Tibetan
་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འདི་ལྟར། གཞན་ལ་ཁྱབ་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དོན་ནི་ཐ་དད་མིན། །སྤྱིའི་སྒྲས་ནི་གང་དོན་གཞན་རྣམ་པར་གསལ་བར་བྱས་པ་རང་གི་བྱེ་བྲག་དེ་མི་འཕེན་པས་ན་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་དང་གཞི་མཐུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་འཐད་དོ། །དེས་ན་འདིའི་ཐ་དད་པའི་དོན་དང་སྒྲ་ཐ་དད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ནི་མཐུན་པའི་སྒྲ་དང་དོན་གཞན་སེལ་བའི་དོན་གཉིས་ཀ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་རང་གི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་སྟེ། ཡན་གར་བ་ནི་གཞན་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་ཕྱི་མ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དངོས་འཇུག་ཐ་དད་མིན་ཕྱིར་ཡང༌། །དོན་གཞན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སྒྲས་རང་རང་གིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་གཞན་གྱི་དབང་གིས་རང་གི་ངང་གིས་ཐ་དད་པ་མི་འཕེན་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐ་དད་ཐུག་པ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་སྤྱིའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དོན་གཞན་སེལ་བ་ཙམ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྫས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདིར་སྤྱིའི་བྱེ་བྲག་གཞན་དང་ལྡན་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དངོས་སུ་དོན་གཞན་འགེགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་གཞན་སེལ་བ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ན་མཛེས་སོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། རིགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་ གནས། །རིགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དང༌། རྟག་པ་ཉིད་དང༌། སོ་སོ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པར་བྱ། འདི་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟེན་རྣམ་པར་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་གཞན་བཟློག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཉིད་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན། གང་ལས་གཞན་སེལ་ངེས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲས་རོ་ལ་སོགས་པ་སེལ་གྱི། ཁ་དོག་གིས་ལྷག་པར་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་སེལ་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན། གང་དག་ཐ་མི་དད་པའི་གཟུགས་ཉིད་འདོད་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་དེ་ནི་མེད་དེ་འདི་ལྟར། འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་རྗེས་མི་བཙལ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི
Chinese
是这样的，如果问为什么是这样，就像这样：因为遮止了遍及其他事物。不同的意义不是不同的。通过总体的声音，凡是清楚地显现其他意义的，由于不舍弃自身的差别，因此与不同的声音和基础相同的事物一起是合理的。因此，这其中没有意义不同和声音不同的过失。这是因为，一致的声音和排除其他意义的意义，两者都是声音的表达对象。这样一来，就不会对自己的意义产生混淆，因为个别的事物不会进入其他事物。后面的过失也是不存在的，如果问为什么：因为事物的进入不是不同的。通过接近其他意义的声音，不会进入各自不同的事物。因此，没有因为其他事物的力量而不舍弃自身本质不同的过失。因为没有不同的接触，并且因为不是普遍存在的事物，所以不是表达者，因此也没有普遍的过失。仅仅排除其他意义不是不同的，并且因为不是物质。因此，在这里不应该寻找与总体差别不同的事物，因为实际上是遮止其他意义。因此，由于没有先前所说的过失，如果仅仅排除其他意义是声音的意义，那就很美妙了。从哪里说起呢？种姓的法存在于各种方面。种姓的法，指的是同一性、常恒性以及遍及所有个别事物的特征，应该进行考察。这存在于自身之中，因为没有不同，并且因为所依没有中断，并且因为理解了所有意义。因此，由于没有表达的过失，并且因为具有功德，事物的声音的意义是通过排除其他事物来区分的。如果真是这样，从哪里确定排除其他事物呢？如果形状的声音排除了味道等，但由于颜色没有特别说明，即使排除了剩余的事物，那又如何处理非常不同的事物呢？对于那些认为形状本身没有不同的人来说，这些过失是不存在的，因为蓝色等本身不存在味道等。所以说，这个过失是不存在的，就像这样：不追随世间的名声。世尊也说过：凡夫的
English
It is like this. If you ask why it is like this, it is like this: Because it prevents pervasion to others. Different meanings are not different. Through the sound of the general, whatever clearly reveals other meanings, since it does not abandon its own distinctions, it is reasonable to be together with different sounds and the same basis. Therefore, there is no fault of different meanings and different sounds in this. This is because both the consistent sound and the meaning of excluding other meanings are the objects of expression of the sound. In this way, there will be no confusion about one's own meaning, because individual things do not enter into other things. The subsequent fault is also non-existent. If you ask why: Because the entry of things is not different. Through the sound of approaching other meanings, there is no entry into things that are different from each other. Therefore, there is no fault of not abandoning the inherent difference of oneself due to the power of others. Because there is no different contact, and because it is not a universal thing, it is not an expresser, so there is no universal fault either. Merely excluding other meanings is not different, and because it is not a substance. Therefore, one should not seek things that are different from the general difference here, because it actually prevents other meanings. Therefore, since there is no fault as previously stated, it is wonderful if merely excluding other meanings is the meaning of the sound. From where does it start? The qualities of the genus exist in various aspects. The qualities of the genus, which refer to the characteristics of oneness, permanence, and pervasiveness to all individuals, should be examined. This exists in itself, because there is no difference, and because the support is not interrupted, and because all meanings are understood. Therefore, since there is no fault of expression, and because it has merits, the meaning of the sound of things is distinguished by excluding other things. If that is the case, from where is it determined to exclude other things? If the sound of shape excludes taste and so on, but since color does not specifically state, even if it excludes the remaining things, how does it deal with very different things? For those who think that shape itself is not different, these faults do not exist, because blue and so on do not have taste and so on. So, this fault does not exist, it is like this: Do not follow the fame of the world. The Blessed One also said: Of ordinary beings
Tibetan
་མིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་པའི་མིང་ལ་ཡང་མངོན་པར་མི་རྒྱུག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ནི་རྒྱུ་མཚན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་བཤད་པ་ལས་བྱུང་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་དུ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པ་བཞིན་དུ་གོ་བར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་གྲུབ་ཀྱི། །རོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ཉིད་ལ་མཚུངས་འགྱུར། །གང་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་གཟུགས་ཉིད་དེ་རོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅིས་མ་ཡིན། རོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་ན་ནི་དེར་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་འཇུག་གོ །གལ་ཏེ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཡོད་དེ། མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཉིད་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་ཅིང་རོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་ལས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི། མིག་གཟུང་བྱ་ཉིད་བྱ་བར་བྱས། །མིག་གི་གཟུང་བྱར་གཟུང་བ་མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲར་འགྱུར་གྱི། རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཉིད་ཐ་མི་དད་ན་ནི་ཅིས་ ན་གཟུགས་ཉིད་ཡིན། །ཅི་སྟེ་གཟུགས་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཉིད་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། །དེ་ལྟ་ན་དང་པས་དེ་དག་ལའང་གཟུགས་ཉིད་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་གསལ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མིག་གི་གཟུང་བྱ་སྤྱི་ཉིད་ཀྱང་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་གདོན་མི་ཟ་བར་དངོས་པོ་པ་ཉིད་རྟེན་དུ་བྱའོ། །རྫས་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །རྫས་དང་གྲངས་དང་བོང་ཚོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་མིག་གི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་དག་ལའང་གཟུགས་ཉིད་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། དཀར་མིན་སོགས་ལ་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་པས་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང༌། ཆེས་སྔོ་བ་དང༌། ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྔོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཉིད་མེད་པར། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་རོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་སེལ་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་གཞན་ལས་ལོག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྒྲའི་དོན་རྗོད་པ་དེའི་ལྟར་ན་ནི། རྗེས་འགྲོ་འབའ་ཞིག་ལས་གྲུ་
Chinese
据说：“不要执着于名字，也不要追逐世俗的名字。”因此，我们是从理由产生的，从完全解释产生的，是世俗的名称，而不是在真实的意义中寻找。应该像世俗之人一样理解，对于世俗之人来说，色之声是由蓝色等组成的，而不是味道等。因此，色本身会发生变化。任何非常不同的蓝色等所进入的色本身，为什么不能进入味道等呢？如果不能进入味道等，那么黄色等也不会进入。如果这有原因，那就是眼睛所能感知的事物本身与蓝色等本身没有区别，而味道等所没有的是由自性不同造成的。如果是这样，那么，眼睛所能感知的事物本身就被作为行为。如果眼睛所能感知的事物被认为是眼睛所能感知的，那么从行为的原因来看，蓝色等会变成色的声音，而不是从种姓的原因来看。如果眼睛所能感知的事物本身没有区别，那么为什么 是色本身呢？如果与色本身相关的理由是眼睛所能感知的事物本身所说的，那么，首先那些事物也会变成色本身。自身显现的清晰会变得可以获得。眼睛所能感知的事物总体本身也可以，如果确定是这样，那么毫无疑问地应该以事物本身作为基础。会变成物质等。物质、数量和体积等也是眼睛所能感知的，因此那些事物也会变成色本身。 另外，没有白色等区别的变化。因为在眼睛所能感知的事物本身中没有区别，所以蓝色和黄色，以及最蓝的和非常蓝的这些区别会变得没有。因此，毫无疑问地，在没有眼睛所能感知的事物本身的情况下，对于蓝色和黄色等的不同，也应该承认在世间流传的色的声音，而不是味道等。因此，排除其他是确定的。如果声音的意义不依赖于从其他意义中返回，那么按照那种方式，只有随行才能
English
It is said, "Do not be attached to names, nor chase after worldly names." Therefore, we arise from reason, and from complete explanation, it is a worldly term, but not to be sought in the true meaning. It should be understood as worldly people do, for worldly people, the sound of form is composed of blue and so on, but not taste and so on. Therefore, form itself will change. Why can't the form itself, which is entered by any very different blue and so on, enter taste and so on? If it cannot enter taste and so on, then yellow and so on will not enter either. If there is a reason for this, it is that the things that can be perceived by the eye itself are not different from blue and so on, and what taste and so on do not have is caused by the difference in self-nature. If so, then, the things that can be perceived by the eye itself are taken as actions. If what can be perceived by the eye is considered to be what can be perceived by the eye, then from the reason of action, blue and so on will become the sound of form, but not from the reason of caste. If the things that can be perceived by the eye itself are not different, then why is it form itself? If the reason related to form itself is what is said by the things that can be perceived by the eye itself, then, first of all, those things will also become form itself. The clarity of self-manifestation will become obtainable. The totality of things that can be perceived by the eye itself can also be, if it is determined to be so, then without a doubt, the thing itself should be taken as the basis. It will become matter and so on. Matter, quantity, and volume, etc. are also what can be perceived by the eye, so those things will also become form itself. In addition, there is a change without distinction between white and non-white, etc. Because there is no distinction in the things that can be perceived by the eye itself, the distinctions between blue and yellow, and the bluest and the very bluest will become non-existent. Therefore, without a doubt, in the absence of the things that can be perceived by the eye itself, for the differences between blue and yellow, etc., the sound of form that circulates in the world should also be acknowledged, but not taste and so on. Therefore, excluding others is certain. If the meaning of the sound does not depend on returning from other meanings, then according to that way, only accompaniment can