Tibetan
་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། བརྗོད་མ་ཡིན། གང་བསྡུས་པའི་ངག་དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་མ་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་གོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་ཡང་གལ་ཏེ་གང་ ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར། གཙོ་བོ་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡན་མིན། །ཤིང་གི་ཤུན་ལྤགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རིགས་གཅིག་པ་དང་ལྡན་པའི་གཙོ་བོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ། །ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་མ་བསྟན་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆ་ཤས་ཉིད་ལ་ནི་ངག་གི་ཆ་ཤས་ཉིད་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གང་དག་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་དཔེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར། རག་ཀྱང༌། ངག་ཡིན་ཡང་ནི་དཔེ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ངག་གིས་ཤིང་གི་ཤུན་ལྤགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གཙོ་བོ་དེ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཉེ་བར་འཇལ་མི་རིགས། །ངག་གི་དཔེ་ལ་ཉེ་བར་འཇལ་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྩོད་པའི་སྒོའི་ཕྱོགས་ནི་འབྲེལ་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་ཉིད། དམ་བཅའི་དོན་དང་འགལ་བར་འགྱུར། །རྒྱུ་གཅིག་པ་རྣམས་ཐ་དད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཤིང་གི་ཤུན་ལྤགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་དུ་མ་ཉིད་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁས་མ་བླངས་ན་ཡང་དཔེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཅིག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱིའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྩོད་པ་མེད་ཕྱིར། རྩོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྩོད་པ་མེད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ནི་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཡོད་
Chinese
因为是语言的缘故。也就是，不说。凡是概括的语言也不是作为理由来说的，因为作为能立，一切支分都要说。在那里没有指示的差别是不应理解的。譬如，如果对于所立的成立起指示作用，那也是不合理的，就像这样：主因不具随行。要知道，在树皮等上，不具有同类的主因。即使容许有，但对于没有指示的，因为没有随行，所以只是相似的例子。同样，任何能成立的意义也没有。对于应说的部分，就是语言的部分本身退失了。如果说，应说的没有过失，凡是能指示它的就是例子，那是不对的。因为它应说的本身不是具有过失的，就像这样：即使是语言，但在例子上，它本身是具有过失的，因为语言不能在树皮等上指示那个主因和随行。另外，也不应就近衡量。对于语言的例子，也不应就近衡量，因为没有像语言那样应成立的，成为一体的结合。同样，对于应成立的主因存在本身，支分的体相在一切方面都是没有关系的。辩论的门的一方只是成为少许的关系，就是说，成为同因的那些是异体的所立。对于那，也是最初的。与所立相违。说同因的那些是异体，因为对于树皮等异体本身，已经承诺了多种因，所以是与所立相违。即使不承诺，也有例子不存在的过失。如果说，应成立的是具有先行存在，而不是唯一，因为要指示这就是它，那么，因为没有争论。因为没有争论，也不是具有果的因，像那样没有争论是不合理的。否则就不是唯一，并且有
English
Because it is language. That is, not speaking. Whatever language is summarized is also not expressed as a reason, because as a proof, all the limbs must be expressed. The difference not shown there is not to be understood. For example, if it is to show the establishment of what is to be established, that is also unreasonable, like this: The main cause does not have concomitance. It should be known that on tree bark, etc., there is no main cause with the same kind. Even if it is allowed to exist, but for what is not indicated, because there is no following, it is only a similar example. Likewise, there is no meaning that can be established. For the part to be said, it is the part of the language itself that is lost. If it is said that what should be said has no fault, and whatever can indicate it is an example, that is not right. Because what should be said itself is not with faults, like this: Even if it is language, but in the example, it itself is with faults, because language cannot indicate that main cause and following on tree bark, etc. Also, it should not be measured closely. For the example of language, it should not be measured closely, because there is no combination of becoming one that should be established like language. Likewise, for the existence of the main cause itself that should be established, the characteristics of the limbs are unrelated in all aspects. The side of the door of debate only becomes a slight relationship, that is, those who become the same cause are the established of different bodies. For that, it is also the first. Contradicts the proposition. Saying that those of the same cause are different bodies, because for the different bodies of tree bark, etc., many causes have been promised, so it contradicts the proposition. Even if it is not promised, there is the fault that the example does not exist. If it is said that what should be established is having prior existence, but not the only one, because it is to indicate that this is it, then, because there is no dispute. Because there is no dispute, it is also not the cause of having fruit, like that, not having dispute is unreasonable. Otherwise, it is not the only one, and there is
Tibetan
ཙམ་མ་མིན། ཡོད་པ་ཙམ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བདེ་བ་ལ་ སོགས་པའི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་ཤིང་ཤུན་ལས་སོགས་བཞིན། །གལ་ཏེ་དེའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱའོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་འགྲོ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་ཅེ་ན། །མ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་ལྡན་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང་སྐྱོན་གདུག་པ་ཅན་མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་རྣམས་ཉིད་ཡོད་དེ། རེ་ཞིག་མ་གྲུབ་པ་ནི་རིགས་གཅིག་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་རྣམས་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དེའི་ཕྱིར། རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེ་ལྟར་ཡང་མཐོང་སྟེ། གཞན་དུ་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉིད། །མེད་པར་ཡང་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉིད་སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མི་དད་པའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་མ་ངེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞན་ཡང༌། ཉེ་བར་ལེན་པའང་དར་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་པར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དེའི་རིགས་སུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རིགས་ཏེ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་གསུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་མཐར་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི། ཕྱི་མིན་གཉིས་ཀར་སྐྱོན་ཡོད་ཕྱིར། །སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ནི་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ཐ་མི་དད་པའམ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་ཀྱང་རུང་སྟེ་སྐྱོན་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་དུ་འཛིན་ན་ནི་རང་རང་གི་ཡུལ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་གནོད་དོ། །དེ་སྟེ་ཐ་དད་ན་ནི་རིགས་གཅིག་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་གནོད་དོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ནི་འདུས་ པ་ལས་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ངེས་པར་བཟུང་བའམ། ངེས་པར་མ་བཟུང་ཡང་རུང
Chinese
仅仅不是。仅仅存在也不是所要证明的，这样说。对于快乐等等的种类和随行不是，如不同的树皮等等一样。如果说，要证明那样的种类的一个原因，那是不对的，因为对于不同的事物来说，没有种类相同和随行。如果说要证明所有随行，那是不对的，因为没有例子，以及因为随行于无常和果实等等，以及对于其他具有各种特征的事物来说，也是不相关的。对于理由来说，也有恶性的过失，即未成立、相违和不定。暂时来说，未成立是因为没有种类相同和随行。不对，因为不同的事物是同一个果实，因此，种类相同随行也是这样看到的。否则，同一个果实，在没有的情况下，同一个果实，从勇气等等的随行中也能看到，如果这样说。声音等等不相同的果实，那些世间人的眼睛等等的知识等等也有，因此这是不定的。像那样，其他的，接近取也是改变。对于接近取来说，也是因为是原因的果实，所以是随其种类推测的种类，对于成为境的声音等等来说，则不是，如果这样说。即使允许不是，对于补特伽罗来说，也会推测三种功德，因为识最终会看到快乐等等的果实。如果说，对于成为外境的声音等等来说，会说看到快乐等等的果实。那是，内外两者都有过失的原因。快乐等等的果实，无论是执持为耳朵等等的不相同或相同的进入，都是有过失的。如果执持为不相同，那么会损害对各自境的显现执着。如果那是不同的，那么会损害推测同一种类。那不是外境的声音等等的果实，因为声音是从集合中假立的。如从形状等等假立业等等一样。或者确定执持，或者不确定执持也可以。
English
It is not just that. Even mere existence is not what is to be proven, it is said. It is not that the kinds of happiness, etc., and the accompanying are the same, like different tree barks, etc. If it is said that the single cause of that kind is to be proven, that is not the case, because for different things, there is no sameness of kind and no accompanying. If it is said that all accompanying is to be proven, that is not the case, because there is no example, and because it accompanies impermanence and fruit, etc., and also because it is unrelated to other things that have various characteristics. For reasons, there are also malicious faults, namely, unestablished, contradictory, and uncertain. For the time being, unestablished is because there is no sameness of kind and no accompanying. That is not right, because different things are the same fruit, therefore, the same kind of accompanying is also seen in this way. Otherwise, the same fruit, even in the absence of it, the same fruit can be seen from the accompanying of courage, etc., if it is said. Those different fruits of sound, etc., also have the knowledge of the eyes, etc., of worldly people, etc., therefore this is uncertain. Like that, also, taking closely is also changing. For taking closely, also, because it is the fruit of the cause, it is the kind of inference according to its kind, but it is not for the sound, etc., that have become objects, if it is said. Even if it is allowed not to be, for the person, it will also be inferred that there are three qualities, because consciousness will eventually see the fruits of happiness, etc. If it is said that for the sound, etc., that have become external objects, it will be said that the fruits of happiness, etc., are seen. That is, there is a fault in both internal and external reasons. The fruits of happiness, etc., whether they are held as the same or different entries of the ears, etc., are faulty. If it is held as not different, then it will harm the manifestation of attachment to their respective objects. If that is different, then it will harm the inference of the same kind. That is not the fruit of external sound, etc., because sound is nominally established from the collection. Just as karma, etc., is nominally established from form, etc. Or definitely hold, or it is okay not to definitely hold.