Tibetan
གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མེད་པ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་མེད་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་མེད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ནི་མ་ལུས་པར་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལ་འགའ་ཞིག་མི་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནུས་པ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་མཐའི་སྐད་ཅིག་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བའི་སྐད་ཅིག་གཞན་ ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐ་ན་ཤེས་བྱ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ཡང་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གཞན་དུ་ནི་དུ་མ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲིམ་པ་མེད་ན་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིམ་པ་མེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གཅིག་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ན་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཏུ་ཇི་ཞིག་ལྟར་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མ་ཤེས་ན་དེའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མ་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བྱེད་ཀྱང་རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་ཡིན་གྱི། མ་བྲལ་ན་ནི་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་བྱེད་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་ཡོད་ཙམ་གྱིས་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་ནི་སྡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟོས་པ་ཡིན་ན་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཅིག་ཅར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནུས་པ
Chinese
的原因。没有原因也没有确定的自性。因此，这没有原因自性的分类，因为没有原因，所以果也没有，因此不相似。如果说从集合产生的一切都是坏灭的，这也是不确定的，因为对它们没有全部见到。例如，事物的集合被看作是各种各样的能力，其中有些会变成产生不坏灭的自性，如果这样说，那是不对的，因为事物的特征是能起作用，与一切表达能力分离的是不可表达的特征。如果这样，那么最后的刹那将变成不可表达的，如果这样说，那是不对的，因为不摄取被算作有情之刹那的其他，是最后的特征。而且，甚至对于遍及所知之智慧来说，在无色界也是能力。在其他界，将饶益众多。如果没有专注，将变得不能，如果这样说，那是不对的，因为没有专注是不可能的。如果不能完全了解一个法，那么在从事其他的事情时，将不能分辨该做和不该做的事情。因为在一切中都会产生怀疑，因为在有些时候需要如何接近。如果不了解它，由于它的支分不完整，因此不完整地进行成就是不合理的。最后，也不是没有能力，因为会做一些事情。即使不做，也是因为与缘分离，如果不分离，那就是做。不是刹那，不是那样，因为在一切方面都是不可能的。不是刹那，那是不可能起作用的，因为次第和同时是相违的。不是次第，因为不依赖，仅仅是自己存在就变成作者，因此不应该停留。以前不是作者，以后也不会改变，因为自己的体性没有改变。如果是依赖，也已经说过了。也不是同时做，因为它的自性以后不做是不合理的。因此，能力
English
is the cause. Without a cause, there is no definite nature. Therefore, there is no classification of the nature of the cause in this, and because there is no cause, there is no result, so it is not similar. If it is said that everything that arises from a collection is perishable, this is also uncertain, because they are not all seen. For example, the collection of things is seen as various abilities, some of which will become the nature of producing imperishability, if it is said like this, it is not right, because the characteristic of things is to be able to function, and what is separated from all expressions of ability is the inexpressible characteristic. If so, then the last moment will become inexpressible, if it is said like this, it is not right, because not taking other moments that are counted as sentient beings is the characteristic of the last. Moreover, even for the wisdom that pervades the knowable, it is also ability in the formless realm. In other realms, it will benefit many. If there is no focus, it will become unable, if it is said like this, it is not right, because it is impossible to have no focus. If one cannot fully understand one dharma, then when engaging in other things, one will not be able to distinguish between what should be done and what should not be done. Because doubt will arise in everything, because in some cases it is necessary to approach in what way. If one does not understand it, because its limbs are incomplete, it is unreasonable to carry out the accomplishment incompletely. Finally, it is also not without ability, because it does some things. Even if it does not do, it is because it is separated from the conditions, if it is not separated, then it is doing. Not a moment, it is not like that, because it is impossible in every way. Not a moment, it is impossible to function, because sequence and simultaneity are contradictory. Not sequence, because without dependence, just being oneself becomes the agent, therefore it should not stay. What was not the agent before will not change later, because one's own nature has not changed. If it is dependence, it has also been said. It is also not doing simultaneously, because it is unreasonable for its own nature not to do later. Therefore, ability
Tibetan
་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། དེ་ལ་རིམ་དང་རིམ་མ་ཡིན། །འགལ་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཡང་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཚད་མ་མེད་པས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བྱས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཆོས་མངོན་པ་ལས་འདུས་བྱས་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལྔའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་ལྔ་ནི་འཕོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་ བར་ཆད་པ་དང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྟོས་པ་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མཚན་མ་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་སོ་སོར་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་དག་ནི་རང་གི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བ་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་ཀྱང་ཕུང་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདིས་ནི་ཡོད་པ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ད་ནི་འཇིག་པ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་གཏན་ཚིགས་པ་གཞན་ཁོ་ནས་མི་རྟག་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འགའ་ཞིག་མི་རྟག་པར་གྲུབ་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་དེས་ཁྱབ་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འགའ་ཞིག་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྒྱུ་པ་རྒྱུ་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་མ་ཚང་བས་མི་འཇིག་པར་པ་མེད་པ་ཉིད་འདིས་ནི་འཇིག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འགྱུར་བ་འགལ་བས་ན་དེ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ལྟོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གལ་ཏེ་རེས་འགའམ་འགའ་ཞིག་ལ་འགྱུར་ན་ནི་དུས་དང་རྫས་དེ་ལ་ལྟོས་
Chinese
一切止息，那是超越存在的体性的。凡是具有作用能力的，在此就是真实存在。那没有次第和非次第。（因为）相违故，不是刹那。这被称为总结的偈颂。或者，为了成立蕴、界、处的体性之所作是无常性，所以没有过失。对于不是它的自性，因为没有量，所以不成立，因此成立随行是不合理的。我们所作的就是那，如经部所说：什么是“有为”呢？就是五蕴。其中，五根是变异的自性，因为见到它的果——识是间断和变异的。如果它们的自性就是那，那是不合理的，而且所依赖的也相违。同样，境、乐受和苦受、相的现证、贪欲等等，以及对境的专注，因为是各自了知生和灭，所以是无常的。具有如此体性的那些，是成立自己的因的如此体性的本体，而且具有如此生相的其他，也是将自己的本体施加于那。这也就说了界和处，因为法的处和界也是三蕴的自性，所以没有相违。这也就说了存在。那么现在，对于坏灭无所依赖的，有什么作用呢？因为蕴等等仅仅由其他的理证成立为无常。如果有些成立为无常，但是那种种类由它遍及，那是由于无所依赖。如果坏灭具有因，那么有些不依赖于其他的因，会变成因吗？如果生者的本体不完全依赖于其他，没有不坏灭，这就会成立坏灭在有些时候对于有些是变化的，因为相违，所以成为没有的自己的本体。凡是无所依赖的自性，如果偶尔或对于有些变化，那么就会依赖于时间和事物。
English
The cessation of everything is beyond the nature of existence. Whatever has the ability to function is truly existent here. That has no order and no non-order. Because of contradiction, it is not momentary. This is called the summarizing verse. Or, in order to establish that the nature of the aggregates, elements, and sense bases is impermanent, there is no fault. For what is not its own nature, since there is no valid cognition, it is not established, therefore it is unreasonable to establish the subsequent going along. What we have done is that itself, as it is said in the Abhidharma: What is 'conditioned'? It is the five aggregates. Among them, the five faculties are of the nature of change, because their result, consciousness, is seen to be interrupted and transformed. If their nature is that itself, then it is unreasonable, and the dependent is also contradictory. Similarly, objects, pleasure and pain, the direct realization of signs, desire and so on, and focusing on objects, are impermanent because they are individually known to arise and cease. Those with such a nature establish the essence of their own cause as having such a nature, and others with such a birth also apply their own essence to that. This also explains the elements and sense bases, because the sense base and element of Dharma are also the nature of the three aggregates, so there is no contradiction. This also explains existence. So now, what power does destruction have that is independent? Because the aggregates and so on are established as impermanent only by other reasons. If some are established as impermanent, but such kinds are pervaded by it, that is due to independence. If destruction has a cause, then some cause that does not depend on others, will it become a cause? If the essence of the born does not completely depend on others, there is no non-destruction, this will establish that destruction is a change at some times for some, because it is contradictory, so it becomes its own essence of non-existence. Whatever is the nature of independence, if it changes occasionally or for some, then it will depend on time and things.