Tibetan
ས་པ་ཅན་རྣམས་ན་རེ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྤྱིར་མཐོང་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། འབྲེལ་པ་དབང་པོའི་གཟུང་བྱ་མིན། །རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་མངོན་སུམ་པའང་མ་ཡིན་ན་དེ་མངོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ་ཞེས་གང་གིས་འགྱུར། ཇི་ལྟར་ན་རྗོད་པར་བྱེད། སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པས་ན་སྔ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ལྟ་བུའི་སྒྲར་འགྱུར་བའམ། འདི་ལ་སྔ་མའི་ཆོས་ཡོད་པས་ན་དེ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་ལྡན་པའི་སྒྲར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར། ཐམས་ཅད་སྲིད་ཕྱིར་ལྟ་བུར་མིན། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་ཀྱང་རྟགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་གཅིག་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །འབྲེལ་པ་གཞན་ལས་ཀྱང་འདི་སྔོན་མ་ལྟར་ན་ཞེས་འཛིན་ལ། དེས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་ན་ལྡན་པ་མིན། །ལྡན་པར་བྱེད་པ་ནི་རིགས་ན། །སྔར་འདི་རུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འབྲས་བུ་སྔ་མ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་ན་ནི་ཡུལ་དེ་ཤེས་པ་ཡང་སྔ་མ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཡོད་ན་བདེན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་གེགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་གཞན་མ་ཚོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ ནོ། །ལྷག་ལྡན་ལ་ཡང་ལྟ་བུར་རམ། །ལྷག་མ་ལྟ་བུར་ཞེས་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་བྱེད་ན་ནི་མངོན་སུམ་ཕྱི་མ་དང་ཡུལ་མཚུངས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ལྷག་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མཚུངས་པ་ཙམ་གྱིས་རོ་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་ངེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷག་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ལྟ་བུའི་སྒྲར་ཡང་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །འབྲེལ་གཞན་ལས་ཀྱང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ལྷག་མ་དང་ལྡན་ལས་འགྱུར་མིན། །གང་རྒྱུ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པས་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཤེས་པ་ཡང་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་
Chinese
有宗派的人说，对于先前已存在之物的推论有三种：与先前之物相关联，与剩余之物相关联，以及普遍可见之物。然而，直接的先行并非合理，因为，关系不是感官所能把握的。作为标志和具有标志之物的关系，既不是感官认知的对象，标志和具有标志之物也不是显而易见的，那么，它如何能成为对先前已存在之物的推论呢？如何表达呢？如果说“与先前之物相关联”是指与先前之物相似，因此类似于先前之物，变成了“类似于”的表达，或者说，因为它具有先前之物的性质，因此与它相关联，变成了“相关联”的表达，那么，那会变成什么呢？因为一切皆有可能，所以不是“类似于”。“一切”是指，正如通过推论来把握关系，体验到的一样，之后也通过标志来把握应该推论的事物。因此，不应该说“它的一个类似于先前已存在之物”。从其他关系中也能理解“这个像先前的一样”，因为没有看到它，所以不应该将“类似于”的表达附加到对未见之物的推论上。因为是错误的，所以不是“相关联”。如果说“相关联”是合理的，如果说因为先前存在于此，所以使果与先前之物相关联，那么，对那个对象的认知也会与先前之物相关联，如果说在因上认知果，那么，因为那是错误的，所以不是量。即使因存在，允许它是真实的，但因为存在障碍的可能性，以及其他因未聚集的可能性，所以果不产生的可能性是存在的。因此，暂且说与先前之物相关联是不合理的。对于与剩余之物相关联，也是“类似于”吗？如果说“类似于剩余之物”，那么，与后来的显而易见之物和对象相同的认知也会变成“类似于剩余之物”，但那也是错误的，因此不是量，因为仅仅形状相似并不一定意味着味道也相似。因此，不应该将“类似于剩余之物”的“类似于”的表达附加其上。从其他关系中也无法理解。从与剩余之物相关联中无法改变。如果说因为与剩余之物相关联，所以是与剩余之物相关联，那么，对它的认知也会与剩余之物相关联，那么
English
Some proponents say that inference of what has gone before is of three kinds: associated with what came before, associated with what remains, and generally visible. However, direct precedence is not reasonable, because the relationship is not apprehended by the senses. The relationship between the sign and the sign-possessor is not an object of sensory cognition, nor are the sign and the sign-possessor manifest, so how can it become an inference of what has gone before? How is it expressed? If "associated with what came before" means similar to what came before, so it is like what came before, becoming an expression of "like," or if it has the qualities of what came before, so it is associated with it, becoming an expression of "associated," then what does that become? Because all are possible, it is not "like." "All" means that just as one grasps the relationship through inference, experiencing it, so later one also grasps what is to be inferred through the sign. Therefore, one should not say, "One of its is like what has gone before." From other relationships, one can also understand, "This is like the previous one," because one has not seen it, one should not attach the expression "like" to the inference of what has not been seen. Because it is mistaken, it is not "associated." If making "associated" is reasonable, if one makes the result associated with what came before because it existed here before, then the cognition of that object will also be associated with what came before, and if one cognizes the result in the cause, then because that is mistaken, it is not valid cognition. Even if the cause exists, allowing it to be true, there is the possibility of obstacles, and the possibility that other causes have not gathered, so the possibility that the result does not arise exists. Therefore, for the moment, being associated with what came before is not reasonable. For being associated with what remains, is it also "like"? If one says "like what remains," then the cognition that is the same as the later manifest and the object will also become "like what remains," but that is also mistaken, so it is not valid cognition, because merely having the same shape does not necessarily mean that the taste is the same. Therefore, one should not attach the expression "like" of "like what remains" to it. One cannot understand from other relationships either. One cannot change from being associated with what remains. If one is associated with what remains because one is associated with what remains, then the cognition of it will also be associated with what remains, then
Tibetan
ལྟར་ཡང་འབྲས་བུ་མ་བཟུང་བ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་བཟུང་ནས་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྔར་ཇི་ལྟ་བར་བརྗོད་པའི་རྗེས་དཔག་རྣམས་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །འབྲེལ་གཞན་ལས་ཀྱང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱིས་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་དང་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མཐོང་བ་ལའང་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་ལས་ཡུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་འཇལ་བར་བརྗོད་པས་ནའོ། །རྗེས་དཔག་གི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་མའི་གཞལ་བྱ་ལ། འབྲས་བུ་གཞན་མ་ཉིད་མི་ཐོབ། །འབྲས་བུ་མེད་པར་ཚད་མར་འགྲོ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་སྙམ་དུ་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ལ་རྗེས་དཔག་གི་ཤེས་པ་ཚད་མའི་འབྲས་བུའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ ནོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཐ་དད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡུལ་གཞན་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་ཞིང་གཞན་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་ན་ནི། རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྔ་མ་ལྡན་པ་དང་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་རྟགས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་དེ་དག་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་སྔ་མ་དང་ལྡན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དུས་གསུམ་ལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ངེས་པར་བཟུང་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་སྟེ། དུས་གསུམ་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་འབྲེལ་པ་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་དཔག་ཀྱང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ན་རེ་འདི་ནི་འ
Chinese
然而，如果未把握果，则因与不生之关系被把握，而无由推知因，则此亦可见。如是，从所作等，亦可推知无常等。如前所说之比量，亦不能了知关系。亦不能从其他关系了知。应如是说，因于后者可见之故。以因等之关系者，推知生起果等之行相之识，则成过失。仅以具关系之门，生起相与有相之识，且于一切行相中，以一切自体而取因与果之故。如是，则与前者具有及与余者具有，皆非理。于后见者亦如是。又，以因果之关系，说能从于境极隐蔽者而衡量之故。一切比量之识的量之所量，不得其他果。无果而成为量亦非理，因是作者与业之作用与果故。若谓相之识是量，如是，若谓相之识是量，则比量之识是量的果耶？此亦非理。 又，非从异境，于此处，于他境成为量，而于他境成为果，此是不存在的，如是先前已说讫。若见相之识是量，则亦不能成立分别。凡所比量者，谓与前者具有及与余者具有，以有相之差别，彼等不能成立，因相是境故。又，谓唯与前者具有之比量成为三种，因执持三时故，此决定亦非理。一切比量皆入于三时之境，因说具有三时故。于如是之方，因无关系之显示，故三种非理。于彼，如是之比量亦被遮止。分别论者云：此乃
English
However, if the effect is not grasped, then if the relationship of non-arising is grasped, and there is no way to infer the cause, then this is also visible. Likewise, from actions and so on, impermanence and so on can also be inferred. The inferences previously stated also cannot understand the relationship. Nor can it be understood from other relationships. It should be said like this, because it is visible in the latter. It would be a fault to infer that the consciousness with the aspect of effects and so on arises from the relationship of causes and so on. Only through the door of having a relationship, the consciousness of the sign and the sign-possessor arises, and in all aspects, the cause and effect are grasped by all selves. Thus, it is not reasonable to have the former and to have the remainder. It is the same for those who see later. Also, because it is said that the relationship of cause and effect can be measured from what is extremely hidden in the object. The measure of all inferential consciousnesses does not obtain other effects. It is also unreasonable to become a measure without effect, because it is the agent, the action of the action, and the effect. If it is said that the consciousness of the sign is a measure, then if it is said that the consciousness of the sign is a measure, then is the consciousness of inference the effect of the measure? This is also unreasonable. Also, it is not from different objects. Here, it becomes a measure in another object, and it becomes an effect in another object. This does not exist, as has been said before. If the consciousness of the sign is seen as a measure, then the distinction cannot be established. Whatever is inferred is said to have the former and to have the remainder. With the difference of the sign-possessor, they cannot be established, because the sign is the object. Also, it is not reasonable to determine that only the inference that has the former becomes three types, because it holds the three times. All inferences enter the object of the three times, because it is said to have the three times. In this way, the three types are unreasonable because there is no display of relationship. There, such an inference is also prevented. The Particularists say: This is