Tibetan
ས། །མྱོང་གཞན་ཅི་ཡོད་ཅེས་འདོད་ན། །འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དུ། །མྱོང་བ་ཉིད་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། ༈ །གལ་ཏེ་བློ་འདྲ་དེ་མྱོང་ན། །ད་ནི་འདྲ་ལས་མྱོང་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་མྱོང་དེ་རང་ཉིད་དེ། །དེ་ནི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཅན་མིན། ༈ །བྱ་བ་ལས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གི །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱུར་འགྱུར། །རང་གི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དེའི། །མྱོང་བ་སྒྲོ་འདོགས་འཁྲུལ་པ་ལས། །སྔོ་སོགས་མྱོང་བར་གྲགས་ཡིན་གྱི། །གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ མྱོང་ལས་མིན། ༈ །བློ་ནི་སྔོ་སོགས་དངོས་ཡིན་ན། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་ཚད་མ་གང༌། །བློ་ནི་སྔོ་སོགས་དངོས་མིན་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དོན་མྱོང་ཡིན། ༈ །གང་ཚེ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ནི། །འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་ན། །འདི་དེ་རང་ཉིད་གྲུབ་པས་ན། །དོན་གྱིས་ཅི་ཞིག་ཉེ་བར་སྒྲུབ། ༈ །བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་འདྲ་ན་ནི། །ཤེས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་མིན་འགྱུར། །ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་མཚུངས་ན་ནི། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱོང་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྔོ་སོགས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །སྔོ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད། །དེ་བཞིན་ཉམས་མྱོང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཉམས་མྱོང་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས། །དོན་བཞིན་དུ་ནི་ངེས་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་ཅེ་ན། །དོན་ལའང་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་མེད། །ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་ན། །མྱོང་ལ་མེད་པའང་ཅི་ཡི་ཕྱིར། ༈།གཞན་ཡང་དཀར་སོགས་མཐོང་བ་ན། །དཀར་སོགས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡི། །རང་བཞིན་རིག་པ་གསལ་བ་ནི། །སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་འདི་གང་ཡིན། །དེ་ཅི་དཀར་སོགས་མངོན་གསལ་ལས། །གཞན་དངོས་འོན་ཏེ་བདག་གྱུར་ཡིན། ༈།གཞན་དངོས་ཡིན་ན་གསལ་བ་ནི། །གསལ་མིན་ཅི་ལྟར་དཀར་གསལ་འགྱུར། ༈ །ཤེས་པ་གསལ་ཡིན་དེ་གསལ་མིན། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་གསལ་མ་ཡིན། །གསལ་བ་གསལ་གཞན་གྱིས་གསལ་ནའང༌། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །མཐོང་དང་འབྲེལ་པ་ཤེས་མེད་པ། །ཅི་ལྟར་དེ་ཡིས་ཁྱད་པར་འགྱུར། ༈ །གང་ཕྱིར་གཉིས་ལས་གཅིག་རྟོགས་ཚེ། །གཉིས་པ་མཐོང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉིས་དག་འབྲེལ་པར་མཐོང་བ་ན། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་འགྱུར། །གང་གིས་མཐོང་བ་འདྲ་བ་ནི། །སེམས་གཞན་གྱིས་ནི་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ལ་མཐོང་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། །འདི་འདྲ་བས་ན་རང་རིག་གྲུབ། །ཅི་སྟེ་རང་དངོས་མི་རིག་ན། །ཅི་ལྟར་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་རིག །འདྲ་བ་ལས་ནི་མྱོང་ཞེས་པའང༌། །སྔར་ཉིད་རྣམ་པར་གསལ་བ་ཡིན། །མཐོང་བ་དག་ནི་འདྲར་འཛིན་ན། །དོན་ནི་སྔར་མཐོང་ཡོད་མིན་པས། །ཅི་ལྟར
Chinese
萨。若谓另有何种体验，一切相似皆互相，体验本身即能获得。若体验到相似之智，则此时体验非由相似生。彼之体验即自身，彼非相似之因。事业之分别，此于世间转为因。自性之自体性，体验由增益错乱，而有体验青等之名，非由他之自性体验。若智为青等实有，则对外境有何量？若智非青等实有，彼如何体验境？何时体验之自性，非相似之因，此由彼自身成立，境复能成办何事？若自体皆相似，则识非识性。若以少分相同，则一切由一切体验。如因青等之体性，欲体验青等，如是体验之体性，彼亦将体验。体验体验耶？如实义非决定，是故若谓无过失，于义亦恒时无。若有存在之因，何故于体验无？复次，见白等时，白等显现之，自性明觉之显现，此所生之显现为何？彼为异于白等显现之物，抑或即是自体？若为异物，则显现非显现，如何成白显现？若识为显现，彼非显现，则一切有情皆非显现。若显现由他显现所显现，则有无穷之过失。若见与关联之识不存在，彼如何成为差别？何以故，于二者中若了知一者，则第二者之见不存在。若见二者关联，则决定称为见。若以何见相似者，为他心所见，若谓彼为见，以此相似则成立自证。若自物不识，如何识他之体性？由相似而称体验，先前已极为了知。若执持诸见为相似，义先前未曾见，如何？
English
Sa. If one desires what other experience there is, all similarities mutually, experience itself will be obtained. If that similar mind is experienced, then now experience is not from similarity. That experience of it is itself, that is not the cause of similarity. The distinctions of actions, this becomes a cause in the world. The experience of the self-nature of one's own essence, from superimposition and confusion, there is the name of experiencing blue and so on, but it is not from experiencing the self-nature of others. If mind is real as blue and so on, then what is the valid cognition for external objects? If mind is not real as blue and so on, then how does it experience objects? When the self-nature of experience is not the cause of similarity, since this is established by itself, what does the object accomplish nearby? If all selves are similar, then consciousness will not be consciousness itself. If similar by some parts, then all will experience all. Just as for the sake of the essence of blue and so on, one wants to experience blue and so on, likewise for the sake of the essence of experience, that too will be experienced. Is experience experienced? The real meaning is not definite, therefore if it is said there is no fault, then in reality there is always none. If there is a cause for existence, why is there also none in experience? Furthermore, when seeing white and so on, the clear manifestation of white and so on, what is this arising appearance of the clear nature of awareness? Is that something other than the clear manifestation of white and so on, or is it one's own self? If it is something other, then clarity is not clarity, how does it become white clarity? If consciousness is clarity, it is not clarity, then all beings are not clarity. Even if clarity is clarified by another clarity, there would be infinite fault. Without the knowledge connected to seeing, how does that become a distinction? Because when one understands one of the two, the seeing of the second does not exist. When the two are seen in connection, then it is definitely called seeing. If what sees is similar, it is seen by another mind, if it is said that is seeing, then self-awareness is established by this similarity. If one does not know one's own entity, how does one know the essence of another? Also, saying experience from similarity, was previously very clear. If one holds the views as similar, since the object was not seen before, how?