Tibetan
ལ་སོགས་ལྡན་པར་འགལ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས། །འདོད་ན་བློ་ཐ་དད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་འཕྲེང་རིང་ཞེས་བྱར་འགྱུར། །དེ་ལྡན་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། །བརྗོད་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པར། །གྲངས་ལྡན་ལས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་བློ་ལ་མི་སྣང་ངོ༌། ༈ །སྒྲ་ཤེས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི། །རྗེས་འབྲང་རྣམ་རྟོག་བཏགས་དོན་ཅན། །དཔེར་ན་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ། །ཞིག་དང་མ་སྐྱེས་དག་ལ་བཞིན། །གལ་ཏེ་འདིར་ནི་བཏགས་འདོད་ན། །རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་དེ་འདོད་པ། །དེ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །དེ་དག་གི་རྒྱུས་ཅིས་མི་འདོད། ༈ །གལ་ཏེ་ཀུན་ལ་ཉེར་བཏགས་མིན། །ཐ་དད་ཁྱད་པར་གཙོ་བོ་ཞེས། །བྱ་ཉིད་གང་ལས་ཐ་དད་པ། །མེད་ལ་ཐ་དད་དོན་མེད་ན། །དོན་གཞན་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མིན་ཡང༌། །དཀར་ལ་སོགས་པ་གྲངས་སོགས་དང༌། །ལྡན་པའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་གྲངས་མིན། །གལ་ཏེ་དེ་ལའང་དོན་གཞན་ན། །ཡོན་ཏན་རྫས་ནི་ཁྱད་མེད་འགྱུར། ༈ །དོན་གཞན་མིན་ཡང་ལྡོག་པ་ཡི། །དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། །ལས་རྫས་མིན་པའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། ༈ །དངོས་པོ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས། །གྲངས་སོགས་དེ་དང་ལྡན་པ་ལས། ། ཐ་དད་བཞིན་དུ་བསྟན་གང་དེའང༌། །ཆོས་གཞན་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ༈ །དེ་ཙམ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལ། །གཞན་ཀུན་འཕངས་བ་མེད་པར་ནི། །ལ་ལར་སོར་མོའི་ལྡན་པ་ཞེས། །ཐ་དད་ཆོས་བཞིན་རྗོད་པར་བྱེད། །དོན་གཅིག་བརྗོད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ནི། །འཕེན་ཕྱིར་སོར་མོ་ལྡན་འགྱུར་ཞེས། །ཆོས་ཅན་བརྗོད་པར་གྲགས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་བརྡར་ནི་བྱས་པ་ཡིན། །གཟུགས་སོགས་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། །སྤོང་བས་དེ་མཚུངས་འབྲས་བུ་ཡི། །རྒྱུ་མིན་པ་ནི་རྣམ་གཅོད་ལ། །བུམ་པའི་སྒྲ་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེས་ན་བུམ་པ་གཟུགས་སོ་ཞེས། །གཞི་ གཅིག་པ་ཅན་སྒྲ་མ་ཡིན། ༈ །དེས་ན་འདི་ནི་རིགས་དང་ནི། །ཚོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན། །དེ་སྤྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་ཏེ། །བུམ་པ་ཡི་ནི་གཟུགས་སོགས་ཞེས། །དེ་ནུས་ཁྱད་པར་སྟོན་པར་བྱེད། ༈།ཕྱོགས་འདིས་གཞན་ལའང་བརྗོད་པར་བྱ། ༈ །མ་ལུས་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། །ཡན་ལག་གཅིག་དང་བྲལ་ནའང་མིན། །རེ་རེ་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནའང༌། །ཅིག་ཅར་མང་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ༈ །དུ་མ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །འབྱུང་རྔུབ་དག་ནི་ངེས་བྱེད་མིན། ༈ །གཅིག་ཉིད་ན་ཡང་མང་གསལ་འགྱུར། །དེ་རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་ཕྱིར་རོ། ༈ །གལ་ཏེ་དུ་མའི་རྒྱུ་མིན་ན། །རིམ་གྱིས་ཀྱང་མིན་ཁྱད་མེད་ཕྱིར། ༈ །དབུགས་གཅིག་ལ་ཡང་དོན་དུ་མ། །འཛིན་ཕྱིར་དེ་ལས་ངེས་མ་ཡི
Chinese
与具有等等相违背。如果想要从近取假立出发，就会变成不同的心识。如何会变成称为长串呢？具有它的自性，与言说等是不同的。具有数量等的自性，不会显现在心识中。༈ 声音、意识、事物是不同的，随之而来的分别念是具有假立意义的。例如，对于功德等等，就像对于已坏和未生一样。如果在这里想要假立，以什么理由想要那样假立呢？为什么不对一切事物，都想要以那些作为原因呢？༈ 如果不是对一切都近取假立，不同、差别、主要，从哪个事物本身是不同的呢？对于不存在的事物来说，不同是没有意义的。即使不是具有其他意义的原因，白色等等与数量等等，具有的词语也不是类别。如果对于它也有其他的意义，功德和事物就会变得没有差别。༈ 即使不是其他的意义，也是以反体的区分而成为不同的，就像不是业的事物的词语一样。༈ 表达事物的词语，从具有数量等等的事物中，像不同一样所显示的那样，也是区分其他法。༈ 对于想要仅仅了解那一点的人来说，对于其他一切没有抛弃，在某些情况下，会像不同的法一样说具有手指。即使表达一个意义，也会因为抛弃一切，而变成具有手指，这是作为有法而广为人知的，是这样确定的。因为舍弃了形状等能力上的差别，对于相同的果，不是原因的是遣除，瓶子的词语就会运用。因此，瓶子是形状，不是具有一个基础的词语。༈ 因此，这是种类和集合表达的差别。将它作为总体的支分，瓶子的形状等，会显示那能力上的差别。༈以这种方式也可以对其他事物进行表达。༈ 如果全部都是原因，即使与一个支分分离也不会。即使每一个都是能力，也会同时产生很多。༈ 因为在众多本身上是相同的，所以呼吸等不是决定因素。༈ 即使是一个本身，也会显现众多。因为那是原因，总是接近的缘故。༈ 如果不是众多的原因，也不会是次第的，因为没有差别。༈ 即使一个呼吸，也因为执持众多的意义，所以不能从中确定。
English
It is contradictory to have "etc." If you want to start from close imputation, it will become different consciousnesses. How will it become called a long string? Having its own nature is different from speech, etc. The nature of having numbers, etc., will not appear in consciousness. ༈ Sound, consciousness, and things are different, and the subsequent distinctions are meaningful imputations. For example, for merits, etc., it is like for the destroyed and the unborn. If you want to impute here, for what reason do you want to impute that way? Why don't you want to use those as causes for all things? ༈ If it is not close imputation for everything, what is different from which thing itself is different, special, and main? For non-existent things, difference is meaningless. Even if it is not a cause with other meanings, white, etc., and numbers, etc., the words that have are not categories. If there are other meanings for it, merits and things will become indistinguishable. ༈ Even if it is not another meaning, it is different by the distinction of the opposite, just like the words of things that are not actions. ༈ The words that express things, from things that have numbers, etc., like what is shown as different, are also distinguishing other dharmas. ༈ For those who want to know only that point, without abandoning everything else, in some cases, it will say that it has fingers like different dharmas. Even if expressing one meaning, it will become having fingers because of abandoning everything, which is known as a subject, and it is determined in this way. Because the difference in the ability of shapes, etc., is abandoned, it is the elimination of what is not the cause of the same result, and the word of the vase will be used. Therefore, the vase is a shape, not a word with one basis. ༈ Therefore, this is the difference between expressing kinds and collections. Taking it as the branch of the whole, the shape of the vase, etc., will show the difference in that ability. ༈ In this way, other things can also be expressed. ༈ If everything is the cause, it will not be separated from one branch. Even if each one is an ability, many will arise simultaneously. ༈ Because it is the same in many itself, breathing, etc., are not determinants. ༈ Even if it is one itself, many will appear clearly. Because that is the cause, it is always close. ༈ If it is not the cause of many, it will not be gradual, because there is no difference. ༈ Even one breath, because it holds many meanings, cannot be determined from it.