English
It is because of seeing what is unpleasant. The appearance of pleasure and displeasure is conceptual thought, not sense consciousness. If you say so, it is not so. Because for this, one also sees omens of death, etc., without connecting the interruption of life. For others, there is also no difference, because of the differences in sound, smell, and taste, etc., various sentient beings generate happiness and unhappiness from the senses themselves. Therefore, understanding meaning is the nature of self-awareness alone. The establishment of this is the appearance of the object itself, because how the appearance is, so it appears. The existence of meaning is the nature of self-awareness, so although it is self-awareness, it is also viewed from the result that this is the awareness of meaning. Therefore, measure and result, and the object are also not different. If the nature is mind, then, because it is the nature of meaning awareness, self-awareness is said to be the result. It can be the same as this or the same as another. The cause of the appearance of knowledge is also meaning, so meaning must be the measurable. Like some appearances, if it appears without real meaning, how does one grasp meaning? Saying it is true, I also do not understand it like that. This is called the intermediate verse. If there is no external object, then how do measure, measurable, and result abide? For this, the establishment of this is as it appears, not as it really is. It has already been said like this. Some appearances of the object and complete severance within, when arising in the nature of self-awareness, will become a metaphor. For this, the establishment of measure, measurable, and result is like a metaphor. Although the subject of mind is without distinction, the reversed views, the grasped, the grasper, and consciousness are understood as having differences. For example, the senses, mantras, etc., for those who are deluded, lumps of clay, etc., even if they are separated from their form, appear like other appearances. Those who are not deluded by the eyes do not see them like that, just as in a distant wilderness, small appears as large. The grasped, the grasper, and consciousness, although they are not existent, this abiding as measurable, measuring, and result, like
Tibetan
་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་བྱས། །གཞན་དུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ། །རང་བཞིན་དུ་མར་སྣང་བ་ཡི། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བདེན་འགྱུར་ཏེ། །གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །གཞན་གྱིས་གཞན་ཉིད་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །དངོས་མཐོང་མེད་ཕྱིར་གཅིག་མ་ཡིན། །བློ་དངོས་ཐ་དད་མི་མཐོང་བས། །ཐ་དད་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར། །གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་དེ་དངོས་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད། །ཆོས་མཐུན་པ་ནི་མཐོང་བ་ལས། །དེ་བདག་མིན་ལ་དེ་བདག་ཏུ། །ཞེན་པ་ཡིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ན། །འཁྲུལ་སྐྱེ་འདིར་ནི་དེ་མེད་དེ། །འགྲོ་བ་འདི་ལ་དེའི་བདག་ཉིད། །གཅིག་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡོད་ན་ནང་གི་ནི། །བསླད་པ་ ལས་བྱུང་གང་ཡིན་དེ། །ཉེས་པས་བསྐྱེད་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་མཐུན་མཐོང་སོགས་ཅན་ཉིད་ལ། །ལྟོས་མེད་རབ་རིབ་ལ་སོགས་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །འདི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཚད་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཅི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ཉིད་ཅི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། འདི་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང༌། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །སྔོ་དང་དེ་བློ་གཞན་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་སྔོན་པོ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་དོན་གཞན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་དག་ལས་རྣམ་པ་གཅིག་མ་དམིགས་ན་གཞན་དམིགས་པ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་འདི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དང་སྣང་བ་དག་ལ་ནི་དེའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དམ། དབང་པོ་རུང་བར་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མེད་པར་གཟུགས་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་གཟུགས་དང་ལྷན་ཅིག་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་སྣང་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་གཟུགས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་གིས་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་རིག་པ་དག་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཐ་དད་པ་ལ་ནི
Chinese
如所显现的那样做了。否则，对于一个的体性，显现为自性的多，其相状怎能真实呢？因为唯一性本身已失坏，并且由于他者，他者本身也已失坏。因为没有见到实物，所以不是一。由于没有见到心识与实物是不同的，所以必定确定为没有差别。如果对事物进行分析，那么在那之中，那个事物是不存在的。因为那个缘故，对于那些，没有一和多的自性。从见到相似的法中，对于非我执著为我，以这种执著，在世间，产生错乱，在此处是没有的。对于此行者，没有见到它的自性，一个也没有。如果那也存在，那么内在的，从错乱产生的任何事物，由于过失所生，自然会颠倒显现，就像具有相似之法等，就像无待的模糊等。这被称为中间的偈颂。如果这仅仅是唯识，那么量等之相如何如所显现般变化，那它本身如何成立呢？回答说，因为这不具备能取和所取的特征，所以已经说过了。此外，由于一同执著是确定的缘故，蓝色和它的心识不是其他的。因为虽然显现为不同的，但是蓝色不是从体验中产生的其他事物的自性，因为那些一同执著是确定的。就像两个月亮等一样。如果从这些中没有执著一个相状，那么就不会执著其他的。对于自性不同的来说，这是不合理的，因为没有关联的理由。对于色和显现来说，有产生它的知识的特征吗？因为有产生官能的特征的关联，所以在没有显现的情况下，不会执著色，因为果从因中不会错乱。因为显现是与无间断的色一同被执著的特征，所以会被执著。或者，因为也见到一些显现，并且没有显现的色也被一些有情种类见到，所以对于那些来说，一同执著的确定性是不存在的，而是蓝色的相状和知识的确定性。对于不同来说，
English
It was done as it appears. Otherwise, for the nature of one, how can the appearance of many as self-nature be true? Because oneness itself is corrupted, and because of the other, the other itself is also corrupted. Because there is no seeing of the real object, it is not one. Since the mind and the real object are not seen as different, it will surely be determined as without difference. If one analyzes things, then in that, that thing does not exist. For that reason, for those, there is no nature of one and many. From seeing similar dharmas, clinging to what is not self as self, with this clinging, in the world, confusion arises, here it is not. For this traveler, there is no seeing of its nature, not even one. If that also exists, then the inner, whatever arises from delusion, because it is born from fault, will naturally appear reversed, like those with similar dharmas, like unconditioned blurriness, etc. This is called the intermediate verse. If this is only consciousness-only, then how do the characteristics of valid cognition, etc., change as they appear, and how is that itself established? The answer is, because this does not possess the characteristics of grasper and grasped, it has already been said. Furthermore, because simultaneous apprehension is certain, blue and its mind are not different. Because although it appears different, blue is not the nature of another thing arising from experience, because those simultaneous apprehensions are certain. Like two moons, etc. If one aspect is not apprehended from these, then the other will not be apprehended. For those with different natures, this is not reasonable, because there is no reason for connection. For form and appearance, is there a characteristic of being able to generate its knowledge? Because there is a connection of the characteristic of generating the sense faculty, form will not be apprehended without appearance, because the result does not err from the cause. Because appearance is the characteristic of being apprehended together with uninterrupted form, it will be apprehended. Or, because some appearances are also seen, and form without appearance is also seen by some kinds of sentient beings, so for those, the certainty of simultaneous apprehension does not exist, but rather the certainty of the aspect of blue and knowledge. For the different,
Tibetan
་དེ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུར་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར། སྔར་དམིགས་ལ་རིགས་པ་ནི་ཕྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། །དེ་མཐོང་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཡུལ་ཡོད་པས་ནི་ཡུལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་དམིགས་པ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པས་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པར་ མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ན་དོན་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་ན་རིག་པར་བྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་གཞན་གྱི་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཡུལ་དེ་རང་དམིགས་པའི་ཚེ་ན་ནི་སྒྲུབ་པར་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་ལ། གཞན་དམིགས་པའི་དུས་སུ་ནི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དམིགས་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ནི་མ་གྲུབ་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གཞན་གྱི་ཚེ་ན་ནི་གྲུབ་པོ་ཞེས་ལེགས་པར་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་སོ། །རིག་པ་ཡང་གཞན་གྱིས་དམིགས་ལ་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་ན་ནི་རིག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་སྡོད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་འདིས་དོན་འགའ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་མ་གྲུབ་ན་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལོང་བ་དང་ལྐུགས་པར་འགྱུར་རོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅིག་ཅར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་འགྲུབ་སྟེ། གཅིག་གི་བྱ་བ་ལ་རིག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གསལ་བའོ། །དེ་གཞན་འགའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་རིག་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ནི་དོན་གཞན་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་གསལ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ན་ཡང་རང་དང་གཞན་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་རང་རིག
Chinese
那不是知识，就像蓝色和黄色一样。因为境是作为识的因缘而存在的。如果说先前所缘的理路是后来的，如果所缘不是现量，那么见彼就不能很好地成立。因为有境，所以不是境所缘，然而是因为有它的所缘。那又不具备量，所以不能安立具有存在的理由的名称。如果那没有很好地成立，那么义也就不能很好地成立，所以一切都会毁灭。对于存在却未成立的事物，因为不观察到存在的名称。因此，如果任何知识都不能观察到，那么称为知识的事物就一点也不存在。如果说是由其他知识所缘，暂且当境自身所缘之时，因为没有成立证成，所以没有成立，在缘其他境之时，因为成立的缘故而缘，但在那时却没有成立，颠倒过来在其他境之时就成立了，这样很好地安立了名称。知识也被其他所缘，那也没有成立的话，因为不是知识的证成，所以随逐其他的所缘。因此，暂且停留在最终的所缘上，这个人就不能了知任何事物，因为一个没有成立，一切都不会成立。对于一切所缘的生起，也没有最终的缘故，会变成盲人和哑巴。如果在某个地方是最终的，那么因为它同时所缘自身和境的相，其他的也会同样变成那样，因为没有差别的缘故。因此，同时所缘必定会成立，因为对于一个的作用来说，知识是不合理的，因为那是没有差别的缘故。称为知识的，也是因为是它的自性，所以那样显现。那不是其他的任何事物，就像自性知识一样。因此，那也不是在其他事物中成为知识，如果不是从体验蓝色等中成为其他事物，那么因为成为它的自性而那样显现的缘故，就会体验蓝色等。因为是它的自性，所以在那样显现时，也会使自和他显现，就像显现一样。因此，能取的行相是自证。
English
That is not knowledge, just like blue and yellow. Because the object is close to being the cause of consciousness. If it is said that the reason for the previously perceived object is later, if the object is not directly perceived, then seeing it will not be well established. Because there is an object, it is not the object that is perceived, but because there is its object. Moreover, because it does not possess validity, the name with the reason for existence will not be applied. If that is not well established, then the meaning will not be well established, so everything will be destroyed. For something that exists but is not established, the name of existence is not observed. Therefore, if no knowledge can be observed, then there is not even a little of what is called knowledge. If it is said that it is perceived by other knowledge, then when the object itself is perceived, it is not established because the proof is not established, and when other objects are perceived, it is perceived because it is established, but at that time it is not established, and conversely, it is established when other objects are perceived, so the name is well established. Knowledge is also perceived by others, and if that is not established, then because it is not the proof of knowledge, it follows other objects. Therefore, if one temporarily stays on the ultimate object, this person will not be able to understand anything, because if one is not established, everything will not be established. For the arising of all objects, there is also no ultimate cause, and one will become blind and mute. If it is ultimate in some place, then because it simultaneously perceives itself and the aspect of the object, others will also become the same, because there is no cause for difference. Therefore, simultaneous perception will definitely be established, because knowledge is unreasonable for the function of one, because it is without difference. What is called knowledge is also manifest in that way because it is its nature. That is not any other thing, just like self-awareness. Therefore, that is also not knowledge in other things, if it is not from experiencing blue and so on that it becomes other things, then because it becomes its nature and appears in that way, one will experience blue and so on. Because it is its nature, when it appears in that way, it will also make self and other manifest, just like manifestation. Therefore, the aspect of grasping is self-awareness.