English
Therefore, "u" should not be included, because it is not stating a meaning. Furthermore, it is not the fifth (member). Here, the fifth (member) cannot be obtained, because if the similar example itself is the object to be proven, then it is not transformed from that, and it is not seen that the distinguisher and the distinguished are stated separately. If someone thinks that whatever is the word of a similar example is through mutual transmission, that is, it is the reason for proving the object, then it will become specific. Why? Because it arises from the word of a similar example, knowledge, and intention, etc., so it should be stated as having specificity. If it is not so, for example, since it is impossible for it to be the arguer itself, therefore, from the word "proving object," it does not show knowledge and intention, etc., those are not proving objects. Then, do you think that the object to be proven becomes the arguer through direct means, or through indirect means? If so, what will happen? Both will become other. If it is through direct means, then the memory related to the listener itself will become the reason. If it is through indirect means, then whatever is the listener's knowledge that is similar will become the reason. If mutually transmitting to prove the object is the reason, but it will not overextend to the listener's knowledge, for example, the similar reason is not, that word is not stated from a similar example. If it is not so, then there are two faults for that as well. For stating from a similar example, it is also either direct or indirect, because it will become like this, so either way there is a fault. If you want to state through direct means, then the knowledge that is in accordance with the Dharma itself will become the sign. That is proving the object through direct and indirect means. If it is through indirect means, then the situation of overextending to the listener's knowledge, etc., will also occur. Even so, one should not show a special object to be proven because it is in the appropriate situation. What is that situation? For the situation, there is no other possibility. For the aspect of the situation, whatever example is stated from similarity itself is the reason.
Tibetan
ས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་ལ་ཡང་སྲིད་དོ། །སྲིད་དུ་ཆུག་ཆོས་མཐུན་པའི་ལྟོས་པའི་དཔེར་བརྗོད་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་དེ་ནི་མེད་དོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་གནོད་པས་ནའོ། །རང་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་ཕྱིར། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲིད་མ་ཡིན། །ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གནོད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་བསྡུས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དྲུག་པར། ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་ཞེས་དྲུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གཞན་ལ་ཆོས་དེའི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་འགྱུར་གྱི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང༌། ཁྱད་པར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ པ་སྨོས་པ་ལྷག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་དེ་འགྱུར་གྱི་ཆོས་མཐུན་པའི་ངག་ཐམས་ཅད་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངག་ཀུན་མི་འདོད་ཞེ་ན་གང༌། །འདོད་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱིས། །གལ་ཏེ་ཆོས་མཐུན་ངག་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ན་ཡང་གང་ཆོས་མཐུན་པའི་ངག་དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནམ། དོན་གང་དག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་ཁྱད་པར་དུ་མི་བྱེད། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་འགྱུར་ཏེ། དམ་བཅའ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་སུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། དགོས་པ་མེད་པར་དངོས་ཀྱི་ནི། །སྒྲ་དོན་འདས་པར་འདོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་དངོས་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ལ་འདས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བྱའོ། །དོན་སྒྲ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའོ། །ཅི་སྟེ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་སྨོས་པ་དེ་ཉིད་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པར་ནི་གོ་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཆོས་མི་མཐུན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས་བཟློག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བཟུང་ངོ༌། །ཡང་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ཏེ་གང་ཆོས་མཐུན་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིར་བཏང་བ་ལ། དམིགས་བསལ་ཡོད་པར་སྲིད་མ་ཡིན། །གང་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་དེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་བཏང་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་བཀོད་པ་ལ་ཕྱིས་སྤྱིར་བཏང་བ་བརྟག་པར་བྱ་བའམ། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་བཏང་བ་དགོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང༌། དེར་སྣང་གིས་སྟོང་ཆོས་གཞན་དང༌། །མཚུངས་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བས་སྟོང་པས་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དེ་དག་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ནི་སླར་སྦྱོར་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་དང་ཆོས་གཞན་ཉིད་དུའང་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་རྟག་སྟེ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གློག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞེས་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཡང་ངོ༌། །ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་དེ་དག་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་དག་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྔ་མས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། གང་ཆོས་མཐུན་པ་ལས་དཔེར་བརྗོད་པ་སྟོན་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །གང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དཔེ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང་དྲུག་པ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་ཚུལ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ཞིང༌། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བས་སྟོང་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ལ་དེ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་སྤྱིའམ་ཡང་ན་ཆོས་སམ། དེ་སྟེ་ཆོས་ཅན་ཉིད་ལས་འགྱུར་གྲང༌། གལ་
Chinese
将会变成那样。如果说相似的例子不是，那对其他人来说也是可能的。假设相似的相关的例子，后一个分支被展示出来，也会变成理由。如果那个过失不存在。例子等等不会变成理由本身，因为它们各自的特征被展示出来会造成损害。因为各自的特征会造成损害。分别的念头是不可能的。就像获得者们会互相损害一样，对于收集起来的分别念头也会变成犹豫。因此在第六个中。相似的例子变成理由，就像在第六个中，例如对其他人来说，那个法就是理由一样。即使那样。犹豫将会完全消除，但并非没有过失，因为什么缘故？对于那个。特殊之处将会变得没有意义。即使做了第六个，所要证明的成立的陈述也会变得多余。如果说被特殊对待的意义会改变，所有的相似的陈述都不是理由。如果说不想要所有的陈述，那什么？想要那个成为特殊的。如果说所有的相似的陈述都不是理由，那么哪个相似的陈述本身不是理由呢？用什么样的意义的特殊之处不会使它特殊？如果像这样，因为对于特殊之处的声音是不可能的，所以会变成理解意义的意义，因为与承诺和理由相矛盾。即使那样也是不合理的，因为什么缘故？没有必要，对于真实的。声音的意义过去是不想要的。没有理由，对于真实的声音的意义过去是不合理的。因此，相似本身应该被特殊对待。意义的声音不应该被特殊对待。像这样，没有被特殊对待，因为不能如实地成立，所以应该被特殊对待。如果说所要证明的成立的陈述本身没有被特殊对待。那个没有被特殊对待，像这样，仅仅是名称，所有的分支都会变成所要证明的成立的陈述本身，因此不应该理解为所要证明的特殊之处。如果像这样，从不相似的成立的陈述中反过来，同样地应该
English
It will become so. If it is said that similar examples are not, then it is also possible for others. Assuming similar related examples, the latter branch being shown will also become a reason. If that fault does not exist. Examples and so on will not become the reason itself, because showing their respective characteristics will cause harm. Because their respective characteristics will cause harm. Separate thoughts are impossible. Just as those who obtain will harm each other, so too for the collected separate thoughts, it will become hesitation. Therefore, in the sixth. Similar examples become reasons, just like in the sixth, for example, for others, that Dharma is the reason. Even so. Hesitation will be completely eliminated, but it is not without fault, for what reason? For that. The special feature will become meaningless. Even if the sixth is done, the statement of what is to be proven will become superfluous. If it is said that the meaning that is specially treated will change, all similar statements are not reasons. If it is said that you do not want all the statements, then what? Want that to become special. If it is said that all similar statements are not reasons, then which similar statement itself is not a reason? With what kind of meaning's special feature will it not make it special? If like this, because for the sound of the special feature is impossible, so it will become the meaning of understanding the meaning, because it contradicts the promise and the reason. Even that is unreasonable, for what reason? There is no need, for the real. The meaning of the sound past is not wanted. There is no reason, for the meaning of the real sound past is unreasonable. Therefore, similarity itself should be specially treated. The meaning of the sound should not be specially treated. Like this, not being specially treated, because it cannot be established as it is, so it should be specially treated. If it is said that the statement of what is to be proven itself has not been specially treated. That has not been specially treated, like this, merely the name, all the branches will become the statement of what is to be proven itself, therefore it should not be understood as the special feature of what is to be proven. If like this, reversing from the statement of what is not similar, similarly should
Chinese
被认为是为了成立所立宗。再说，不成立是怎样的呢？就像似是而非的理由，凡是随顺的，就不是似是而非的理由，而是真正的理由。如果这样说，那样的差别也是不合理的，因为在普遍的情况下，不可能存在特殊。凡是错误的等等的随顺和不随顺，都是似是而非的理由，但那不是脱离了真正的理由，因为在特殊排除的境域中，没有普遍存在的机会。先前已经设立了特殊排除，之后还要考察普遍存在吗？在特殊排除的境域中，设立普遍存在是不合理的。 另外，空无彼显现的异法，相同即成真理由。如果因为空无似是而非的理由，随顺和不随顺就是理由，那么“声音是常，因为是可听闻的”，这样的例子和随顺，在似是而非的理由中是不可能的。那会变成再次结合的瓶子等不随顺法和异法，同样，“声音是常，因为是刚产生的，像闪电等”，这也是不随顺法。随顺和不随顺的那些，在似是而非的理由中是不可能的。其他则是以成立所立宗本身来区别于前者。如是说，凡是从随顺法中显示例子，那就是成立所立宗的理由。凡是与所立宗随顺等等，那就是例子等等。按照那些观点，第六个也是理智的方式没有疑惑之义，并且空无似是而非的理由也会变成真正的理由。不应理作为理由的定义。分别论者们说，具有那样的法就是理由。在这里，如果“那”这个词与所立宗相关联，那么就会说所立宗本身具有“那”。对于那，如果是一般，或者法，或者“那”即有法本身发生变化，如果
English
It is considered to be establishing the proposition. Furthermore, what is it that does not establish? Like seemingly logical reasons, whatever is in accordance is not a seemingly logical reason, but the reason itself. If it is said that it should be stated, such a distinction is also unreasonable, because in general, it is impossible to have something specific. Whatever is erroneous, etc., that is in accordance and not in accordance is a seemingly logical reason, but it is not separated from the reason itself, because in the realm of specific exclusion, there is no opportunity for generality. Should generality be examined later after specific exclusion has been established earlier? It is not reasonable to establish generality in the realm of specific exclusion. Furthermore, emptiness appearing there, other phenomena, being similar, become the very reason. If, because of being empty of seemingly logical reasons, accordance and non-accordance are reasons, then "sound is permanent, because it is audible," that example and accordance are not possible in seemingly logical reasons. That would become non-accordant phenomena and other phenomena, such as a vase that is rejoined. Similarly, "sound is permanent, because it arises immediately, like lightning, etc." is also a non-accordant phenomenon. Those that are in accordance and not in accordance are not possible in seemingly logical reasons. Others are distinguished from the former by establishing the proposition itself. It is said that whatever shows an example from accordance is the reason for establishing the proposition. Whatever is in accordance with the proposition, etc., that is an example, etc. According to those views, the sixth is also the meaning of being without doubt in the way of intelligence, and being empty of seemingly logical reasons also becomes the very reason. It is not reasonable as the definition of a reason. The particularists say that the dharma that possesses that is the reason. Here too, if the word "that" refers to the proposition and becomes manifestly related, then it will be said that the proposition itself possesses "that." For that, if it is general, or dharma, or "that" itself, the subject changes, if