Tibetan
། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཡན་ལག་ཅེས་རུང་མིན། ༈ །གང་གིས་ཁས་བླངས་མཚན་ཉིད་འགྱུར། །དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་མཚུངས། ༈ །ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ནའང༌། །གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་ཅན། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཚེ་གཏན་ཚིགས་དང༌། །དཔེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་འགྱུར། ༈ །མི་སྲིད་ཕྱིར་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་འདོད། །བསྟན་བཅོས་ཅི་བྱ་ཅི་རིགས་པར། །རང་ཉིད་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མིན། ༈ །སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཉིད་ལས། །དོན་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་རྟོགས། ༈ །གཏན་ཚིགས་སོགས་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ་དོགས་པའང་མེད། །སྔར་དེས་བཟུང་ན་དེ་ཡིས་ནི། །དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དོན་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་དེར་བརྗོད་པས། །ཁྱབ་པའི་འབྲས་ཅན་ཡིན་པར་རྟོགས། ༈ །འགལ་བ་འདོད་དང་འབྲེལ་མེད་དེ། །ཕན་མེད་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ། ༈ །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན། །ཐམས་ཅད་དམ་བཅའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ཕྱོགས་སྐྱོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི། །མ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། ༈ །འདོད་པ་མེད་ན་མ་གྲུབ་ཡིན། །མི་རྟགས་གཏན་ཚིགས་དང་ལྡན་པས། །སྒྲ་ལ་དེ་ལྟར་རྗོད་བྱེད་ན། །དེ་ལྟར་དེ་ནི་བཟློག་པར་འགྱུར། ༈ །འདི་ལ་དཔེ་བསྟན་པ་ཉིད་ལས། །དོན་གཞན་ཅི་ཞིག་མཐོང་བ་ཡོད། ༈ །ཁྱད་པར་ལ་ནི་གཞན་བརྗོད་ནས། །སྤྱི་ཡི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ན། །དེ་ཁྱབ་མ་ཡིན་སྤྱི་རྗེས་སུ། །འཇུག་ལ་འབྲས་བུའང་ཅི་ཞིག་ཡོད། ༈ །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་ལ་གནས་པ་ཡི། །མི་རྟག་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་ཞེས་གསུངས། ༈ །ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་འགལ་སྨྲ་བས། །སྒྲ་ནི་གཞན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །སྤྱི་ནི་ཁྱད་པར་མི་སྤོང་ཕྱིར། །དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །དཔེར་ན་ སྐབས་འགར་ཤིང་ཤ་པ། །ཉིད་ནི་ཤིང་མིན་ཞེས་པ་བཞིན། །ཐམས་ཅད་མཉན་པ་གཅིག་ཉིད་ལ། །འཇུག་པ་འགོག་འགྱུར་དེ་ཙམ་གྱིས། །ཐམས་ཅད་མིན་མིན་ཁྱད་པར་ཀུན། །དེ་མེད་ན་དེ་མེད་འགྱུར་ཕྱིར། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཆོས་ཅན་གཏན་ཚིགས་དངོས་གྱུར་ནི། །ཤེས་བྱེད་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཆོས་ཅན་རང་སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཆོས་དང་ནི། །ཆོས་ཅན་རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་ལ་ཉེས་མཚུངས་ཤེ་ན་མིན། །ལྡོག་པ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ནི་རྣམ་དཔྱད་ནི། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཀུན་རྫོབ་པ་ཡི་དངོས་རྣམས་ལ། །དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་འགོག་པར་འགྱུར། ༈ །དཔག་བྱ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ཡི། །དོན་གྱི་ཐ་སྙད་གནས་པ་འདི།
Chinese
不能说是所立支分。如果以何者使立宗的体性改变，那也同样是所立。即使是集合是所立，二者也互相有差别。如果是所立，那么因和比喻的体性就不能成立。因为不可能，所以所立的词，如果想要用在有法上，那么论典应该做什么，应该如何，自己不会用在上面。从能立的显示的力量本身，就能了知那个意义是所立。因为以因等名称遍及，所以对于能立也没有怀疑。如果先前已经掌握，那么它就没有必要说立宗的体性。因此，通过力量在那里说，就能了知是具有遍及的结果。相违与意乐无关，无益不能同时存在。如果是这样，那么所有的因的过失，都会变成立宗的过失。已经显示了，说周遍的过失依赖于其他的，不是这样的。如果没有意乐，就是未成。因为非因具有因的体性，如果在声音上这样说，那么它就会变成颠倒。从这里显示比喻本身，还能看到什么其他的意义呢？在差别上说其他，然后随顺总的，那不是周遍，随顺总的，有什么结果呢？因此说，声音上存在的，以无常本身遣除。对于其他的境说相违，声音是在其他上说的。因为总不舍弃差别，所以那也是不合理的。例如，有时树木的木材，本身不是树木一样。对于所有听到的同一个，仅仅是阻止进入，所有的非非差别，如果没有它，就没有它。因为所知和能知是不同的，如果成为有法因的实物，因为不能成为能知本身，有法自己不能成立能立。对于所有的事物，因为没有法和有法的区分，如果说对于一切都是同样的过失，那不是的，因为有颠倒的差别。在胜义谛中进行观察，因为那样变成未成，对于世俗的实物，就会阻止那个本身，其他本身。应该衡量，能衡量，所衡量，这些意义的术语存在于此。
English
It is not right to say that it is a part of what is to be established. If something changes the nature of the proposition, then that is also the same as what is to be established. Even if the collection is what is to be established, the two are different from each other. If it is what is to be established, then the nature of the reason and the example will not be established. Because it is impossible, the word of what is to be established, if you want to use it on the subject, then what should the treatise do, how should it be, it will not use itself on it. From the power of the demonstration of the proof itself, one can understand that the meaning is what is to be established. Because it is pervaded by names such as reason, there is no doubt about the proof. If it has already been grasped before, then it is not necessary to say the nature of the proposition. Therefore, by saying it there through power, one can understand that it has the result of pervading. Contradiction is unrelated to intention, and useless things cannot coexist. If this is the case, then all the faults of the sign will become the faults of the proposition. It has already been shown that saying that the fault of pervasion depends on others is not like that. If there is no intention, it is unproven. Because the non-sign has the nature of reason, if it is said like this on the sound, then it will become reversed. From showing the example itself here, what other meaning can be seen? Saying other things on the difference, and then following the general, that is not pervasive, following the general, what is the result? Therefore, it is said that what exists on the sound is removed by impermanence itself. Saying contradiction to other objects, sound is said on other things. Because the general does not abandon the difference, that is also unreasonable. For example, sometimes the wood of a tree is not the tree itself. For all the same things that are heard, it is only to prevent entry, all the non-non-differences, if there is no it, there is no it. Because what is to be known and what is to be known are different, if it becomes the real thing of the subject reason, because it cannot become the knowable itself, the subject itself cannot establish the proof. For all things, because there is no distinction between the law and the subject, if it is said that the same fault is for everything, it is not, because there is a difference of reversal. Examining in the ultimate truth, because it becomes unproven like that, for the conventional things, it will prevent that itself, other itself. It should be measured, what can be measured, what is to be measured, the terms of these meanings exist here.