Tibetan
ང་བདག་མྱོང་བར་རུང༌། །དེ་ལྟར་རུང་ཉིད་དེ་ཆད་བདག །གཞལ་བྱ་ རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན། ༈ །བདག་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཞེས། །ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །རུང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཚད་མ་དང༌། །རང་རིག་ཅེས་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །ཡུལ་རྣམས་ལས་ནི་བྱུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དག །དེ་ལས་གཞན་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཡང༌། །རྣམ་འགས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར། ༈ །དཔེར་ན་ཟས་དང་དུས་ལ་སོགས། །བུ་སྐྱེ་བ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང༌། །དེ་ནི་ཕ་མ་གཅིག་གི་གཟུགས། །འཛིན་འགྱུར་གཞན་འགའི་མ་ཡིན་བཞིན། །དེ་ལས་གཞན་དང་ཡུལ་དག་ནི། །དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ན་ཡང༌། །དེ་ཆས་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་འདོད་དེ། །དེ་མེད་པར་ནི་དེར་མི་འགྱུར། ༈ །དོན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ལ་ནི། །དོན་རྣམས་མེད་པར་དོགས་ན་ཡང༌། །འདས་པའི་དོན་ནི་འཛིན་པ་ལ། །ཚུལ་གཉིས་རང་རིག་གྲུབ་པ་ཡིན། ༈ །སྔོ་སོགས་ཐ་དད་ཅན་སྣང་ཕྱིར། །དེ་ལྡན་མིན་རིགས་དོན་མ་ཡིན། །རིགས་དེའང་མི་རྟག་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །རྟག་ནའང་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན། ༈ །མིང་སོགས་སྔར་ནི་བཀག་ཟིན་ཏོ། ༈ །ཚུལ་འདི་དོན་ལྡན་མ་ཡིན་ཏེ། །འདོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་འབྲེལ་ཕྱིར། །དོན་གྱི་ནུས་པ་གྲུབ་མ་ཡིན། །རྣམ་པ་འདི་འདྲའི་ཤེས་པ་ནི། །དྲན་ཡིན་དེ་ཡང་མྱོང་ལས་བྱུང༌། །དེ་ཡང་དོན་རྣམས་སྟོང་ན་དེ། །དེ་ནི་ཅི་ལྟར་དེ་ལྡན་འགྱུར། ༈ །དེ་ཚེ་མེད་ཕྱིར་དོན་ལས་མིན། །དེ་ལྟར་མྱོང་ལའང་དེར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ནི་དོན་གྱི་མིན། །གསལ་བའི་རྣམ་པས་དབེན་ཕྱིར་རོ། ༈ ། རྣམ་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་ན། །གཞན་གྱིས་དེ་བཞིན་རྟོགས་པར་འགྱུར། ༈།བདག་ལ་རྟག་ཏུ་འབྲེལ་ཡིན་ན། །བརྗོད་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ༈ །རེ་རེ་དག་དང་འབྲེལ་ན་ནི། །མཚམས་སྦྱོར་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་གཅིག་མངོན་ཞེན་བདག་ཉིད་ཅན། །འཆད་པོ་ཉན་པོའི་སེམས་དག་གི །གལ་ཏེ་འདྲ་ལས་དེ་གཅིག་པར། །ཐ་སྙད་ཡོད་ན་དེར་སྣང་མིན། །ཐ་དད་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་གཟུང༌། །དེ་ཚེ་བློ་དོན་མེད་ཅན་འགྱུར། །ཉམས་མྱོང་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ནི། །ཆ་གཉིས་ལ་ནི་བརྟེན་གྱུར་པ། །རྣམ་པ་གཅིག་ གིས་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཤེས་པ་ཡིས་དམིགས་པར་འགྱུར། ༈།གཞན་དུ་དེ་རྣམས་ཅན་མིན་ན། །ཅི་ལྟར་ཤེས་ལ་གནས་པར་འགྱུར། ༈།འདི་ལྟར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡི། །ཤེས་པ་རྣམ་གཅིག་ལྷག་པ་ཉིད། །དོན་གྱི་ངོ་བོས་རྣམ་གཉིས་དང༌། །བདག་གི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ། །གཉིས་པ་དེ་ནི་གསུམ་པ་ཡི། །ཤེས་པ་ཡིས་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། ༈ །དོན་འབྲས་ཉིད་ཀྱིས་
Chinese
我能体验到自身。如果那样能体验到自身，那就是断灭我。所衡量的是自证的果。༈ 所谓执着于我的相状，是完全断除的自性。所谓能体验到自身，就是正量，自证就是极好的解说。所有从境产生的识，即使有其他的因，也会以某种方式转变成境的相状。༈ 例如食物和时间等，虽然是产生孩子的因，但它只会呈现父母一方的形象，不会呈现其他形象。同样，其他和境，即使作为它的因是相同的，也认为它是境，因为没有它就不会变成那样。༈ 对于具有意义的心来说，即使怀疑没有意义，但在执着于过去意义时，两种方式的自证就成立了。༈ 因为显现青色等各不相同，所以不具备它的种类不是意义。那种种类也是无常的、不变的，如果是常的，又怎么能产生作用呢？༈ 名称等之前已经遮止了。༈ 这种方式不是具有意义的，因为只是随顺意愿，意义的功能没有成立。这种相状的识是回忆，那也是从体验中产生的。那也是如果意义是空的话，那它怎么能具有意义呢？༈ 那时没有，所以不是从意义中产生的。同样，在体验中也会变成那样。那个相状不是意义的，因为远离了清晰的相状。༈ 如果那个相状是不同的，那么其他人也会同样地认识到。༈ 如果与我恒常相关，即使说也无法认识到。༈ 如果与每一个都相关，就不会成为连接。具有意义的显现执着于一个意义的自性，讲者和听者的心，如果因为相似而成为一个，如果有名言，就不会显现。怎么能抓住不同的自性呢？那时心就会变成没有意义的。体验的识也是依赖于两个部分，以一个相状来区分，那会被识所缘。༈ 否则，如果不具备那些，怎么能安住在识中呢？༈ 这样，后后的识，一个相状更加增上。以意义的体性是两种，以及我的某种相状。第二个会被第三个识所认识。༈ 以意义的果
English
I can experience myself. If I can experience myself in that way, then that is the annihilation of self. What is measured is the fruit of self-cognition. ༈ The so-called appearance of clinging to self is the nature of complete severance. The so-called ability to experience oneself is valid cognition, and self-cognition is an excellent explanation. All consciousnesses that arise from objects, even if there are other causes, will transform into the appearance of objects in some way. ༈ For example, food and time, etc., although they are the cause of producing a child, they will only present the image of one parent, not other images. Similarly, other things and objects, even if they are the same as its cause, are considered to be objects, because without it, it will not become like that. ༈ For a mind that has meaning, even if you doubt that there is no meaning, when clinging to past meanings, self-cognition in two ways is established. ༈ Because the appearance of blue and other things are different, the kind that does not possess it is not meaning. That kind is also impermanent and unchanging, and if it is permanent, how can it produce an effect? ༈ Names, etc., have already been prohibited before. ༈ This way is not meaningful, because it only follows wishes, and the function of meaning is not established. This kind of appearance of consciousness is memory, which also arises from experience. That is also if the meaning is empty, then how can it have meaning? ༈ At that time, it does not exist, so it does not arise from meaning. Similarly, it will also become like that in experience. That appearance is not of meaning, because it is far from the clear appearance. ༈ If that appearance is different, then others will also recognize it in the same way. ༈ If it is always related to me, even if you say it, you will not be able to recognize it. ༈ If it is related to each one, it will not become a connection. The appearance of meaning clings to the nature of one meaning, the minds of the speaker and the listener, if they become one because of similarity, if there is a term, it will not appear. How can you grasp different natures? At that time, the mind will become meaningless. The consciousness of experience also relies on two parts, distinguished by one appearance, which will be cognized by consciousness. ༈ Otherwise, if you do not have those, how can you abide in consciousness? ༈ In this way, the later consciousnesses, one appearance is even more enhanced. The nature of meaning is two kinds, and some appearance of self. The second will be recognized by the third consciousness. ༈ By the fruit of meaning
Tibetan
ཤེས་དྲན་ན། །དོན་དྲན་ཕྱིར་ན་འཁྲུལ་པ་ཡིས། །གལ་ཏེ་སྲེ་ན་སྣང་བ་དང༌། །ཡིད་བྱེད་ལ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ། །མེད་པར་བུམ་པ་དྲན་མི་འགྱུར། ༈ །ཁྱད་པར་གང་ལས་ཤེས་པ་ནི། །དོན་དང་འདྲེ་བ་བསྟེན་པ་དེ། །འདྲ་བ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ། མཚེ་མ་སོགས་ལ་མཐོང་ཕྱིར་ཕྱིར་རོ། ༈ ། དང་པོའི་རང་བཞིན་གཉིས་མིན་ན། །གཉིས་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ནི། །རྣམ་གནས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡི། །སེམས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། ༈ །དེ་ཕྱིར་སྔོ་སོགས་ངོ་བོ་རུ། །མདུན་ན་གནས་པར་འགྱུར་བའི་བློ། །དོན་སྲེ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན། །བློ་གཉིས་པས་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར། ༈ །གཞན་དུ་དང་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད། །དོན་ལས་བྱུང་ཕྱིར་འབྲེལ་འགྱུར་གྱི། །སྔ་མའི་དོན་དང་འབྲེལ་མཐོང་མེད། །ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མིན། ༈ །ངེས་པར་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཅིག་ཅར་དུ་ནི་མྱོང་འགྱུར་བའི། །ཡུལ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ། །རྣམ་གང་གིས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་ཟླ་བ་གཉིས། །མེད་པར་ཐ་དད་མཐོང་བ་བཞིན། །སྔོ་སེར་ཐ་དད་དག་ལ་ནི། །མྱོང་བའི་ངེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། ༈།མྱོང་བ་མེད་པར་དོན་འགའམ། །དོན་མེད་པ་ཡི་མྱོང་བ་ཡང༌། །མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ། །དེས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་མིན། ༈ །དེ་ཕྱིར་ཤེས་དུས་སྣང་བ་ཡི། །དོན་ནི་ཤེས་ལས་གཞན་མིན་པ། །བཟློག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་ཉིད། ༈ །རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཡོད་ན་ཡང༌། །དབང་པོའི་བློ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་རྒྱུ་ ནི་རྗེས་དཔོག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག །རྐྱེན་ལས་ངེས་པར་མི་སྨྲ་ནའོ། །ས་བོན་ལས་ནི་མྱུག་སྐྱེ་དང༌། །དུ་བ་ལས་མེ་གྲུབ་པ་ཞེས། །དེ་འདྲ་ཕྱི་རོལ་དོན་རྟེན་ཅན། །བྱེད་པོ་ཤེས་བྱེད་གནས་པ་གང༌། ༈ །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་དེའི་ངོ་བོར། །སྣང་བ་དེ་ལྟར་ངེས་འབྲེལ་བའི། །བློ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་བྱེད་ན། །འགལ་བ་དག་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། ༈ །དུ་བ་མེས་བསྐྱེད་འགྱུར་བ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་ལས་རྒྱུ་རྟོགས་མིན། །དེ་རྒྱུ་དག་ནི་ཡིན་ན་ཡང༌། །གང་ལས་ངེས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། ༈ །དེ་ལའང་དུ་བར་སྣང་བའི་བློས། །བག་ཆགས་གསལ་བར་སད་པ་ཅན། །མེར་སྣང་བ་ཡི་བློ་ཉིད་ནི། །རྟོགས་འགྱུར་མེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །སེམས་རྒྱུད་དེར་རུང་བག་ཆགས་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཅན་ཉིད་དུ་བར་ནི། །སྣང་བའི་བློ་དག་གསལ་བྱེད་པ། །དེས་ན་མེ་ལས་དུ་བ་ཡིན། །མཁས་པ་
Chinese
若有忆念，为忆念境故而生起错乱。 若与显现相混，则于作意亦复如是。 如是，一切果，亦与因一同执持。 是故，陶师等，若无，则不忆念瓶。 由何而知差别者，谓依于与境相杂者，从相似之外，复有何变异耶？以见双生子等故。 若第一之自性非二，则于第二之自性一者，以心分别，不成为安立决定之执持。 是故，于青等之体性，于前而住之识，与境相杂且有关联，由二识而缘取。 否则，最初唯一者，由境所生故成关联，然不见与前境有关联，识非后后。 定与识一同，一时而领受之境，从彼之外，以何种方式而成立耶？ 如由错乱之识，不见而见二月之异，于青黄之异，无领受之决定。 无领受则无境，无境之领受亦不成为领受，故彼等非异。 是故，知时显现之境，非异于识，极难遮遣。 纵有他因，然因无有根识之故，可推知为异因。 若谓相等者，不立即说由缘而决定。 如从种子生芽，从烟生火，如是，外境有依，作者与所作所住之处。 彼亦若于彼之体性，显现如是决定关联之识，依于识而作意，则有何相违？ 烟非由火所生，是故不从果而了知因，彼因纵是，然从何而决定了知耶？ 于彼亦以显现烟之识，具有明朗觉醒之习气，显现火之识，为了知，然非火本身。 心相续中堪能之习气，具有精要者，为烟之显现识所明，是故从火有烟，智者。
English
If there is memory, it is because of delusion due to remembering objects. If mixed with appearance, it will also be the same for attention. Likewise, all fruits are also held together with their causes. Therefore, without potters, etc., one would not remember a pot. From what is the difference known? It is said that relying on what is mixed with objects, what else would it become other than similar? Because twins and others are seen. If the nature of the first is not two, then for the nature of the second, which is one, it is not possible for the mind to distinguish and establish a definite grasp. Therefore, the consciousness that abides in front of the essence of blue, etc., is mixed with objects and has a connection, and is perceived by the second consciousness. Otherwise, the first, which is only one, becomes connected because it arises from the object, but there is no seeing of a connection with the previous object. Consciousness is not subsequent. Certainly, together with consciousness, the object that is experienced simultaneously, by what means is it established as other than that? Like the two moons seen as different due to the delusion of consciousness, there is no certainty of experience for the difference between blue and yellow. Without experience, there is no object, and without an object, there is no experience. It is not seen that it becomes experience, so they are not different. Therefore, the object that appears at the time of knowing is not different from consciousness, and it is extremely difficult to refute. Even if there are other causes, because there is no sense consciousness, it can be inferred as a different cause. If it is said that equals, it is not immediately said to be determined by conditions. Like a sprout grows from a seed, and fire is produced from smoke, likewise, external objects have a basis, and the agent and the object of knowledge reside. If it is also the case that in its essence, the appearance is such a definite connection of consciousness, and if one conceptualizes based on consciousness, then what contradictions are there? Smoke is not produced by fire, therefore one does not understand the cause from the result. Even if that cause is, from what is it definitely understood? Also, in that, with the consciousness of the appearance of smoke, with the habit of clear awakening, the consciousness of the appearance of fire is for understanding, but it is not fire itself. In the mind stream, the capable habit, possessing the essence, is clarified by the consciousness of the appearance of smoke, therefore smoke is from fire, wise one.