Chinese
从地产生的定解之有境识，如是相和有境识，以传承与事物，有关联故于彼显现，虽空然非欺惑性。彼实非欺惑性然，以彼自性于空彼，执著彼之自性之故，立为错乱。如于宝珠灯之光，宝珠之识现行者，虽与邪识无差别，然于成办义如何有差别？如是比量于彼显现诸，虽非如实具义然，以成办义和随系故，安立为正量自性。此乃中间之偈颂也。彼之故，现量和随念之，二量是事物之，有境，因为思择是能成办义之有境之故。略微遣除分别念先，乃知乐和苦之成办而欲成办如何应理，是故并非以执著。比量之显现彼即非成办义，成办义之事物虽已灭然彼未灭之故，且从彼亦无少许义成就之故。彼之故，虽有总相非义。
English
The mind with the sign of definite arising from the earth. Thus, the mind with the sign and the signifier. Because of the connection with the entity through transmission, it appears there. Although empty, it is not deceptive. Although it is not actually deceptive, because of clinging to its own nature in that emptiness, it is established as confusion. Like the light of a jewel lamp, the mind of the jewel manifests, although there is no difference from wrong knowledge, how is there a difference in accomplishing the purpose? Similarly, although the appearances in inference are not truly meaningful, because of accomplishing the purpose and being related to it, it is established as valid cognition. This is an intermediate verse. Therefore, both direct perception and inference, the two valid cognitions, have objects that are entities, because reasoning has objects that are capable of accomplishing a purpose. Slightly dispelling conceptual thought beforehand, it is because one knows the accomplishment of happiness and suffering and desires to accomplish what is appropriate, not because of attachment. The appearance of inference itself does not accomplish the purpose. Although the entity that accomplishes the purpose has ceased, it has not ceased, and also because no small amount of purpose is accomplished from it. Therefore, although it exists, the general is not the purpose.
Tibetan
ས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་བཞིན་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པའི། །དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་རབ་སྒྲུབ་ཕྱིར། །རྟགས་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བཤད་དེ། །ཁྱད་པར་གནས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་གང་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཤེས་པར་འདོད་པས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་ཙམ་རྟགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བཤད་དེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཡོད་པ་བསྐལ་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་རྟོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་འཛིན་པས་དབེན་པས་ན་སོ་སོར་གནས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་ལས་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ལག་གཞན་ལ་རྟོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་མི་སླུ་བར་ནི་གཉི་ག་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །ཚུལ་གསུམ་པ་ནི། རྗེས་དཔག་བྱ་དང་དེ་མཚུངས་པ། །ཡོད་དང་མེད་ལ་མེད་པར་ནི། །ངེས་པ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མཐོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་གཞན་ན་ཡོད་པར་འགལ་ལ། ཁྱད་པར་དུ་མི་བྱེད་ན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ཕྲད་ཐ་དད་པར། །བྱེད་པས་མི་ལྡན་པ་དང་ནི། །གཞན་པ་དག་དང་ལྡན་པ་དང༌། །གཏམ་མི་ལྡན་ཉིད་རྣམ་གཅོད་བྱེད། །ཁྱད་པར་ཁྱད་པར་ཅན་དག་དང༌། །བྱ་བ་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་བརྗོད། །དེ་སྦྱར་མེད་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་ལས། །དེ་ཡི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ངག་འབྲས་རྣམ་གཅོད་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་པའམ། །སྲིད་སྒྲུབ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་བྱའམ། །སྔོན་པོ་མཚོ་སྐྱེས་འགྱུར་ཉིད་བཞིན། །དེར་ཡང་ཟླ་པོ་རྣམ་གཅོད་པའི། །དོན་རྣམས་ལ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལྟར་གྲགས་དང་ནུས་པ་དང༌། །སྒྲ་ནི་བརྗོད་འདོད་རྗེས་འབྲང་ཕྱིར། །དེས་ན་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་པ། །ཆོས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས། །རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་སྐྱོན་རྟེན་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གཞན་ཡང་ལྡན་པ་རྣམ་པར
Chinese
如果说是地的自性，回答说：同样，为了很好地证实与自性相违背的事物仅仅是，所以说它是总相的对境，因为没有特殊存在。因为想要了解具有何种必要性的意义，所以为了通过理证来简要地安立与它相违背的意义，所以说是总相的对境，因为没有与它相违背的存在，而不是因为事物存在的时间。因为理证的认识也是如此，并且依赖于随行。另一方面，由于远离了执著其他差别，所以是具有各自存在的自性之相，因此是自性的对境，因为是从自身认识意义。而且，在其他支分上认识并非如此，因为在那上面没有能力。在意义上不欺骗，因为两者都是相同的，所以量是事物的对境。第三种方式是：随行所量和与之相同，在有和无上无有是确定。随行所量在此是具有想要了解的差别的法， 在那里通过现量或者随行所量来见到。同样，对于与之相符的也是如此。如果以法来区分，那么在其他地方存在是相违的，如果不区分，那么也不是随行所量的法，如果这样说，不是的，因为通过遮遣不具备来区分。法的词语助词不同，因此遮遣不具备以及与其他的具备，以及不具备的言说。特殊和具有特殊的，以及行为一起说。即使没有结合，也从想要表达中，了知它的意义。因为语言的结果是遮遣，例如黑色的迅猛，或者说是能成办存在的迅猛，或者像蓝色海生的变化一样。在那里也了知遮遣同类的意义，像那样名声和能力，以及声音是随行于想要表达的。因此，遮遣不具备，是法和有法的差别。它的具有差别的法，不是没有随行的过失之所依。这些是中间的偈颂。此外，具备也
English
If it is said that earth is its own characteristic, the answer is: Likewise, in order to well establish that things contrary to nature are merely, it is said to be the object of the general characteristic, because there is no special existence. Because one wants to understand the meaning of having what kind of necessity, therefore, in order to briefly establish the meaning contrary to it through reasoning, it is said to be the object of the general characteristic, because there is no existence contrary to it, not because things exist for a kalpa. Because the cognition of reasoning is also like that, and it depends on following. On the other hand, because it is far from grasping other differences, it is the aspect of the nature of existing separately, therefore it is the object of its own characteristic, because it is from itself that meaning is cognized. Moreover, cognition on other branches is not like that, because there is no ability on that. Not deceiving in meaning, because both are the same, so valid cognition is the object of things. The third way is: what is to be inferred and the same as it, non-existence in existence and non-existence is certain. What is to be inferred here is the subject with the distinction of wanting to know, There it is seen by direct perception or inference. Likewise, it is the same for what is in accordance with it. If it is distinguished by Dharma, then it is contradictory to exist in other places, and if it is not distinguished, then it is not the Dharma to be inferred, if you say so, it is not, because it is distinguished by negating the absence. The words and particles of Dharma are different, therefore negating the absence and possessing others, and the speech of non-possession. Special and those with special, and actions are spoken together. Even if not combined, its meaning is understood from what is intended to be expressed. Because the result of language is negation, for example, black swiftness, or it is said to be swiftness that can accomplish existence, or like the change of blue sea-born. There also the meaning of negating the same kind is understood, like that fame and ability, and sound follow what is intended to be expressed. Therefore, negating the absence is the difference between Dharma and Dharmas. Its Dharma with difference is not the basis of the fault of not following. These are intermediate verses. In addition, possessing also
Tibetan
་གཅོད་པས་ཁྱད་པར་ཡིན་ན་གཅིག་དེར་འགྱུར་ན། གཞན་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་དང་འབྲེལ་པའི་ཚིག་ཕྲད་དང་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ངེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་ངེས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དགག་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་སྡུད་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བས་ནི་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། དང་པོ་རང་ལ་བུ་གཉིས་སྐྱེས་འགྱུར་ཏེ། ན་ར་དང་ནི་སྲེད་མེད་བུ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་རིགས་མཐུན་པ་ལ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཚུལ་གཟུང་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་།ཐ་མར་སྨོས་པའི་ངེས་པ་ཉིད་ནི་ཚུལ་གསུམ་ག་ལ་བལྟའོ། །དོན་གཞན་དང་རང་བཞིན་དག་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་གྲུབ་ན་བལྟར་རུང་བའི་ཡུལ་ཅན་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །མི་དམིགས་པ་ཡང་བཟློག་པ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ལྡོག་པ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ལྡོག་པ་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། འགལ་བ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་མི་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་གཞན་ལ་ཡོད་པ་འགོག་པར་དོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །འགལ་བ་ལ་འགོག་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལ་འགོག་ན་ནི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ན། གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་མེས་དྲོ་བ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་འགལ་བ་ཁོ་ན་དེ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པ་འདི་མི་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱར་བས་ཀྱང་དོན་གྱིས་གོ་བ་གཉིས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ
Chinese
如果因为区分而成为一个，那么另一个就不是它本身了，而且与区分和具有区分的事物相关的词缀也没有区分了。这也要对所要证明的法，确定区分和具有区分的事物。因此，即使有区分，也不是没有随同。同样，即使总的来说是要证明的，但在已成立的事物上，证明本身并不是，因为与它不相应的被区分已经成立了。如果说因为确定执持“与它相同”的缘故，在有法上会不存在，那不是的，因为是为了遮遣其他的意义。因为以确定执持来集合已成立的存在，所以是为了区分其他的。 例如，就像说：“最初自己生了两个儿子，那拉和无贪是儿子。”一样。在与所要证明的事物同类的存在中存在的理由，在那不存在的事物上不存在，这本身就是所要把握的方式，这也是确定的。最后所说的确定本身是要观察三种方式的。如果其他意义和自性等完全产生，并且仅仅与此相关联成立，那么凭借具有可观察之境的因和遍及的体性，不显现就能成立，但凭借其他的则不能，这是所要表达的意义。不显现也是，在遣除上现量进入，遣除是确定的。虽然通过说“存在于与它相同的事物上”就能成立遣除，但说在不存在的事物上不存在，仅仅是在不存在的事物上不存在，在其他事物上也不是，在相违的事物上也不是，为了确定这一点才这样说的。因此，对于在其他法上存在而遮止的疑虑是没有的。如果在相违的事物上遮止，如果仅仅在那上面遮止，那就会成为过失，因为凭借什么从那上面遣除，火的热性就不会被认识，因此说仅仅存在于与它相同的事物上，并不会使仅仅是相违的事物不与它相同，然而，是从与它相同的事物上遣除的。因此，因为这没有过失，所以这第三种方式就成为不说了。从随同和遣除中，通过以具有确定周遍的方式结合，也能通过意义领悟到第二种理解。
English
If it becomes one due to distinction, then the other will not be itself, and even the suffixes related to distinction and the distinguished will have no distinction. This also requires determining the distinction and the distinguished entities for the dharma to be proven. Therefore, even if there is distinction, it is not without concomitance. Similarly, even if it is to be proven in general, the proof itself is not established on what is already established, because the exclusion of what is not corresponding to it is already established. If it is said that it will not exist on the subject because of the determination to hold "identical to it," it is not so, because it is for the purpose of negating others. Because the determination to hold gathers the established existence, it is to distinguish others. For example, it is like saying, "Initially, he himself had two sons, Nara and Non-Attachment are sons." The reason that exists in the existence of the same kind as what is to be proven, the non-existence in the non-existence of that, is itself the way to be grasped, and this is also definite. The determination mentioned at the end is to observe all three ways. If other meanings and nature, etc., are completely produced, and it is established that they are only related to this, then by means of the cause with the object of observation and the nature of pervasion, it can be established by non-apprehension, but not by others, this is the meaning to be expressed. Non-apprehension is also, the manifest entry into the reversal, the reversal is definite. Although the reversal can be established by saying "exists on what is identical to it," saying non-existence on non-existence is only non-existence on non-existence, it is not on other things, nor is it on contradictory things, it is said in order to determine this. Therefore, there is no doubt about preventing existence on other dharmas because of impossibility. If the prevention is on contradictory things, if it is only prevented on that, it will become a fault, because by what is removed from that, the heat of fire will not be recognized, therefore saying that it only exists on what is identical to it, will not make what is only contradictory not identical to it, however, it is removed from what is identical to it. Therefore, because there is no fault in this, this third way becomes not saying. From concomitance and reversal, by combining with the way of having definite pervasion, it is also possible to understand the second understanding through meaning.