Tibetan
བ། ༈ །གསལ་རྒྱུ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། །གསལ་བར་འདོད་པའི་གསལ་བ་མིན། །གལ་ཏེ་གསལ་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། །གསལ་ན་འགྲོ་འདི་གསལ་བར་འགྱུར། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་ཉིད་ཕྱིར། །བདག་མཐོང་མིན་ཡང་གཞན་དག་གིས། །མཐོང་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་ཁ་ཅིག །དེ་སྤང་ཕྱིར་བདག་མཐོང་བའི་ཚིག །༈ །ཡོངས་བརྟགས་ཡོངས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ཚིག །ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་མ་ཡིན། །དེར་ནི་རྗེས་དཔག་འཇུག་མི་འགྱུར། །ལུང་ལ་གནོད་ཕྱིར་གཞན་ལ་ནི། །སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཚེ། །དེ་ནི་ ཚད་མིན་དེ་བས་ན། །དེས་གྲུབ་མ་ལུས་གྲུབ་མ་ཡིན། ༈ །གལ་ཏེ་ལུང་དེ་ལྡན་ལ་གྲུབ། །ཅེ་ན་གང་གི་ལུང་གང་ཡིན། ༈ །ཚད་མས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ལུང་དེ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན། ༈ །དེ་དང་འགལ་བ་ཁས་ལེན་པ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་དོར་ཡན་ལག་ཚད་མ་མིན། ༈ །རང་རྟོགས་གང་ལས་བྱུང་གྱུར་པ། །སྒྲུབ་བྱེད་དེས་ནི་ཅིས་མ་བརྗོད། །རིག་པ་གང་གིས་ལུང་འཛིན་པ། །དེ་ནི་འདིས་ཀྱང་ཅིས་མི་འཛིན། །སྔར་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་དག་གིས། །ཐ་མལ་པར་གྱུར་རྟོགས་པ་དང༌། །དབང་པོ་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་དེ་དག །དེའི་དོན་ནུས་ཤེས་ལ་ནུས་ཡིན། ༈ །གང་ཡང་འབྲེལ་པ་རྣམ་ཆད་ཅན། །སྤྱིས་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི། །དོན་དེ་དག་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། །སྒྲུབ་བྱེད་དཔྱོད་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །སྐྱེས་བུའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ནི། །དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་མིན་འཇོག་ན། །གཏན་ཚིགས་དེར་སྣང་མེད་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ནི་དངོས་རྟེན་མིན་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཡོད་ཤེས་ལ་ལྟོས་བཅས་ཡིན། །མེད་པ་ཤེས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། ༈ །ཡོད་ཀྱང་དངོས་དང་འབྲེལ་མེད་པའི། །རྟོགས་པ་རྟོགས་པ་མེད་དང་མཚུངས། ༈ །རང་བཞིན་དང་ནི་འབྲས་བུའམ། ༈ །སྣང་བ་མཐོང་བ་མེད་ཉིད་རྟགས། ༈ །འབྲེལ་དེ་དངོས་ལ་གྲུབ་ཡིན་ན། །རང་ལ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མ་གྲུབ། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་གཞན་ལས་རྟོགས་པར། །མི་རིགས་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་ཡིས། །ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་གཉིས་འབྲེལ་ཕྱིར། །གཅིག་མེད་ན་གཞན་དགག་ཕྱིར་ཡིན། ༈ །དོན་སྨོས་དེ་ནི་སྒྲ་དག་དང༌། །རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་བདག་ཉིད་ཅན། །རྟགས་ཉིད་མིན་པར་སྒྲུབ་དོན་ཏེ། །དོན་ལས་དོན་ནི་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་དང་ལུང་དག་བྱེད་པ་པོའི། །འདོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་འབྲེལ་དང། །དངོས་ལས་གཞན་དུ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། །བ
Chinese
བ། ༈། 不显现的原因会变成，不是想要显现的显现。如果不能显现，如果显现，这个世界会显现。《释量论》的偈颂中现量品第三品结束。为了向他人展示，即使自己没有看到，但其他人看到的，有些人说是能立。为了避免这种情况，说自己看到的词句。༈། 为了完全考察完全接受，对于比量之境的词句，不认为是量。因为在那里比量不会产生作用。因为损害了圣教，为了向他人，说能立的时候，那不是量，因此，由它所成立的全部都不会成立。༈། 如果那个圣教具有而成立，那么是谁的圣教是什么呢？༈། 被量所损害的圣教，那是如何成立的呢？༈། 承认与它相违背的，那本身又是如何成立的呢？如果承认与它不同的，那么放弃它，支分就不是量。༈། 自己证悟从何处产生，能立为何不宣说呢？以何种智慧执持圣教，为何不以这个执持呢？以前以哪些能立，使成为平凡的证悟，以及感官产生的能立那些，对于它的意义，能力对于知晓是有能力的。༈། 凡是关系完全断绝的，也不是共同的行境的，对于那些意义，对于所立和能立，没有丝毫的观察。以士夫的想法的力量，如果安立彼即是彼，彼即非彼，那么因在那里会变得不显现，因为那不是实事所依。有意义是依赖于知的，以无有知不是能立。༈། 即使有，但与实事没有关系的，证悟与没有证悟相同。༈། 自性和果，༈། 显现，不见即是常有的因。༈། 如果那个关系在实事上成立，那么对于自己为何不成立呢？由他人也能从他人那里证悟，以其他种类所考察的，灰尘和成立二者相关联，因为没有一者则遮止另一者。༈། 所说义，那是声音以及，由分别假立的自性，不是因本身而是所立义，因为从意义中成立意义。分别和圣教的作者的，只是意愿和随后的关联，以及从实事之外可能存在的，
English
ba. ༈. The reason for not appearing will become, not the appearance of wanting to appear. If it cannot appear, if it appears, this world will appear. The third chapter of the Pramanavarttika's verses, the chapter on direct perception, ends. In order to show it to others, even if oneself has not seen it, but others have seen it, some say it is the proof. In order to avoid this, say the words of seeing oneself. ༈. In order to fully examine and fully accept, for the words of the object of inference, it is not considered a valid means of knowledge. Because inference will not arise there. Because it harms the scriptures, in order to tell others, when the proof is spoken, that is not a valid means of knowledge, therefore, everything established by it will not be established. ༈. If that scripture is established with possession, then whose scripture is it? ༈. The scripture that is harmed by the valid means of knowledge, how is that established? ༈. Accepting what contradicts it, how does that itself become established? If one accepts something different from it, then abandoning it, the branch is not a valid means of knowledge. ༈. From where does self-realization arise, why does the proof not proclaim it? With what wisdom does one hold the scripture, why does one not hold it with this? In the past, with which proofs, making it an ordinary realization, and those proofs arising from the senses, for its meaning, ability is capable for knowing. ༈. Whatever has a completely severed relationship, and is not a common object of experience, for those meanings, for the object to be proven and the proof, there is not the slightest observation. By the power of a person's thought, if one establishes that it is that, that it is not that, then the reason will become invisible there, because that is not based on reality. Having meaning is dependent on knowing, not being a proof by knowing non-existence. ༈. Even if it exists, but it has no relationship with reality, realization is the same as no realization. ༈. Nature and result, ༈. Appearance, not seeing is always the cause. ༈. If that relationship is established in reality, then why is it not established for oneself? By others, one can also realize from others, by what other kind of examination, dust and establishment are related, because if one is absent, the other is rejected. ༈. The meaning spoken, that is sound and, the nature of being falsely imputed by thought, not the cause itself but the object to be proven, because meaning is established from meaning. The author of thought and scripture, only intention and subsequent association, and because it is possible to exist outside of reality, b.
Tibetan
ཏགས་པ་དག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན། ༈ །དོན་གྱིས་དོན་རྟོགས་ཕྱིར་དོན་ལ། །ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་ནུས་མེད། །དེས་ན་དེ་དག་རང་ཉིད་ལས། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་གནས་མ་ཡིན། ༈ །ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་དེ་སྨྲ་ བ་པོའི། །བསམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ན། །ཚད་ཡིན་དེ་ལས་ཐེ་ཚོམ་དག །སྐྱེ་ཕྱིར་དངོས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིས། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་རང་ཉིད་ལ། །ནུས་པ་མེད་ཀྱང་ནུས་སྟོན་བྱེད། ༈ །གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས། །ནུས་མེད་དེ་ནི་བརྗོད་པར་བཤད། ༈ །གལ་ཏེ་དེ་ལའང་ནུས་ཡོད་དེ། །གཏན་ཚིགས་ཚིག་ནི་འཇུག་ཕྱིར་ན། །དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཤེས་པར། །འདོད་པས་སྐབས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་ན་ཡང༌། །དེ་མཚུངས་ཕྱིར་ན་ཐུག་མེད་འགྱུར། །ནང་གི་ཡན་ལག་ནུས་པ་ནི། །ཚུལ་གསུམ་དག་ལ་ཡང་དག་གནས། །དེ་ལ་དྲན་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ཚིག་ལ་ཡང་དག་གནས། །གལ་ཏེ་ཡུལ་བསྟན་མེད་པར་ནི། །གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡུལ་བསྟན་པ་དག་ཉིད་ལས་ནི། །ནུས་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་ཅེ་ན། ༈ །ཁྱབ་སྔོན་ཅན་ལ་དེ་མེད་ཀྱང༌། །སྒྲ་ནི་བྱས་ཡིན་འདི་འདྲ་ཀུན། །མི་རྟག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པས་ཀྱང༌། །དོན་གྱིས་དེ་ནི་འཇིག་བློར་འགྱུར། ༈ །ཕྱོགས་བསྟན་པ་ནི་མེད་ན་ཡང༌། །འགྲུབ་པ་ལ་ནི་གེགས་མེད་ཕྱིར། །གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་རུང་བ་ཉིད། །མ་བསྟན་མ་ཚང་ཡིན་པར་བརྗོད། ༈།བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པར་དམ་བཅས་ནའང༌། །སྨྲ་དེ་ལ་སྐྱོན་འཐད་མིན་ཏེ། །སྒྲུབ་བྱེད་དབང་དུ་བྱས་ཉིད་ཀྱིས། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཐལ་མིན་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་ན་ཡང༌། །རིགས་གཅིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །གཞན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་ཀུན། །དམ་བཅའ་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གྲུབ་བརྗོད་སྒྲུབ་བྱེད་ཕྱིར། །གཞན་དག་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་ན། །ད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྟན་པ་དག །ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཡན་ལག་ཡིན། ༈།ལྟར་སྣང་བཅས་སོགས་བཀོད་པ་དང༌། །གཞན་ནི་འབྲེལ་མེད་བཞད་གད་དེ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད། །མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈།སྒྲུབ་བརྗོད་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་ཉིད། །ཡིན་ཡང་རྨོངས་ མེད་ཕྱིར་མཚན་ཉིད། །ངོ་བོ་ཚིག་ཕྲད་བདག་ཉིད་འདོད། །ཚིག་གིས་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞི། །མ་གྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་དོན་བརྗོད། །རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པ་བཟུང་ངོ༌། །མ་བརྗོད་ན་ཡང་འདོད་པས་ཁྱབ། །བདག་གི་དོན་བཞིན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད། །གཞན་འདོད་ཐམས
Chinese
假立的那些是错乱的。 为了以意义通达意义，对于意义， 不能说宗和理由。 因此那些不是从自身， 安住于能成立。 宗的词句是说话者的， 当显示意图时， 是量，从那产生怀疑， 因此不是真实成立者。 所要成立的事物通过言说， 通过间接也没有能力。 理由的陈述自身， 虽无能力却显示能力。 理由是意义的对境自身， 说那是无能力的。 如果那也有能力， 因为理由的词句进入， 那是通过怀疑来了解， 因为希求而依赖于场合。 即使承认不相顺的方面， 因为相同，则变成无穷。 内部支分的能力， 真实安住于三种方式。 在那生起忆念， 那本身真实安住于词句。 如果未指示对境， 因为理由没有进入。 如果说从指示对境自身， 想要成立能力？ 即使在具有遍之前者没有那， 声音是所作，所有这些， 即使说无常， 意义上那变成坏灭之想。 即使没有指示宗， 因为对于成立没有障碍。 三者中任何一种方式， 说是未指示、不完整。 即使承诺说所要成立， 对于说者，过失不合理， 因为唯独作能立的主宰， 因此不是似是而非的理由的过失。 即使无差别地说， 也会产生同类的怀疑， 否则所有所要成立的陈述， 都会变成承诺的过失。 如果说已成立的陈述是为了能立， 对于其他也没有过失， 那么现在所要成立的指示， 如何是能立的支分？ 安立具有似是而非等， 其他是无关的嘲笑， 如此说那不是理路， 已经说完了。 能立的陈述是具有通达的意义， 虽然是，因为没有愚昧是自相， 本体、词、系属认为是自性。 通过词，那是它的四种自相， 未成、非能立、非意义说， 抓住敌论者所承认的。 即使不说，也遍及于意欲， 如同自己的意义，认为是所要成立， 他人所欲一切。
English
Those that are imputed are mistaken. In order to understand meaning through meaning, for meaning, There is no ability to state the subject and the reason. Therefore, those are not from themselves, Abiding in being able to establish. The words of the subject are those of the speaker, When showing intention, It is valid cognition, from that doubt arises, Therefore, it is not a real establisher. What is to be established, through saying, Even through indirect means, there is no ability. The statement of the reason itself, Although without ability, shows ability. The reason is the object of meaning itself, It is said that it is without ability. If that also has ability, Because the words of the reason enter, That is understood through doubt, Because of desire, it relies on the occasion. Even if admitting the dissimilar side, Because it is the same, it becomes infinite. The ability of the internal limbs, Truly abides in the three modes. Generating remembrance in that, That itself truly abides in the words. If the object is not indicated, Because the reason does not enter. If it is said that from indicating the object itself, One wants to establish ability? Even in the former having pervasion, there is not that, Sound is produced, all these, Even by saying impermanent, In meaning, that becomes the thought of destruction. Even if the subject is not indicated, Because there is no obstacle to accomplishment. Any one of the three modes, It is said to be unindicated, incomplete. Even if vowing to say what is to be established, For the speaker, the fault is not reasonable, Because solely making the establisher the master, Therefore, it is not the fault of a fallacious reason. Even if saying without difference, There will arise doubt of the same kind, Otherwise, all statements of what is to be established, Will become the fault of a promise. If saying that the established statement is for the establisher, There is no fault for others either, Then how is the indication of what is to be established now, A limb of the establisher? Establishing with fallacies, etc., Others are irrelevant laughter, Thus, it has already been said that that is not reasoning. The statement of the establisher is itself meaningful to understand, Although it is, because there is no ignorance, it is a characteristic, Essence, word, and relation are considered to be nature. Through words, those are its four characteristics, Unproven, non-establishing, non-meaningful saying, Seizing what is admitted by the opponent. Even if not saying, it pervades desire, Like one's own meaning, it is considered what is to be established, All that others desire.