Tibetan
ས་ཅན་ཆོས་སོགས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས། །ཅི་སྟེ་རྒོལ་འདོད་ཡིན་བརྗོད་ན། ༈ །གནས་སྐབས་འགའ་ཡིས་འདོད་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་རྟོགས་པ་ཡང་དེ་དག་གིས། །ནན་གྱིས་ཁྱོད་འདི་འདོད་ཅེས་པ། །གསལ་བར་དབང་ཕྱུག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ཅན་མིན་བརྗོད་དེ། །འཁྲུལ་བ་ཡིས་ནི་གནོད་པར་འགྱུར། ༈ །མེད་ན་མི་འབྱུང་མིན་དོན་ལ། །གནོད་ཀྱང་གཞན་ལ་ཅི་ཞིག་གནོད། ༈ །རྗེས་དཔག་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བཤད། །དེས་གྲུབ་དེ་ནི་ལེགས་པར་གྲུབ། །དེ་ཚེ་བསྟན་བཅོས་ལྟོས་མ་ཡིན། ༈ །དེ་ཚེ་རྩོད་ངོར་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་ཚེ་ཁས་བླངས་མེད་ཕྱིར་མིན། །འདི་ནི་ཁས་ལེན་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཚེ་ཡོད་ཀྱང་ཡན་ལག་མིན། ༈ །དེ་ལྟར་ཡུལ་གཉིས་རྣམ་དག་ན། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡོངས་འཛིན་པར། །འདོད་པའི་དུས་ཡིན་དེ་ཡི་ཚེ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་གནོད་པར་འགྱུར། །དེས་གྲུབ་དོན་ལ་དེ་དང་ནི། །འགལ་བར་སེམས་པ་མི་རུང་ཕྱིར། ༈ །གནས་གསུམ་པར་ནི་འཕོ་བ་ནི། །བསྟན་བཅོས་ལེན་པར་རིགས་ལྡན་ཡིན། ༈ །དེར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ནི། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ལ་གནོད་ཉིད། །སྤང་བར་བྱ་ཡི་གཞན་མིན་ཏེ། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་ཕྱིར་རོ། ༈ །དཔྱད་ པ་ཀུན་ལ་བསྟན་བཅོས་དག །གཟུང་ཞེས་ལུགས་འདི་གང་གིས་བྱས། །དེ་ནི་གྲུབ་མཐའ་མེད་རྣམས་ཀྱིས། །དུ་བས་མེ་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་བོ་རིང་པོར་སྐྱེས་གྱུར་ཞིང༌། །ཡོན་ཏན་ཉེས་པ་མ་མཐོང་ལ། །གྲུབ་མཐའ་མི་ཟད་གདོན་འདི་ནི། །ཀྱེ་མ་སུ་ཡིས་བསྒོས་པ་ཡིན། ༈ །གལ་ཏེ་དཔེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀུན། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཅིག་ཉིད་ལ། །བསྟན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་འགྱུར་ཞེ་ན། ༈ །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདས་ལུགས་ཡིན། ༈ །འབྲེལ་མེད་ཆོས་ནི་མ་གྲུབ་པས། །མ་གྲུབ་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་གྲུབ་ཡིན་ན་དེ་སྒྲུབ་བརྗོད། །གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ལྡན་ཇི་ལྟར་ཡིན། ༈ །ཆོས་ཅན་ཆོས་ནི་མ་ལུས་པ། །དཔེར་བླངས་མེད་པ་ཁོ་ནར་ནི། །སྐྱེ་བོས་ཚིག་དང་དུང་སོགས་ལས། །སེམས་ལྡན་མེ་སོགས་རྗེས་དཔོག་བྱེད། ༈ །མི་འཁྲུལ་པས་ན་རང་བཞིན་དང༌། །རྒྱུ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན། །འགའ་ཡི་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་པས། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ལྡོག་མ་ཡིན། །དེ་ནི་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི། །དོན་དང་མེད་ན་མི་།འབྱུང་བར། །རྟོགས་པ་གཞན་དག་གཏན་ཚིགས་ངེས། །ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། ༈ །གཏན་ཚིག་བརྗོད་དམ་མ་བརྗོད་ཀྱང༌། །འགལ་ན་རྒོལ་བས་འདིར་ཅི་བྱས། །ངེས་བརྗོད་ཉེས་པས་བསྟན་བཅོས་ལ། །གནོད་བྱེད་དུ་ནི་དེ་སྐྱེས་མིན། །གནོད་བྱེད་བརྗོད་ཕྱིར་སྐྱོན་ཞེ་ན། །གལ་ཏེ་མ་བརྗོད་ན་དེ་ཅི། །གནོད་པ་མིན་ནམ་མི་རིགས་བྱེད། །མིན་ཏེ་ཅིས་ན་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་གཞན་དག་ལ། །རང་འདོད་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཕྱིར། །དོན་མེད་བརྗོད་པས་སྐྱོན་འགྱུར་ན། །དེ་སྒྲུབ་ཕྱིར་ན་འདིར་མ་ཡིན། ༈ །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལ་ལར་འགའ། །རིགས་མིན་པས་ན་རིགས་སྨྲ་བ། །གཞན་པ་དག་ཀྱང་འགོག་བྱེད་ཅེས། །བྱ་བ་རྒྱལ་རིགས་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དོན་ཀུན་མཚུངས་པར་བྱས་ནས་ནི། །སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །དེས་ན་ཀུན་ཏུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། །སྒྲུབ་བྱེད་རྣམ་གཞག་འདི་ཉམས་འགྱུར། ༈ །ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་འགལ་བ་དག །མི་རུང་ཕྱིར་ན་འགལ་ངེས་ལ། །གནོད་ འགྱུར་འདིར་ནི་དེ་འདྲ་བའི། །འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །དེ་དག་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ནི། །མིན་ཡང་བསྟན་བཅོས་དོན་སླད་ཕྱིར། །འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་གནོད་ཅེ་ན། ༈ །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་འགྱུར། ༈ །འབྲེལ་ཡོད་དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ། །གནོད་འགྱུར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟགས་ཀུན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དཔྱད་ཕྱིར་རོ། ༈ །མེད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འབྱུང་བའི། །འབྲེལ་བ་དེ་ནི་འདིར་རྟོགས་མེད། །འདིར་ནི་བསྟན་བཅོས་གནོད་འབའ་ཞིག །སྐྱོན་ཡིན་དེ་གཞན་བྱས་ལའང་མཚུངས། ༈ །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ཕྱིར། །བསྟན་བཅོས་མཐོང་བ་མ་ལུས་བསྒྲུབ། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྨྲ། །དམ་བཅའ་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། ༈ །གལ་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་བརྗོད་པ། །མ་ཡིན་འདོད་པ་སྨོས་ཕྱིར་ན། །བསྒྲུབ་བྱ་རིག་པས་ཐོབ་པ་ནི། །ཚིག་ལས་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་འདོད་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ཞེ་ན། །རྒོལ་བ་མི་འདོད་ཆོས་གཞན་ཡང༌། །བསྒྲུབ་མིན་དེ་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱ་བ། །མིན་ལ་གནོད་པས་ཅི་ཞིག་འགལ། ༈ །ཕྱོགས་མཚན་ཕྱི་རོལ་དོན་ཅན་ཡིན། །རང་ཉིད་སྒྲ་ཡང་དོན་མེད་འགྱུར། ༈ ། བསྟན་བཅོས་འདོད་འཇུག་དོན་ཞེ་ན། །འོ་ན་དོགས་འདི་གང་ལས་ཡིན། ༈།དེ་ནི་ཚད་མས་བཀག་མེད་ན། །འཛིན་པ་གང་གིས་བཟློག་པར་ནུས། །གལ་ཏེ་ཚད་མས་བཀག་ན་ཡང༌། །ཚིག་ལས་གང་གིས་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་དག་སྔར་ཡང་གྲུབ་མཐའ་ནི། །རང་གི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན། །དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཇི་ཞིག་ལྟར། །གཞན་འཛིན་པ་ནི་ཅིས་མི་ཐོབ། །འདོད་གནོད་མེད་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མིན། །ཐུག་པ་མེད་པར་བསྟན་པས་ན། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །འདིར་ནི་རང་ཉིད་སྒྲ་མཛད་དོ།
Chinese
如果说，以具有地等法的事物作为能立， 那么，如果想要反驳，就说出来。 有些时候，意愿会改变， 而对它的理解也来自那些事物。 强行说“你想要这个”， 这显然是行使权力。 如果说不是具有果的特征， 那么，由于错误就会造成损害。 在“如果无则不生”的意义上， 即使造成损害，又能损害谁呢？ 对于比量自己的行境， 据说不需要依赖圣言量。 由它成立，那就算是很好地成立了， 那时就不需要依赖论典。 如果说那时会变成争论的焦点， 那不是因为那时没有承诺。 这是一种承诺的方式， 那时即使存在也不是支分。 像这样，如果二者清净， 那就是完全掌握了论典， 那是意愿产生的时候，在那时， 论典就会造成损害。 对于由它成立的意义，不应该 认为与它相违。 向第三处转移， 接受论典是合乎逻辑的。 在那里，对于所立之法和 “如果无则不生”会造成损害。 应该舍弃，而不是其他， 因为会无限延伸。 对于一切观察， 都要接受论典，这种规矩是谁制定的？ 那是没有宗派的人们， 烟不能让人理解火。 有人长得很高大， 却看不到优点和缺点， 这个无尽的宗派魔鬼， 唉，是谁附体的？ 如果说，对于例子，一切论典 都是为了成立一个， 如果教义变成能立， 这就是超越世俗的规矩。 没有关联的法没有成立， 没有成立又会怎样呢？ 如果它成立，就说它成立， 有缺陷的理由又会怎样呢？ 作为有法，一切法 都没有从例子中提取，仅仅是 人们从词语和海螺等事物中， 推断出有情识的火等。 由于不错误，所以自性和 原因都能成立的意义， 由于损害了一些人的说法， 所以不是从自性中返回。 那是想要成立的所立， 以及在意义上“如果无则不生”， 其他的理解是确定的理由， 怎么会不能理解呢？ 无论说不说理由， 如果相违，反驳者在这里做什么？ 确定地说出过失，论ོས་ལ། 如果它是作为损害者而生起的，那是不可能的。如果说因为说了损害者而有过失，如果没说，那又是什么呢？如果不是损害，难道不会导致不合情理吗？如果不是，那为什么是有过失的呢？对于其他的相似推理，因为自己的主张是成立的理由，如果说无意义的话有过失，如果为了成立它，那这里就不是这样。如果有些论著中，因为有些是不合逻辑的，所以理性的论者，也会说其他的反驳者，这是王族的规矩。如果把所有的意义都做成相同的，就不能说成立的理由。因此，普遍来说，所要成立的和成立的理由的分类会因此而混乱。如果在一个有法上存在矛盾，因为是不允许的，所以在矛盾确定的情况下，这种损害的矛盾是不存在的。即使那些不是损害者和被损害者，但为了论著的意义，即使没有关联也会造成损害吗？如果是这样，那么一切都会被一切所损害。如果有关联，因此会损害它本身吗？不是这样的，因为所有的标志都是为了考察自己所要成立的理由的过失和功德。如果不存在没有它所要成立的就不会产生的关联，那么这里就不会理解。这里仅仅是论著的损害，这是过失，对其他的行为也是一样的。如果因为承诺了论著，就要成立所有的论著观点，如果说例子和理由没有成立，那么就会变成承诺的过失。如果仅仅是说成立的理由，因为说了自己的意愿，那么通过理智获得的所要成立的，就不会与词语相违背。如果不希望成为所要成立的，如果反驳者不希望其他的法，如果不成立，那么对于不是所要成立的造成损害，又有什么矛盾呢？方面相是外在的有意义的事物，自己这个词也会变得没有意义。如果说论著是希望进入的意义，那么这个疑惑是从哪里来的呢？如果它没有被量所阻碍，那么有什么执着能够阻止它呢？如果即使被量所阻碍，又有什么词语能够让它进入呢？那些以前的宗派，都是以自己的意愿来执着的。那么之后又会怎么样呢？为什么不能获得其他的执着呢？因为已经说明了没有意愿的损害和不是所要成立的，并且没有穷尽，为了消除错误的理解，所以这里使用了自己这个词。
English
If you say that you want to argue with the means of establishing things like earth and phenomena, then speak up if you want to refute. Sometimes, intentions change, and the understanding of them also comes from those things. Forcibly saying "you want this," that is clearly exercising power. If you say it is not a characteristic of having a result, then it will be harmful due to error. In the meaning of "if not, then it does not arise," even if it causes harm, who does it harm? For inference in its own sphere of activity, it is said that there is no need to rely on scripture. If it is established by that, then it is well established, at that time there is no need to rely on treatises. If you say that at that time it will become a point of contention, it is not because there is no commitment at that time. This is a way of making a commitment, even if it exists at that time, it is not a limb. Like this, if the two objects are completely pure, then that is completely grasping the treatise, that is the time when the intention arises, at that time, the treatise will cause harm. For the meaning established by that, one should not think of it as being contradictory to it. To move to the third place, it is logical to accept the treatise. There also, for the dharma to be established and "if not, then it does not arise" will cause harm. It should be abandoned, not others, because it would extend infinitely. For all investigations, one must accept the treatise, who made this rule? That is by those who have no tenets, smoke cannot make one understand fire. Someone who has grown tall, but does not see the good qualities and faults, this endless demon of tenets, alas, who has possessed it? If you say that for examples, all treatises are to establish one, if the teachings become the means of establishing, this is the custom beyond the world. An unrelated dharma is not established, how can it not be established? If it is established, then say it is established, how can there be a flawed reason? As the subject, all dharmas have not been taken from examples, only people infer sentient fire etc. from words and conches etc. Because it is not mistaken, the meaning of establishing nature and causes, because it harms the speech of some, so it is not returning from nature. That is the proponent's thesis to be established, and in meaning, "if not, then it does not arise," other understandings are definite reasons, how can it not be understood? Whether the reason is stated or not, if it contradicts, what does the refuter do here? Definitely stating the fault, the trea
English
Oes la. If it arises as a harm-doer, that is impossible. If it is said that there is a fault because the harm-doer is stated, if it is not stated, then what is it? If it is not a harm, will it not lead to unreasonableness? If it is not, then why is it faulty? For other similar reasonings, because one's own assertion is the reason for establishment, if it is said that stating the meaningless is a fault, if it is to establish it, then it is not like that here. If in some treatises, because some are illogical, then rational debaters will say that other refuters are also doing the work of the royal family. If all meanings are made the same, then it is not possible to state the reason for establishment. Therefore, universally, the classification of what is to be established and the reason for establishment will be confused. If there is a contradiction in one subject, because it is not allowed, in the case of definite contradiction, such a contradiction of harm does not exist here. Even if those are not the harmer and the harmed, but for the sake of the meaning of the treatise, even if there is no connection, will it cause harm? If so, then everything will be harmed by everything. If there is a connection, therefore will it harm itself? It is not like that, because all signs are for examining the faults and merits of one's own reason for establishment. If there is no connection without which what is to be established will not arise, then it is not understood here. Here, only the harm of the treatise is a fault, and it is the same for other actions. If because of committing to the treatise, all the views of the treatise are to be established, if it is said that the example and the reason are not established, then it will become the fault of commitment. If only the reason for establishment is stated, because one's own intention is stated, then what is to be established that is obtained through intellect will not contradict the words. If one does not wish to be what is to be established, if the opponent does not wish for other dharmas, if it is not established, then what contradiction is there in harming what is not to be established? The aspect characteristic is an external meaningful thing, and the word 'self' will also become meaningless. If it is said that the treatise is the meaning that one wishes to enter, then from where does this doubt come? If it is not obstructed by valid cognition, then what attachment can prevent it? If even if it is obstructed by valid cognition, then what words can make it enter? Those previous schools hold on to their own intentions. Then what will happen later? Why can't one obtain other attachments? Because it has been shown that there is no harm in intention and it is not what is to be established, and it is not exhaustive, in order to eliminate wrong understanding, therefore the word 'self' is used here.