Tibetan
ར་ཏེ། །བདག་ལ་འབྲེལ་པ་མཐོང་མེད་ཕྱིར། ༈ །ཡིད་ཀྱི་བློ་ལ་དོན་གྱི་རྟགས། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡོད་མིན་ཕྱིར། ༈ །ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ནི་བློ་གཞན་གྱིས། །ཅི་ལྟར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར། །གསལ་མིན་བདག་ཏུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་གང་ལས་ཡིན། ༈ །ཡུལ་ནི་ཅི་ལྟར་གསལ་བ་ཡིན། །གསལ་ལ་ངོ་བོ་འཕོ་ཕྱིར་རོ། །གསལ་དེའང་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན། ༈།དེ་ལྟར་བློ་ལ་བློ་འདོད་ན། །བློ་ནི་རང་ཉིད་རིག་པར་གྲུབ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཡུལ་ཡང་ནི། །བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་མཚུངས་ཉིད། ༈།དེའི་ཕྱིར་དེད་ཀྱི་བློ་རང་ཉིད། །གསལ་བའི་ངོ་བོས་རབ་གསལ་ཞིང༌། །གཞན་དེར་ངོ་བོ་འཕོ་བ་ཡིས། །གསལ་བ་ན་ནི་རབ་གསལ་ཉིད། ༈ །འདྲ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ཡིས་ནི། །བློ་གཞན་རབ་ཏུ་གསལ་མི་འདོད། །རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་ཕྱིར་དོན། །དེ་ཡི་ངོ་བོས་རབ་གསལ་ཡིན། ༈ །དཔེར་སྒྲོན་གཉིས་བཞིན་མར་ མེ་དང༌། །བུམ་པ་དག་ཀྱང་དེར་བརྟེན་ནས། །གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ངོ་བོ་ཡིས། །ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད། ༈ །ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཙམ་གྱིས་ནི། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་མ་ཡིན། །དེས་ན་གང་ལས་འདིར་འགྱུར་བ། །གཞན་དེའང་མཐོང་བར་གདོན་མི་ཟ། ༈ །དྲན་པ་ལས་ཀྱང་བདག་རིག་གྲུབ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་ན་ནི། ༈ །རིང་སོགས་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཡུན་རིང་གནས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །གནས་ན་གོ་རིམས་མེད་པས་ན། །བློ་ལ་ཅིག་ཅར་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ཡི་གེ་རིམ་མེད་རིང་མི་འགྱུར། །ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཡིག་ཆ་རིམ་ལྡན་ཅི་ལྟར་ན། །རིམ་མེད་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད། ༈ །སྔ་མ་མཐའ་ཡི་བར་གནས་ན། །འོག་ཏུ་སྒྲ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར། །རིམ་མིན་འཛིན་ཕྱིར་ཐ་མར་ནི། །རིམ་ལྡན་བློ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་འོག་ཡུལ་ནི་གནས་མེད་ཕྱིར། །བློ་ནི་རང་ཉིད་གནས་མ་ཡིན། །རང་ཉིད་གནས་ན་ཕྱིས་ཀྱང་དེ། །མི་འཇིག་ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་རིམ་མེད་ཅིག་ཅར་ནི། །སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ལན་ཅིག་བརྩལ་སྐྱེས་ཕྱིར་རྩོལ་བ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཡི་གེ་རྣམས་ནི་གསལ་བ་ལའང༌། །སྐྱོན་འདི་རྗེས་སུ་གནས་པ་ཉིད། །དུ་མ་ཡིས་ནི་དེ་འཛིན་ན། །ཐ་མའི་བློ་གང་དེ་མྱོང་ལ། །དེ་ཡང་རིང་པོར་འཛིན་མིན་པ། །དེས་ན་རིང་བློ་དྲན་མི་འགྱུར། །བློ་རྣམས་སོ་སོ་ཐ་དད་དུ། །མྱོང་ན་དེ་སྒྲ་ཐོས་པ་ནི། ། ཆོད་པ་མེད་པར་སྣང་མི་འགྱུར། ༈ །སྦྱོར་བར་བྱེད་པའང་གསལ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཆོད་པ་མཐོང་ཡང་འདི། །
Chinese
如是，因为于我无有关联可见之故。 心的智慧上，事物之征相，因为无有完全成立之故。 你的智慧如何被其他智慧完全照亮？ 因为明与不明于自性相同之故，能照与所照从何而来？ 境如何能明？因为明而自性转变之故。 彼明亦是彼之自性，是自身完全明亮。 如是若于智慧欲求智慧，则智慧成立为自知。 若非如是，则境亦与智慧一同，是法性相同。 是故，彼之智慧自身，以明之自性完全明亮， 于他者自性转变，明时乃是完全明亮。 纵然相似，然彼不欲其他智慧完全明亮， 因为自身完全明亮之故，以彼之自性完全明亮。 譬如二灯一般，酥油灯与瓶子等亦依于彼， 以能照与所照之自性，令名言完全增长。 仅凭境与根，不能确定为名为见。 是故，由此转变者，彼亦无疑是见。 由忆念亦成立自知，若由其他知识知晓， 则不能执持长等，因为无有长时存在之故。 若存在，则因无有次第，故于智慧一时显现之故， 字母无次第则不长，无有互相混杂之， 有次第之文字如何能，生起无次第者？ 若前者处于末尾之间，则下方之声音将增长。 因为执持无次第，故最后亦无有次第之智慧。 彼后境无有处所之故，智慧自身亦非处所。 若自身是处所，则其后亦不坏灭，因为无有差别之故。 字母无次第一时，于产生者亦有此过失。 因为一次努力产生之故，后后之努力将成无意义。 字母等之明亮上，此过失亦随后存在。 若由众多执持彼，则最后之智慧感受何者？ 彼亦非执持长时，是故不忆念长时之智慧。 若智慧等各自相异地感受，则彼声音听闻， 将不成显现为无有间断。 连接者亦是明亮，若纵然见间断，此。
English
Thus, because there is no visible connection to me. On the mind's wisdom, the signs of things, because there is no complete establishment. How can your wisdom be fully illuminated by other wisdom? Because clarity and non-clarity are the same in nature, from where do the illuminator and the illuminated come? How can an object be clear? Because it changes its nature when it is clear. That clarity is also its own nature, it is self-illuminating. Thus, if you want wisdom in wisdom, then wisdom is established as self-knowing. If not, then the object is also the same as wisdom, the same in Dharma nature. Therefore, that wisdom itself is fully illuminated by the nature of clarity, Changing its nature in others, it is fully illuminated when it is clear. Even if it is similar, it does not want other wisdom to be fully illuminated, Because it is self-illuminating, it is fully illuminated by its own nature. Like two lamps, butter lamps and vases also rely on them, With the nature of illuminator and illuminated, the terms are fully expanded. Merely by object and sense, it is not certain to be called seeing. Therefore, whoever changes from this, he is undoubtedly seeing. Self-knowledge is also established by memory, if it is known by other knowledge, Then it cannot hold long etc., because there is no long-term existence. If it exists, then because there is no order, it appears to the mind all at once, Letters without order will not be long, without mutual mixing, How can ordered letters generate the unordered? If the former is in the middle of the end, then the sound below will increase. Because of holding the unordered, in the end there will be no ordered wisdom. After that, because the object has no place, wisdom itself is not a place. If it is a place itself, then it will not be destroyed afterwards, because there is no difference. Letters without order all at once, there is also this fault in the producer. Because it is produced by one effort, the subsequent efforts will become meaningless. On the clarity of letters etc., this fault also exists afterwards. If many hold it, then which one does the last wisdom experience? It also does not hold for a long time, therefore it does not remember long-term wisdom. If wisdoms etc. are experienced separately and differently, then that sound hearing, Will not appear as uninterrupted. The connector is also clear, if even seeing the interruption, this.
Tibetan
རྣམ་ཆད་མེད་པར་འཁྲུལ་འགྱུར་ན། །ཐུང་ངུ་གཉིས་ནི་བརྗོད་ན་ཡང༌། །རྣམ་ཆད་མེད་པར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། ༈ །དབང་པོས་རྣམ་བཅད་མཐོང་ན་ཡང༌། །དབང་པོ་ལས་ཆད་མེད་སྒྲོ་འདོགས། །མི་རུང་དབང་པོའི་བློ་རྣམས་ཀུན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་ཕྱིར་རོ། ༈ །ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཀུན་མཐའ་ཡང༌། །མིག་འཛུམས་ཚད་དུ་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་རྡུལ་ཕྲན་ནི། །དུ་མ་དག་དང་འབྲེལ་བས་རྫོགས། ༈ །རྡུལ་ གཅིག་བསྒྲེས་དུས་ཆུད་པ་ཡི། །མཐར་ཐུག་དུས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་འདོད། ༈ །བློ་ཡང་སྐད་ཅིག་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཡི་གེ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཡི་གེ་གཟུགས་སོགས་ལ། །བློ་གཞན་གྱིས་ནི་ཆོད་ན་ཡང༌། །ཆོད་པ་མེད་པར་སྣང་བ་ཅན། །ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་དོན་ཅན་འགྱུར། །དབང་པོའི་འཁྲུལ་པ་ལས་གཞན་དུ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྦྱོར་བྱེད་པ། །ཐ་དད་མཚོན་མེད་འཁྲུལ་པ་ཅན། །དྲན་ཡིན་དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཅན། །བརྗོད་དང་རྗེས་འབྲེལ་དེ་ལ་ནི། །གསལ་བར་སྣང་ཉིད་ག་ལ་ཞིག །དབང་པོས་བཟུང་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བ། །ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ །དབང་པོས་ཆོད་པ་མཐོང་ན་ཡང༌། །གལ་ཏེ་རྟོག་པས་སྦྱོར་བྱེད་ན། །དོན་དང་དེ་ཡི་མྱོང་བ་ནི། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྣང་བ་དག །རིགས་དམ་གནོད་པ་ཅན་མེད་ན། །ཆོད་པ་ཞེས་བྱ་དེ་གང་ལས། །གལ་ཏེ་བློ་ནུས་ངེས་པའི་ཕྱིར། །ཞེ་ན་དེ་ནི་གང་ལས་འདོད། །ཅིག་ཅར་བློ་མཐོང་མེད་ཕྱིར་ན། །དེ་ཉིད་འདི་ལྟར་དཔྱད་བྱ་ཡིན། །དེ་རྣམས་རིགས་མཐུན་པ་ཉིད་ལ། །ནུས་པ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཡང་དག་རྟོགས། ༈ །འདིས་ནི་གང་ཞིག་མཐོང་དོན་ལ། །ངོ་ཤེས་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་དག །གསལ་བར་སྣང་བས་མངོན་སུམ་དུ། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན། །སྐྲ་དང་སྒོང་དང་མར་མེ་སོགས། །ཐ་དད་རྟོགས་པ་དག་ལ་ཡང༌། །གསལ་སྣང་ཡོད་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་བློ། །ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པ་ལས་ནི། །ཡིག་སོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད། ༈།སྔོན་མྱོང་དྲན་ལས་དེ་ཡི་ཆོས། །སྒྲོ་འདོགས་མེད་པར་དེ་ཉིད་ནི། །འདི་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་མེད། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་དབང་སྐྱེས་ཡིན། །དོན་དང་ཤེས་པ་མྱོང་བ་དག །ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འདོད་མིན་ཞིང༌། །དོན་དང་ཤེས་པའི་སྣང་བ་དག །སོ་སོར་རྟོགས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་ཤེས་དང༌། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་དོན་འབའ་ཞིག །བློ་རྣམས་གཅིག་གིས་གཟུང་ མིན་ཏེ། །ཐ་དད་མེད་པར་ཐལ་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་
Chinese
若无间断而错乱， 即使说两个短的， 也会无间断地错乱。 即使感官见到分别， 也会从感官上妄加无间断的执着。 感官的识是不允许的， 因为一切都成了颠倒。 字母的自性及其终点， 都存在于眨眼之间。 那也是逐渐地，微尘 与众多结合而圆满。 一粒微尘聚合时所包含的， 最终的时间也认为是刹那。 识也是因为那个刹那， 字母才逐渐被认识。 因此，对于字母、形等， 即使被其他的识所截断， 也具有无间断的显现。 一切都变成了具有颠倒意义的。 除了感官的错乱之外， 将事物连接起来的， 是不可区分、无法表达的错乱。 那是记忆，是分别念。 对于言说和随之而来的， 哪里会有清晰的显现呢？ 感官所取而加上声音的， 已经说过是不存在的了。 即使感官见到截断， 如果分别念连接起来， 事物和它的体验， 就会显现为持续不断。 如果没有种姓的妨碍， 所谓的截断又从何而来呢？ 如果说是由于识的能力确定， 那么那又是从何而来的呢？ 因为不可能同时见到识， 所以应该这样分析。 那些同类的事物， 其能力是确定的。 像这样，分别念 逐渐产生是正确的认识。 通过这个，对于所见的事物， 产生识别的分别念， 通过清晰的显现，直接地 也排除了那个分别念。 对于头发、鸡蛋和酥油等， 对于区分不同的认识， 因为有清晰的显现，所以那样的识， 怎么会是现量呢？ 因此，从识别上来说， 并不能确定字母等是一个。 从先前的经验记忆中， 不对它的法进行增益，它本身 也不知道被称为“这个”。 那又怎么会是感官产生的呢？ 事物和识的体验， 并不认为是同时产生的， 事物和识的显现， 也不存在分别认识。 显现为事物的识， 以及外面的事物本身， 识不是由一个所取， 因为会变成无差别。 好！
English
If there is confusion without interruption, Even if you say two short ones, It will be confused without interruption. Even if the senses see distinctions, They will falsely attach uninterrupted clinging from the senses. The minds of the senses are not allowed, because everything becomes inverted. The nature of letters and their end, Both exist in the blink of an eye. That is also gradually, dust Is completed by combining with many. The ultimate time contained when one dust is aggregated, Is also considered a moment. The mind is also because of that moment, The letters are gradually understood. Therefore, for letters, forms, etc., Even if they are cut off by other minds, They have an appearance of being uninterrupted. Everything becomes meaningful with inverted meaning. Other than the confusion of the senses, What connects things, Is an indistinguishable, inexpressible confusion. That is memory, it is conceptual thought. For speech and what follows, Where will there be a clear appearance? Taking by the senses and adding sound, It has already been said that it does not exist. Even if the senses see the cut off, If conceptual thought connects them, The thing and its experience, Will appear to be continuous. If there is no obstacle of lineage, Where does the so-called cut off come from? If it is said that it is because the mind's ability is certain, Then where does that come from? Because it is impossible to see the mind simultaneously, Therefore, it should be analyzed in this way. Those things of the same kind, Their ability is certain. Like this, conceptual thoughts It is correct to realize that they arise gradually. Through this, for the seen thing, The conceptual thought that recognizes, Through clear appearance, directly Also eliminates that conceptual thought. For hair, eggs, and butter, etc., For distinguishing different cognitions, Because there is a clear appearance, so that kind of mind, How can it be direct perception? Therefore, from the perspective of recognition, It cannot be determined that letters, etc., are one. From previous experience memory, Without adding to its qualities, it itself Does not know to be called "this". Then how can it be produced by the senses? The experience of things and consciousness, Are not considered to arise simultaneously, The appearance of things and consciousness, There is also no separate cognition. The consciousness that appears as things, And the things themselves outside, Minds are not taken by one, because it will become undifferentiated. Good!