Tibetan
ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་འགྲེལ་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ། ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་འགྲེལ་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་མཱ་ཎ་ས་མུཙྪཱ་ཡ་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་འགྲེལ་པ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བཞེད། །སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཚད་མར་སྒྲུབ་ཕྱིར་རང་གི་གཞུང་ཀུན་ལས། །བཏུས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་འཐོར་རྣམས་འདིར་གཅིག་བྱ། །འདིར་ཡང་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་བརྗོད་པ་ནི་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་བསྟན་བ་སྟོན་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དོན་གསུམ་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་མཛེས་པའི་དོན་ནི་སྐྱེས་བུ་གཟུགས་ལེགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན་ནི་རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་པ་བཞིན་ནོ། །མ་ལུས་པའི་དོན་ནི་བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་རྣམས་ལས་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྒྲོལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་སྐྱོབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཚད་མ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རིགས་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་འདིར་གཅིག་ཏུ་བཏུས་ཏེ། ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་ཚད་མ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་ཚད་མའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གང་གི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས། འདི་ལ་ཡང་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མང་བས་ནའོ། །དེ་ལ། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ཚད་མ་གཉིས་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་གཉིས་གཞལ་བྱ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དག་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་གཞལ་བར་བྱ་བ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་ ལ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ་ཞེས་ཤེས་པའོ། །གལ་ཏེ་འདི་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་དང༌། ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཞལ་བྱ་དེའི་རབ་སྦྱོར་བས། དེ་ལ་རབ་སྦྱོར་ཚད་མ་གཞན་མ་བྱིན། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས་པ་དང་ཁ་དོག་ཉིད་དག་ལས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ནས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཡང་ཤེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་དོན་དེ་ཉིད་སོ་སོར་ངོ་ཤེས་པ་ཡོད་མོད། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཚད་མ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐུག་པ་མེད་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཚད་མ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དྲན་སོགས་བཞིན། དྲན་པ་ནི་དྲན་པ་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་དྲན་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སྔར་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་ཚད་མ་གཞན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ། མངོན་སུམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའོ། །ཤེས་པ་གང་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་མངོན་སུམ་མོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། མིང་དང་རིགས་སོགས་སུ་སྦྱོར་བའོ། །འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་རྣམས་ལ་མིང་གི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། ལྷ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རིགས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ཅི་སྟེ་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཏེ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བྱ་བའི་སྒྲ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཏེ་འཚེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རྫས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཏེ། དབྱུག་པ་ཅན་རྭ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་འབྲེལ་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྒྲ་འབའ་ཞིག་གིས་དོན་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཤིང་བརྗོད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གང་ལ་རྟོག་པ་དེ་དག་མེད་པ་དེ་མངོན་སུམ་མོ། །ཅི་གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། སྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་ཅི་ནས་ཡིན་ ཞེ་ན། ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་དབང་པོ་ལས། །ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་ནི་རྒྱུད་གཞན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡང་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་རྔའི་སྒྲ་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་དོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ལ་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཅིག་ཏུ་མི་རྟོག་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་དེ་འདུས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། གང་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོ་སོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི། རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། དེར་དོན་དུ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རང་དོན་སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །དེ་རྫས་དུ་མས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ཐ་དད་པ་ལ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་སྨྲས་པ། དུ་མའི་ངོ་བོའི་ཆོས་ཅན་ནི། །དབང་པོ་ལས་རྟོགས་སྲིད་མ་ཡིན། ། རང་རང་རིག་བྱ་ཐ་སྙད་ཀྱིས། །བསྟན་བྱ་མིན་ན་དབང་པོའི་ཡུལ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་དབང་པོ་ལྔ་ལས་སྐྱེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་གཞན་གྱི་འདོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདིར་ཁྱད་པར་བྱས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །ཡིད་ཀྱང་དོན་དང་ཆགས་ལ་སོགས། །རང་རིག་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱང་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པས་འཇུག་པ་སྟེ། རྟོག་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་བླ་མ་ཡིས། །བསྟན་དོན་ཐ་དད་ཙམ་ཞིག་མཐོང༌། །རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལུང་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་དོན་ཙམ་མཐོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་ སོགས་པའི་རང་རིག་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། རྟོག་པའང་རང་རིག་ཉིད་དུ་འདོད། །དོན་ལ་མ་ཡིན་དེ་རྟོག་ཕྱིར། །དེ་ཡུལ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཡང་རང་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་ནི་མེད་དོ། །དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །འཁྲུལ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཡིད་ཤེས་དང༌། །རྗེས་དཔག་རྗེས་སུ་དཔག་ལས་བྱུང༌། །དྲན་དང་མངོན་འདོད་ཅེས་བྱ་བ། །མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་བཅས། །རེ་ཞིག་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པར་
Chinese
《量理汇集论》释，陈那论师著。 《量理汇集论》释 陈那论师著 印度语：Pramanasamuccaya Vrtti。 藏语：《量理汇集论》释。顶礼佛陀！ 成为量士，欲利有情众， 导师善逝怙，顶礼后为证。 量故从自论，总集诸散说， 于此成一论，此处之初义，以因与果圆满故，成为量者，即是对薄伽梵的赞颂之语，是为了生起恭敬之意。 其中，因是发心和加行圆满。发心是欲利益有情众生。加行是为有情众生开示教法。果是自他二利圆满。自利圆满即是善逝，应取三种意义。极其美妙的意义，如男子相貌端正。不退转的意义，如瘟疫彻底痊愈。无余的意义，如瓶子完全充满。这三种意义，也是为了使自利圆满从外道的贪欲、有学和无学中脱颖而出。他利圆满，以救度之义故，即是救怙者。如是具有功德的导师，顶礼之后，为了成就量，故从自己的论著《理门论》等中，于此总集，将造《量理汇集论》。为了驳斥他宗的量，以及为了宣说自宗量的功德，因为所量之事的证悟依赖于量，因此，对此也有诸多颠倒的认识。因此，现量与比量，唯有二量。何故耶？二相为所量。自相与共相之外，没有其他的所量了。以自相为境者是现量，以共相为境者是比量，应如是知晓。如果以“此为无常”等相执著颜色等，以及一次性
English
Commentary on the Compendium on Valid Cognition by Dignāga Commentary on the Compendium on Valid Cognition by Dignāga In Sanskrit: Pramāṇasamuccaya Vṛtti. In Tibetan: Commentary on the Compendium on Valid Cognition. Homage to the Buddha! Having become the standard, wishing to benefit sentient beings, The Teacher, the Sugata, the Protector, having paid homage, In order to establish validity, from all my own treatises, Having gathered and unified the various scattered points here. Here, also, at the beginning of the explanation, praising the Blessed One by virtue of being the standard due to the perfection of cause and effect is for the purpose of generating respect. Therein, the cause is the perfection of intention and action. Intention is the wish to benefit sentient beings. Action is showing the teachings to sentient beings. The result is the perfection of one's own and others' benefit. One's own benefit is perfected by the Sugata himself, and three meanings should be taken closely. The meaning of being extremely beautiful is like a man with a handsome appearance. The meaning of irreversibility is like a plague being completely cured. The meaning of being complete is like a vase being completely filled. These three meanings are also for the purpose of distinguishing one's own benefit from the desires of outsiders, those in training, and those beyond training. The perfection of others' benefit is the Protector himself, by virtue of the meaning of deliverance. Having paid homage to such a Teacher with qualities, in order to accomplish validity, having gathered together here from one's own treatises such as the "Door of Reasoning," the Compendium on Valid Cognition will be composed. In order to refute the validity of others and to express the qualities of one's own validity, and because the realization of what is to be measured depends on validity, there are also many inverted understandings of this. Therefore, perception and inference are only two valid cognitions. Why? Because two characteristics are to be measured. Other than the self-characteristic and the general characteristic, there is nothing else to be measured. That which has the self-characteristic as its object is perception, and that which has the general characteristic as its object is inference, so it should be known. If, with aspects such as "this is impermanent," one grasps colors and so forth, and once
Chinese
那么，如何执著于存在呢？虽然存在这样的执著，但是由于对所量的事物进行分别，所以不会产生其他的衡量。没有区分自相和共相的特征，只是从颜色本身出发，执著于颜色等等，然后认为共相的特征是颜色等等是无常的，从而在心中对无常等等进行分别。因此，这不是其他的衡量。也不是重复的认识，虽然存在一次又一次地分别认识同一个事物，但即使如此，也不是其他的衡量。为什么呢？因为会导致无穷无尽。如果认为所有的认识都是衡量，那么衡量就会变得无穷无尽，就像记忆等等一样。记忆就是记忆本身。例如，就像记忆、欲望、嗔恨等等，对于先前认识的事物来说，不是其他的衡量。对此，现量是远离分别的。对于任何没有分别的认识，那就是现量。那么，什么是分别呢？就是与名称、种姓等等相结合。对于随意的声音，通过区分名称来表达事物，例如“拉杰”（ལྷ་སྦྱིན་）这个名字；对于种姓的声音，例如“牛”；对于功德的声音，通过功德来表达，例如“白色”；对于行为的声音，通过行为来表达，例如“烹饪”；对于物质的声音，通过物质来表达，例如“持杖者”、“有角者”等等。对此，有些人说，这是通过区分关系的语音。另一些人则认为，只是用空洞的声音来区分和表达事物。对于任何没有这些分别的，那就是现量。为什么依靠二者呢？因为产生认知的识是依靠根识，而不是说依靠境，为什么呢？因为是共同的原因。那样的称谓来自根，而不是境，例如色等等。就像这样，境也与其他相续的心识是共同的。也常见对不共同的事物进行称谓，例如鼓的声音和芥菜的芽。因此，现量远离分别才是合理的。法相。
English
How then does apprehension occur? Although such apprehension exists, it is because of the elaboration of the object to be measured that other valid cognition does not arise. Without differentiating between self-character and general character, and grasping color and so forth from the color itself, one mentally elaborates on impermanence and so forth, thinking that the general characteristic is that color and so forth are impermanent. Therefore, it is not another valid cognition. Nor is it repeated knowledge, for although there is a separate recognition of the same object more than once, even so, it is not another valid cognition. Why? Because it would become endless. If all knowledge is considered valid cognition, then valid cognition would become endless, like memory and so forth. Memory is memory itself. For example, like memory, desire, hatred, and so forth, it is not another valid cognition for objects previously cognized. In that case, direct perception is free from conceptual thought. Whatever knowledge is without conceptual thought is direct perception. What is meant by conceptual thought? It is the association with names, genera, and so forth. For conventional sounds, objects are expressed by distinguishing names, such as the name "Lha Jin"; for sounds of genera, such as "cow"; for sounds of qualities, expressed by qualities, such as "white"; for sounds of actions, expressed by actions, such as "cooking"; and for sounds of substances, expressed by substances, such as "one with a stick," "one with horns," and so forth. Some say that these are sounds that distinguish relations. Others think that objects are distinguished and expressed only by empty sounds. Whatever is without those conceptual thoughts is direct perception. Why does it rely on two? Because the consciousness that arises depends on the sense faculty, not on the object. Why not on the object? Because it is a common cause. The designation of that is from the sense faculty, not from the object, such as form and so forth. In this way, the object is also common to the mental consciousness of other continuums. It is also seen that uncommon things are designated, such as the sound of a drum and the sprout of a mustard seed. Therefore, it is reasonable that direct perception is free from conceptual thought. Dharma Abhidharma.