Tibetan
་སྐད་དུ་དུད་པས་མེ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མེའི་ཡོད་པ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འདི་ལའོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེར་དུད་པ་དང་འབྲེལ་བ་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་ན་ནི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་དུ་བ་ལ་མེ་མཐོང་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལའོ་ཞེས་གདོན་མི་ཟ་བར་ས་ཕྱོགས་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གང་དག་མེས་རེག་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྔར་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དུ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མེ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ཕྱོགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ཡང་མེའི་བྱེ་བྲག་དྲོ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་བརྟགས་པ་དོན་མེད་དོ། །དམ་བཅའ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཏེ། མེའི་བྱེ་བྲག་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མེའི་བྱེ་བྲག་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་དུ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེར་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང༌། མེའི་བྱེ་བྲག་ལ་གང་གིས་ན་ངོ་སྲུང་བར་བྱེད། གང་དག་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་མི་བསྒྲུབ་ཅིང་ཆོས་ཅན་ཡང་མི་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། དཔེར་ན་གཙོ་བོ་གཅིག་ཡོད་དེ་ཐ་དད་རྣམས་དང་རྗེས་འགྲོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེར་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། འདི་ལྟར་གྱོ་དུམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་དཔེར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་གཞན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་ཕྱིར་ཆོས་ ཅན་ཡང་དེ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གཞན་པོ་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱར་བསྟན་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་
Chinese
据说，用烟来证明火是“有法之有法”。但这是不合理的，因为对火的存在的理解不是“在此处”。如果将与烟相关的存在作为所证，那么承诺的意义的一部分将成为理由。认为可以通过烟看到火也是不合理的，因为那将导致没有推论。因此，必须毫无疑问地承认“在此处”这个地点，这本身就是有法。在此，不是从属性和具有属性的角度来建立法和有法的概念。因此，暂时来说，不应该证明有法的有法。应该说不应该证明有法的有法。有些人说，用火来证明可触性。这是不合理的，因为如前所述，它说“在此处”。如果暂时是合理的，那是因为并非所有的烟都能看到火。即使地点本身是所证，但由于火的特殊性——温暖是所证，因此考察地点是没有意义的。如果承诺的一部分不是理由，那是因为火的特殊性是所证，并且普遍性是理由，那么，说火的特殊性是所证，就必须承认地点的特殊性所限定的烟是所证。在那里，为什么要憎恨地点的特殊性？用什么来保护火的特殊性？那些说不证明法的法，也不证明有法的人，就像说有一个主宰，因为看到了与各种不同的事物相伴随的情况。在那里，应该证明各种不同的事物具有相同的因，就像用瓦片等来比喻具有相同的因一样。那一部分应该证明其他的法。为什么呢？为了证明，有法也是如此。所谓“如此”，是指通过其他的法来区分的有法被显示为所证。因为是那样，所以理由的法和所要证明的
English
It is said that proving fire by smoke is proving the "dharmin of the dharmin." But this is not reasonable, because the understanding of the existence of fire is not "in this place." If the existence related to smoke is taken as the probandum, then one part of the meaning of the commitment will become the reason. It is also unreasonable to think that fire can be seen in smoke, because that would lead to no inference. Therefore, the location "in this place" must be undoubtedly acknowledged, which itself is the dharmin. Here, the concepts of dharma and dharmin are not established from the perspective of attribute and possessor of attribute. Therefore, for the time being, the dharmin of the dharmin should not be proven. It should be said that the dharmin of the dharmin should not be proven. Some say that tangibility is proven by fire. This is unreasonable, because as mentioned before, it says "in this place." If it is reasonable for the time being, it is because fire is not seen in all smoke. Even if the location itself is the probandum, examining the location is meaningless because the particularity of fire—warmth—is the probandum. If one part of the commitment is not the reason, it is because the particularity of fire is the probandum, and generality is the reason, then, saying that the particularity of fire is the probandum, it must be acknowledged that the smoke qualified by the particularity of the location is the probandum. There, why hate the particularity of the location? What is used to protect the particularity of fire? Those who say that they do not prove the dharma of dharma, nor do they prove the dharmin, are like saying that there is one lord because they see the accompanying circumstances of various different things. There, it should be proven that various different things have the same cause, just as using tiles, etc., as a metaphor for having the same cause. That part should prove other dharmas. Why? In order to prove, the dharmin is also the same. The so-called "same" means that the dharmin distinguished by other dharmas is shown as the probandum. Because it is so, the dharma of the reason and the one to be proven
Tibetan
ཆོས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་སྦྱོར་བའི་དོགས་པ་བསུ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དམ་བཅའ་རྟགས་ཀྱི་ངག་གིས་གང༌། །མི་འདོད་པ་ལ་ཐལ་བ་རྩོམ། །དེ་ནི་ལེན་ཞེས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རམ། རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ། གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་གང༌། །མེད་ལ་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །དེར་ནི་ལྔ་པའི་མཐའ་ཅན་དཔེ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའམ། རྟག་སྟེ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དཔེའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། རྟགས་ནི་ཉེ་བར་སྦྱར་ལས་འདོད། །འདིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ལས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ཡང༌། སྒྲ་བྱས་སོ་ཞེས་པའམ་མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་དུ་བསལ་འོངས་ཀྱིས་བརྗོད་ན། གཏན་ཚིགས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི། །དཔེ་གཉིས་ལས་དེ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བསལ་ཏེ་འོངས་པས་བརྗོད་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བསལ་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལ་མེད་པས་ན་ཐ་དད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མེད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་ཐ་དད་དམིགས་པར་འགྱུར་ན་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་འདོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཅིག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནི་མཐོང་ཞིང་དེ་མེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བ་དེས་ན་གཅིག་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ཁས་མི་ལེན་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་ལྡན་ལས་གཞན་ མིན། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང༌། འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། ཡང་འདིར་ཐལ་བ་གཞན་བརྗོད་པ་གཙོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་དག་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང༌། རྫས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་རྫས་སུའམ། །རྫས་རྫས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བསལ་ཏེ་འོངས་པ
Chinese
如果无有法，则不生，这是为了要成立这个。为了避免他人施加的怀疑，所以说：凡是以立宗、因的言辞，对不希望的事物进行推论，这被称为“取”，因为通过它来进行施加。例如，声音不是常，因为推论为业是常，或者推论为常时能被认知。支分法也是因本身。因是所立的随行，对于无有，要说为无有。在那里，有具有五种边际的例子。例如，声音不是常，因为是所作，凡是所作都是无常的，或者说是常，因为不是所作，就像这样。对于这个，在支分法中不是有，在例子的自性中不是有，所以，因需要从近取来安立。在这里，支分法需要从近取来显示，就像声音是所作，或者不是非所作一样。如果用遮遣的方式来说，因会变成无有，因为从两个例子中成立那个。如果用遮遣的方式来说，那么因会变成无有，所以要这样说。从遮遣中产生不是，因为在因中没有，所以会推论为是他体。如果对于那个，没有先行的他体被认知，那么随行就不会被认知，因为会推论为颠倒的增益，这是不希望的。像这样，因为见到随行，一个先行的有，并且在那个没有时没有见到，因此是一个先行的有。即使不承认那个，也会推论为没有随行。那个也是没有，那个本身就是说为随行。因此，不是从具足相以外。随行不是有，因为会推论，以及，这有什么差别？又，在这里，说其他的推论不是主要的有，因为受用者和所受用者会推论为功德和具有功德的自性，以及，实事不是有，因为功德等也会推论为实事，或者实事会推论为非实事，像这样，那个是如何遮遣而来的？
English
If there is no dharma, then it does not arise, this is to establish this. In order to avoid the doubt of others applying it, it is said: Whatever is with the words of the proposition and the sign, infers the undesirable. This is known as 'taking,' because it is applied through it. For example, sound is not permanent, because it is inferred that action is permanent, or it is inferred that it is always perceived. The dharma of the subject is also the reason itself. The reason is the subsequent occurrence of what is to be established, and for what is non-existent, it should be said to be non-existent. There, there is an example with five boundaries. For example, sound is impermanent, because it is made, whatever is made is impermanent, or it is permanent, because it is not made, like that. For this, it is not existent in the nature of the subject, it is not existent in the nature of the example, therefore, the sign needs to be established from the near taking. Here, the dharma of the subject needs to be shown from the near taking, like sound is made, or it is not non-made. If it is said by means of negation, the reason will become non-existent, because it is established from the two examples. If it is said by means of negation, then the reason will be inferred to be non-existent, so it should be said like that. It is not produced from negation, because it is not in the cause, so it will be inferred to be other. If for that, the other that does not have a prior is perceived, then the subsequent occurrence will not be perceived, because it will be inferred to be an inverted imputation, which is not desirable. Like this, because the subsequent occurrence is seen, one prior existent, and it is not seen when that is not there, therefore it is one prior existent. Even if that is not admitted, it will be inferred to be without subsequent occurrence. That is also non-existent, that itself is said to be subsequent occurrence. Therefore, it is not other than the one with qualities. Subsequent occurrence is not existent, because it will be inferred, and, what is the difference here? Also, here, saying other inferences is not the main existent, because the enjoyer and what is to be enjoyed will be inferred to be qualities and the nature of having qualities, and, substance is not existent, because qualities etc. will also be inferred to be substance, or substance will be inferred to be non-substance, like this, how does that come from negation?