Tibetan
པ་ནའང༌། །གཞན་དག་མཐོང་བ་དེ་ཕྱིར་ཡང༌། །རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན། ༈ ། སྣ་ཚོགས་སྣང་ཅན་དོན་རྣམས་ལ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་མི་རིགས་ན། །རེ་ཞིག་གཅིག་པུའི་བློ་དེ་ཉིད། །སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་ཅི་ལྟར་སྣང༌། ༈ །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་བསམས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་འབྲེལ་ཞེས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་དངོས་སྟོབས་འོངས་པ་ཡིན། ༈ །གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་དེ་ཅིར་འགྱུར། ༈ །བློ་དེ་ལ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་རྣམས་བདག་ཉིད་འདིར། །འདོད་ན་དེ་ལ་ངས་ཅི་བྱ། །དེ་ཕྱིར་དོན་དང་ཤེས་པ་ལ། །རགས་སྣང་ཡོད་མིན་དེ་བདག་ཉིད། །གཅིག་ལ་བཀག་པ་ཉིད་ཕྱིར་དང༌། །མང་པོ་ལ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ༈ །ཡོངས་གཅོད་ནང་ཡིན་ཕྱི་རོལ་ལྟར། །གནས་པ་འདི་ནི་ཆ་གཞན་ཡིན། ༈ །ཐ་དད་མེད་ཅན་ཤེས་པ་ཡི། །ཐ་དད་སྣང་བ་བསླད་པ་ཉིད། །དེ་ལ་གཅིག་ནི་མེད་པས་ཀྱང༌། །གཉིས་ཀའང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ༈ །དེ་ཕྱིར་གཉིས་སྟོང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དེ་ཡིའང་དེ་ཉིད་ཡིན། །དངོས་རྣམས་ཐ་དད་གནས་པ་འདི། །དེ་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །དེ་ནི་བསླད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །དེ་དག་ཐ་དད་ཀྱང་བསླད་འགྱུར། ༈ །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས། །མཚན་ཉིད་གཞན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་པར་རབ་ཏུ་བཤད། ༈ །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་ཅན་དེའང་དེ་ཉིད་མིན། །དེས་ཀྱང་དེ་དག་མཚན་ཉིད་བྲལ། ༈།མ་རིག་གིས་བསླད་བདག་ཉིད་ལ། །ཇི་ལྟའི་རང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས། །རྣམ་རིག་དེ་བཞིན་མིན་རྣམ་པ། །སྐྱེ་འགྱུར་རབ་རིབ་ལ་སོགས་བཞིན། ༈ །ཕ་རོལ་མཐོང་མིན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དེ་ཉིད་དེ་ནི་རིག་མ་ཡིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་བསླད་པ་དག །མེད་ན་དེ་ནི་མེད་ཕྱིར་རོ། ༈ །དེས་དེ་ཉིད་དོན་བཏང་སྙོམས་ཅན། །གླང་ཆེན་གཟིགས་སྟངས་ཉིད་མཛད་ནས། །འཇིག་རྟེན་ཐུགས་ནི་འགའ་ཞིག་གིས། །ཕྱི་རོལ་དཔྱོད་ལ་འཇུག་པར་མཛད། །ཤེས་པ་སྔོ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ། །ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་རྟེན་མེད། །མཐོང་ནུས་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ཚེ། །རྣམ་དབྱེ་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། ། ཤེས་གང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ། །དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་མྱོང་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འགྱུར། ༈ །རས་སོགས་གཟུགས་ནི་གཅིག་ཡིན་ན། །དེ་བཞིན་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་འགྱུར། །ཐ་དད་ཅན་ནི་རྣམ་བསལ་བ། །ཐ་དད་མེད་པ་གཞན་མཐོང་མེད། ༈ །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་བཞིན། །ཁྱད་པར་སྐྱེས་གྱུར་མང་པོ་དག །ཅིག་ཅར་བློ་ཡི་རྒྱུར་འགྱུར་ཡང༌། །འགལ་བ་དག་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། ༈ །རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོ་མ་གཏོགས་པ། །གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་གཞན་ཅིའང་མེད། །དེ་ལ་བློ་ནི་གང་དུ་སྣང༌། །དེ་ནི་དེ་ཡི་གཟུང་བར་བརྗོད། ༈ །ཇི་ལྟར་རང་གི་ཡན་ལག་བཅས། །ཅིག་ཅར་ཡན་ལག་ཅན་བཟུང་ཡིན། ༈ །ལྐོག་ཤལ་སོགས་མཐོང་མེད་པར་ནི། །བ་གླང་ཤེས་པ་མཐོང་བ་མེད། ༈ །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་གཙོ་བོ་དག །ཅིག་ཅར་རྟོགས་པར་འདོད་ན་ཡང༌། །ཅིག་ཅར་ཡན་ལག་རྫོགས་འཛིན་མིན། །ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ལྡན་པའང་མིན། ༈ །ཁྱད་པར་དང་ནི་ཁྱད་པར་ཅན། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཕྱིར། །ཡན་ལག་ཉིད་དུ་ཉེར་བཟུང་གང༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་འཛིན་འགྱུར། ༈ །རང་གིས་དངོས་པོ་གཞན་དག་ལས། །ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་སོགས། །ཐ་དད་བྱེད་པའང་མ་བཟུང་ཕྱིར། །གཞན་གཞན་མཐོང་ཡང་བློ་གཅིག་འགྱུར། ༈ །ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་ནི། །གཟུང་ཕྱིར་དུ་མ་རྟོགས་འགྱུར་ན། །འགྱུར་མོད་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང༌། །འདི་དག་གི་འབྲེལ་འཚོལ་བར་འགྱུར། ༈ །སྒྲ་སོགས་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །ཅིག་ཅར་དུ་མ་འཛིན་པར་གྲུབ། །བཀོད་པ་ཅན་ནི་མ་བཟུང་བར། །བཀོད་པ་འཛིན་པ་མི་རུང་ཕྱིར། ༈ །ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ། །གང་དང་གང་ལས་ལོག་དེ་ལས། །ཐ་དད་བརྟགས་པའི་ཐ་དད་ཅན། །དེ་ནི་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད། །བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དེ་དག་ནི། །རྟོག་པ་མེད་སེམས་སྣ་ཚོགས་མིན། །རེས་འགའ་པ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གལ་ཏེ་དཀར་སོགས་ཡོད་གྱུར་ཀྱང༌། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅི་འདྲ་བ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་མིན་ཏེ། །ཤེས་པའི་རང་ བཞིན་ཐ་དད་ཕྱིར། ༈ །བློ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། །རྟེན་སྣ་ཚོགས་པས་དེར་འགྱུར་ན། །ད་ནི་རྣ་བ་ལ་སོགས་སེམས། །ཐ་དད་དོན་ཅན་དེ་གང་ལས། །སེམས་ཀྱི་རྟེན་ནི་གཞན་དང་གཞན། །སྐྱེས་སུ་ཆུག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་ཀྱི། །དངོས་དེ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ། །སྣང་བ་དེ་ནི་གང་ལས་ཡིན། ༈ །མཐོང་བ་རྟགས་པ་མེད་པར་ནི། །བརྗོད་དང་རྣམ་རྟོག་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །མཐོང་ལས་བ་གླང་ལ་སོགས་པའི། །ངོ་ཤེས་པ་ནི་བཟློག་པ་ཡིན། ༈ །བ་ལང་ལ་སོགས་མཐོང་བ་ལ། །རིགས་སོགས་བརྗོད་དང་རྣམ་རྟོག་དག །རྗེས་སུ་འགྲོ་ལས་རྗེས་དཔོག་གང། །དེ་ཡང་འདི་ཡིས་སུན་ཕྱུང་ངོ། ༈།མཐོང་བ་ཐ་དད་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། །ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། ༈ །སྔར་མྱོང་བ་ནི་འཛིན་པ་ན།
Chinese
然而，因为见到其他，所以也无分别地成立。 如果对于显现各种事物的诸法，不应理为一，那么暂时唯一的智慧本身，如何显现为各种各样呢？ 如是如是思事物，如是如是相关联，智者们所说的那样，这是由事物力量而来的。 一个变成多种会怎样呢？也不会变成那个智慧。如果事物想成为这个自性，那我该怎么办呢？因此，对于事物和知识，粗显存在与否，那个自性，因为阻碍一个的缘故，对于众多也不存在。 完全断绝内在如同外在，安住此乃其他部分。 具有无差别之知识，显现差别是虚假的，因为其中没有一个，两个都会坏灭。 因此，凡是二空性，那就是那个，也是那个本身。诸事物安住于差别，那是依赖于差别。如果那是虚假的，那么那些差别也会变成虚假。 从所取和能取的相状中，没有其他的体性。因此，因为体性空性的缘故，善说为无自性。 以蕴等差别，能作一切体性的，具有差别者也不是那个本身，因此那些也远离体性。 被无明所蒙蔽的自性，依赖于如是的自因，产生非如是的识，如同眼翳等。 以不见他者的一切，那个本身不是那个识，如果能取和所取的虚假不存在，那么它也不存在。 因此，他对那个本身采取中庸之道，如同大象观看方式一样，以某种方式，开启世间之心，进入外境的观察。知识青色等各种各样，知识的差别不依赖其他，当不能见时，就会进入分别事物。 所知的任何显现，都会如实地体验到。如此，心的相状，会变成各种各样的本体。 如果布匹等色是一个，那么同样会没有分别。具有差别者是完全排除的，没有差别者见不到其他。 如果如同根等，产生差别
English
However, because seeing others, it is also established without distinction. If for the various phenomena that appear, it is not reasonable to be one, then how does the temporarily unique wisdom itself appear as various? As one thinks of things, so they are related, as the wise say, this comes from the power of things. What happens when one becomes many? It will not become that wisdom either. If things want to become this nature, what should I do? Therefore, for things and knowledge, whether coarse appearance exists or not, that nature, because of obstructing one, does not exist for many either. Completely cutting off the inner like the outer, abiding here is another part. Having undifferentiated knowledge, the appearance of difference is false, because there is not one in it, both will be destroyed. Therefore, whatever is emptiness of two, that is that, and that itself. Things abide in difference, that depends on difference. If that is false, then those differences will also become false. From the aspects of the grasped and the grasper, there is no other nature. Therefore, because of the emptiness of nature, it is well said to be without self-nature. With the distinctions of aggregates etc., the one who makes all the characteristics, the one with distinctions is not that itself, therefore those are also devoid of characteristics. The nature obscured by ignorance, relying on such self-cause, produces non-such consciousness, like cataracts etc. By all that does not see others, that itself is not that consciousness, if the falsehood of grasper and grasped does not exist, then it does not exist either. Therefore, he takes a middle path towards that itself, like the way an elephant looks, in some way, opening the mind of the world, entering the observation of the external world. Knowledge blue etc. is various, the difference of knowledge does not depend on others, when it cannot be seen, it will enter into distinguishing things. Whatever appears as known, it is experienced as it is. Thus, the aspect of the mind will become the essence of various ones. If cloth etc. is one form, then likewise there will be no distinction. The one with difference is completely excluded, the one without difference does not see others. If like the senses etc., difference arises
Chinese
虽多成一时之智境，有何相违之理耶？ 若非是因之事物，亦无名为所取者，于彼心识于何显现？即说彼是彼之所取。 如何与自支分俱，一时执持具支分耶？ 不见隐处等之时，不见识牛之事。 设若欲一时，了知诸功德之主，然非一时圆满执持支分，亦非具有功德等。 以欲说差别与有差别，乃由他力之故，若以支分而近执持者，则唯由此而执持彼。 以自事物异于他，以无有差别之故，功德等亦以未执持差别之故，虽见异异然成一识。 若以执持功德等差别，而成不了知众多，纵然成，若如是，则成寻求此等之关联。 以声等自性是众多之故，成立不能一时执持众多，以未执持陈设者，则不应执持陈设之故。 从一切有法而返还，从何与何而返还，即从彼，具有分别差别，彼乃众多之自性。 分别之自性各异，彼等种种显现，非是无分别心之种种，非是偶而者之行境。 设若有白等，然根之行境如何？彼非以声所能说，以识之自
English
Though many become the realm of wisdom at once, what contradiction is there? If it is not the object of cause, there is nothing else called the grasped. Where does the mind appear in it? It is said that it is the grasped of it. How can one grasp the parts together with one's own limbs at once? When the hidden places etc. are not seen, the knowledge of the cow is not seen. If one wants to understand the main qualities at once, it is not to hold the parts completely at once, nor does it have qualities etc. Because one wants to say the difference and the difference, it is due to the power of others. If one holds close to the limbs, then one will hold it only by this. Because one's own things are different from others, because there is no difference, the qualities etc. are also not grasped differently, so although one sees different things, one becomes one consciousness. If one grasps the differences such as qualities etc., and becomes unable to understand many, even if it becomes like that, then one will seek the connection between these. Because the nature of sound etc. is many, it is established that one cannot grasp many at once. Because one does not grasp the arrangement, one should not grasp the arrangement. Returning from all dharmas, from what and what does one return, that is, from it, having the difference of distinction, that is the nature of many. The nature of distinction is different, those various appearances are not the various minds without distinction, nor are they the objects of occasional ones. Even if there is white etc., what is the object of the root? It cannot be said by sound, because of the self of knowledge.