Tibetan
ལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྗེས་དཔག་བྱ་དང་དེ་མཐུན་ལ། །ཡོད་དང་མེད་ཉིད་ལ་མེད་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མཐོང་གི་རྗེས་ལ་དེའི་རིགས་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡང་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དམ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཅེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ཉིད་ལས་མེད་པ་ཞེས་པས་ནི་སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྟེ། མེད་པ་ཉིད་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་འགལ་བ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རིགས་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་ནི་གང་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་རྟགས་ཅན་རྟོགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་སྨོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། འདི་རུ་ཤེས་པའང་ཐོབ་པ་ཉིད། །མ་བརྗོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཅེ་ན། ཤེས་བྱེད་སྐབས་ཀྱི་དབང་བྱས་ཕྱིར། །འདིར་གཏན་ཚིགས་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རྟོག་པ་པོ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། བྱེད་པ་པོ་བཞིན་དུ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་གྲུབ་ན་རྟགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་རེ་རེ་དང་གཉིས་གཉིས་པ། །རྟགས་དོན་མིན་པར་དོན་གྱིས་བྱས། །དེ་ལ་ཚུལ་རེ་རེ་བ་ནི་གང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་དོ། །དེ་དང་མཐུན་པ་ལ་ནི་མེད། །དེ་མེད་པ་ལ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡོད། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་མེད། དེ་མེད་པ་ལ་ནི་སེམས་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་མེད་པ་ལ་མེད། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་མེད། དེ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡང་མེད་པའོ། །ཚུལ་གཉིས་པ་ནི་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད། དེ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡང་ཡོད། དེ་མེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་དོ། །དེ་མེད་པ་ལ་མེད། དེ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཡོད། དེ་མེད་པ་ལ་མེད། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་ནི་རྟགས་ལྟར་སྣང་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྒྲུབས་པར་དོན་གྱིས་གོ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན། སྒྲ་རྟག་བྱས་པའི
Chinese
现在要说被称为第三相的理由：可比和相似者，存在和不存在于无之中。可比者是作为法之特性的有法。对于它，在现量或比量之后，与其种类相似者，也以普遍的方式在所有方面或一个方面存在。为什么呢？因为必须确定它只存在于相似者中。不应说它只存在于相似者中。从不存在中不存在，是为了再次确定它，意思是说，它只存在于不存在中，而不是在其他事物中，也不是在矛盾的事物中。存在于可证立之物的种类相似者中，以及不存在于无之中，这些说明了从具有三种相的理由中，可以理解有法。如果需要知道，则不必说明，因为：在此，知识也是获得的。如果未说，如何获得？因为是依于能知之时。在此，因是依于能知，因此，它也依赖于认知者自身的自性而成为认知的因，但不像作者那样依赖，因此，如果三种相成立，则被称为理由。每一相和两相，不是理由，而是通过意义来完成。其中，每一相是存在于可比者中。与它相似者则不存在。在无之中则不是不存在。与它相似者存在。在可比者中则不存在。在无之中则不是没有心。在无之中不存在。在可比者中也不存在。与它相似者也不存在。两相是这样的：存在于可比者中。也存在于与它相似者中。在无之中也不是不存在。存在于可比者中。在无之中不存在。也不存在于与它相似者中。存在于与它相似者中。在无之中不存在。也不存在于可比者中。这些说明了通过意义理解已经确立了六种似是而非的理由。例如，声音被认为是常
English
Now, what is said to be the reason for the third aspect should be stated: the comparable and the similar, existence and non-existence in the non-existent. The comparable is the subject qualified by the characteristic of the dharma. For it, after direct perception or inference, those similar to its kind also exist in all aspects or one aspect in a general way. Why? Because it must be determined that it exists only in the similar. It should not be said that it exists only in the similar. Non-existence from non-existence is for the purpose of reaffirming it, meaning that it exists only in the non-existent, not in other things, nor in contradictory things. Existing in those similar to the kind of what is to be proven, and not existing in the non-existent, these explain that from the reason with three aspects, the subject can be understood. If it needs to be known, it does not need to be stated, because: Here, knowledge is also obtained. If it is not said, how is it obtained? Because it depends on the time of the knower. Here, the reason depends on the knower, therefore, it also depends on the nature of the cognizer himself to become the cause of cognition, but it does not depend like the author, therefore, if the three aspects are established, it is called a reason. Each aspect and two aspects are not reasons, but are accomplished through meaning. Among them, each aspect is that which exists in the comparable. The similar to it does not exist. In the non-existent, it is not non-existent. The similar to it exists. In the comparable, it does not exist. In the non-existent, it is not without mind. In the non-existent, it does not exist. In the comparable, it also does not exist. The similar to it also does not exist. The two aspects are like this: it exists in the comparable. It also exists in the similar to it. In the non-existent, it is also not non-existent. It exists in the comparable. In the non-existent, it does not exist. It also does not exist in the similar to it. It exists in the similar to it. In the non-existent, it does not exist. It also does not exist in the comparable. These explain that through meaning it is understood that six kinds of seemingly valid reasons have been established. For example, sound is considered permanent.
Tibetan
་ཕྱིར་ལུས་ཅན། །ཕྱིར་དང་གཞལ་བྱ་མིན་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཅན་མིན་ཕྱིར་མ་ཉན་བྱའི་ཕྱིར། །མིག་གིས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག །ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ། ཁ་ཅིག་གཏན་ཚིགས་མི་འཁྲུལ་པས། །ཆོས་གཞན་དཔག་པར་བྱ་བར་འདོད། །ཁ་ཅིག་ནི་གང་གི་ཕྱིར་མེ་དང་དུད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བ་མཐོང་གི་མེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ས་ཕྱོགས་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མེ་ཁོ་ན་དུད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་གྲུབ་ཕྱིར། །འབྲེལ་པ་དཔག་བྱར་ཁ་ཅིག་འདོད། །གཞན་དག་ན་རེ་གང་གི་ཕྱིར་མེ་དང་ས་ཕྱོགས་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་མེ་དང་ས་ཕྱོགས་དག་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འབྲེལ་པ་དེ་དུད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རེ་ཞིག་དེ་སྔ་མ་ལ་ལན་བརྗོད་པ། །ཆོས་ལ་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ན་ནི། །དེ་ཡིས་དེ་ལས་གཞན་ཅི་དཔག །གལ་ཏེ་ཆོས་གཞན་མེ་ལ་གཏན་ཚིགས་དུད་པ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟ་ ན་ཡང་དུད་པས་ཅི་ཞིག་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ། དོན་གང་མེ་དང་དུད་པ་དག་གིས་འབྲེལ་པ་དྲན་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ལ། །དཔག་བྱར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འདོད། །གལ་ཏེ་མེ་དང་འབྲེལ་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་དུད་པ་དམིགས་པ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལྟ་ན་མེ་དང་ལྡན་པའི་ས་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། དེར་མེ་ཡོད་པར་མི་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་འབྲེལ་པ་དཔག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བདེ་ལ་བརྗོད་པ་དང༌། འབྲེལ་པའང་གཉིས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ན་དུད་པ་ཡོད་པ་དེ་ན་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་ཀྱི་མེའམ་དུད་པའི་འབྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། དེ་བཞིན་དྲུག་པའི་སྒྲ་རུ་འགྱུར། །འབྲེལ་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ལྟ་ན་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་མེས་མེ་འདི་འབྲེལ་པ་ཞེས་དྲུག་པའི་སྒྲ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། འདི་ན་ནི་མེའོ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ནི་མེ་འདི་ལའོ་ཞེས་དང་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །རང་གི་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པར་ནི། །བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་མ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང༌། དོན་སྨོས་ཕྱིར། མེ་འདི་ལ་ཞེས་སྨྲས་པའི་དོན་དང་འབྲེལ་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔར་བརྗོད་པའི་འཐད་པས་དེ་ནི་དུད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་འདི་དང་འབྲེལ་པ་མིན། །གང་གི་ཕྱིར་དུད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ
Chinese
因为有身体。因为不是原因和可量。因为不是有身体的，所以不是可听闻的。因为能被眼睛抓住，所以是无常的。就像这样。 这里，有些人认为，因为论证没有错乱，所以应该推断其他法。有些人说，因为火和烟一起运行是可见的，而不是与火同在的地方。因此，只有火才能被烟推断。因为法和有法已经成立，所以有些人认为应该推断关系。另一些人说，因为火和地方对于世俗之人来说是成立的。因此，不是火和地方，而是那个关系应该被烟推断。暂时对前者进行回答：如果法上成立了论证，那么它还能推断出什么其他的呢？如果其他法，比如火，论证是烟的显现，那么烟还能推断出什么呢？如果火和烟能够让人回忆起关系，那么为什么不认为有法本身也应该被推断呢？如果认为在与火相关的地点显现出烟，从而可以推断，那么为什么不认为应该推断出与火同在的地点本身呢？在那里不认识到有火并非如此。对于那些说应该推断关系的人进行反驳：关系也不是二元的。哪里有烟，哪里就有火，像这样进行表达，但实际上并不存在火或烟的关系等等。另外，同样会变成第六格的说法。如果认为应该推断关系，那么就会变成“有关系之火，这个火是关系”这样的第六格说法，而不是“这里是火”。因为会用第一格来说“关系是这个火的”。对于自己法的关系，不应该说。如果不说其他的，就不能那样进行推断。然而，如果因为说了意思，而说“对于这个火”会变成与意思相关的表达，那么因为之前已经说过，所以那不是烟可以推断的。与这个论证没有关系。因为除了烟之外
English
Because it has a body. Because it is not a cause and not measurable. Because it is not embodied, it is not audible. Because it can be grasped by the eye, it is impermanent. Like that. Here, some think that because the reasoning is not mistaken, other dharmas should be inferred. Some say that because fire and smoke are seen to run together, but not the place together with fire. Therefore, only fire should be inferred by smoke. Because dharma and the possessor of dharma are established, some think that the relationship should be inferred. Others say that because fire and place are established for worldly people. Therefore, it is not fire and place, but that relationship should be inferred by smoke. For the time being, let's answer the former: If the proof is established on the dharma, then what else can it infer from that? If another dharma, such as fire, the proof is the appearance of smoke, then what else can smoke infer? If fire and smoke can make one remember the relationship, then why not think that the possessor of dharma itself should also be inferred? If it is thought that smoke appears in a place related to fire, so that it can be inferred, then why not think that the place itself that is with fire should be inferred? It is not that one does not recognize that there is fire there. For those who say that the relationship should be inferred, it is said: The relationship is not dual either. Where there is smoke, there is fire, like this is expressed, but in reality there is no relationship between fire or smoke, etc. Furthermore, it will also become a sixth-case expression. If it is thought that the relationship should be inferred, then it will become a sixth-case expression like "fire with relationship, this fire is relationship", but not "here is fire". Because one would say with the first case "the relationship is of this fire". One should not speak of the relationship of one's own dharma. If one does not say other things, one cannot infer in that way. However, if because the meaning is spoken, and saying "for this fire" becomes an expression related to the meaning, then because it has been said before, that is not what smoke can infer. It has no relationship with this proof. Because apart from smoke