Tibetan
། །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ན་འབྲེལ་པའི་དོན་དུ་མདོ་ལས་འདི་ནི་འདིའི་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་རྟགས་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་ལས་བྱུང་བའི་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དཔག་པར་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ཡང་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ཞིང་རྟགས་བརྗོད་པའི་དྲན་པ་ཙམ་ལས་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བསྟན་པས་ན་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་ཡིན་གྱི་དེ་ རྟགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུར་བྱས་ནས་རྟགས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ལ་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་བས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདིར། ཐམས་ཅད་རྟགས་སུ་བརྗོད་མ་ཡིན། །འདིར་བྱེད་པ་པོ་དང་ཐམས་ཅད་ནི་རྟགས་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེ་བརྗོད་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདིར་བདག་དང་ཕྲད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དྲན་པས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྟགས་ནི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལ་གང་གི་ཕྱིར། དྲན་པ་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་འགྲུབ། །འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པས་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར། །མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་གཅིག་ཉིད་ལས་རྗེས་དཔག་གི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་བསྟན་བཅོས་ནས་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུ་ལ་སོགས་མདོར་མ་མཚོན། །གང་དག་བསྟན་བཅོས་སུ་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སུ་བརྗོད་ཀྱི། མདོར་མཚོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མི་སྲིད་དེ་འདི་གང་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་གསལ་བར་བྱེད་པ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའོ་ཞེ་ན། གང་འདི་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་རྒྱུར་འདོད་པ་དེའི་ལྟར་ན་ནི། ཐ་མ་གསལ་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌།
Chinese
因为太过分了，所以在关联的意义上，经中说“此是此的”。这并非是作为理性的标志。为什么呢？因为是从标志产生的教义。可推测的知识也不会成为结果，仅仅是标志陈述的记忆也会变成理解太过分了。因此，从“因为”所显示的，依赖于记忆的标志的知识本身，是从标志产生的，但那不是标志。如果作为原因而被陈述为标志，比如对那个原因的差别，标志的词语被大量使用，并因此而被陈述，如果这样说，那也不对。因为在这里，并非一切都被陈述为标志。在这里，作者和一切都不是标志，比如随后的推测也是从那陈述中产生的。如果不是那样，那么在这里，我和相遇等等也应该被陈述。标志的知识不是推测的直接原因，因为有记忆的间隔。因此，它不是直接的原因。还有，因为标志是理解先行的，所以无论陈述什么，因为什么？记忆成为有关联的。不是有关联的理解所成立的。也应该那样说，因为什么？不是未成立的标志。如果仅仅从一个关联变成推测的原因，那么就像论典中所陈述的那样，结果等等没有概括。哪些在论典中，因为是原因本身，因为是结果本身，因为是转变本身等等。同样，因为存在不是原因，所以说无常本身和常本身是标志，但不是概括。从那些之中，无论哪一个，结果等等是不可能的。怎样不可能呢？如果这被阐明，那么阐明者和被阐明者成立，那就是原因和结果的事物吗？如果像这样，仅仅认为阐明者是原因，那么，最后的不会变成阐明者。原因们的最后，具有等等，无论是什么，都不会变成阐明者，因为与原因不同。另外，
English
Because it goes too far, in the sense of connection, the sutra says "this is of this." This is not reasonable as a sign itself. Why? Because of the teaching that arises from the sign. The knowledge to be inferred will also not become a result, and merely the memory of stating the sign will become too much to understand. Therefore, since it is shown by "because," the knowledge of the sign that depends on memory itself arises from the sign, but that is not the sign. If it is stated as a sign by making it a cause, such as making many words of the sign for the difference of that cause, and stating it in that way, that is also not right. Because here, not everything is stated as a sign. Here, the agent and everything are not signs, such as subsequent inference also arises from that statement. If it is not so, then here, I and meeting, etc., should also be stated. The knowledge of the sign is not the direct cause of inference, because there is an interval of memory. Therefore, it is not present as the direct cause itself. Also, because the sign is preceded by understanding, whatever is stated, why? Memory becomes related. It is not established by related understanding. It should also be said like that, why? It is not an unestablished sign. If only from one connection it becomes the cause of inference, then it is just as stated in the treatise, the result, etc., are not summarized. Which ones in the treatise, because it is the cause itself, because it is the result itself, because it is the transformation itself, etc. Similarly, because existence is not a cause, saying impermanence itself and permanence itself are signs, but it is not a summary. From those, whichever one, the result, etc., are not possible. How is it not possible? If this is clarified, then the clarifier and the clarified are established, is that the thing of cause and effect? If, like this, only the clarifier is considered the cause, then, the last one will not become the clarifier. The last of the causes, having, etc., whatever it is, will not become the clarifier, because it is different from the cause. Furthermore,
Tibetan
དོན་མེད་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་གྲུབ། །འབྲེལ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་འདིའི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྒྱུ་འདི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རེ་ཞིག་བྱེ་བྲག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་ པ་ནི་སྒྲུབ་པར་དཀའོ། །གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་འབྲེལ་བ་མངོན་སུམ་པ་གཅིག་ལས་ལྷག་པར་གྲུབ་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འབྲེལ་བ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། དེ་རྣམས་གང་ཡང་རུང་བའི་མངོན་སུམ་པ་གཅིག་གིས་ལྷག་པའི་དོན་མངོན་སུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཀྱི་རྩོམ་པ་འཇུག་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱི་ཙམ་ལས་ངེས་པར་མ་བཟུང་བའི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ལས་བྱེ་བྲག་གི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཡང་མངོན་སུམ་པ་གཅིག་ལས་ཞེས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ནི། རང་དོན་ཙམ་ལས་ལྟ་བའི་ཕྱིར། །བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀ་ལའང་རྣ་བ་ལ་སགས་པ་འཇུག་པ་ནི་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་འདོད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བ་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མངོན་སུམ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་པ་གཅིག་ལས་ཞེས་འདིར་མངོན་སུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་འཇུག་པ་ལ་མངོན་སུམ་མོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ན་དེའི་ཡུལ་ཡང་མངོན་སུམ་པར་འགྱུར་བས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་རང་དོན་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡང་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་གཞན་ལ་ཚད་མ་ལ། །ཡུལ་གཞན་ལ་འབྲས་བུ་འགྱུར་བ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ཡུལ་གཞན་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འདི་སྐད་དུ་འབྲེལ་བ་ཅན་མངོན་སུམ་པ་གཅིག་ཅེས་པ་རྣམ་པ་གང་གི་སྒོ
Chinese
無意義由他亦成辦，由其他關係亦能通達義。何以故？此能明此之識，由意之識所了知，彼之後，此推論之因是無意義之自性。如是故，暫且勝論者之推論是難以成立。數論者等暫且說，由一顯現之關係，超勝而成立者是推論。彼中關係是七種，彼等任何一者，由顯現一者超勝，非顯現之義，決定成立之理，彼是推論。標幟之識稍微成不定，義如何不是，為作差別之故，後之造作進入，僅由顯現之總相，未決定執取之義差別顯示，由差別生起之覺受一切是也。如是欲求者，由一顯現者超勝亦不應理，何以故？顯現是，唯觀自義之故。於牛等之總相與差別二者，耳等之作用是無有。若謂亦許耶？非也，耳等之一切作用非顯現，義不如是之故。是故彼應別說，否則不作異，無錯亂等如所說也。若謂顯現之果為顯現，如此由一顯現者超勝，此處是顯現之果，於作用說為顯現，故彼之境亦成顯現，故無過失耶？彼亦不應理，顯現是觀自義之故，若顯現成總相與差別二者之境，如是意之作用亦應說為彼境性之顯現，於他境非量，於他境果轉變是無有，如前已說。於他境作顯現之名言是不應理。此後如是說，具關係之顯現一者，是何種之門？
English
It is accomplished by others even if meaningless, and the meaning is understood through other relationships. Why? Because this consciousness that clarifies this, known by the consciousness of the mind, after that, this cause of inference is the very nature of meaninglessness. Therefore, for the time being, the inference of the Vaisheshikas is difficult to establish. The Samkhyas and others say for the time being that what is established surpassing one manifest relationship is inference. In that, there are seven kinds of relationships, and whichever of them, surpassing one manifest one, the reason for the definite establishment of the non-manifest meaning is inference. The knowledge of the sign becomes slightly uncertain, and in order to make a distinction that the meaning is not as it is, the subsequent creation enters, and everything that arises from the distinction from the showing of the distinction of meaning that is not definitely grasped only from the general appearance of the manifest is also. According to such a desire, it is not reasonable to surpass one manifest one, because the manifest is, because it only looks at its own meaning. There is no function of ears etc. in both the general and specific aspects of cows etc. If you say that you also allow it? No, all the functions of the ears etc. are not manifest, because the meaning is not as it is. Therefore, it should be said separately, otherwise it will not be made different, and there will be no confusion, etc., as said. If it is said that the fruit of manifestation is manifestation, like this, surpassing one manifestation, here is the fruit of manifestation, and it is said to be manifestation in function, so the object of that also becomes manifest, so there is no fault? That is also unreasonable, because manifestation is to look at its own meaning, if manifestation becomes the object of both general and specific aspects, then the function of the mind should also be said to be the manifestation of that object nature, not the measure in other objects, and there is no transformation of fruit in other objects, as has been said before. It is not reasonable to make the name of manifestation in other objects. After that, it is said like this, one manifest with relationship, what kind of door is it?