个转变，怎么会使另一个转变呢？说人没有马，难道也没有牲畜吗？同样，因为一个接近一个，怎么会使另一个接近呢？说人有牲畜，那么也有马吗？这些是中间的偈颂。因此，仅仅以自性相关，就能理解要成立的理由。那也是在那时是自性的特征或者从那产生的特征。没有它就不会产生，这正是用比喻来充分显示。因此，在不同法的比喻中，必定不希望有比这之外的基础。在比喻中，以要成立的法的自性，仅仅与它相关来显示，产生所作的自性，那就会产生变成无常的自性。这是量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）以比喻来充分地
English
Because admitting that things that are not seen as images are of different kinds is contradictory. Because those differences can also be done to others. Because manifest sounds do not have the nature of being unmanifest. Because there is no reason for confusion, because there is no harm, so confusion cannot be established. For individuals, seeing differences is harmful, so they are not the same. The difference of language that has become the nature of another is not its nature. Therefore, all natures without difference are made by individuals. Or it is nothing at all. Therefore, only related to that, nature transforms with nature, like a tree with the trunk of a tree. Because it is only called that for a certain thing that has differences such as branches. If it is its own nature, then how can it exist even after completely abandoning its own nature? Because of the nature-relatedness, there is no confusion for it. The cause can also transform the effect, because there is no confusion. When the cause changes, the effect also changes. Otherwise, it will not become its effect. Therefore, the things of cause and effect also determine nature. Therefore, in both, it is only transformed by nature-relatedness. If it is not like that, how can one change make another change? Saying that a person does not have a horse, does he not also have livestock? Similarly, because one is close to one, how can it make another close? Saying that a person has livestock, then does he also have a horse? These are the intermediate verses. Therefore, only by nature-relatedness can the reason to be established be understood. That is also at that time the characteristic of nature or the characteristic arising from that. That which does not arise without it, this is precisely what is fully shown by examples. Therefore, in the example of different dharmas, it is certain that no basis other than this is desired. In the example, the nature of the dharma to be established is shown only in relation to it, that which produces the nature of being made, that will produce becoming the nature of impermanence. This is the measure ( प्रमाण ，pramāṇa，measure) fully with examples.
Chinese
也显示出来。通过那个量，也能领悟到所要证成的法仅仅是与它相关联的。或者，作为原因的事物，因为只有当它存在时才存在，所以能极好地显示出其他的意义。像这样，如果它的自性和原因的事物被极好地确立，那么如果无有无常，则无有造作，如果无有火，也无有烟。像这样，如果它是自己的自性和原因，那么如何能有自己的自性而无有原因呢？像这样，在无有基础的情况下，在不相顺的法的例子中，反驳也能极好地成立。因此，原因和自性，以及某些不存在的遮遣，也是正因，因为只有当它们反驳时，才会反驳与自身的关系。因此，对于想要通过遮遣某些事物来成立其他事物的人来说，也应当说原因或者自性遍布的反驳是正因。如果不是这样，因为没有关联的反驳，所以无法成立其他的反驳。特别是，具有对境者，在不成为对境时，也是遮遣的正因。具有遮遣之境的名称的正因，被称为它的正因，因为像这样的不成为对境，是自己遮遣的自性。原因和能区分者不成为对境，也是二者的正因。这个遮遣的正因只有三种，即对境中存在的原因，遍布者和自己的体性，像这样，对于必定不成为对境的，未领悟和领悟的结合的差别，以那些差别而说了多种。为了自己的意义的现量是决定的，即第二品。为了他人的意义的现量是，极好地明示自己所见之义。如同自己仅仅从具有三种相的因，而对所立生起了认识一样，想要为他人产生对所立的认识，而显示具有三种相的因，是为了他人的意义的现量，因为将果安立在因上。这里说“自己所见之义”，是为了让人知道，经文中说“他人所见，不能成立，无意义，也不能从作用中成立”。如同有些人说，因为是他人所要领悟的，即使不是自己所见，他人所见也能成立
English
also shows it. Through that valid cognition, one can also understand that the dharma to be proven is only related to it. Or, as the cause of things, because it exists only when it exists, it can excellently show other meanings. Like this, if its own nature and the cause of things are excellently established, then if there is no impermanence, there is no creation, and if there is no fire, there is no smoke. Like this, if it is its own nature and cause, then how can there be its own nature without a cause? Like this, in the absence of a basis, in the example of dissimilar dharmas, refutation can also be excellently established. Therefore, cause and nature, and the negation of some non-existences, are also valid reasons, because only when they are refuted will they refute the relationship with themselves. Therefore, for those who want to establish other things by negating some things, it should also be said that the refutation of the cause or nature that pervades is the valid reason. If it is not like this, because there is no refutation of the relationship, it is impossible to establish other refutations. In particular, the one with an object, when not becoming an object, is also the valid reason for negation. The valid reason for the name of having an object of negation is called its valid reason, because such non-becoming an object is the nature of self-negation. The non-becoming of an object that is the cause and the differentiator is also the valid reason for both. This valid reason for negation has only three aspects, namely the cause existing in the object, the pervader, and its own nature. Like this, for those who definitely do not become objects, the difference between the combination of non-understanding and understanding is explained in many ways by those differences. The inference for one's own sake is definite, that is, the second chapter. The inference for the sake of others is to excellently clarify the meaning seen by oneself. Just as one's own knowledge of the subject arises only from the sign with three aspects, so too, wanting to generate knowledge of the subject for others, showing the sign with three aspects is the inference for the sake of others, because the result is placed on the cause. Here, saying "the meaning seen by oneself" is to make it known that the scriptures say "what is seen by others cannot be established, is meaningless, and cannot be established from action." Just as some people say, because it is to be understood by others, even if it is not seen by oneself, what is seen by others can be established