Tibetan
ན་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། །གཅིག་ཉིད་དུ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟག་པ། །དེ་དག་དངོས་པོ་ལ་མི་རིགས། །གལ་ཏེ་བདག་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་བརྟག་པར་མི་རིགས་སོ། །བདག་གཞན་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་ནི་ཁྱོད་ཀྱིའང་གསལ་བ་ནུས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་མེད་ན་ནི་བརྟག་པ་དེ་དག་རིགས་ན་ཁྱོད་ཀྱིའང་གསལ་བ་དང་ནུས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ནུས་པ་འདི་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་འགལ་ལོ། །སྒྲ་ཡི་བརྗོད་ དོན་ལ་དཔྱོད་པ། །འདི་ཡང་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གང་ཞིག་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདིའི། །འཇུག་པའི་དབང་པོ་སོ་སོར་མིན། །མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ནི་བསྟན་དུ་མེད་དོ། །བསྟན་དུ་མེད་པའི་ལྟ་ན་བདག་གཞན་མེད་པ་བདག་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་མངོན་སུམ་གྱི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང༌། གང་ཞིག་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་འདི། །ངག་ལས་དོན་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས། །ངག་དོན་སོ་སོར་སྣང་བརྗོད་གང༌། །དེ་ཡིས་དང་པོ་ཉེ་བར་བསྐྱེད། །ཚིག་གི་བརྗོད་པ་ལ་དོན་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁ་ཡར་བ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུང་ལས་ཇི་ལྟར་གཞག་པ་ངག་ལས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་བཞིན་ནོ། །ལུང་ནས་གཞག་པ་དེ་ཡང་ལུང་གཞན་རྣམས་སུ་མི་རིགས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དོན་གཞན་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གི་དོན་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ངག་གི་དོན་དུ་སྣང་བ་དང་པོའི་མ་གོམས་པའི་སྒྲའི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ངག་ཉིད་དང་དེའི་དོན་དག་ལ་དངོས་སུ་ནི་སྒྲའི་དོན་དུ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཕྱིས་སྒྲའི་དོན་འཛིན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གཞག་པ་སྟེ་ལྕགས་ཀྱུ་མེད་པ་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་སོ་སོར་སྣང་བའི་དོན་རྣམས་ལ་ཕྱིའི་དོན་གཞན་ནམ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་བོར་ནས་ངག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གོམས་པའི་ངག་དག་ལས། །དོན་ལ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ། །རང་གི་རྐྱེན་དང་རྗེས་འབྲེལ་བས། །རྣམ་པ་དུ་མ་སོ་སོར་རྟོགས། །དོན་དུ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ལ་ལྟོས་པའི་ངག་ལས་དོན་བྱེད་པ་ལྟར་རྟོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དག་བཞིན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོ
Chinese
如果承认存在，那么你自己去考察唯一性。那些对事物来说是不合理的。如果我存在于事物中，那么考察它的一和多是不合理的。如果不承认我和他者的存在，那么你的显现也能成为可能。如果不存在于事物中，那么那些考察是合理的，你的显现和能力也会是相同的。如果所有能力的显现和不显现是同一的，那么显现的差别就会消失。如果它们是多样的，那么由于这些能力不是其他，所以称之为“主一”是矛盾的。 考察声音的表达意义。 这也不是感官的活动范围。 对于声音等等这些， 进入的感官不是各自不同的。 显现的对境是无法指示的。如果看到无法指示的，那么说没有我和他者，我和他者是存在的。因此，这不是显现的进入。对于此， 凡是词语的表达， 从语言中分别考察为意义。 语言意义各自显现表达什么， 那最初就接近产生。 即使词语的表达没有意义，但由于向上者没有能力，所以如何从经文中安立，就从语言中分别安立，如自性和因缘一样。从经文中安立的，也因为在其他经文中被认为是不合理的，所以这是接近安立其他意义。因此，抓住词语意义的方法是与语言意义中显现的最初未习惯的声音意义相关联的。因为语言本身和它的意义实际上与声音的意义没有差别。后来，凭借抓住声音意义的显现的傲慢来安立，就像没有铁钩一样。那些对于各自显现的意义，舍弃了外在的其他意义或与之相关联的意义，而理解为语言的意义的人，按照他们的观点，那也仅仅是分别念而已。为什么呢？因为， 如何从习惯的语言中， 即使没有意义也会产生。 凭借自己的因缘和后续关联， 分别认识到多种形态。 就像从依赖于习惯于意义的习气的语言中产生作用一样，产生认识，就像常等表达以及与此没有差别的事物一样，外在的意
English
If you admit that it exists, then examine the oneness yourself. Those are not reasonable for things. If I exist in things, then it is unreasonable to examine its one and many. If you do not admit the existence of self and other, then your manifestation can also become possible. If it does not exist in things, then those examinations are reasonable, and your manifestation and ability will be the same. If the manifestation and non-manifestation of all abilities are the same, then the difference of manifestation will disappear. If they are diverse, then since these abilities are not other, it is contradictory to call it "Lord One." Examining the expressed meaning of sound. This is also not the scope of sensory activity. For these sounds and so on, The entering senses are not different from each other. The object of manifestation cannot be indicated. If you see what cannot be indicated, then saying there is no self and other, self and other exist. Therefore, this is not the entry of manifestation. For this, Whatever the expression of words, From language, it is separately examined as meaning. What does the language meaning separately manifest and express, That initially closely arises. Even if the expression of words has no meaning, but because the upward one has no ability, how it is established from the scriptures is separately established from language, like self-nature and conditions. What is established from the scriptures is also because it is considered unreasonable in other scriptures, so this is closely establishing other meanings. Therefore, the method of grasping the meaning of words is related to the meaning of the initial unaccustomed sound that appears in the meaning of language. Because language itself and its meaning actually have no difference from the meaning of sound. Later, it is established by the arrogance of the manifestation of grasping the meaning of sound, just like having no iron hook. Those who, for the meanings that separately appear, abandon the external other meanings or the meanings related to them, and understand them as the meaning of language, according to their view, that is only conceptualization. Why? Because, How from accustomed words, Even if there is no meaning, it will arise. Through its own causes and subsequent associations, Various forms are separately recognized. Just as recognition arises from language that relies on the habitual imprints of meaning, like expressions of permanence and things that are no different from it, external meani
Tibetan
ན་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྐྱེན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་རྩེད་འཇོའི་སྙན་དངགས་ཐོས་པ་ལས་ཆགས་པ་ཅན་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤུགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ངག་གི་དོན་གཞན་ལས། །རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་དུ་འདོད། །འབྲེལ་པར་ཤེས་པའི་ངག་ གི་དོན། །འདི་ཡང་རྗེས་དཔག་ལས་གཞན་མིན། །སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་རྫས་བཞིན་ངག་གཞན་ལས་ཐ་དད་ཅིང་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་ལས་ཡིན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ངག་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པ་ནི། །དེ་ཡང་རང་རིག་ཡིན་པས་ན། །མངོན་སུམ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །རྟོག་པ་ནི་རང་རིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་དུ་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ལྟ་དོན་གང་དག་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དོན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་རིགས་གྲངས་ན་འདོད་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདོད་རྒྱལ་བ་ལ་དོན་དབྱེ་བས། །འདོད་རྒྱལ་བ་ལ་ཤིང་ཏོག་ད་དི་ཐཱ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སྤྱི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞིང་སྤྱི་དེའི་དབྱེ་བས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རིགས་དང་མཐུན་པའི་འདུས་པ་སྒྲ་དག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་གྲགས་པའི་དབང་གིས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཡན་ལག་སོ་སོ་ལ་འདོགས་པར་འདོད་དེ། དཔེར་ན་གྲོང་གི་ཕག་པ་བཟའ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ལ་ལར་དངོས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ་དཔེར་ན། གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་དང་ནི་དབྱིབས། །ལྟོས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག །ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ཐིགས་པ་དང༌། །འདུས་པ་ལ་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད། །ལ་ལར་ཡན་ལག་འབའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཆ་ཤས་ཀྱིས། །ཁྱད་པར་བྱས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན། །སྒྲ་ཡིས་དེ་ཡི་ཆ་ཤས་ལ། །རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དམིགས་མ་ཡིན། །དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་འཁོར་ལོ་དང༌། ཟླུམ་པོ་དང། རིང་པོ་དང༌། གྲུ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡན་ལག་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁུ་ཚུར་དང༌། མདུད་པ་དང༌། ཕྲེང་བ་དང༌། རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཁ་དོག་གི་ཁྱད་པར་ལ་ཁྲ་བོ་དང༌། ཁྲེ་རྩེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་བརྒྱ་དང༌། སྟོང་བྲེ་དང་ཁལ་དང༌། ཟླ་བ་དང༌། ལོ་དང༌། སྲང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
即使没有，也因与自身的因缘相联系而产生各种各样的分别念。比如，听到嬉戏的诗歌，对于有贪欲的人来说，会产生与贪欲相符的知识；而对于没有贪欲的人来说，则会产生与正确的力量相符的知识。此外，语言的意义不同于其他意义，被认为是分别的意义。理解关联的语言的意义，这也不是推理之外的东西。各自显现也像事物一样，与其他的语言不同，并且由于理解关联而产生，因此不是推理之外的东西。凡是从语言中产生的，各种各样的分别念的知识，那也是自证，因此不是现量之外的东西。因为分别念是自证，所以是现量，因此不能与现量区分开来。如果暂时对于有理由的声音，通过排除哪些观察的意义来明显表达意义，那么对于种类数量上是随意的那些（声音）来说，又该如何呢？对于随意的（声音）来说，意义是可分的。对于随意的（声音）来说，表达水果、达地塔等声音是普遍的表达，并且通过那个普遍的区分来表达。如果与种类相符的集合声音有什么区别呢？一点也没有。种类的声音也凭借名声的力量，在某些情况下，想要附加在各个部分上，例如说“村里的猪不是可以吃的”。在一些情况下，直接表达，例如：数量和性质以及形状，没有依赖地完全进入。水等的滴落，也对集合进行表达。在一些情况下，不是仅仅进入部分，例如：通过形状和颜色、部分来区分而进入。声音不是专门指向它的部分而完全进入。形状的差别，例如轮子、圆形、长形、四方形等，不是仅仅通过部分来表达。同样，对于拳头、结、念珠、耳环等等也是如此。颜色的差别，例如杂色、红黄色等等。具有部分的差别，例如百、千升、驮、月、年、两等等，不是进入各个部分。
English
Even without it, various kinds of conceptual thoughts are generated due to their connection with their own causes and conditions. For example, upon hearing playful poetry, those with attachment generate knowledge that is in accordance with attachment, while those without attachment generate knowledge that is in accordance with correct strength. Furthermore, the meaning of language is different from other meanings and is considered to be a meaning of separation. The meaning of language that understands connection is nothing other than inference. The separate appearances are also like things, different from other languages, and because they arise from understanding connection, they are nothing other than inference. Whatever arises from language, the knowledge of various conceptual thoughts, that is also self-awareness, therefore it is nothing other than direct perception. Because conceptual thought is self-awareness, it is direct perception, therefore it should not be distinguished from it. If, for the time being, for sounds with reasons, meanings are manifestly expressed by eliminating which objects of observation, then how is it for those that are arbitrary in number of kinds? For arbitrary (sounds), meaning is divisible. For arbitrary (sounds), expressing sounds such as fruit, daditha, etc., is a general expression, and it is expressed through the division of that general. If there is any difference between aggregate sounds that conform to the kind? There is none at all. The sound of the kind also, by the power of fame, in some cases, it is desired to attach to each part, for example, saying "the pig of the village is not edible." In some cases, it is expressed directly, for example: number and characteristic and shape, enter completely without dependence. The drops of water, etc., are also expressed for the aggregate. In some cases, it does not enter only into the part, for example: it enters by distinguishing by shape and color, part. The sound is not specifically directed to its part and completely enters. The difference in shape, such as wheel, round, long, square, etc., is not expressed only by the part. Similarly, it is also the case for fist, knot, rosary, earring, etc. The difference in color, such as mottled, reddish-yellow, etc. The difference of having parts, such as hundred, thousand bre, load, month, year, two, etc., does not enter into each part.